Alexandra Södergran

Wejdź - opowiadanie erotyczne

Lust

Wejdź - opowiadanie erotyczne przełożył
Emil Chłabko
tytuł oryginału
Kom in
Zdjęcie na okładce: Shutterstock
Copyright © 2019, 2019 Alexandra Södergran i LUST
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726208603

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą LUST oraz autora.

Wejdź

Gdy usłyszał zgrzyt otwieranego zamka drzwi wejściowych na parterze, natychmiast rzucił się do przodu i zgasił telewizor. Wolno i ostrożnie, aby nie wydać żadnego dźwięku, wyłączył grę. Matka była już w środku. Pomyślał, że miała dziś pewnie znowu taki dzień, kiedy najpierw poszła do pracy, a potem się rozmyśliła.

Zaraz włączy telewizor na dole, może pokrząta się w kuchni, ale prędzej czy później zorientuje się, że on nadal jest w domu. Nie chciał mieć żadnej pogadanki, nie cierpiał tego. Ubrał się więc i postanowił wyjść oknem.

Futryna napęczniała od zimna i musiał postukać, najostrożniej jak tylko mógł, żeby ją otworzyć. Gdy odkręciła kran na dole, zadźwięczało w starych rurach i właśnie wtedy uderzył nieco mocniej. Okno odskoczyło. Zwinnie wysunął się na zewnątrz, przytrzymując się rynny. Z zewnątrz mógł z powrotem docisnąć okno bez ryzyka, że uchyli się na wietrze. Skoczył, jak robił to już wcześniej nie raz, i niemal bezgłośnie wylądował w śniegu. Gdy potem przemykał pod oknem salonu, złapał się na tym, że to całkiem niezła zabawa. Udało mu się zmylić wroga. Ale nie pofatygował się już, żeby zajrzeć do środka. Słyszał, że telewizor jest włączony, więc potrafił domyślić się reszty.

Gdy był już za rogiem domu, z powrotem się wyprostował i podszedł do pojedynczych drzwi z tyłu garażu. Te drzwi prawie nigdy nie były zamknięte, ale na wypadek gdyby tak było, schował kiedyś dodatkowy klucz pod silnikiem zepsutej kosiarki, która stała wśród trawy niekoszonej przez kilka sezonów, do połowy przysypana śniegiem spadającym z dachu.

Wytarł skarpetki o zimną betonową podłogę i założył śniegowce z grubymi gumowymi podeszwami. Potem włożył starą kurtkę drwala należącą do dziadka i parę rękawic roboczych. Tak ostrożnie, jak to było możliwe, podniósł trzonek szufli do śniegu. Mimo to metal zazgrzytał o betonową posadzkę. Od razu zawrzała w nim wściekłość i napięły mu się mięśnie szczęki. Że też to musi być takie trudne! Jak tylko podniósł to diabelstwo z podłogi, spiął w bezruchu całe ciało i nasłuchiwał. Wciąż tylko słaby pomruk telewizora. Nic więcej.

Zamknął drzwi, wyśliznął się przez żywopłot i zaczął iść pod górę. Nie zastanawiał się specjalnie, dokąd pójdzie. Żeby tylko wejść na górę, a będzie święty spokój. Stamtąd mógłby ruszyć już dokądkolwiek, a nawet obejść dookoła cały świat, gdyby tylko chciał. Zawsze znalazłoby się jakieś nowe miejsce. Gdzie nie zostałby rozpoznany.