PO PRZECZYTANIU KSIĄŻKI:

1. Przeczytaj na głos fragment historii ze strony 6. Dlaczego skafandry księżycowe są takie puchate?

2. Czy pamiętasz, jakie było umówione hasło, którym Neil Armstrong miał potwierdzić, że statek wylądował na Księżycu? Jeżeli nie, sprawdź na stronie 35!

3. Co robił Michael Collins, kiedy Buzz Aldrin i Neil Armstrong stanęli na Księżycu? Przeczytaj jeszcze raz rozdział 14 i opowiedz.

UWAGA!

Słowa zaznaczone gwiazdką *

zostały wyjaśnione w słowniczku

na końcu książki.

SPIS TREŚCI

Rozdział 1. Bohaterowie przestworzy

Rozdział 2. Największa rakieta świata

Rozdział 3. Floryda

Rozdział 4. Cztery, trzy, dwa, jeden… START!

Rozdział 5. Na orbicie Ziemi

Rozdział 6. W przestrzeni kosmicznej

Rozdział 7. Trzeba żyć

Rozdział 8. Załoga się rozdziela

Rozdział 9. Orzeł wylądował!

Rozdział 10. Na Srebrnym Globie

Rozdział 11. Żeby o niczym nie zapomnieć

Rozdział 12. 21 godzin na Księżycu

Rozdział 13. Odcisk buta

Rozdział 14. Samotny Michael Collins

Rozdział 15. Droga powrotna

Rozdział 16. Wodowanie

Rozdział 17. Kwarantanna

Alfabetyczny słowniczek trudniejszych wyrazów

ROZDZIAŁ 1

Bohaterowie przestworzy

W ośrodku lotów kosmicznych na Florydzie panował stan pełnej gotowości. O godzinie 13:32 miał się odbyć start rakiety. Wszyscy technicy, kontrolerzy i lekarze po raz ostatni sprawdzali, czy zapas paliwa jest wystarczający, czy butle z tlenem są na miejscu, czy cała żywność została spakowana. W tym czasie trzech astronautów spokojnie jadło śniadanie.

Neil Armstrong, Michael Collins i Buzz Aldrin byli specjalnie wyszkolonymi, najlepszymi na świecie astronautami. Jako pierwsi w historii ludzkości mieli polecieć na Księżyc.

Każdy z nich miał mniej niż 180 centymetrów wzrostu. Nie mógł być wyższy, bo nie zmieściłby się w ciasnym module dowodzenia*. Lecieli razem, w tym samym statku kosmicznym, ale podczas tej misji każdy z nich miał do wykonania zupełnie inne zadanie.

Na całym świecie nie było wtedy człowieka, który nie zazdrościłby tym trzem astronautom. A przecież trzeba się solidnie napracować, żeby być gotowym do lotu w kosmos! Trzeba nauczyć się bardzo wielu rzeczy.

A co by było, gdyby podczas lotu coś poszło nie tak? Każdy astronauta musi przejść szkołę przetrwania, czyli nauczyć się, jak sobie poradzić w bardzo trudnych warunkach.

Rankiem czasu atlantyckiego, 16 lipca 1969 roku astronauci pożegnali się z ludźmi na Ziemi i poszli założyć skafandry księżycowe*. Armstrong, Collins i Aldrin mieli skafandry szyte na miarę dla każdego z nich.

Skafander chroni ciało astronauty. Musi być tak skonstruowany, żeby człowiek nie odczuwał w nim skutków próżni i temperatury otoczenia.