B. J. Hermansson

Velvet - opowiadanie erotyczne

Lust

Velvet - opowiadanie erotyczne
przełożyła
Anna P.
tytuł oryginału
Velvet
Zdjęcie na okładce: Shutterstock
Copyright © 2018, 2019 B. J. Hermansson i LUST
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726208962

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą LUST oraz autora.

Prolog

Czterej mężczyźni w rozpiętych mundurach rozmawiają, siedząc przy stole. Są zmęczeni po długim dniu, ale jeszcze nie wycieńczeni. Księżyc roztacza na niebie blask, poza tym jest ciemno. Zima jest ostra, ale płatki śniegu opadające za oknem mają leciutki, niemal senny kształt. W kominku trzeszczy ogień, mimo zimna na zewnątrz wnętrze ogrzewa suche drewno i próchno. Bez tego byliby straceni. Jeśli dobrze się wsłuchać, z oddali dobiegają odgłosy wroga. Mroźne powietrze niesie dźwięki, które w rzeczywistości są kilkadziesiąt kilometrów dalej.

Wróg jest coraz bliżej, z każdych dniem zbliża się do ich pozycji. Jak to się skończy? Kto zwycięży, a kto będzie musiał skapitulować? Na początku wszystko zdawało się takie oczywiste. Nawet żołnierze nie mieli wątpliwości. Ale teraz coś się zmieniło. Kobieta szpieg przekazała wrogowi tajemnice, jedną po drugiej. Mimo że generałowie rozkazali ją namierzyć, wciąż nikomu się to nie udało. Czas leci, jeśli jej nie zatrzymają, sukces wroga stanie się faktem. Na podstawie zdobytej wiedzy wiele razy udało się nieprzyjaciołom przygotować atak. Mimo że oznacza to dla nich przegraną, żołnierze po tej stronie nie potrafią oprzeć się tej kobiecie.

Kim jest? Jak wygląda? Skąd przybyła?

Czterej mężczyźni, wszyscy oficerzy, rozmawiają tego wieczora o kobiecie szpiegu, wspólnie próbują dojść, skąd wzięły się ich fascynacja, strach i napięcie, szukają odpowiedzi, kim tak naprawdę ona jest. Wiedzą, że uwodzi, by zdobyć to, czego poszukuje. Znają jej imię. Sama je wydała, ponieważ zostawiała wiadomości po każdym sukcesie, który osiągnęła swą przebiegłością. Wiadomość pojawia się w formie białej kartki, na której zostawiono odcisk pomalowanych na czerwono ust i podpis: Velvet.

I

Po raz pierwszy spotkałem Velvet, czy raczej spotkałem się z jej fenomenem, jakieś dwa tygodnie temu. Mówiono, że jest najpiękniejsza, wyjątkowa, że błyszczy jak broń, że jej skóra wibruje. Jej wzrok przyciąga ofiarę do samego środka sieci. Kobieta dekoncentruje swą ofiarę, a potem paraliżuje w przebiegłym, ognistym uścisku. To z jej powodu rozwiązaliśmy pluton, do którego należałem. Okazało się, że była pośrodku nas, i aby nie ryzykować, że cokolwiek jeszcze wycieknie, choć już wiele wyciekło, dowództwo postanowiło wysłać każdego z nas do innego ugrupowania. Dowódcy obawiali się bowiem, że nie będziemy w stanie powstrzymywać się przed jej mocą, ponieważ to ktoś z nas wydał informację, która doprowadziła do upadku miasta. Nikt nie chciał się przyznać do tego, że to jego uwiodła. Ale wszyscy zdawali sobie sprawę, że tak właśnie musiało się to odbyć. Szczególnie dowódcom zależało na tym, by ją znaleźć. Rzecz jasna dlatego, że to oni mogli stracić najwięcej, to im zaufano i to dzięki nim mogliśmy zwyciężyć lub przez nich przegrać tę wojnę. Zależało im również na tym, by nie trzeba było obarczać winą tylko ich, tak mi się przynajmniej wydaje. Velvet jest szpiegiem, a jej zadaniem jest przeniesienie informacji z jednej strony na drugą. Nie jakichkolwiek informacji, ale tych istotnych dla wojny, armii i planowania. Najważniejszych informacji nie udziela się nam, żołnierzom. Dlatego mam podejrzenia, że uwiodła jednego z dowódców mojego plutonu.