Katarzyna Ryrych

Wyżej niż wysoko

© by Katarzyna Ryrych

© by Wydawnictwo Literatura

Okładka: Elżbieta Chojna

Korekta: Lidia Kowalczyk, Joanna Pijewska

Wydanie I

pierwsze w Wydawnictwie Literatura

ISBN 978-83-8208-956-1

Wydawnictwo Literatura, Łódź 2020

91-334 Łódź, ul. Srebrna 41

handlowy@wydawnictwoliteratura.pl

tel. (42) 630-23-81

www.wydawnictwoliteratura.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Weronika Panecka

Sebastianowi, Jankowi i innym, ze szczególnym uwzględnieniem pewnej daty – 9.09.2017

ONI o sobie…

Gecko, WARSZAWA: Cała prawda o nas. Dlaczego to robimy? Jak zaczynałem, robiłem to po prostu dla jaj. Potem zrozumiałem, że cały sens polega na tym, żeby robić coś innego. To nie chodzi o adrenalinę, chociaż pewnie jest coś takiego. To są moje Himalaje.

Janek, na co dzień aktor, akrobata: To jak pani zatrzasnęła mieszkanie… Nie ma sprawy. Pierwsze piętro? Spokojnie. Pani poda adres i otwieramy. ☺

Cichociemny: Wchłonąłem tę książkę w ciągu jednej nocy. Ja nie czytam. Nie przeczytałem ani jednej książki, nie uwierzysz, ale to prawda. A tę… oderwać się nie mogłem. Ktoś napisał o nas. Teraz żałuję, że nie czytałem, bo może odpuściłem sobie parę fajnych książek. Ale nadrobię, słowo… harcerza. ☺

Seba, NO ENTRY KRAKÓW: Ten moment, kiedy czytasz i masz to wszystko przed oczami – mega.

Pająk: Uważam, żeby nie skończyć tak, jak ten w książce. Co mogę powiedzieć innym? Nie chciałbym dawać złego przykładu ani zachęcać do niepotrzebnego ryzyka. Wszystko może być niebezpieczne, jeśli… nie masz oczu na czubkach palców (ha, ha). Ale serio, chcę robić coś innego. I będę to robił.

Pająk spada dwieście metrów w dół, a Ola właśnie odbiera esemesa: OBUDZIŁO SIĘ DZIDZI? Idzie do kuchni w tym swoim za dużym szlafroku, bez makijażu wygląda jak czternastoletnia gówniara, a tego dnia skończy osiemnaście, i cieszy się, bo już będzie mogła wyprowadzić się z domu i zamieszkać z Pająkiem, co to już wyremontował małe mieszkanie tuż pod dachem, taki niby-loft z ukośnym sufitem, ale jaki z niego widok… Mózg się marszczy… Ważne, żeby wysoko było, żeby były dachy, no i Szkieletor, od którego wszystko się zaczęło, jak środkowy palec sterczący w niebo.

Kiedy zasypują piaskiem plamę krwi na chodniku, Ola akurat kończy myć zęby i robi sobie selfie w łazience. Zaraz wyśle je Pająkowi, wpisane w serducho, i napisze, że DZIDZI SIĘ OBUDZIŁO i pojedzie po południu do IKE-i kupić dwa wielkie kubki, czarny i biały, bo w mieszkaniu wszystko ma być czarno-białe. I z tych kubków będą sobie – kiedy już zamieszkają razem – pić zieloną herbatę, choć, żeby się wszystko zgadzało, powinna być czarna.

Szkieletor, miejsce dla nas święte. Pająk zajawił się na niego, jak go pierwszy raz zobaczył. I pociągnął nas za sobą.

Okej, nie do końca.

Zaczęło się trochę inaczej.

Zakuwałem do jakiegoś sprawdzianu, kiedy zadzwonił Pająk i zapytał, czy mam ochotę wpaść na grilla. Powiedziałem mu, że chyba go porąbało, bo środa to nie najlepszy czas na imprezę, że starsza nie puści mnie z domu, a on na to, że jak nie, to nie. Że się dla nas starał. A my ewidentnie mamy go w dupie.

Pomyślałem, że gada jak nawiedzony, że mu się coś poprzestawiało, ale ciekawość zwyciężyła.

Starsza oglądała sobie serial, kawusia i papierosik, a ciastko schowane za fotelem, żebym nie zauważył, bo cały czas jest opcja na odchudzanie. Żeby się nie nazywało, że łamie postanowienia.

– A ty dokąd? – zapytała.

– Tam, gdzie mnie jeszcze nie ma.

– Nie pyskuj.

– Coś nie tak powiedziałem?

– Już ja wiem, co jest tak, a co nie tak.

– Zaraz wracam.

– Już ja znam to twoje zaraz.

Taka rozmowa, nic nowego. Wyszedłem, bo byśmy się tak przegadywali w plus minus nieskończoność.

Pająk czekał na dole i był strasznie nakręcony.

A potem czekaliśmy razem na Sebastiana i Kudłatego, żeby być w komplecie.

– Dobra – powiedział, kiedy się pojawili. – Idziemy.

– No i co to ma być? – zapytał Seba, gdy podeszliśmy pod blok, w którym mieszkał Pająk.

– Gdzie ty chcesz tego grilla robić? W łazience? – zażartował Kudłaty.

Ale Pająk tylko wzruszył ramionami.

– Zobaczycie – odparł. – Jeszcze wam oczy na wierzch wyjdą.

No i prawie wyszły, kiedy wdrapaliśmy się za Pająkiem na drabinkę, a potem na dach.

– O ku… – wyrwało się Kudłatemu.

Ale bynajmniej nie na widok stojących na dachu wersalki i grilla. Chodziło o laskę, która smażyła szaszłyki. Jezu, to była najpiękniejsza dziewczyna, jaką kiedykolwiek w życiu spotkałem. Może to sprawiło miasto, które leżało pod nami? Niebieskie światła samochodów policyjnych, tramwaje, samochody, okna, setki, tysiące okien. Zupełnie jakbym patrzył w ogromne palenisko, jak wtedy, kiedy zaglądałem do pieca u babki na wsi, migotało, bliżej i dalej, jarzyło się i gasło. A może naprawdę była taka piękna.

– To jest Ola – przedstawił ją Pająk.

Zachowywał się tak, jakbyśmy byli u niego w mieszkaniu. „To jest Ola”. Nieźle.

– Siadajcie, chłopaki – wskazał nam wersalkę.

Trochę mało nowa była, wyłaziły z niej sprężyny, ale jak się uważało, to można było siedzieć. Zresztą… komu by się chciało tkwić w miejscu. Łaziliśmy po tym dachu, a Pająk szczerzył się do nas.

– I jak, fajnie? – zapytał. – Powiedziałem, że zapraszam na grilla.

– Zajebiście – stwierdził Seba. – Jak ci to przyszło do głowy?

– Człowiek potrzebuje prywatności – Pająk wzruszył ramionami. – No to sobie zrobiłem.

Wiedziałem, o co mu z tą prywatnością chodziło. Mieszkanko malutkie, kuchnia ślepa i trzy pokoje, dwa mikro, a trzeci to jakiś żart, nadałby się dla kota. I w tym mieszkanku mamuśka, tatuś pijaczek, braciszek, dwie siostry, no i Pająk. Ten najmniejszy pokój to właśnie Pająka i braciszka.

Wyglądało to na niezłą patologię, ale Pająk trzymał głowę wysoko, nawet jak mu przychodziło zbierać tatusia z trawnika. Tak jakby to, że tatuś orbituje ubłocony jak prosiak, było najnormalniejszą pod słońcem rzeczą.

– No dobra – odezwał się praktycznie Seba, który także wgapiał się w zjawisko przy szaszłykach. – A jak będzie lało? Zamokną ci te graty.

– Nie bój żaby – Pająk ruchem głowy wskazał niewielką betonową nadbudówkę tuż obok komina. – Jak będzie trzeba, to się schowa.

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej