Tytuł: Perły koloru atramentu

Tekst i ilustracje: Vito Boski

Skład i łamanie: Studio Grafpa

Projekt okładki: Vito Boski

Korekta: Elżbieta Sroczyńska

ISBN: 978-83-66546-17-2

Copyright © by Vito Boski 2020

Copyright © by Wydawnictwo Po Godzinach 2020

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Dystrybucja: kontakt@wydawnictwopg.pl

Bądźmy odważni dla naszych przyjaciół

I wierni kochanym

Miłosierni dla skrzywdzonych

I silni dla obrony słabych

SPIS TREŚCI

Rozdział 1

Słońce nad nami

Burza

Chwalcie szaleńców!

Wszyscy jesteśmy dla siebie braćmi

Dzieci was nie słyszą, one na was patrzą

Lenistwo

Nie chowaj oczu w ciemnej nocy

Ucho igły

Kształt domów

Życie to wybór

Pająki nie zaplątują się we własnej sieci

Pod niebem Wiecznego Miasta

Los

Dziękuję

Rozdział 2

Nie patrzcie, gdzie my zaczynamy

Gniew

Majowe ciepłe dni

Błąd

Wysoko w zamkach królów

Początek

Za żadne skarby Świata

Nie czekajcie

Gambit

Strach krępuje mi serce

Usłyszcie

Wszystko odbywa się konsekwentnie

Róża

Pamięć czasu

Rodzice

Ten Świat jest twój

Miłość ślepa

W niebie tylko o nas gadają

Na nic innego nie ma czasu

Rozdział 3

Miejsca, które zachwycają

Żyj, łapiąc mgnienie

Nie ma lepiej

Od dawna, od zawsze

Zazdrość

Nieczystość

Duma

Luksus

Pod gwiazdami Korsyki

Daj sobie na to szansę

Ciepło twoich oczu

Nigdy nie jest za późno. Nigdy nie jest za wcześnie

Ideał

Piękno nie umiera

Chciwość

Zacznijcie żyć

Między niebieskimi jeziorami i niekończącymi się lasami

Dysonanse

Należy

Przeszłości dni nikt nie odzyska

Dodaj kolorów do palety dni

Najgłębszy strach

Nikt nie wie

Rozdział 4

Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę

Świat zapomina

Nie patrzcie, ile macie lat

Kajdany nas zwalniają

Jedna chwila

Wolność

Miłość nie rdzewieje

Rozbite filiżanki

Ziemia

Droga

Ocean obojętności

Wybaczcie przede wszystkim sobie

Szczęście jest naszym wrogiem

Łakomstwo

Nie spieszcie się rzucać sądów na wiatr

Rozdroże

Słowa słodsze od wina

Dziedzictwo

Żyjemy, aż się nie spotkamy

Rozdział 5

Królewska noc

Raj godny bogów, którzy go stworzyli

Gdzie są ciemne noce

Droga bazaltowa

Wielkie serca

Człowiek, w którego oczach widzę Boga

Co za sławna noc

Zamki z piasku

Wypożyczone życie

Bella morte

Nic bardziej

Nikogo nie osądzę

È dall'altra parte della vita

Wieczna miłość

Podziękowanie

Rozdział 1

Nam młodość służy do nauki

I słodkie od gorzkiego ma się różnić

Poznamy to, gdy spróbujemy

Lecz błędów nie ominiemy

Będziemy mylić się, by wiedzieć

Musimy upaść, aby umieć wstać

Słońce nad nami

Tylko słońce nad nami

Ciemnymi świecą gwiazdy nam nocami

Jesteśmy pod niebem życia sami

Swojego losu kowalami

Przed nami wiele możliwości

I jeszcze więcej marzeń

To one nas prowadzą

Choć odpowiedzi nam nie dadzą

Padniemy lecz wstaniemy

I przyjdzie dzień, kiedy cel osiągniemy

Choć nieraz było ciężko stawiać czoła Światu

Nie poddawajcie się, bo wiecie, dokąd idziecie

Nie zapomnijcie, czego chcecie

Burza

Zimny wiatr

Niebo we mgle

Wszystko wygląda

Jak gdyby we śnie

Jasnowidzem nie jestem

Wszystkiego nie wiem

Lecz czuję, że nadchodzą zmiany

I upadną wszystkie plany

Między snami w jedną z najdłuższych nocy

Spotkałem widzącego

Który powiedział mi

Minęły już spokoju dni

Wiatr coraz silniej wieje

Zmieniając kierunek losu

Nie wracamy tacy sami

Ci, których kiedyś spotkaliście, nie są nami

Podnoszę oczy

Bez strachu mu odpowiadając

Ja wiem, że nie ma się czego bać

Bo ja jestem tą wichurą, co zaczyna wiać

Chwalcie szaleńców!

Chwalcie szaleńców!

Dzieci rebelii, co myślą inaczej

Które się nie zgadzają

I status quo odrzucają

Nigdy nie byli idealni

Choć ideałem się inspirowali

Ich zachwycała wolność

I na nich czekał Świat

Na tych, którzy szukają wiedzy i natchnienia

I wierzą w swe marzenia

Oni się nie poddali

Chociaż i sto razy odmowę już słyszeli

To buntownicy, którym kiedyś

Niepowodzenie rokowano

Schylili się, lecz nie upadli

Wygięli się, lecz nie pękli

Legendy o nich przeżyją ich samych

Szaleńców, którzy chcieli zmian

Ten wiersz jest poświęcony Wam

Wszyscy jesteśmy dla siebie braćmi

Nie ma między nami obcych

Jesteśmy dla siebie braćmi

Pod jednym niebem wszyscy żyjemy

I szczęścia bliskich jednakowo chcemy

Dzieci was nie słyszą, one na was patrzą

Dzieci was nie słyszą, one na was patrzą

Nauczycie je szacunku, tylko go przejawiając

Możemy je ukształtować, jak zechcemy

Ale słowami do nich nie dotrzemy

Nie mówcie im, jak mają żyć

Baczcie, żeby się nie bały sobą być

Traktujcie je ze zrozumieniem

Miłością i natchnieniem

Jesteście dla nich całym Światem

One bezgranicznie wam ufają

I swoje marzenia przed wami rozścielają

Stąpajcie ostrożnie, pomiędzy marzeniami idziecie

Są kruche i łatwo je złamiecie