Sofia Fritzson

Namiętne spotkania 2: Jesper - opowiadanie erotyczne

Tłumaczenie
Emil Chłabko

Lust

Namiętne spotkania 2: Jesper - opowiadanie erotyczne
Tłumaczenie
Emil Chłabko

Tytuł oryginału
Jesper - En hemlighet, tre passionerade möten 2

Zdjęcie na okładce: Shutterstock
Copyright © 2016, 2020 Sofia Fritzson i LUST
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726209716

1. Wydanie w formie e-booka, 2020

Format: EPUB 3.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą LUST oraz autora.

Puka raz, dwa razy, trzy razy i czekając, słucha w napięciu. Drzwi się otwierają i nagle przed nim staje ona, z uśmiechem na wargach i piegami na nosie. On wkłada rękę do kieszeni, żeby nie pogłaskać dziewczyny po policzku. Jej oczy są lekko zielone, a jasne blond włosy krótko obcięte i rozwichrzone. Cienki, jedwabny szlafrok z paskiem w talii zakrywa górną część ciała i połowę ud. On siłą przenosi spojrzenie dalej, żeby nie zatrzymać się na jej kilometrowo długich, nagich nogach. Stopy są gołe, a paznokcie ostro jaśnieją na pomarańczowo.

– Jeppe! Wróciłeś! – Rzuca się do przodu i chwyta go w mocnym uścisku.

Oszołomiony obejmuje ją ramionami i ostrożnie kładzie ręce na lśniącym na jej plecach materiale. To jak trzymać bombę. Jeżeli niechcący muśnie niewłaściwe miejsce, wszystko może pójść w diabły. Ona ładnie pachnie, świeżym i orzeźwiającym zapachem jabłka i wanilii. Mężczyzna automatycznie bierze głęboki wdech i zostaje wyrzucony w przeszłość. Emmi w jego ramionach, pachnąca i cudowna.

– Wyprowadzasz się stąd, potem bez słowa uciekasz za granicę i nigdy nie wracasz ani nie odwiedzasz. Powinnam ci za to przylać. – Uwalnia się z objęć i uderza go pięścią w ramię. – Co masz do powiedzenia na swoją obronę?

On unosi brew i się uśmiecha.

– Au?

Jej oczy się zwężają.

– Słuchaj, w sumie to trenowałam, dotknij tutaj.

W pierwszej chwili boi się, że ona zrzuci z siebie tę jedyną małą rzecz, którą ma na sobie, i pokaże mu miejsce, w którym ma ją dotknąć. Ta Emmi, którą znał w młodości, mogła to zrobić i była całkowicie niezdolna do wyważenia, kiedy jest moment do szaleństw, a kiedy nie. Wszystkie zwariowane rzeczy, których zwykli ludzie po prostu nie robią, ona robiła bez mrugnięcia okiem.

Teraz podwija rękaw, wyciąga ramię i przyciąga jego dłoń.

– Dawniej, kiedy byłam mała i chuda, wtedy i może mnie we wszystko klepałeś, ale dzisiaj mogłabym ci dać porządne lanie.

Posłusznie przesuwa palcami po jej bicepsie, ale wszystko, co czuje, to jej gładka jak jedwab skóra, a obraz, jaki przed sobą widzi, to prawdopodobnie nie ten rodzaj lania, który ona ma na myśli. Chrząka.

– Ładny mięsień. To znaczy, chyba jesteś w świetnej formie.

– Żebyś wiedział. – Przekrzywia głowę i uśmiecha się szeroko.

Ten uśmiech przesyła bezpośrednie sygnały do jego pachwin. Jest dokładnie tak, jak wcześniej, kiedy byli młodsi, a ona przyjaźniła się z jego siostrami. Była jak egzotyczny motyl, stale w pobliżu, ale jak tylko po nią sięgał, odlatywała. Wcześnie się nauczył, że nie da się jej złapać, nigdy jednak nie przestał próbować. W końcu się wyprowadził, ale wciąż używa tych samych sztuczek.

– Zostawię ci tylko kamerę. Siostrzyczka mówiła, że teraz twoja kolej.

Po jej twarzy błąka się uśmiech.