Veronica Must

Kraka - opowiadanie erotyczne

Tłumaczenie
Nadia Habo

Lust

Kraka - opowiadanie erotyczne
Tłumaczenie
Nadia Habo

Tytuł oryginału
Kraka - Blot till lyst

Zdjęcie na okładce: Shutterstock
Copyright © 2008, 2020 Veronica Must i LUST
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726209891

1. Wydanie w formie e-booka, 2020

Format: EPUB 3.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą LUST oraz autora.

Był naprawdę bezczelny.

Gdy spałam z Asgerem po raz pierwszy, doszedł z wielkim hukiem, nie dając mi cienia szansy, żebym do niego dołączyła.

Trochę się obawiałam, że będę kolejną Kraką 1 : rozpalona, lecz zgaszona. Wypełniona, a mimo to pusta. Samotna, choć nie sama.

Ale on się tym specjalnie nie przejmował.

– Nikt nie skarży się kucharzowi, że jedzenie jest za ciepłe, podobnie nie ma czegoś takiego jak przedwczesny wytrysk, jest co najwyżej spóźniony orgazm – stwierdził pewnego razu.

W pierwszej chwili miałam ochotę spakować swoje rzeczy i wyjść, ale nasza relacja ciągnęła się już od jakiegoś czasu, nie chciałam podejmować tak drastycznych kroków.

Poza tym, musiałam przyznać przed samą sobą, że byłam już z mężczyznami, którzy nie mieli za grosz wyczucia, kontynuowali długo po tym, jak ja już doszłam. To nie było przyjemne. Czułam, że mnie nie doceniają, że ich nie podniecam, że nie jestem najlepszą partnerką w łóżku.

Być może jego sposób rozumowania ostatecznie wcale nie był tak daleki od tego, co czułam.

W zasadzie wolałam być z mężczyzną, który nie panuje nad swoją egzaltacją, niż z takim, który w ogóle jej nie czuje. Sama dochodziłam całkiem szybko, teraz trafiłam na godnego przeciwnika.

Asgera poznałam na wyprawie na ryby w Laponii. Ale wiedziałam, że nic z tego nie będzie. W ogóle nie kontrolował swoich emocji. Zapytał, czy może mnie pocałować. Zamiast to po prostu zrobić. To mogłoby zniechęcić każdego.

Był we mnie szalenie zakochany, nie nadążałam za wszystkim, co chciał mi podarować. Choć tak naprawdę był zakochany w sobie, albo w samym zakochaniu, na scenie nie było już miejsca dla mnie.

Często powtarzał mi z patosem w głosie, jak niezwykle piękna według niego jestem.

Dziwnie słucha się takich rzeczy, mając w pamięci tę bandę wzdychających samców z jęzorami na wierzchu, którzy ustawiali się pod bramką, jak tylko dostałam pierwszy skuter. Każdy z nich chciał mi wtedy powiedzieć, jaka to jestem piękna, ale ich prawdziwe intencje były oczywiste.

Gdy wróciłam do domu z Laponii, myślałam, że pozbyłam się go z mojego życia.