WOLNOŚĆ

iwona gajda

Książkę dedykuję Tym osobom, z którymi dane mi jest cieszyć się wolnością.

WOLNOŚĆ

iwona gajda

© Copyright by BPC GROUP POLAND Sp. z o.o.

Katowice 2020

Opracowanie graficzne/skład: Aleksandra Siwek Redakcja: BPC GROUP POLAND Sp. z o.o.

ISBN: 978-83-958854-2-6

Niniejszy utwór stanowi wytwór wyobraźni autora, a wszelkie podobieństwo do osób żyjących lub zmarłych i wydarzeń jest całkowicie przypadkowe.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej publikacji nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających czy innych, bez uprzedniego wyrażenia zgody przez właściciela praw.

www.bpc–group.pl

www.bpc–guide.pl

Wolność nie jest aktem przemocy, który dąży do zaspokojenia żądz. To moc.

Przenika nas od środka i wyzwala pozytywną energię.

Nikt nam jej nie skradnie.

Nikt jej nie uwięzi i nie zabije. Stłumiona odrodzi się jak feniks z popiołów. I jak on pofrunie na skrzydłach w nieznane, by odkryć siebie na nowo i prawdziwie żyć.

Jeśli jej szukasz - to znajdziesz. Mieszka w sercu, w duszy i w marzeniach.

Jeśli chcesz ją zrozumieć –

nie zdołasz. Nie pozwoli zamknąć się w ramy.

Paryż

O Wolności w sercach zaklęta!

Z obrońcy Twymi wespół walcz Zwycięstwo z Tobą dziś wspaniałe, Gdy z nami mężnych głosów duch.

Cyt. Marsylianka, Hymn Francji

Wolność - Paryż wprowadź go szybko, bo inni tylko czekają, aby zająć to miejsce.

***

Pierre otworzył drzwi nowego mieszkania i natychmiast usiadł na tapczanie. Włączył

komputer i sprawdził stan konta. Zaliczka, którą wynegocjował na początek angażu wpłynęła: 7 tys. euro wynagrodzenia i 2 tys. euro budżet delegacyjny.

–Nie wystarczy – szepnął do siebie. Co dalej? Co dalej? – powtarzał gorączkowo.

Jeśli nawet dam im pieniądze – próbował poskładać myśli – znowu przyjdą. Posuną się jeszcze dalej i mogą zrobić coś Nicole. Zaczął się bać o nią i o siebie. Poza tym co z Markiem? Podniósł

słuchawkę, aby do niego zadzwonić, lecz w tej samej chwili usłyszał pukanie do drzwi.

–Adele?

– Już szósta – powiedziała w drzwiach – Idziemy?

Ubrał kurtkę i zabrał ze sobą komputer.

Na głównym placu dzielnicy La Defense było spokojnie i cicho. Szli w kierunku metra.

Pierre nie mógł się skupić. Cały czas jego myśli krążyły wokół Nicole, Chińczyków i Marka. –

32

Wolność - Paryż

Gdzie będziemy pracować? – zapytał ją w końcu.

–Na mieście, spacerując – odparła – Dzisiaj będziemy dużo rozmawiać więc po co mamy siedzieć w sali? – spojrzała na niego.

Adele zatrzymała się obok ogromnego kciuka Baldacciniego.

33

Wolność - Paryż

–Co o nim możesz powiedzieć? – zapytała.

–Bo ja wiem – Pierre ogarnął wzrokiem rzeźbę –

Duży – wykrztusił w końcu.

–Ma 12 metrów wysokości i waży 6 ton –

powiedziała.

–Piękny – potwierdził.

–W La Defense jest ponad osiemdziesiąt rzeźb –

spokojnym, aczkolwiek chłodnym tonem dodała Adele.

Zmierzył ją wzrokiem. Wiedział, że ma 42 lata, bo przeczytał na jej profilu w necie.

Z wyglądu przypominała mu Marilyn Monroe.

Podobna postura, twarz, niebieskie oczy.

Do tego otwarta, bystra i bez skrupułów.

–Nic dziwnego – pomyślał – że awansuje. Idealny wygląd i postawa w tym środowisku.

–Opowiedz mi coś więcej o sobie – powiedziała nagle.

–Przecież wiesz wszystko – uśmiechnął się. Na rozmowach kwalifikacyjnych prześwietliłaś mnie na wylot.

–Wiem, że masz 33 lata i skończyłeś Cambridge.

–A co chcesz jeszcze wiedzieć? – spojrzał na nią.

Dostrzegł, że zawahała się przez chwilę.

–Na przykład – dodała po namyśle – gdzie lubisz spędzać czas?

34

Wolność - Paryż

Spojrzał w niebo i zatęsknił za Nicole. Nie miał

ochoty na wynurzanie się. Z drugiej strony pomyślał, że to jego przełożona i praktycznie od niej zależy jego być lub nie być w tej korporacji.

–Lubię spacerować po ogrodach – odpowiedział

wymijająco.

–Wiec chodźmy do ogrodów Luksemburskich.

Może być? – zapytała.

–Tak.

–Powiedz mi zatem Pierre co wiesz o ogrodach Luksemburskich?

–O czym? – zapytał zaskoczony.

–O Ogrodach Luksemburskich. Przecież lubisz tam przebywać, tak powiedziałeś.

–No cóż – zamyślił się – Zajmują olbrzymią powierzchnię. Z tego co pamiętam ponad 220

tysięcy metrów kwadratowych.

35

Wolność - Paryż Jest w nich Pałac Luksemburski, w którym urzęduje Senat Francji. Największą atrakcją jest fontanna Medyceuszy. I właśnie – zatrzymał głos –ogród ten został zbudowany na życzenie Marii Medycejskiej.

–Ciężkie miała życie, prawda? – spojrzała mu w oczy. Henryk IV miał wiele kochanek, których obecność musiała znosić. Nie odegrała żadnej znaczącej roli politycznej, a ostatnie lata życia spędziła na wygnaniu.

–Nie wiedziałem.

–Posłuchaj Pierre – powiedziała poważnie Adele

–Nasi klienci oczekują od nas nie tylko strategii marketingowych. Współpracują z nami, bo o nich dbamy. Gdy przyjeżdżają tutaj zapewniamy im wspaniały czas, oprowadzamy po Paryżu i jesteśmy na każde ich zawołanie. Musimy być ekspertami, przewodnikami i psychologami. Za tydzień, w poniedziałek opiekował się będziesz pierwszym swoim klientem z Chin, który jest dla nas strategiczny. W piątek zapraszam Cię na spacer. Masz wiedzieć wszystko o Paryżu, zabytkach, czołowych postaciach w tym malarzach, poetach, prezydentach i politykach. W pracy będziemy zajmować się strategiami i planami marketingowymi.

36

Wolność - Paryż

Rozstali się przy Muzeum Sztuki Współczesnej Pompidou. Była dziesiąta wieczorem. Pierre zastanawiał się co dalej robić. Spojrzał na awangardowy budynek.

–Co o nim wiem? – pomyślał – Że opleciono go kolorowymi rurami, w których biegną instalacje elektryczne, wentylacyjne i hydrauliczne? Że ma największą na świecie kolekcję sztuki nowoczesnej i że odwiedza je więcej osób niż Luwr. Co poza tym? Na pewno będzie trzeba się doszkolić –

postanowił.

Zadzwonił do Marka. Odebrał.

–Jestem w szpitalu – mówił cicho – nie mogę teraz 37

Wolność - Paryż wyjść. Jest cisza nocna, oddział zamknięty.

–Co się stało?

–Dorwali mnie przedwczoraj wieczorem. Pobili kijami bejsbolowymi. Mam złamany nadgarstek i posiniaczone ciało.

–O co im chodzi? – pytał coraz bardziej wystraszony Pierre – Dali mi miesiąc na znalezienie dostawcy lub zwrócenie kasy.

–To jest szersza sprawa – myślę – Słyszałem, że jakaś firma z Chin chce wejść na rynek francuski i przejmuje konkurencję. Niszczą wszystkich, którzy stoją im na drodze. Kibole są wkurzeni, bo było kilka wypadków śmiertelnych. Myślą, że z nimi współpracujemy.

–Daj znać jak wyjdziesz – Pierre odłożył słuchawkę.

***

W sali konferencyjnej spędził cały dzień. Luise, asystentka Adele, zapraszała kolejnych prelegentów, którzy prezentowali dane. Podłączali komputery do dużego ekranu i odpowiadali na pytania Pierre’a.

–Chcesz jeszcze kawę? – zapytała około czwartej.

–Wypiłem już kilka. Chyba skończę na dzisiaj –

podniósł się i zaczął chować komputer.

–Za dużo danych, zapomnisz – powiedziała. Mózg powinien odpocząć i przetrawić informacje.

38

Wolność - Paryż

–To prawda, ale teraz nie mam czasu na odpoczynek. Gdy wrócę wchłaniam wiedzę o Paryżu. W piątek Adele zrobi mi egzamin.

–Paryż wchłania się na Montmartre, a nie czytając książki albo komputer. Idę tam dzisiaj do Muzeum.

–Do którego? – Pierre przestał pakować się i spojrzał na nią.

–Do Salvadora Dali, pracuje tam moja siostra.

–Nicole? – wyrwało mu się.

–Znasz ją?

–Tak. Zanim mnie tu zatrudnili planowaliśmy zamieszkać razem.

–To Ty jesteś ten Pierre, z którym latała balonem?

–Tak.

–Musimy pogadać po pracy – spojrzała mu w oczy.

Tu dzieje się coś niedobrego. Odsuń się, Adele idzie.

39

Wolność - Paryż

W piątek po pracy poszli z Adele na kolację. Już podczas spotkań rekrutacyjnych Pierre zauważył, że ubiera się bardzo gustownie. W ten wieczór jednak podkreśliła swoje walory wkładając seksowną sukienkę i buty na obcasach. Pomyślał, że po ich spotkaniu ma następne z kimś bliskim.

–Długo będziemy spacerować? – zagadnął, gdy przechodzili obok Louvre Museum.

–To zależy – odpowiedziała – od tego, co umiesz.

Odwróciła głowę w prawo i zatrzymała wzrok na szklanej Piramidzie Luwru.

–No, powiedz coś o tym Muzeum. Warto tam iść?

–Jest największe na świecie więc warto. Jednak przeciętnego laika zanudzi po godzinie. Kto normalny będzie oglądał 300 tysięcy dzieł albo 40

Wolność - Paryż przemierzy 55 tysięcy kilometrów kwadratowych?

Adele roześmiała się.

–A więc co byś polecił zwykłemu laikowi, który chce tam wejść, ale tak naprawdę szuka uciech?

–Aby stanął przed Mona Lisą i strzelił sobie fotkę.

–A od Siebie? Bo przecież Mona to nie za dużo na godzinę czasu.

–Impresjonistów. Podoba mi się zacieranie granic pomiędzy światem rzeczywistym i fikcją. Ich gra świateł i cieni. Wciąga mnie ta dynamika, ruch i emocje. Z pewnością warto pokazać klientom prace Moneta, Renoira, Pissarra czy Sisleya.

Adele otworzyła torebkę i sprawdziła coś na telefonie.

–Zarezerwowałam dla nas stoik w Bistrot Belhara, mają tam dobrą kuchnię – powiedziała zamykając zamek.

–Z tego co kojarzę to restauracja z gwiazdką Michelina? –Pierre spojrzał na nią badawczo.

–Tak, ale zmieńmy na chwilę temat – zaproponowała

– Co myślisz o lojalności?

–Lojalności względem kogo? przełożonego? –

popatrzył na nią.

–Tak. Kto jest dla Ciebie przełożonym w tej firmie?

–No Ty – Pierre poczuł się zmieszany.

41

Wolność - Paryż

–A Prezes? – nie spuszczała z niego oczu.

–No też, ale jest Twoim przełożonym.

–A gdyby doszło do wybierania. Na kogo byś postawił?

–On mnie wyrzuci przy najbliższej okazji. Wybór zatem jest oczywisty. Wybiorę Ciebie.

–Myślę więc, że się doskonale rozumiemy Pierre

– powiedziała z satysfakcją kierując go w stronę wejścia.

–Dlaczego zmieniłeś nazwisko? – nagabnęła, gdy siedzieli przy stoliku.

–Skąd wiesz? – spytał i poczuł, jak zamyka go w potrzasku.

–Sprawdziłam. Nie chcę mieć żadnych powiązań ze światem przestępczym. O co chodzi?

–Pochodzę z normalnej, mieszczańskiej rodziny.

Nie dogadywałem się z ojcem i dlatego zerwałem wszelki kontakt.

–Desperacki krok.

–Odważny. Czy to źle?

–Nie – odparła spokojnie i podniosła sztućce.

Gdy wychodzili spojrzała mu w oczy.

–Rozumiem, że mogę liczyć na Twoją lojalność?

–Tak – odparł i pożegnał się z nią.

42

Ptaki

Wyobraź sobie, że nie ma Nieba To proste, gdy spróbujesz Nie ma Piekła pod nami Ponad nami tylko niebo cyt. Imagine, John Lennon

Wolność - Ptaki Szafran spojrzał na drzewo obok. Na wysokiej gałęzi dostrzegł przepiękną orlicę. Wpatrywała się w niego od dłuższej chwili. Podfrunął do niej.

–Znasz drogę? – zapytał.

–Znam wiele dróg – odpowiedziała kokieteryjnie.

–Ile czasu potrzebujemy, aby dotrzeć do Andory?

–To zależy jak szybko polecimy i czy warunki będą nam sprzyjać.

Splotły się ich spojrzenia, a Szafran poczuł, jak iskra przebiega mu przez gałki oczne. Po raz pierwszy widział tę orlicę, ale jakieś dziwne przeczucie budowało więź pomiędzy nimi. Podskoczył i uderzył skrzydłami.

– Lećmy zatem, czasu jest mało – powiedział tylko.

Amanda sfrunęła z gałęzi i wyprzedziła go nad złotym lasem.

***

Gdy dotarli do wąwozu Lumbier powiało chłodem.

Ciężkie, deszczowe chmury wisiały ponad ich głowami, a z oddali jaskrawe światło błyskawic przecinało niebo na pół.

–Przeczekajmy burzę – zaproponował Szafran.

Obniżyli lot. Rzeka Salazar wartko płynęła korytem podmywając skaliste zbocza wysokiego kanionu. Gdzieniegdzie uderzała w wystające 104

Wolność - Ptaki

głazy i kamienie pryskając wodą we wszystkich kierunkach. Otoczone pianą przypominały delikatnie pulsujące gejzery. Już mieli osiąść na wystającej półce skalnej, gdy zobaczyli grupę sępów, która z oddali zmierza w ich kierunku.

Jeden z nich podleciał bliżej, zatoczył koło i zawisł

tuż przed ich oczami. Był piękny i przerażający 105

Wolność - Ptaki zarazem. Miał długą, białą szyję pokrytą jasnym puchem, a zakończoną nagim nieupierzonym łbem.

Wzrok Szafrana przyciągał jego szaroniebieski, haczykowaty dziób i rozłożyste rudo–szare pióra.

–Jestem Kabu. Gdzie podążacie? – zapytał.

–Do Andory – odpowiedział Szafran i zauważył, że Amanda podleciała bliżej i ustawiła się z jego prawej strony.

–Po co? Tam jest niebezpiecznie. Mogą was złapać.

–Chcemy dowiedzieć się czegoś więcej o kłusownikach.

–Fruńcie za nami do groty skalnej – Kabu spojrzał

na Amandę, odwrócił się i poszybował przed siebie. Za nim ruszyli pozostali.

–Co robimy? – zapytał Szafran.

–A może to pułapka? – Amanda zatoczyła koło nad kanionem i wróciła z powrotem.

Nagle głośny i przerażający grzmot rozległ się nad wąwozem. Zaczęło padać.

–Oboje w jednej chwili zerwali się i ruszyli za sępami.

U podnóża skalistej góry dostrzegli wejście do groty. Obok niej roiło się od sępów. Podfrunęli.

Na ziemi pod półką skalną leżały dwa konające jelenie. Jeden z nich patrzył przed siebie, drugi z zamkniętymi powiekami ciężko dyszał. Szafran 106

Wolność - Ptaki

usiadł na gałęzi i wtopił wzrok w otwarte oczy tego pierwszego. Po chwili napotkał jego spojrzenie.

Poczuł dziwny dreszcz. Ból, którego do tej pory nie znał, a który sięgnął jego wnętrza i rozlewał się niczym lawa po każdym zakamarku ciała i duszy.

To była pustka i śmierć.

–Przestań! – podeszła do niego Amanda – Przestań się na niego patrzeć! – powtórzyła i uderzyła go skrzydłem.

Nagle jeleń zamknął oczy i wydał ostatni dech. Ze skały sfrunął wielki sęp z szarymi piórami i wbił

dziób w szyję zwierzęcia. Potem zaczął urywać i połykać kawałki mięsa. Inne sępy patrzyły na niego i nie ruszały się z miejsca. Po chwili zwłoki jelenia leżały w kałuży krwi, a jego wnętrzności 107

Wolność - Ptaki porozrzucane były wokół, na ziemi. Sęp z szarymi piórami stał na ciele jelenia i wyrywał kolejne części tułowia. W pewnym momencie przestał

już skubać i próbował wznieść się do góry, lecz nie mógł. Najwyraźniej za dużo zjadł. Odsunął

się więc i dał znak pozostałym sępom. Te sfrunęły z różnych miejsc i zaczęły się posilać. Jedne obsiadły rozszarpane zwierzę, zaś inne wyjmowały wnętrzności z drugiego jelenia.

–Chodźcie tutaj – powiedział Kabu z wnętrza groty.

Powoli przekroczyli jej próg. Była ogromna i składała się dwóch wielkich czeluści, odgrodzonych skałą. Z oddali zauważyli, że dno drugiej pokrywała woda. Sępy siedziały wewnątrz na wystających uskokach skalnych ze złożonymi skrzydłami.

Było ich mnóstwo w jednej i drugiej czeluści.

Szafran i Amanda stanęli przy wejściu. Spojrzeli na zewnątrz. Deszcz, lał jak z cebra i ze spadającej wody budował mokrą ścianę. Kabu przysunął się bliżej nich.

–Andora to miejsce śmierci – powiedział –

Kłusownicy wabią tam ptaki drapieżne. Wczoraj wywieźli około dwudziestu osobników różnych gatunków: orłów, orlików, jastrzębi. Zabili ponad pięćdziesiąt sępów.

108

Wolność - Ptaki

–Heliodor mówi, że ktoś im pomaga – powiedziała Amanda.

–Nie wiem – Kabu objął wzrokiem jaskinię – Oni mają specjalne urządzenia, które naśladują głos ptaków. Wysyłają sygnały w niebo. Znają szlaki migracyjne i potrafią robić zasadzki.

–Więc sugerujesz, że ptaki nie maczają w tym palców? – zapytał Szafran.

–Wydaje mi się, że nie. Heliodor nie zna nowych realiów. Nie ma też pojęcia o skali zjawiska. Długo tu nie był. W ciągu dwóch ostatnich lat zmieniło się wiele. Ludzie niszczą owady i brakuje dla ptaków pożywienia. Kłusownicy są wszędzie. Giniemy. Tu jest strach, a nie zdrajcy.

Kabu ponad godzinę opowiadał o ciężkiej sytuacji ptaków. Uważał, że kanion jest dobrym miejscem do życia.

–Zrobili tu rezerwat, dlatego jest w miarę bezpiecznie – mówił. Najbardziej narzekał na pułapki, które zastawiają na sępy. Opisywał, jak zabijają duże zwierzęta i czekają, aż sępy zaczną nad nimi kołować. Gdy przylatują wybijają je masowo.

–Wstąpcie do nas w drodze powrotnej – powiedział

– chcę wiedzieć jak najwięcej o tym, co się dzieje w Andorze.

109

Wolność - Ptaki Ledwie deszcz ustał Szafran i Amanda ruszyli dalej w drogę. Powietrze było czyste i świeże, a słońce płonęło na niebie rozsyłając przyjemne promienie dookoła. Wkrótce zapomnieli o sępach i jeleniach, a ich wnętrze wypełniła radość. Tańczyli w powietrzu bawiąc się wiatrem. Najpierw Szafran wpadał w komin termiczny, a tuż za nim Amanda.

Rozpościerali skrzydła i szybowali w bezruchu przed siebie. Potem znowu robili tak samo, lecz za każdym razem wyżej i wyżej.

–Wspaniale latasz – powiedziała Amanda, gdy zatrzymali się, aby odpocząć.

–Latanie to całe moje życie – popatrzył na niebo –

Tylko to znam i to kocham.

–Poznasz więcej życia i też je pokochasz – spojrzała na niego – Choć, zatańczmy jeszcze – dodała i pofrunęła w przestworza.

***

Andora to góry pokryte łąkami i lasami, po których biegają kozice oraz świstaki. Takie wrażenie odniósł

Szafran, gdy wlecieli na jej terytorium. Podobała mu się. Gdy poszybowali w kierunku rzeki Valira zaproponował, by zapolować na pstrągi.

–Dobrze nam tutaj – powiedziała Amanda – gdy 110

Wolność - Ptaki

zajadali się kolejną rybą – ale czas popracować trochę, Heliodor czeka na informacje. Pofruńmy w kierunku Pic de Coma Pedrosa, najwyższego szczytu. Mieszkają tam orły królewskie i orłosępy.

–Znasz ich? – dociekał Szafran, gdy szybowali ponad skałami.

–Urodziłam się tutaj. Wielu z nich to moi przyjaciele. Znam tam każdy kąt.

Było późno. Słońce schowało się poza widnokręgiem, a na niebie pojawił się księżyc.

Gwiazdy oświetlały przestrzeń i migotały tajemniczo. Szafran i Amanda od godziny krążyli nad górami w poszukiwaniu orłów. Co jakiś czas Amanda podfruwała do znajomych miejsc i nawoływała przyjaciół. Jednak nikogo nie znalazła.

111

Wolność - Ptaki

–Zapadli się pod ziemię? – pytała siebie – Musimy pofrunąć na zachód w kierunku Val peguera –

stwierdziła w końcu.

Gdy przelatywali ponad rzekami, dolinami i górami opowiadała Szafranowi o swoim dzieciństwie. Z

góry pokazywała miejsca, gdzie uczyła się latać, tereny, na których polowała oraz rzeki, w których pierwszy raz nurkowała.

–Czy masz już kogoś? – zapytał nagle Szafran.

–Nie, nie mam.

–Dlaczego nie masz? – dociekał.

–Szukam partnera na całe życie. Nie chcę wiązać się i rozstawać. Niestety, do tej pory nikogo nie znalazłam, więc jestem sama.

–Chciałbyś być ze mną? – zapytał, gdy przelatywali nad rzeką Riu Runer.

Amanda zaczęła uderzać skrzydłami przeciwnie do kierunku lotu, aby wytracić szybkość. Potem poszybowała w dół i zatrzymała się na gałęzi wielkiego dębu. Gdy Szafran wylądował obok niej spojrzała mu w oczy.

–Chciałabym. A Ty? Dlaczego jesteś sam?

–Bo do tej pory nikogo nie spotkałem. Teraz jestem szczęśliwy, z Tobą.

–Zostaniemy razem na zawsze? – zapytała.

–Na zawsze – odpowiedział i już miał przytulić się 112

Wolność - Ptaki do niej, gdy usłyszał pogłos.

Dochodził z oddali.

–Pomocy! Pomocy!

Rozejrzeli się wokół. Nikogo nie zobaczyli. Głos zdawał się brzmieć coraz bardziej dramatycznie.

–To orzeł – krzyknął Szafran – on cierpi. Zerwał się z gałęzi i poszybował nad polanę skąd dochodził

dźwięk. Gdy zniżył się, aby lepiej rozpoznać teren, na jego ciało spadła ciężka, gęsto utkana siatka.

Jęknął z bólu. Czuł, że prawe skrzydło zostało zranione. Zaczął się szamotać próbując wydostać spod okrycia. Bezskutecznie. Z minuty na minutę słabł coraz bardziej, aż wreszcie padł bez sił.

***

Było gorąco. Temperatura w słońcu sięgała 30 stopni i wciąż rosła. Szafran słyszał, jak kłusownicy chodzą po łące i przekładają coś metalowego. Bał się i czuł ból, który dochodził ze zranionego skrzydła. Trudno było mu oddychać pod przykryciem. Wciąż nasłuchiwał co się wydarzy. Nagle siatka podniosła się, a ostre słońce zaświeciło mu wprost w oczy. Przez chwilę nic nie widział. Czuł, jak ktoś chwyta jego nogi i wiąże mocno sznurem. Potem odwraca głową w dół, mierzy skrzydła, wiąże i kładzie na wadze. Po 113

Wolność - Ptaki

chwili usłyszał:

–Gatunek?

–Orzeł Iberyjski.

–Rodzina?

–Jastrzębiowate.

–Podgatunek?

–Orzeł cesarski.

–Upierzenie?

–Ciemnobrązowe. Kark i potylica jasnożółte.

–Waga?

–3,1 kilograma.

–Wiek?

–3,5 roku

–Rozpiętość skrzydeł?

–210 centymetrów.

114

Spis treści

PARYŻ

Wolność ______________________________________ 10

Test _______________________________________ 27

Odwaga ___________________________________ 44

Zdrada ____________________________________ 61

Miłość ___________________________________ 79

PTAKI

Pireneje ____________________________________ 98

Człowiek ____________________________________ 115

Przemiana ___________________________________ 131

Wiatr _______________________________________ 148

Wolność ____________________________________ 164

W takim świecie pełnym snów niewypowiedzianych słów…

każda myśl buduje drogę każdy promień, każdy gest nawet te skąpane w deszczu których nie chcesz w sercu mieć.

I choć błądzą gdzieś w przestworzach giną nocą w cierpkich łzach rankiem je obudzi zorza aby mogły znowu trwać!

Pośród marzeń pełnych barw w najpiękniejszych naszych snach każdy obraz będzie drogą każda barwa, każdy kształt nawet ten niedokończony który farby nie był wart.

Wolność uskrzydla i daje siłę, by iść odważnie dalej.

Życie z nią jest piękniejsze i

szlachetniejsze.

Jeśli

jej nie czujesz, poszukaj w swoich marzeniach, miłości i snach. Sięgnij po książkę. Jej bohaterowie poznali wartość wolności.

W trudnych chwilach nie zwątpili i wygrali swój los.

Patron medialny:

www.bpc–group.pl

www.bpc–guide.pl