Steve Wozniak. Geniusz Apple.

Autor: ŁUKASZ TOMYS

Spis treści

Wstęp

Rozdział pierwszy. Mieszanka krwi

Rozdział drugi. Wartości na całe życie

Rozdział trzeci. Technologiczna paczka

Rozdział czwarty. Dorastanie w Dolinie Krzemowej

Rozdział piąty. Radioamator

Rozdział szósty. Nieśmiałość geniusza

Rozdział siódmy. Projekty naukowe

Rozdział ósmy. Oszukany

Rozdział dziewiąty. Czasy liceum

Rozdział dziesiąty. Paradoks skoczka

Rozdział jedenasty. Dowcipy

Rozdział dwunasty. Szkice na papierze

Rozdział trzynasty. Śnieg w Kolorado

Rozdział czternasty. Żart z zagłuszaczem i przenosiny do de Anzy

Rozdział piętnasty. „Dzieci kwiaty” i utrata złudzeń

Rozdział szesnasty. Komputery na kartkach

Rozdział siedemnasty. Początek trudnej przyjaźni

Rozdział osiemnasty. Blue Box

Rozdział dziewiętnasty. Mr Draper

Rozdział dwudziesty. Wypadek samochodowy

Rozdział dwudziesty pierwszy. Projektant kalkulatorów

Rozdział dwudziesty drugi. Pionier VOD i Richard Nixon

Rozdział dwudziesty trzeci. Pong

Rozdział dwudziesty czwarty. W gronie maniaków komputerowych

Rozdział dwudziesty piąty. Rewolucja

Rozdział dwudziesty szósty. Tak rodzi się gigant

Rozdział dwudziesty siódmy. Marketingowa wizja Jobsa i poszukiwanie kości

Rozdział dwudziesty ósmy. Jabłoniowy sad

Rozdział dwudziesty dziewiąty. Wyrzuty sumienia i odrzucony pomysł

Rozdział trzydziesty. Zupełnie inny świat

Rozdział trzydziesty pierwszy. Wyznaczanie trendów

Rozdział trzydziesty drugi. Nowa odsłona w kolorze

Rozdział trzydziesty trzeci. Poszukiwanie sponsorów

Rozdział trzydziesty czwarty. Wizja przyszłości według Mika Markkuli

Rozdział trzydziesty piąty. Rozwój Apple i międzynarodowe targi

Rozdział trzydziesty szósty. W drodze na szczyt

Rozdział trzydziesty siódmy. Wśród technologicznej elity

Rozdział trzydziesty ósmy. Sprzedaż akcji i wielkie rozstanie

Rozdział trzydziesty dziewiąty. Dylematy

Rozdział czterdziesty. Wypadek, który zmienił wszystko

Rozdział czterdziesty pierwszy. Powrót na uczelnię

Rozdział czterdziesty drugi. Odejście

Rozdział czterdziesty trzeci. CL 9

Rozdział czterdziesty czwarty. Nauczyciel z powołania

Rozdział czterdziesty piąty. Życie prywatne

Rozdział czterdziesty szósty. Osoba publiczna

Rozdział czterdziesty siódmy. Niestrudzony geek

Rozdział czterdziesty ósmy. Poczucie spełnienia

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

WSTĘP

Jeden z trzech, obok Steve’a Jobsa oraz Ronalda Wayne’a, ojców współzałożycieli światowego technologicznego giganta – Apple Computers. Całe życie będący w cieniu tego pierwszego. Legenda inżynierii, projektant i konstruktor uznawanych za jedne z pierwszych osobistych komputerów w historii: Apple I oraz Apple II. Przez wielu określany jako mózg dużej części przedsięwzięć inicjowanych przez informatyczną spółkę z logotypem nadgryzionego jabłka. Nie da się ukryć, że to właśnie jego pomysły Jobs przekuwał w sukces znanej dziś na całym globie marki. Kim naprawdę jest amerykański geniusz polskiego pochodzenia?

Napisano o nim wiele, głównie za Oceanem. Stał się jedną z twarzy światowej technologicznej rewolucji, która nastąpiła dekady temu. Obecnie, gdy patrzymy na logo z nadgryzionym jabłkiem lub nazwę Apple, przed oczami od razu pojawia nam się Steve Jobs. Ale to nie on był liderem technicznych działań firmy, lecz właśnie niepozorny, skromny, nieśmiały Wozniak, który na pierwszym planie stawiał zawsze inżynierię, a nie pieniądze czy władzę. Wiele o jego osobowości mówi to, jak zatytułował swoją książkę biograficzną: „Od komputerowego geeka do kultowej ikony” i podtytuł: „Jak wynalazłem komputer osobisty, współtworzyłem Apple’a i dobrze się przy tym bawiłem”. Najważniejsze dla niego było bowiem to, aby być szczęśliwych człowiekiem. Z Jobsem tworzył duet idealny, bez którego nie moglibyśmy trzymać dziś w ręku iPhona, pracować na Macbooku czy na iPadzie. Warto poznać historię jednego z ich twórców…

ROZDZIAŁ PIERWSZY
Mieszanka krwi

Steve Woźniak, a dokładniej Stephan Gary Wozniak, zwany potem przez przyjaciół „Woz’em”, urodził się 11 sierpnia 1950 roku w San Jose w stanie Kalifornia. W jego żyłach płynie polsko-szwajcarsko-niemiecka krew. Przyglądając się drzewu genealogicznemu rodziny Wozniaka można ponadto doszukać się irlandzkich, angielskich czy nawet szkockich potomków. Ojciec Steve’a, Francis Jacob Wozniak urodził się w Michigan, miał polsko-niemieckie korzenie po swoim dziadku. Z kolei pochodząca ze stanu Washington matka Steve’a - Margaret Louise Wozniak była Szwajcarką posługującą się językiem niemieckim. Steve ma siostrę i brata. Jest najstarszy z trójki rodzeństwa.

Ojciec Steve’a z wykształcenia był inżynierem elektronikiem. W domu Wozniaków panował zakaz poruszania tematów dotyczących jego pracy. Nieoficjalnie mówiło się, co w wywiadach przyznawał sam Woz, że Francis Jacob wykonywał zlecenia między innymi dla NASA przy programach rakietowych. Były to lata pięćdziesiąte oraz sześćdziesiąte, czyli okres tak zwanej zimnej wojny. Nic dziwnego, że wszelkie informacje związane z jego profesją były ściśle tajne.

Już w młodym Stevie Wozniaku narastała chęć zostanie inżynierem. Od dziecka jedną z jego głównych fascynacji była matematyka i ogólnie nauki ścisłe. Pasję do elektroniki i technologii naturalnie podsycał w nim ojciec. Nie zmuszał syna jednak do niczego. Starał się jedynie zachęcać do podejmowania prób i pokazywać zalety tego zawodu. Woz zawsze mógł liczyć na jego wsparcie i radę. Gdy trzeba było, ten pokazywał mu, jak działa dane urządzenie, objaśniał zawiłości techniczne i próbował obudzić w synu kreatywność. Steve przyzna później w wywiadzie dla magazynu Forbes, że jego ojciec był nie tylko wspaniałym rodzicem, ale także pedagogiem, który potrafił wytłumaczyć nawet najbardziej skomplikowane projekty za pomocą prostych i trafiających do wyobraźni słów. W swojej biografii z kolei Woz wyzna: „Tata wbił mi do głowy, że inżynieria to najwyższy pod względem ważności szczebel, jaki człowiek może osiągnąć. Że ktoś, kto potrafi konstruować urządzenia elektryczne, które robią coś dobrego dla innych, przenosi społeczeństwo na nowy poziom”.

Steve miał ponadto talent do łamigłówek, zawiłych matematycznych zadań, potrafił logicznie myśleć. Bywały dni, gdy nie wychodził z pokoju i rozwiązywał zadania. Jedna z zasad pracy nad projektami, której nauczył się jako dziecko i stosował przez całe życie, polegała na doświadczaniu, jak działa dany mechanizm. Nigdy nie uczył się na pamięć, lecz próbował zrozumieć cały proces powstawania przeróżnego sprzętu. Charakteryzował się poza tym cierpliwością. Wszystko starał się robić dokładnie. Krok po kroku.

Miał niecałe pięć lat, gdy ojciec zaczął opowiadać mu o elektronice. Zabierał syna między innymi do siedziby firmy Electronic Date Systems nieopodal Los Angeles, gdzie pracował. Pokazywał Steve’owi różnej maści urządzenia, pozwalał się nimi bawić, łączyć jeden element z drugim. Kilkuletni Woz, jak wspominał kilkadziesiąt lat później sam zainteresowany w rozmowach z dziennikarzami, uważał wtedy, iż jego tata ma ekscytującą pracę, w której nie ma prawa narzekać na nudę.