Tytuł oryginału:

AUTRE MONDE, GENÈSE

Copyright © Éditions Albin Michel – Paris 2016

Copyright © 2018 for the Polish edition by Wydawnictwo Sonia Draga, Młody Book

Copyright © 2018 for the Polish translation by Wydawnictwo Sonia Draga, Młody Book

Projekt okładki: Studio LGF

Wykonanie okładki: Marcin Słociński

Zdjęcia na okładce: © Shutterstock

Redakcja: Jolanta Olejniczak-Kulan

Korekta: Ewa Ossowska, Marta Stasińska

ISBN 978-83-8110-747-1

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione i wiąże się z sankcjami karnymi.

Książka, którą nabyłeś, jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy, abyś przestrzegał praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując ją, rób to jedynie na użytek osobisty.

Szanujmy cudzą własność i prawo!

Polska Izba Książki

Więcej o prawie autorskim na www.legalnakultura.pl

WYDAWNICTWO SONIA DRAGA Sp. z o.o.

ul. Fitelberga 1, 40-588 Katowice

tel. 32 782 64 77, fax 32 253 77 28

www.mlodybook.com.pl

www.facebook.com/BookMlody

www.instagram.com/mlodybook

E -wydanie 2018

Bezpłatny fragment

1. Marsz chaosu

2. Zuchwały plan

3. Za dużo wiatru

4. W trzewiach Ziemi

5. Buongustaio

6. Śmierć w ciemnościach

7. Recykling

8. Wyrok

9. Na Piedestale

10. Czterech Kapeluszników i pocałunek za życie

11. Strażnica

12. Wieczornica

13. Atramentowa krew

14. Anonimus

15. Jak runął świat

16. Raj utracony

17. Podskórna nieufność

18. Zrozumieć, żeby przeżyć

19. Kwestia sumienia

20. Kluczenie i zwierzenia

21. Sami przeciw wszystkim

22. Dziwne gniazdo

23. Trwoga i tajemnice

24. Bezsenność

25. Podporządkowanie

26. Uczta

27. Horrory i cuda

28. List gończy

29. Przewaga

30. Kto panuje nad słabościami, panuje nad ludźmi

31. Konwergencja skararmeuszy

32. Na dnie dziury

33. Ścigani

34. Już tylko siedmioro

35. Szlak przemytników

36. Statek widmo

37. Cud

38. Zdrada i miłość

39. Powrót zdrajcy

40. Zawrót głowy

41. Ze snu w koszmar

42. W cieniu śmierci

43. Wschód

44. Ziemia tytanów

45. W środku świata

46. Połączeni

47. Dorośli

48. Decyzja Tobiasa

49. Spisek w mroku

50. Impuls

51. Przeciw wszystkim żywiołom

52. Do samego końca

53. Bez wahania

54. Odwaga lwa, niezłomność serca i ptasi móżdżek

55. Więźniowie żywiołów

56. Tajemnica w zaświatach

57. Wszyscy za jednego

58. Złe wieści

59. Zadziwiające odkrycia

60. Jeden spośród wielu

61. Sami pod ziemią

62. Śmierć Matta

63. Zbiorowe poświęcenie

64. Siła przymierza

65. Przygotowania

66. Ostatnia noc

67. Werble i grzmot

68. Podstęp i perfidia

69. Moc życia i śmierci

70. Smak klęski

71. Zabójcza słodycz

72. Wieniec ognia

73. Uwięzieni

74. W sercu mroku

75. Niespodzianka Ggla

76. Zdrada na wieczność

77. Zjawy na cmentarzu

78. Gniew Amber

79. Meandry zazdrości

80. Kres podróży

81. Ggl

82. Następne dni

83. Żałoba

84. Koszmary i szczęście

85. Ostatnie znaki

Podziękowania

Peterowi,

to zakończenie, bo jesteś magiczynmes

1.
Marsz chaosu

Tren zmierzchu wsuwał się przez wysokie okna, spowijając purpurowym woalem długą salę i uspokajając cienie drgające w jej zakątkach. U stóp każdej z dziesięciu kamiennych kolumn lśniły w jesiennym świetle zbroje, a proporce wszystkich Maestrów imperium kołysały się pod stropem. Kilku wartowników, zmęczonych wielogodzinnym czuwaniem w pozycji stojącej, podpierało się włóczniami, wyczekując na rychłą zmianę.

W samym końcu sali wciśnięty w masywny hebanowy fotel, wyściełany czarnym aksamitem, Luganoff, Maester Białego Miasta, bił się z myślami, gryząc batonik z lukrecji. Dość drobny, o twarzy okolonej siwymi lokami i haczykowatym nosie, podzwaniał złotymi pierścieniami, nerwowo przeżuwając wieczorną porcję słodkości.

Co takiego zaszło daleko na północy, by bieg zdarzeń przybrał tak dramatyczny obrót? I do jakich sztuczek posunął się ten osobnik, który przed kilkoma miesiącami zajął miejsce władcy Oz? Luganoff nienawidził tego uzurpatora i to od chwili, gdy zobaczył go po raz pierwszy. Podstępny, sprytny manipulant! Morkovin czołgał się przed nim jak przed prawdziwym imperatorem, potulny, jakby był jego tresowaną małpką! Facet bez wątpienia był potężny i mógł liczyć na ślepe oddanie żołnierzy. Wiedział, jak z nimi rozmawiać, a poza tym miał w sobie jakąś charyzmę. Luganoff musiał to przyznać.

Wszystko o mało się nie zawaliło przez jedną wiadomość przysłaną z południa, a przecież Luganoff był już o krok od przejęcia władzy imperatora. Kiedy otrzymał pierwszą wiadomość, tę o śmierci imperatora Oz, początkowo wpadł w panikę, ale ta szybko ustąpiła podnieceniu. Dwa dni później drugi kruk poinformował go, że imperator jednak żyje i właśnie wraca w pośpiechu do Białego Miasta. Wtedy euforia prysnęła.

Przez dwa dni Maester Białego Miasta wcielał się w rolę najwyższego władcy. Przez dwa dni wierzył, że tak pozostanie, zaczął już nawet planować ceremonię koronacji i zastanawiać się nad pierwszymi decyzjami, które podejmie jako imperator. To zupełnie wystarczyło, żeby poczuć smak władzy i ulec szaleńczej ambicji. Ale potem otrzymał tę przeklętą wiadomość.

Imperator żył, okazało się natomiast, że śmierć zabrała Maestra Morkovina.

Luganoff miał zresztą nadzieję, że przy okazji zdechnie i ta piekielna małpa. Przynajmniej jego miał z głowy! O jednego konkurenta do tronu mniej…

Po co się okłamywać: dreszczyk na myśl o nieograniczonej władzy, a potem ta niewypowiedziana frustracja doprowadzały go do szaleństwa. Rozpaliły wyobraźnię, rozbudziły ego.

Cierpliwości, mój drogi, cierpliwości. Na wszystko przyjdzie pora. Najpierw zduś rebelię tych bachorów, potem zajmiesz się wewnętrznymi sprawami imperium. Zyskasz siłę i wysadzisz z siodła uzurpatora!

Drzwi zaskrzypiały i otworzyły się powoli, pchane przez dwóch paziów. Przybyli zagraniczni posłańcy. Luganoff czekał na nich od godziny. Ujrzał pięciu mężczyzn kroczących środkiem sali. Ogrom tego miejsca zrobił na nich wrażenie, to było widać. Mieli kolczyki i krótkie rycerskie płaszcze, pomięte i spłowiałe. Ich twarze wydawały się równie sfatygowane jak przyodziewek, pocięte głębokimi zmarszczkami i wychudzone po trudach dalekiej podróży.

Luganoff wiedział, że przypłynęli zza oceanu, długo to wyjaśniali, kiedy przed tygodniem ich okręty zakotwiczyły u brzegu. Żądali pilnego spotkania z imperatorem.

Luganoff zachował informację dla siebie. Ta mała armia i wszystkie transportujące ją jednostki to była okazja, której nie mógł zmarnować!

– Witam szanownych panów – powiedział do nich, nie wstając. – A zatem to wy przybywacie z drugiego końca znanego świata! Muszę wyznać, że wasza historia wielce mnie zaintrygowała.

Pięciu podróżnych zatrzymało się tuż przed podwyższeniem i skłoniło głowy na znak szacunku. Ten, który stał w środku, wysoki ciemnowłosy brodacz, zabrał głos:

– Przybywamy z…

Luganoff przerwał mu, machając ręką.

– Wszystko już wiem, żeby do mnie dotrzeć, powtarzaliście to wiele razy moim oficerom. Bardziej mnie interesuje, jaka jest wasza cena.

Pięciu mężczyzn patrzyło na siebie, nie rozumiejąc.

– Słucham? – odezwał się w końcu brodacz.

– Za ile zgodzicie się przejść na moją służbę?

– Maester, nie jesteśmy najemnikami. Przeciwnie, przybywamy jako posłowie pokoju, aby zawrzeć przymierze między wszystkimi naszymi ludami. Czasy są wyjątkowo trudne.

Luganoff wytrzeszczył oczy:

– Po co zatem odbyliście tak długą podróż?

Wypowiedział pierwsze słowa z takim naciskiem, że kiedy zamilkł, ich echo wciąż jeszcze brzmiało w sali. Niespeszony wysoki brodacz odparł z przekonaniem, jakby długo przygotowywał tę mowę:

– Maester, musimy się zjednoczyć. Grozi nam wielkie niebezpieczeństwo. Przetrwanie może zapewnić nam tylko przymierze. Pełne. Między wami i nami. A może nawet jeszcze innymi. Wiemy, że trzymacie dzieci w niewoli, i przyszliśmy błagać, byście zerwali z tą praktyką. Tam, skąd przybywamy, doprowadziło to do wojny. Strach nas zaślepiał. Ale teraz żyjemy obok siebie. Ta harmonia jest konieczna, bo może wszyscy razem mamy jeszcze szansę. Prawdziwe zagrożenie nadciągnęło z północy. Zauważyliśmy także tutaj, na waszej ziemi, że niebo się czerwieni, a potworna mgła stoi u waszych granic. Jej przerażające stwory wkrótce wtargną na wasze ulice, jeśli nie podejmiemy wspólnych działań. Wiedzcie, że ta siła pustoszy wszystko i jest bezlitosna. To śmierć wcielona.

Luganoff wypluł cukierka z lukrecji i lekko się pochylił.

– Jest pan dowódcą armii Zachodu? – zapytał.

– Tak, w służbie naszego króla Baltazara, którego pragnieniem jest zawrzeć z wami przymierze. Wróg pustoszy nasze ziemie, zmusił nas do ich porzucenia, a wkrótce spotka to także was, jeśli nie…

Luganoff uniósł rękę, przerywając rozmówcy.

– Obawiam się, że przybyliście trochę za późno – oświadczył. – Zawarliśmy już przymierze. I jeśli się nie mylę, to naszym aliantem jest ta siła, która tak was przeraża. Jak widać, zamiast się jej bać, należało z nią pertraktować!

– Uległość wobec Entropii oznacza niechybną śmierć, Maester!

– Najwyraźniej nasz imperator jest zręczniejszym strategiem i lepszym negocjatorem niż wasz król.

– Zdajemy sobie sprawę, że nie możemy wtargnąć na waszą ziemię i narzucać wam zmian, proszę jednak, byś okazał nam gościnność, Maester, i zechciał poświęcić trochę czasu na rozmowy z nami, a przekonasz się, że współdziałanie i wzajemna pomoc obu stronom przyniosą korzyści. Stawką… Stawką jest przetrwanie ludzkości, Maester!

Luganoff zacisnął pięści. Przemknęło mu przez myśl, że powinien natychmiast wyrzucić tych arogantów za drzwi, ale możliwość zagarnięcia ich floty była zbyt kusząca, by z niej zrezygnować.

– Zgoda, spędzicie kilka dni w mojej rezydencji i zobaczymy, kto kogo przekona – powiedział.

Blondyn o długich, przetłuszczonych włosach zrobił krok do przodu i postawił nogę na pierwszym stopniu podwyższenia. Momentalnie otoczyli go wartownicy. Luganoff powstrzymał ich gestem.

– Maester, czy moglibyśmy spotkać się z imperatorem? – zapytał blondyn.

– Jest bardzo zajęty, to nie będzie łatwe – oznajmił Luganoff.

Nagle w sali zrobiło się zimno, wdarł się do niej lodowaty podmuch, który przeniknął wszystkich do szpiku kości, i wydawało się, że światło pochodni przygasło, a mrok wypełzł z kątów.

Pięciu emisariuszy z zachodu cofnęło się jak jeden mąż. Przeraziła ich postać, która pojawiła się tuż za tronem Luganoffa. Maester poderwał się z miejsca. Postać była otulona długim czarnym płaszczem uszytym z kilku warstw cienkiej, podniszczonej skóry. Obszerny kaptur osłaniał twarz intruza.

Wartownicy, którzy na moment osłupieli z zaskoczenia i strachu, wzięli się w garść i podbiegli z pikami gotowymi do ataku, ale cztery potężne, przerastające ludzi postaci pojawiły się u stóp podwyższenia. Te istoty miały na sobie rodzaj zbroi ze stali, skóry i stopionego plastiku, a na niej szerokie pelerynki. Podobnie jak człowiek, który stanął obok Luganoffa, cztery potwory kryły głowy w obszernych kapturach, ale w ich przypadku wydawało się, że tkanina otacza tylko pustkę i mrok.

Luganoff natychmiast rozpoznał Repbuków, straszliwych zbirów Ggla, władcy Entropii.

Gagol! Potwór!

– Wreszcie dotarliście – rzucił stojący na podwyższeniu nienaturalnym, syntetycznym głosem. – Podporządkujcie się swemu nowemu imperatorowi.

Jego struny głosowe wibrowały, jakby umieszczono je w stalowej puszce.

Luganoff wcisnął się w fotel. Mimo metalicznego dźwięku rozpoznał ten głos. Mówił do nich ten, którego Morkovin nazywał potajemnie Spijaczem Niewinności! Nowy imperator. Był już tu, otoczony swą nową, złowrogą gwardią.

– Niektórzy z was podporządkowali mi się jeszcze przed opuszczeniem swej ziemi – ciągnął Spijacz Niewinności – ponieważ nie podobało się im przymierze z Piotrusiami. Czas, by inni także opowiedzieli się po jednej ze stron.

Imperator zrobił krok w ich stronę. Stojąc na podwyższeniu, dominował nad nimi. Zsunął kaptur, odsłaniając zapadnięte policzki, siwy wąsik i blisko osadzone oczy. Ale jego policzek szpecił kawałek czarnego plastiku, który wbił się w ciało. Co gorsza, całe pasy jego skóry nienaturalnie błyszczały, jakby pokrywała je cienka, przejrzysta powłoka. Lewa gałka oczna była czarna. Imperator wyszczerzył w parodii uśmiechu chorobliwie żółte zęby i poszarzałe dziąsła. Z kącików ust spływała mu oleista ślina.

Jeden z pięciu emisariuszy, rozpoznawszy Spijacza Niewinności mimo tak niesłychanej przemiany, natychmiast przed nim przykląkł.

– Zdrajca! – warknął wysoki brunet dowodzący grupą.

Imperator błyskawicznie dopadł do niego, rzucając się niczym drapieżnik na ofiarę. Poruszał się z nadludzką szybkością. Chwycił posła za brodę palcami o szarych paznokciach i splunął mu prosto w twarz czarną, przypominającą ropę naftową cieczą, a ta wdarła się do ust i do gardła nieszczęśnika, po czym przeniknęła cały jego organizm. Emisariusz dostał konwulsji, zacisnął dłoń na ramieniu Spijacza Niewinności, ale ten nawet nie drgnął. Przeszywał ofiarę lodowatym spojrzeniem i obserwował, jak jej oczy się wywracają, a na usta występuje różowa piana. Po zaledwie kilku sekundach mężczyzna zastygł w bezruchu, a kiedy imperator go puścił, padł martwy na posadzkę.

– Nadszedł czas bezwzględnego podporządkowania – rozbrzmiał metaliczny głos Spijacza Niewinności. – Luganoff, proszę jak najszybciej zgromadzić moje wojska, by czekały, gotowe wypełniać moje rozkazy!

Luganoff z trudem przełknął ślinę i skłonił głowę.

– Toczymy wojnę? – zapytał ciszej, niżby chciał.

– Więcej, Maester: szykujemy się do eksterminacji! Rozprawimy się z tymi, którzy od początku przysparzali nam kłopotów. W tym celu jednak będą mi potrzebne wasze okręty i żołnierze – dodał, zwracając się do czterech emisariuszy. Wyruszycie na południe, wpłyniecie na Morze Śródziemne i będziecie czekali na moje instrukcje.

Luganoff osunął się z fotela, by także uklęknąć. Trawiony strachem, zatracił czujność, nie podejrzewał ani spisku, ani podstępu. Z przerażenia stał się ślepo posłuszny.

– Czekam na rozkazy, panie.

– A pan – zwrócił się do niego Spijacz Niewinności – ma teraz do rozwiązania własne problemy. Szpieg doniósł mi, że przywódca buntowników ze wschodu, niejaki Gaspar, wyruszył w drogę, by rozprawić się z panem i zniszczyć pańską tajną broń. Proszę podjąć stosowne działania. Rzuca się prosto w paszczę lwa, więc niech się go pan pozbędzie i dołączy do nas z tajną bronią jako nasza tylna straż. Nie będziemy tolerować żadnej zbędnej zwłoki.

Luganoff gniewnie mruknął. Gaspar! Poważył się wkroczyć na jego terytorium, rzucić wyzwanie! Tym razem skończy z nim na dobre.

Spijacz Niewinności przechodził wolnym krokiem przed czterema emisariuszami, a Repbukowie podążali za nim bezszelestnie, niczym potężne zjawy.

– Ile okrętów i ilu ludzi jest gotowych przyłączyć się do mnie? – zapytał imperator.

Trzej mężczyźni, którzy wciąż jeszcze stali, milczeli, wahając się.

Imperator pewnym ruchem ręki chwycił jednego z nich za szyję i plunął mu czarną mazią w twarz. Ledwie rozległ się obrzydliwy plusk, mężczyznę ogarnęły drgawki. Skonał w bólu, choć bardzo szybko. Dwaj pozostali padli na kolana.

– Jesteśmy tylko posłami, panie – odezwał się jeden z nich. – Mamy sześć okrętów i około czterystu żołnierzy. Ale podążają za nami nasi kompani, jeśli wszystko pójdzie dobrze, będą tu za kilka tygodni.

– Ilu? – nalegał imperator.

– Wiele tysięcy.

Z rozchylonych ust imperatora wydobył się osobliwy pomruk, który brzmiał jak łoskot przetaczających się w jego gardle kamieni.

– W porządku – rzucił. – W porządku. Kiedy przybiją do brzegu, ich też sobie podporządkuję.

Ostatnie blaski dnia dogasły w dali i długą salę rozświetlały już tylko tlące się resztkami sił pochodnie. Chłód stał się jeszcze bardziej przejmujący.

Spijacz Niewinności zwrócił się do Luganoffa:

– Proszę wydać rozkaz skierowania wszystkich dzieciaków, które panu nie służą, do fabryk Eliksiru. Chcę, żebyśmy produkowali go dniem i nocą, chcę, żeby nasi najlepsi ludzie dostali silne eliksiry. I proszę już nie palić zwłok dzieciaków, ale oddawać je Repbukom. Przyjdą po nie. Stworzymy nowy rodzaj armii, która wprawi w panikę naszych wrogów. To będzie nieopisana, niestrudzona, niepokonana siła.

Peleryna imperatora łopotała, gdy szedł środkiem sali w stronę drzwi. Tuż za nim podążali czterej Dręczyciele, bo właśnie tak mówiono o Repbukach.

– Opuszczasz nas, panie? – zapytał Luganoff.

– Zamierzam osobiście poprowadzić poszukiwanie trójki naszych odwiecznych wrogów. Nie wolno dopuścić, by osiągnęli swój cel!

– Czy mam oddać do twej dyspozycji batalion, panie?! – krzyknął Maester, by oddalający się imperator go usłyszał.

Nieludzki głos Spijacza Niewinności odbił się echem w przedsionku:

– Zapolujemy na nich swoim sposobem i żaden człowiek nie zdoła za nami podążać.

Drzwi zatrzasnęły się za pięcioma ciemnymi sylwetkami.

U stóp tronu dwaj emisariusze cicho płakali.

2.
Zuchwały plan

Już od tygodnia konwój wędrował po pasmach wzgórz, potem u stóp coraz potężniejszych gór, przemykał z doliny do doliny, unikając wspinaczki po ostrych zboczach, przemierzając przełęcze i kierując się częściej słońcem niż kompasem. Dziewięcioro wędrowców dosiadało ogromnych psów, wysokich jak pełnokrwiste konie, gibkich i spokojnych. Bez nich ludziom nie udałoby się pokonać coraz bardziej stromych ścieżek. Spoglądali z góry na małe kotliny porośnięte soczystą trawą, pośród której kwitły niebieskie i różowe osty. Aż chciało się zejść w dół, położyć na miękkiej trawie i odpocząć. Szli wzdłuż rwących strumieni, przeprawiali się przez nie po śliskich kamieniach albo po pniach powalonych drzew, starając się utrzymać równowagę. Kąpali się w spienionych wodospadach, żywili późnymi, ale soczystymi jeżynami, chronili pod szarymi skałami, ponad którymi wznosiły się zaśnieżone szczyty. Jak na koniec października, dnie były dość ciepłe. Na pogodnym niebie pojawiały się tylko niegroźne obłoki. Jednak nocami musieli się dobrze okrywać i wtulać w futro psów, bo zimny wiatr schodził po oszronionych zboczach i wciskał się w najmniejszą szczelinę.

Dotąd nie spotkali żywego ducha, tylko raz widzieli w dali osadę, ale na wszelki wypadek ją ominęli. Nie dostrzegli śladów pościgu ani nawet skrzydlatego szpiega nad swymi głowami.

W południe ósmego dnia po pożegnaniu z Czarnym Statkiem, z Melionszem i jego załogą, przeszli wąską ścieżką pod skalną ostrogą i wtedy po raz pierwszy podczas tej wyprawy mroźne podmuchy omiotły ich twarze, przyprawiając o niemiłe dreszcze.

Matt jechał na czele, na grzbiecie wiernej suczki Kudłatej, wiatr rozwiewał mu ciemne włosy, odsłaniając twarz, z której prawie zniknęła już opuchlizna – pamiątka po starciu z Morkovinem. Wyglądał na swoich prawie szesnaście lat, może nawet na więcej. Był wysoki, a przez te dwa lata ciężkiego życia, a zwłaszcza przemiany siły, bardzo zmężniał. Z niepewnego, trochę naiwnego chłopca sprzed Burzy przeistoczył się w dobrze zbudowanego młodzieńca. Jego bystre, przenikliwe oczy wpatrywały się w dal, szukając najdrobniejszych informacji. Nie miał już nic wspólnego z Mattem Carterem, który udawał kogo innego, ze ściśniętym sercem czekając na rozwód rodziców. Dziś wszystko to wydawało mu się takie odległe…

Za nim na olbrzymim bernardynie jechała Amber. Ona wyglądała raczej jak kobieta niż jak siedemnastoletnia dziewczyna. Jej pewność siebie, dojrzałość, uroda rozkwitły błyskawicznie, gdy wzięła na siebie odpowiedzialne zadanie nowego życia. Splecione wysoko jasne włosy o rudych refleksach podkreślały delikatny owal jej twarzy i subtelność rysów. Jądro Ziemi pulsowało w niej powoli, niewidzialne dla zwykłych śmiertelników. Rozpalało blaskiem szmaragdowe oczy dziewczyny. Co więcej, to dzięki niemu mogła lewitować, odkąd straciła władzę w nogach.

Tobias jechał tuż obok niej. Był najmłodszym członkiem Przymierza Trojga, a jednak najbardziej naznaczonym fizycznie: szeroka, różowa blizna przecinała czarną skórę policzka aż po czoło, niczym wszechobecna pieczęć brutalności nowego świata. Mimo to chłopak zdawał się nie tracić entuzjazmu i zachował dziecięcy wyraz pucołowatej twarzy, jakby tego domagała się jego natura. Od trzech dni nie trzymał już ręki na temblaku, a po paskudnej ranie zostało tylko złe wspomnienie. Spijacz Niewinności nie żył, a to było najważniejsze.

Chen i Tania, nierozłączni jak zwykle, Lily, ich niebieskooka przewodniczka, Dorine dbająca o zdrowie grupy, a także dwójka ChloroPiotrusiofilów, Orlandia i Torshan, również uczestniczyli w wyprawie.

Kiedy minęli szczyt, który przesłaniał im widok, Matt zatrzymał na chwilę Kudłatą i poczekał na jadących za nim na skalnym występie dominującym nad okolicą.

W dole, tuż za krótkim jęzorem łąk i lasów, rozpościerał się krajobraz fascynujący, ale zarazem niepokojący. Na wschód i na południe, jak okiem sięgnąć, potężne czarne kamienie piętrzyły się pomiędzy szarymi skałami i strugami ledwie zastygłej lawy. Wyglądało to tak, jakby skorupa całej planety wywróciła się na drugą stronę, zwłaszcza że niesamowite, ostre kły sterczały z ziemi niczym długa, potężna szczęka, przypominająca o krainie, którą pożarła kamienna paszcza.

– Nie możemy iść dalej w tym kierunku – stwierdziła Dorine, wysoka, ładna Metyska.

– Ponoć podczas Burzy cała południowo-wschodnia Europa zapadła się w ten sposób – powiedziała z troską w głosie Lily. – Kamienne ostrza cięły drogi i budynki, ziemia się osuwała, a gigantyczne bloki skalne wyłaniały się z jej trzewi i przetaczały po całych regionach. Włochy i prawdopodobnie część Bałkanów zniknęły, całkowicie zakryte.

– Zakryte czy zmiażdżone? – odezwał się Chen.

– Mówi się, że część przeżyła, ale teraz to świat podziemny, bezlitosny, potworny.

– To legendy – wtrącił z nadzieją w głosie Tobias.

– Nie sądzę – Lily pokręciła głową. – Ludzie przetrwali, niektórym udało się wydostać, powrócili do miast. Kiedy byłam w Mangrozie, zanim dotarłam do Neverlandu, natknęłam się na jednego z ocalałych. Miał… Najtrafniej chyba nazwać to traumą. Po tym wszystkim Mangroz wydawało mu się rajem.

Tobias wydął usta. Nienawidził dżungli Mangroz jak żadnego innego miejsca na świecie, wyniósł stamtąd bardzo złe wspomnienia, choć przecież widział już wiele strasznych rejonów. Ale do tego nie miał ochoty się zbliżać.

– Właśnie tamtędy przejdziemy – potwierdził Matt.

– Ale czy można przemieszczać się dołem? – zdziwił się Tobias. – Jak sprawdzić, czy naprawdę jest tam droga, czy tylko kilka odizolowanych od siebie kieszeni, w których przetrwało życie?

Lily odparła z przekonaniem:

– Garstka ocalałych opowiadała, że to niekończąca się sieć podziemnych korytarzy. Ruiny miast są ze sobą połączone. Tam głęboko życie się zorganizowało.

– Skąd w ciemnościach biorą żywność? – zapytał zdumiony Tobias.

– Z tego, co słyszałam, fauna i flora silnie zmutowały, tak samo jak na powierzchni. Niestety, rzadko na lepsze. Są tam hordy drapieżników, tunele grożą zawaleniem, głębokie przepaści dzielą szlaki komunikacyjne, nawet roślinność uległa groźnym przemianom, dostosowując się do życia w ekstremalnych warunkach. Człowiek jest tam gatunkiem zagrożonym wyginięciem.

– I nie da się ominąć tego piekła? – westchnęła Dorine.

Matt pokręcił głową.

– Chociaż imperator nie żyje, jego oddziały nadal nas tropią. Czekają na nas w Nowym Jerychu i prawdopodobnie patrolują tereny na południu – powiedział. – Nie mamy szans dotrzeć nad morze, nie zwracając na siebie uwagi, a tym bardziej zdobyć statku. Jeżeli chcemy przedostać się na Bliski Wschód i odnaleźć ostatnie Jądro Ziemi, zanim pochłonie je Entropia, nie mamy wyboru. To jedyna droga, a Ozyjczykom nie przyjdzie do głowy tam nas szukać.

– Z tym akurat się zgadzam! – mruknął Tobias. – A nie dałoby się przejść tędy, ale po powierzchni?

Matt wskazał tysiące ostrych kłów, skał i rozpadlin tworzących nieprzebyty ocean.

– Musielibyśmy zostawić psy i wspinać się po tym wszystkim, więc dziennie posuwalibyśmy się o kilometr, a od celu dzielą nas setki. To zwyczajne samobójstwo.

Matt dodał w duchu, że jest jeszcze jeden poważny powód, żeby tak postąpić. Ktoś ich zdradził. Spijacz Niewinności wiedział, że kierują się na południe. Ktoś dobrze poinformowany doniósł mu o tym. A przecież plan znali tylko nieliczni Piotrusie. Odkąd Amber mu to uświadomiła, żył wyłącznie nadzieją, że zdrajca pozostał w zamku w Neverlandzie. Ale nie miał co do tego absolutnej pewności i nie chciał ryzykować życiem przyjaciół, skoro może tylko się łudzi. Jeśli szpicel czai się wśród nich, to kiedy już wszyscy utkną pod ziemią na tak długo, nie będzie w stanie przesłać Ozyjczykom wiadomości. To da Mattowi i Amber czas na jego wykrycie.

– A może śmierć imperatora, Spijacza Niewinności i Morkovina pogrążyła imperium w chaosie? – zasugerowała Tania. – Przecież nie mamy pojęcia, czy nie walczą tam teraz między sobą, a o nas po prostu zapomnieli!

– Nie łudź się – odparł ponuro Matt. – Luganoff mógł już przejąć władzę. Ale prawdziwy tyran to Ggl. Entropia podbiła znaczną część imperium, reszta wkrótce też wpadnie w jej szpony. A Ggl nie da nam spokoju. Ozyjczycy są mu posłuszni, chociaż może nawet nie zdają sobie z tego sprawy. Manipuluje nimi, a kiedy już osiągnie to, czego chce, pochłonie ich. Dlatego musimy jak najszybciej zniknąć.

– Pod ziemią nie będę w stanie was prowadzić – przypomniała Lily. – Nie znam tamtejszej geografii. Być może nie będziemy mieli dostępu do wody pitnej, nie wspominając już o żywności. Nie wiem, co nas tam czeka.

Orlandia, która dotąd słuchała w milczeniu, stojąc u boku swego wiernego obrońcy Torshana, zabrała głos:

– Znajdziemy sposób. Wierzę w nas i w naturę. Ona potrafi wykarmić tętniące w niej życie.

Jej gęste dredy wyglądały jak sploty mchu, oczy pałały niezwykłym zielonym blaskiem, nawet usta i czarne paznokcie przypominały o jej odmienności, jednak najbardziej uderzająca była jej harmonia z naturą. Wiara w przyrodę dorównywała w niej szacunkowi, z jakim do niej podchodziła. W Piotrusiach, którzy uważali ów respekt i ufność za przesadne, słowa te wzbudziły jeszcze silniejsze obawy.

– To nasza droga – przekonywał Matt. – Lily, dotąd twoja pomoc była dla nas bardzo cenna, jeśli jednak chcesz wrócić do Neverlandu, nie weźmiemy ci tego za złe.

Dziewczyna o niebieskich włosach aż podskoczyła na psim grzbiecie.

– Nie popieram wyboru tej drogi, ale nie zamierzam was opuszczać! I chociaż nie będę już mogła służyć wam jako przewodniczka, jestem przekonana, że mogę się jeszcze przydać!

Amber podjechała na Gusie, swoim bernardynie, do Lily i położyła jej rękę na ramieniu.

– Jesteś dla nas cenna i nikt cię nie przepędza.

– Taką mam nadzieję!

Matt wpatrywał się w postrzępiony horyzont.

– Domyślam się, że nie warto szukać wejścia głównego?

– Nie – przyznała Lily. – Jest za to wiele naturalnych wejść, tak przynajmniej słyszałam. Nawet potwory, które żyją pod tą ziemią, czasami potrzebują wydostać się na powierzchnię.

– Podejdziemy bliżej, a jeśli nie znajdziemy żadnej jamy, postaramy się przywołać jednego z tych stworów, żeby pokazał nam drogę.

– Chcesz go przywołać? – odezwał się zaskoczony Tobias. – Myślisz, że wystarczy zagwizdać na niego jak na psa?

Matt ruszył na Kudłatej w stronę stoku.

– Nie, Toby, raczej zwabić go jak ofiarę i złapać na haczyk.

Inni obserwowali go z powątpiewaniem, a przede wszystkim z obawą.

– Ani mi się śni robić z siebie przynętę – rzucił Tobias.

Ale Matt jechał już po łące, obojętny na komentarze.

3.
Za dużo wiatru

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

4.
W trzewiach Ziemi

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

5.
Buongustaio

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

6.
Śmierć w ciemnościach

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

7.
Recykling

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

8.
Wyrok

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

9.
Na Piedestale

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

10.
Czterech Kapeluszników i pocałunek za życie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

11.
Strażnica

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

12.
Wieczornica

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

13.
Atramentowa krew

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

14.
Anonimus

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

15.
Jak runął świat

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

16.
Raj utracony

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

17.
Podskórna nieufność

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

18.
Zrozumieć, żeby przeżyć

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

19.
Kwestia sumienia

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

20.
Kluczenie i zwierzenia

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

21.
Sami przeciw wszystkim

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

22.
Dziwne gniazdo

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

23.
Trwoga i tajemnice

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

24.
Bezsenność

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

25.
Podporządkowanie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

26.
Uczta

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

27.
Horrory i cuda

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

28.
List gończy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

29.
Przewaga

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

30.
Kto panuje nad słabościami, panuje nad ludźmi

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

31.
Konwergencja skararmeuszy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

32.
Na dnie dziury

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

33.
Ścigani

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

34.
Już tylko siedmioro

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

35.
Szlak przemytników

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

36.
Statek widmo

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

37.
Cud

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

38.
Zdrada i miłość

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

39.
Powrót zdrajcy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

40.
Zawrót głowy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

41.
Ze snu w koszmar

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

42.
W cieniu śmierci

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

43.
Wschód

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

44.
Ziemia tytanów

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

45.
W środku świata

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

46.
Połączeni

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

47.
Dorośli

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

48.
Decyzja Tobiasa

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

49.
Spisek w mroku

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

50.
Impuls

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

51.
Przeciw wszystkim żywiołom

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

52.
Do samego końca

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

53.
Bez wahania

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

54.
Odwaga lwa, niezłomność serca i ptasi móżdżek

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

55.
Więźniowie żywiołów

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

56.
Tajemnica w zaświatach

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

57.
Wszyscy za jednego

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

58.
Złe wieści

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

59.
Zadziwiające odkrycia

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

60.
Jeden spośród wielu

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

61.
Sami pod ziemią

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

62.
Śmierć Matta

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

63.
Zbiorowe poświęcenie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

64.
Siła przymierza

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

65.
Przygotowania

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

66.
Ostatnia noc

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

67.
Werble i grzmot

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

68.
Podstęp i perfidia

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

69.
Moc życia i śmierci

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

70.
Smak klęski

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

71.
Zabójcza słodycz

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

72.
Wieniec ognia

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

73.
Uwięzieni

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

74.
W sercu mroku

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

75.
Niespodzianka Ggla

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

76.
Zdrada na wieczność

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

77.
Zjawy na cmentarzu

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

78.
Gniew Amber

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

79.
Meandry zazdrości

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

80.
Kres podróży

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

81.
Ggl

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

82.
Następne dni

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

83.
Żałoba

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

84.
Koszmary i szczęście

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

85.
Ostatnie znaki

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Podziękowania

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.