Jan Brzechwa

WIERSZE LIRYCZNE

Wydawnictwo Estymator

Warszawa 2020

Kolejność wierszy: Jan Chołoniewski. Metoda ustalenia tej kolejności została opisana w ostatnim rozdziale.

Okładka: Monika Pollak

ISBN: 978-83-66719-09-5

© Copyright for text by Spadkobiercy Jana Brzechwy

SPIS TREŚCI

Bratowa

Żona

Preludium

Drzewo wiśniowe

Niedola

Sosna

Kwiecień

Humoreska

Listopad

Doba

Dziwny czas

Elegia pożegnalna

Droga

Poeta

Bęben

Elegia śnieżna

Poświęcenie

Mróz

Zamieć

Zima

Ludzie

Równoległe linie

Ballada o pannie

Kości

Zaczarowany krąg

Uroki

Lalka

Wierzę

Droga do Morskiego Oka

Magia

Kot

Świece

Na ulicy Słowiczej

Ręce

Trucizna imion

Paryż

Biały wiersz

Zazdrość

Wzdłuż ulic

Warkocze

Za oknami

Dziesiąta noc

Między dwiema wiecznościami

Owej nocy pamiętnej...

Przepowiednia

Erotyk

Śmierć

Najbanalniejszy wiersz

Urszula

Wiosna

Spotkanie nazajutrz

Bezsenność

Rozmowa

Nie ma nic, moja miła

Małość

Fatalizm

Niebo i piekło

Dym

Agonia

Ziemia ojczysta

Wyznanie

Ty i ja

Twój los

Ostrzeżenie

[Twe drzwi niech będą]

Przymierze

Wróżby

Polka

Ucieczka

Noc w Mogielnicy

Sen wieczny

Poranek lipcowy

Cztery dni

Zielony dzień

Jesień

Październik

Wieczór

Elegia

Banita

W dobie choroby

Anioł

Trzy prawdy

Podsumowanie

Faust

Pocieszenie

Pogoda ducha

Taktowne umieranie

Nasza miłość

Za wcześnie

Bezpotomność

Różpasterz

Ostatnia młodość

Do podlotka

Spóźnione refleksje

Żal

Wiersz powszedni

Do matek, które swym dzieciom czytają moje wiersze

Dziecko

Nieostrożność

Lato

Słowa proste

Liryczny uśmiech

Ojciec

Pierścień

Ballada o małej księżniczce

Infantka

Na Wielkiej Niedźwiedzicy

Piosenka żołnierska

[Leżą umarli]

Błękit i kamień

Rzeka wolności

Dno

Kolejność wierszy

Bratowa

Żona mego brata nie bardzo szczęśliwa,

Chodzi po ogrodzie, tulipany zrywa,

Pyta się obłoków żeglujących w poprzek,

Kiedy wreszcie na nich smutne czoło oprze.

Furtka nie domknięta, klucz zgubiony w stawie,

A za furtką ścieżka niewidoczna prawie...

Do mojego domu nie ma kroków trzystu,

Można przyjść nie pisząc pachnącego listu;

Mieszkam niewesoło w akacjowym chłodzie,

Milczą okiennice zamykane co dzień,

I w ramionach moich miękko odpoczywa

Żona mego brata nie bardzo szczęśliwa.

Żona

Chciałbym mieć żonę z drewna,

Żeby nie była gniewna

I ze mną nieszczęśliwa.

Siedziałbym przy tym drewnie

I śpiewał sobie rzewnie

O tym, czego nie bywa.

Preludium

Do napisania wiersza

Potrzebna iskra jedna,

Która jak gwiazda pierwsza

Boga z człowiekiem jedna,

Która jest naraz kwiatem,

I snem, i ciszą nieba,

I nic, i nic poza tym

Już więcej nie potrzeba.

Drzewo wiśniowe

Gdy mi przyjdzie już umrzeć, wszystkie ślady zatrę

Chytrym skokiem zajęczym i wiosennym wiatrem,

Może tylko zaczekam, aż drzewo wiśniowe

Doszumi rozpoczętą przedwczoraj rozmowę.

Jest ogród otoczony drucianym parkanem

I klomby, gdzie nie było nic dotąd posiane,

I to wszystko, nakryte niebem jak pokrywą,

Zapowiada mi pierwszą śmierć niefrasobliwą.

– Niech ci się przyśni

Kwiat wiśni,

I moja ręka lewa

Przywiązana za pierścień do wiśniowego drzewa!