IMPRIMI POTEST:

Ks. Daniel Rafał Mokwa CPPS

Prowincjał Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa

Częstochowa 4.07.2021.

Wydanie I

Redakcja: Dominika Pytlas-Siwicka, Renata Turek

Skład i łamanie: Jarosław Kaczmarkiewicz

Tłumaczenie 80 rozważań z j. chorwackiego: Ivana Škaričič

Konsultacja liturgiczna: br. Piotr Sideł CPPS

Projekt okładki: Paweł Ryszewski

Zdjęcia na okładce: © depositphotos.com | 7498659

ISBN 978-83-7256-047-6

© POMOC Wydawnictwo

Misjonarzy Krwi Chrystusa

Cytaty biblijne z: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu

Wydawnictwo PALLOTINUM 2014.

POMOC Wydawnictwo

Misjonarzy Krwi Chrystusa

ul. św. Kaspra del Bufalo 2/18

42-221 Częstochowa

tel. 34 366 54 86, tel. kom. 512 922 762

e-mail: wydawnictwo@cpps.pl

www.wydawnictwopomoc.pl

Bezpłatny fragment

WSTĘP

JAK SIĘ MODLIĆ TYMI ROZWAŻANIAMI?

STYCZEŃ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

LUTY

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

MARZEC

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

KWIECIEŃ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

MAJ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

CZERWIEC

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

PIĄTEK

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

SIERPIEŃ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

WRZESIEŃ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

PAŹDZIERNIK

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

LISTOPAD

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

GRUDZIEŃ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

MODLITWY DO KRWI CHRYSTUSA I PATRONÓW

AUTORZY ROZWAŻAŃ

Przypisy

WSTĘP

Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! (J 7, 37). Te słowa naszego Pana bardzo dobrze pasują do tego pięknego i wymownego obrazka z okładki tegorocznych rozważań „Żyć Ewangelią”. Każdy człowiek codziennie odczuwa pragnienie i zaspokaja potrzebę napojenia organizmu. Zaspakajanie pragnienia jest nawet bardziej potrzebne do przeżycia niż jedzenie, gdyż bez wody człowiek może przetrwać o wiele krócej niż bez posiłku. Nawet lekarze zalecają przyjmowanie dużej ilości płynów. To wszystko ma służyć naszemu zdrowiu, temu, aby nawodnić odpowiednio nasz organizm, oczyszczać go ze szkodliwych substancji itp.

Jezus w swych słowach mówi nam o innym pragnieniu, o pragnieniu duchowym, pragnieniu pogłębiania wiary, o czerpaniu z tego źródła, którym jest On sam, którym są Jego słowa… Potrzebujemy karmić się i poić Jego słowem każdego dnia; możemy czerpać z tego źródła tyle, ile chcemy.

Słowo Pana ma moc nas uzdrawiać, oczyszczać, nawadniać nasz duchowy „organizm”, aby wzrastały w nas i dojrzewały różnego rodzaju owoce. Słowo Boże ma również moc uwalniać nas od złego, przemieniać nas na lepsze, oświecać nasze drogi, udzielać mądrości w naszych różnych ważnych decyzjach i codziennych wyborach…

Niech te słowa naszego Pana zachęcają nas do codziennego czerpania ze źródła Bożego Słowa, do „zraszania” wyschniętych niejednokrotnie ogrodów naszego życia duchowego. Uczmy się zaspokajać nasze spragnione wnętrza rosą słów Pisma Świętego, nie szukajmy w źródłach, które są wyschnięte, którymi nie nawodnimy naszych serc, które nie sprawią, że doświadczymy duchowego orzeźwienia.

Te kolejne już rozważania codziennej Ewangelii, które zostały nam podarowane przez kilkunastu naszych misjonarzy, są owocem ich przemodlenia, przemedytowania tych tekstów ewangelicznych, aby podzielić się nimi z Wami, drodzy Czytelnicy. Niech te treści posłużą Wam do codziennego wzrastania w wierze, nadziei i miłości.

Sam Duch Święty niech nas prowadzi na tych drogach zagłębiania się w słowo Pana i niech ta „żywa woda”, z której codziennie chcemy czerpać, wyda w nas owoc trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny.

Ks. Daniel Rafał Mokwa CPPS

JAK SIĘ MODLIĆ TYMI ROZWAŻANIAMI?

1. Uświadomienie sobie obecności Boga – ważne w każdej formie modlitwy! Przypomnij sobie, że stajesz przed Panem, który wszystko widzi, wszystko słyszy i który Cię bardzo kocha. Twoja modlitwa nie wznosi się donikąd, ale jest kierowana do konkretnej Osoby!

2. Modlitwa do Ducha Świętego – własnymi słowami lub korzystając z gotowych modlitw, wzywaj Jego pomocy, aby móc otworzyć się na działanie niewidzialnej łaski Bożej, by Bóg Ci pomógł: „Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami” (Rz 8, 26).

3. Przeczytanie fragmentu Ewangelii – przeczytaj teraz spokojnie, uważnie i z wiarą (tzn. z przekonaniem, że to jest Słowo Boże!) fragment przewidziany na dany dzień.

4. Wsłuchanie się i adoracja – pozwól sobie na dłuższy czas adoracji (przyjęcia Słowa z miłością). Postaraj się znaleźć fragment lub słowo, które najbardziej Cię poruszyło.

5. Tekst pomocniczy – przeczytaj rozważanie przygotowane na ten dzień, znajdujące się pod perykopą.

6. Przemyślenie – zastanów się, co najbardziej Cię dotknęło, jakie są pragnienia lub emocje, które rodzą się w Tobie w tym momencie. Co Ci się przypomina lub po prostu o czym myślisz, czytając te słowa? Zadaj sobie pytanie zasadnicze: Czego Bóg pragnie ode mnie, mówiąc mi dzisiaj te słowa? Ważne jest: ode mnie i dzisiaj!

7. Akt woli – wzbudź w sobie pragnienie pójścia za Jezusem, który mówi do Ciebie. Podejmij decyzję wprowadzenia usłyszanej Dobrej Nowiny w życie. Najlepiej, jeśli zastanowisz się, w jaki konkretny sposób będziesz w tym dniu żył według tej Ewangelii (pomyśl o czekających Cię zadaniach, sprawach, spotkaniach – to wszystko będzie okazją doświadczenia mocy Słowa Pańskiego).

8. Uwielbienie, modlitwa spontaniczna – własnymi słowami uwielbij Boga, podziękuj Mu za łaskę rozmowy z Nim, za Jego słowo… Możesz przedłużyć modlitwę, dodając spontaniczne intencje uwielbienia, podziękowania, przeproszenia lub prośby.

9. Notatki – czasami zanotowanie podjętej decyzji, postanowienia lub pragnienia może pomóc Ci w jego zrealizowaniu w tym dniu. Może to być również dobra podstawa do wieczornego rachunku sumienia.

10. Wymiana doświadczeń – o ile to możliwe, dobrze byłoby, abyś dzielił się usłyszanym Słowem z innymi, którzy tak jak Ty rozważają je i chcą żyć według niego.

STYCZEŃ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 1

Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, uroczystość

Światowy Dzień Pokoju

Lb 6, 22-27 • Ps 67, 2-3.5.8 • Ga 4, 4-7 • Łk 2, 16-21

Pasterze udali się pośpiesznie i znaleźli Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, zdumieli się tym, co im pasterze opowiedzieli. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki].

Osiem dni po Bożym Narodzeniu Kościół proponuje, abyśmy obchodzili uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Świętej Bożej Rodzicielki. Co to znaczy dzisiaj czcić Maryję? Czy nie powinniśmy raczej mówić o tajemnicy Jezusa, o znaczeniu Jego obrzezania? Prawdę mówiąc, możemy powiedzieć, że celebrujemy Tego, w którym i Maryja odnalazła swoje spełnienie i którego przyjęła, stając się w ten sposób Matką Boga samego, Bożą Rodzicielką.

Ale czy Maryja nie zgodziła się już zostać Matką Boga podczas zwiastowania, odpowiadając na zapowiedzi anioła? To prawda, od tego momentu zgodziła się być Bożą Rodzicielką, ale wszystkie słowa posłańca Bożego spełniły się dopiero wtedy, gdy Jezus otrzymał swoje imię podczas obrzezania i stał się Emmanuelem, Bogiem z nami. Jest to imię, w którym wyraża się Jezusowa misja, ale także misja Maryi.

Jako rodzice czy dzieci możemy nie zgadzać się z decyzją, którą kiedyś podjęli albo dzisiaj podejmują nasi bliscy, ale często nie jesteśmy w stanie sami dobrze jej rozeznać i zaakceptować, nie zgadzamy się z odpowiedzialnością, jaką chcą obarczyć nas inni, ponieważ wiemy, że może to oznaczać dla nas problemy, cierpienie, może nawet krzyż. Spójrzmy na Maryję: Ona, jako matka, nie znała tak do końca celu życia swego Syna, a jednak nie zeszła z obranej przez siebie drogi, wręcz przeciwnie, pomogła Jezusowi podążać Jego drogą i tak wypełnić misję.

Prośmy Maryję, by dała nam siłę do pomocy każdemu, kto nas o nią poprosi, chociaż nie podoba nam się może jego decyzja, zachowanie, obrana droga. I uczyńmy to z miłości do Boga i tego proszącego, który teraz jest naszym bliźnim.

W.Cz.

NIEDZIELA 2

II niedziela po Narodzeniu Pańskim

Syr 24, 1-2.8-12 • Ps 147, 12-15.19-20

• Ef 1, 3-6.15-18

• J 1, 1-18

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, [z tego], co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz [został posłany], aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było [Słowo], a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, [o Nim] pouczył.

Dziś, słowami prologu, św. Jan wprowadza nas kolejny raz w tę rzeczywistość Bożego Narodzenia. Możemy zatrzymać się przy tym Słowie i pozwolić Mu, by wprowadziło nas, nasze serca i umysły w tę tajemnicę i moc Słowa, które staje się Życiem. To Słowo-Życie pragnie być, pragnie żyć wśród nas; więcej – pragnie żyć Życiem w nas, być naszym życiem. To odwieczne i zawsze aktualne pragnienie Boga, byśmy poczuli się – i rzeczywiście nimi byli – Bożymi dziećmi.

To nie jest tak, jak często sobie myślimy, że Bóg nam to narzuca i wymusza na nas to dziecięctwo. To On przychodzi do nas i odkrywa przed nami tę tajemnicę swojej Miłości i pragnie tylko, byśmy ją odkrywali, a zgłębiając ją, z radością podążali do źródła – do serca Boga.

To Słowo-Jezus, jeśli Go przyjmujemy, daje nam moc, byśmy stawali się dziećmi Bożymi. Tylko ode mnie i od Ciebie zależy, czy to kolejne przeżywane Boże Narodzenie będzie krokiem ku sercu Bożemu, krokiem ku dziecięctwu Bożemu we mnie i w Tobie. To od nas zależy, czy to pragnienie Boga stanie się coraz większym pragnieniem, a zarazem realizacją tak pięknego planu Boga względem człowieka.

Pan Bóg ze swojej strony zrobił wszystko. Teraz czeka na Twoją odpowiedź – że uwierzysz i przyjmiesz Go do swojego serca.

H.C.

PONIEDZIAŁEK 3

Najświętszego Imienia Jezus, wsp. dow.

1 J 2, 29 – 3, 6 • Ps 98, 1.3-6 • J 1, 29-34

Nazajutrz Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Nazajutrz Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.

„Nazajutrz” oznacza moment, w którym noc ustępuje, a przychodzi nowy dzień. Światło nowego dnia rozprasza ciemności. Autor Ewangelii ukazuje nam dziś św. Jana Chrzciciela, który przeżywa swoje „nazajutrz”. Rozpoczyna się ono od spotkania z Jezusem, który sam szukał św. Jana i przyszedł ku niemu. Święty Jan w tym niezwykłym „nazajutrz” dostrzega i rozpoznaje Baranka głodzącego grzechy świata. Święty Jan, który łączy Stary i Nowy Testament, prowadzi nas do odkrycia w Jezusie zapowiedzianego Zbawiciela, Mesjasza. Dla pobożnego Izraelity baranek miał głęboką biblijną symbolikę; od Abrahama, Mojżesza i Paschy w Egipcie, poprzez baranki składane w ofierze w świątyni jerozolimskiej. Prorocy także zapowiadali Mesjasza jako „baranka”. Prorok Izajasz pisał: Jak baranek na rzeź prowadzony. Liturgia Słowa dzisiaj prowadzi nas również do przeżycia naszego „nazajutrz”. Może się ono dokonać w spotkaniu z Chrystusem, Barankiem, który zgładził nasze grzechy w sakramencie pokuty i pojedniania, podczas Mszy Świętej, rozważania Słowa Bożego, adoracji Najświętszego Sakramentu lub na osobistej modlitwie. Możemy zachwycić się tym spotkaniem, bo te spotkania są bardzo cenne dla naszej wiary. Prośmy Chrystusa o przenikliwy wzrok, byśmy dostrzegli dzisiaj Baranka i by On pomógł nam przeżyć nasze „nazajutrz”.

Czy jest we mnie chęć i pragnienie przeżywania spotkania z Panem na modlitwie? Jak wygląda moje uwielbienie Boga? Jakie uczucia towarzyszą mi podczas przyjmowania Komunii Świętej?

M.S.

WTOREK 4

1 J 3, 7-10 • Ps 98, 1.7-9

• J 1, 35-42

Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży». Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś, odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?». Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?». Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «Znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus, wejrzawszy na niego, powiedział: «Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas» – to znaczy: Piotr.

Początek dzisiejszego fragmentu Ewangelii wskazuje na to, że Jan Chrzciciel od dłuższego czasu wypatruje Mesjasza. Kto mu powiedział, żeby szukał Go właśnie w tym miejscu? Wydaje się, że w poszukiwania wtajemniczył swoich uczniów, ponieważ bez wyjaśnień na słowa Oto Baranek Boży ruszają za Jezusem.

Stwierdzenie narratora tej sceny, że dwaj uczniowie poszli za Chrystusem, nasuwa pytanie, czy było ich więcej. Jeżeli tak, to dlaczego reszta pozostała na swoim miejscu? Nie usłyszeli słów Jana? Czy usłyszeli, ale nie uwierzyli? Scena ta ukazuje, że nasza wiara często rozpoczyna się od uwierzenia głosicielom Bożego Słowa. To od tych, którzy wskazują na Syna Bożego, rozpoczyna się podążanie za Mesjaszem.

Kiedy ostatni raz wskazałem na Syna Bożego mówiąc, że za Nim warto pójść?

Ł.T.

ŚRODA 5

Bł. Marii Marceliny Darowskiej, zakonnicy, wsp. dow.

1 J 3, 11-21 • Ps 100, 1-5 • J 1, 43-51

Nazajutrz [Jezus] postanowił udać się do Galilei. I spotkał Filipa. Jezus powiedział do niego: «Pójdź za Mną!». Filip zaś pochodził z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa z Nazaretu». Rzekł do niego Natanael: «Czy może być co dobrego z Nazaretu?». Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz». Jezus ujrzał, jak Natanael podchodzi do Niego, i powiedział o nim: «Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu». Powiedział do Niego Natanael: «Skąd mnie znasz?». Odrzekł mu Jezus: «Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod figowcem». Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!». Odparł mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod figowcem? Zobaczysz jeszcze więcej niż to». Potem powiedział do niego: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących nad Syna Człowieczego».

Nadal jesteśmy w okresie Narodzenia Pańskiego. Obserwujemy Boga, który przychodzi na świat jako dziecko. Uznajemy Go za Boga, Zbawiciela, Syna Bożego. Jak widać, Natanael, jeden z uczniów Jezusa, również uznał w Nim Syna Bożego. Natanael nie od razu przyjął oświadczenie Filipa, ale pomimo tego przyszedł do Jezusa, aby się z Nim zapoznać. Jezus mówi do niego, że widział go, gdy był pod drzewem figowym – może to brzmieć niezrozumiale. Pod drzewem figowym to termin, który był wówczas znany. Dla Żydów oznacza to, że studiował Pismo Święte, a w literaturze rabinicznej drzewo figowe oznacza drzewo poznania dobra i zła. I chociaż było to powszechne wyrażenie, można by powiedzieć, że Natanael zareagował zbyt entuzjastycznie... Ze względu na słowa Jezusa nazwał Go Synem Bożym i Królem Izraela. Dlaczego? Wydaje się, że coś wydarzyło się w sercu Natanaela, kiedy był sam pod drzewem figowym, coś, o czym tylko Bóg mógł wiedzieć. Może doświadczył dotyku Bożego, Jego obecności... W każdym razie, wygląda na to, że Jezus wie, co się stało...

Jaka jest moja wiedza o Bogu? Kim On jest dla mnie? Czy czytam Pismo Święte gorliwie jak Natanael? Czy szukam Boga w swoim życiu? Czy doświadczyłem w swoim życiu obecności Boga, Bożego dotyku?

D.L.

CZWARTEK 6

Objawienie Pańskie, uroczystość

1786 r. – ur. św. Kasper del Bufalo, założyciel CPPS

Iz 60, 1-6 • Ps 72, 1-2.7-8.10-13 • Ef 3, 2-3a.5-6

• Mt 2, 1-12

Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon». Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela». Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytajcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.

Pośród różnych innych motywów i interpretacji tego fragmentu, jest też i motyw wyruszenia na poszukiwanie Króla, Mesjasza, Zbawiciela, poszukiwanie prawdy, światła, mądrości… Owi Mędrcy ze Wschodu reprezentują wszystkich ludzi, którzy są otwarci, poszukujący, niebojący się zaryzykować różnych uciążliwości. Niewątpliwie taka podróż w tamtych czasach i szerokościach geograficznych była czymś ryzykownym, wymagającym, była pewnym wyzwaniem.

Mędrcy są otwarci na każdą radę i pomoc w tym poszukiwaniu – pytają żydowskich przywódców, uczonych. Pomimo wrogiego nastawienia do nowonarodzonego Mesjasza, wskazują właściwy kierunek poszukującym, ponieważ są tymi, którzy strzegą i interpretują depozyt wiary ludu wybranego. Jednakże ci, którzy powinni być najbliżej Bożej prawdy i zbawczych planów swego Boga Jahwe, byli w rzeczywistości tymi, którzy nie szukali tej prawdy, nie byli otwarci na Boży plan zbawienia. Być może dlatego, że byli zbyt przywiązani do swego ludzkiego, nazbyt racjonalnego, przyziemnego myślenia, przyzwyczajeń, oczekiwań… Być może, w przeciwieństwie do owych Mędrców ze Wschodu, nie chcieli podjąć ryzyka wyruszenia w „podróż”, która byłaby dla nich wymagająca, związana z pewnym wysiłkiem i ryzykiem, gotowością na coś nowego i zaskakującego.

Ewangelia dzisiejszej uroczystości mówi nam, że Jezusa, Zbawiciela, Prawdę, znajdują tylko ci, którzy są gotowi na pewien wysiłek, ryzyko, którzy są otwarci na nowość, na rady innych, może też na jakąś dłuższą podróż…

Niech ta Ewangelia będzie wskazówką i pocieszeniem dla tych, którzy jeszcze szukają prawdy, zbawienia, Jezusa, którzy już długo „podróżują”… Ich cierpliwość, otwartość, wysiłek, wierność, na pewno będzie przez Boga nagrodzona.

D.M.

PIĄTEK 7

Św. Rajmunda z Penyafort, prezbitera, wsp. dow.

1 J 3, 22 – 4, 6 • Ps 2, 7-8.10-11

• Mt 4, 12-17.23-25

Gdy [Jezus] posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu [ziem] Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».

I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A On ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

Święty Kasper del Bufalo, założyciel Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa, mówił, że świat to jeden wielki szpital, każdy człowiek potrzebuje uzdrowienia, uleczenia płynącego z otwartego serca Zbawiciela. Uzdrowienie świata zaczyna się od osobistego nawrócenia, czyli odwrócenia od zła i grzechu, a zwrócenia ku Bogu. Przyjęcie łaski wiary wprowadza na drogę światła. Człowiek żyjący w świetle doświadcza pokoju. Nie musi żyć w strachu i lęku, bo jego mocą i siłą jest Jezus Chrystus. Bóg szuka człowieka nawet w największej ciemności, pytanie, czy ja chcę się odnaleźć?

Daj mi Panie wiarę ufną, niosącą uzdrowienie i uwolnienie.

K.S.

SOBOTA 8

1 J 4, 7-10

• Ps 72, 1-4, 7-8

• Mk 6, 34-44

Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu [sprawach]. A gdy pora była już późna, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem, a pora już późna. Odpraw ich. Niech idą do okolicznych osiedli i wsi, a kupią sobie coś do jedzenia». Lecz On im odpowiedział: «Wy dajcie im jeść!». Rzekli Mu: «Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby dać im jeść?». On ich spytał: «Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie!». Gdy się upewnili, rzekli: «Pięć i dwie ryby». Wtedy polecił im wszystkim usiąść gromadami na zielonej trawie. I rozłożyli się, gromada przy gromadzie, po stu i po pięćdziesięciu. A wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by podawali im; także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. Jedli wszyscy do sytości i zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszów ułomków i [resztek] z ryb. A tych, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.

W tym cudzie rozmnożenia chlebów i ryb, dzisiejsza Ewangelia zapowiada nam Eucharystię. To ona będzie w stanie zaspokajać nasz głód do sytości. To ona jest w stanie zaspokoić niespokojne serce człowieka do końca. Eucharystia jest tym prawdziwym Chlebem życia. Ani materia, ani żadne stworzenie nie jest w stanie zaspokoić serca człowieka tak, aby był szczęśliwy. Jedynym godnym partnerem człowieka jest Bóg, dlatego też warto w naszym życiu – podobnie jak Jezus – spojrzeć w niebo w sytuacjach trudnych i niebezpiecznych.

Spojrzeć w niebo oznacza modlić się, oznacza ufać Bogu, oznacza bycie pokornym. Oddać niepokoje i troski, a przede wszystkim całą tę trudną sytuację w „ręce” Boga. On doda sił, On ją przemieni jak chleb w swe Ciało i wino w Krew.

Nie chcę sam rozwiązywać swoich problemów, ale chcę patrzeć w niebo!

B.W.

NIEDZIELA 9

Niedziela Chrztu Pańskiego, święto

Iz 42, 1-4.6-7 • Ps 29, 1-4.9-10 • Dz 10, 34-38

• Łk 3, 15-16.21-22

Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w swych sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem». Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił nad Niego, w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: «Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie».

Wszyscy snuli domysły w swych sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem.

Na przestrzeni wieków pojawiało się wielu „mesjaszów”, „zbawicieli świata”. Podobnie i Jan Chrzciciel mógł łatwo przyznać, że jest zapowiadanym Mesjaszem. Uwierzono by mu, ponieważ był wiarygodnym prorokiem, mężem Bożym prowadzącym surowe, ascetyczne życie…

Jednak on dał świadectwo Prawdzie. Wyznał, że prawdziwym Mesjaszem jest Jezus, nie on… Jan nie zatrzymuje uwagi na sobie, ale wskazuje na Chrystusa, który dopiero będzie chrzcił Duchem Świętym i ogniem.

Jan nie ulega manii wielkości. Nie chodzi mu o prestiż, robienie kariery, bycie sławnym. Kieruje się prawdą.

Czy jeżeli wypełniam codzienne obowiązki, jeżeli służę, robię coś dobrego, poświęcam się dla jakiejś sprawy, to czy robię to z bezinteresownej miłości czy na pokaz, by zrobić na kimś wrażenie, by zwrócić na siebie uwagę?

Jak mogę swoim życiem wskazywać na Jezusa?

I.J.

PONIEDZIAŁEK 10

1 Sm 1, 1-8 • Ps 116, 12-14.17-19

• Mk 1, 14-20

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

Rozpoczęliśmy ten tydzień czytaniem i kontemplacją Ewangelii wg św. Marka. Jezus przyszedł, aby oznajmić zbawienie. Rozpoczyna swoją publiczną działalność, głosi zbliżające się królestwo Boże i powołuje pierwszych uczniów. Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię! (Mk 1, 15). Czas się wypełnił. To rzeczywistość Bożej bliskości, Bożego przyjścia na świat, Bożej obecności. Czas łaski i tego radosnego spotkania, które nas przemienia, przeistacza. To właśnie to spotkanie, które otwiera nas na słuchanie. Bóg przemawia konkretnie do mojego serca, ponieważ z serca rodzą się decyzje, jakie podejmujemy i realizujemy w swoim życiu. Dlatego nawróćmy się, uwierzmy w Ewangelię i odpowiedzmy na zaproszenie. Nasz Pan wzywa nas, byśmy poszli za Nim (Mk 1, 17). Potrzebujemy takiej wolności i gotowości jaka była u pierwszych uczniów, by wszystko zostawić i pójść za Nim.

Czy słyszę Jego głos, który wzywa mnie do całkowitego oddania się, nawrócenia, służenia? Co to takiego, co nie pozwala mi w pełni za Nim podążać?

M.Z.

WTOREK 11

1 Sm 1, 9-20 • Ps 1 Sm 2, 1.4-8

• Mk 1, 21-28

Przyszli do Kafarnaum. Zaraz w szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: «Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży». Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!». Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego. A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: «Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

Opisane dziś w Ewangelii wydarzenie rozgrywa się na początku publicznej działalności Chrystusa. Ukazuje ono Zbawiciela, którego Słowo ma niezwykłą moc – uwalnia bowiem człowieka opętanego od ducha nieczystego. Świadkowie tego wydarzenia, którzy zapewne regularnie słuchali „kazań” w synagodze, dostrzegają różnicę pomiędzy nauczaniem Chrystusa a uczonych w Piśmie. Słowo Chrystusa ma bowiem moc sprawczą, podczas gdy „homilie” znawców Pisma były po prostu wykładem. Słowa Nauczyciela z Nazaretu przynoszą konkretny skutek, ponieważ są Słowami Boga, wypełnionymi Duchem Świętym. Warto zwrócić uwagę, że to właśnie poprzez swoje Słowo Bóg stwarzał wszechświat: Rzekł Bóg (…) i stało się (zob. Rdz 1, 1-31). Wszechmocny Bóg wciąż na nowo pragnie swoim Słowem stwarzać nowy świat i nową rzeczywistość w moim wnętrzu. Jego Słowo ma moc poukładania mojego wewnętrznego świata, uleczenia tego, co jest w nim chore i poranione, uwolnienia tego, co jest w nim zniewolone, wskrzeszenia i ożywienia tego, co wydaje się być w nim obumarłe.

Czy rzeczywiście daję Słowu Bożemu szansę układania mojego wewnętrznego świata?

Czy karmię się Słowem Bożym, czy je czytam, medytuję, odnoszę do własnego życia?

Czy pozwalam Słowu Bożemu, aby przeniknęło te obszary mojego życia wewnętrznego, które są zainfekowane złem?

J.G.

ŚRODA 12

1 Sm 3, 1-10.19-20 • Ps 40, 2.5.7-10 • Mk 1, 29-39

Zaraz po wyjściu z synagogi przyszedł Jezus z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł do niej i podniósł ją ująwszy za rękę, gorączka ją opuściła. A ona im usługiwała. Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto było zebrane u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ wiedziały, kim On jest. Nad ranem, gdy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pospieszył za Nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają». Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo na to wyszedłem». I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy.

Jezusowa misja! Jezus nie opiera swojej misji tylko na pouczających słowach, ale na konkretnych czynach. Przemawia do nas swoją postawą, dobrocią i służbą. Zwróć uwagę na Jego zachowanie i postępowanie – po sobotniej służbie w synagodze przychodzi do Piotra w odwiedziny. Jaka wielka radość musiała panować w sercu Piotra. Jego Pan i Nauczyciel nie gardzi jego ubogim domem, znajduje czas, aby go odwiedzić. Dom Piotra staje się znakiem i przesłaniem dla całego późniejszego Kościoła; znakiem służby i Jego misji. Jezus nie przyszedł, aby Mu służono, ale by służyć. Kiedy mu powiedziano o chorobie teściowej Piotra, idzie do niej, bierze ją za rękę i uzdrawia. Zapytaj się i zastanów: co Jezus spotyka i znajduje w domu mojego serca, gdy Go przyjmuję w Komunii św.? Co Jezus spotyka pod dachem mojego domu, mojej rodziny? Jak się tam czuje? Czy jest coś, o czym chciałbym Mu teraz powiedzieć, tak jak było to w domu Piotra? Jezus jest gotowy, aby mnie nie tylko teraz wysłuchać, ale i mi pomóc, zaradzić moim problemom, podnieść mnie z upadków i uzdrowić z moich dolegliwości. Czy wierzę w to?

Po rozmowie z Jezusem wybierz się z Nim na miejsce pustynne, aby się modlić. Staraj się trwać z Nim w obecności Boga Ojca Wszechmogącego, który nas wysłuchuje i pociesza w każdym naszym utrapieniu. Nie zmarnuj tej szansy, odnajdź Jezusa i zaproś Go do domu Twojego serca i Twojej rodziny, a On sam się o wszystko zatroszczy. Bądź wiernym Jego uczniem, nauczając i głosząc Jego naukę nie tylko słowami, ale i swoim codziennym życiem.

Z.L.

CZWARTEK 13

Św. Hilarego, biskupa i doktora Kościoła, wsp. dow.

1 Sm 4, 1-11 • Ps 44, 10-11.14-15.24-25

• Mk 1, 40-45

Do Jezusa przyszedł trędowaty i upadając na kolana, prosił Go: «Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić». Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony!». Natychmiast trąd go opuścił i został oczyszczony. Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, mówiąc mu: «Uważaj, nikomu nic nie mów, ale idź pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich». Lecz on po wyjściu zaczął wiele opowiadać i rozgłaszać to, co zaszło, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach pustynnych. A ludzie zewsząd schodzili się do Niego.

Do Jezusa przychodzą ludzie, którzy pragną doświadczyć Jego mocy uzdrowienia. Przychodzi też trędowaty, który wpierw musi w sobie złamać i pokonać wszelkie wątpliwości, a zarazem łamie zakaz zbliżania się do ludzi – by być uzdrowionym. Dlatego też jego słowa skierowane do Jezusa: Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić, nie wymuszają niczego, ale nacechowane są wiarą i ufnością, pozwalającymi Jezusowi uczynić to, co On zechce. Jezus, patrząc na tego człowieka, lituje się nad nim, bo widzi w nim wszystko, czego potrzeba, by ten cud uzdrowienia mógł go dotknąć – wystarcza tylko słowo: chcę, bądź oczyszczony.

Uczestnicząc w tym wydarzeniu, nasuwa się refleksja nad moją osobistą wiarą i zaufaniem Jezusowi.

Czy tylko przyglądam się tej scenie z boku, czy wiem, co jest moim trądem, z którym chciałbym przyjść do Jezusa i prosić o uzdrowienie?

H.C.

PIĄTEK 14

1 Sm 8, 4-7.10-22a • Ps 89, 16-19 • Mk 2, 1-12

Gdy Jezus wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę. Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: «Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy». A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: «Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, oprócz jednego Boga?». Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: «Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu!». On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: «Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego».

Scena, którą opisuje dzisiejsza Ewangelia, jest dosyć osobliwa i ciekawa. Możemy oczami wyobraźni zobaczyć tłum ludzi zgromadzony wokół nauczającego z domu Jezusa, czterech ludzi hałasujących przy rozbieraniu dachu, zdziwionego właściciela domu… Zdumiewa, że Jezus reaguje i działa, widząc wiarę tych, którzy przynieśli paralityka i to, że nie uzdrawia go, tylko najpierw odpuszcza jego grzechy. Ale w tym wszystkim jest zawarty głęboki sens zbawczych chrześcijańskich prawd.

Patrząc na tych czterech przyjaciół owego paralityka, trzeba najpierw podkreślić ważność wiary i wysiłku modlitewnego innych w procesie nawracania i uzdrawiania swoich bliźnich. Można powiedzieć, że scena ta jest w pewnym sensie ikoną szeroko rozumianej modlitwy wstawienniczej za drugiego człowieka, kiedy modląc się z wiarą, zanosimy niejako przed oblicze Jezusa tego, który potrzebuje Bożego zmiłowania.

W scenie tej jest też pewien szczegół, który może umknąć, a który pokazuje nam, że człowiek i jego zdrowie wewnętrzne i zewnętrzne, jego zbawienie, jest ważniejsze od spraw materialnych, od zepsutego dachu, nawet od sporych kosztów, które nieraz trzeba ponieść, nie mówiąc już o naszym wysiłku duchowym…

Jezus, zwracając się do tego chorego na noszach, najpierw odpuszcza mu grzechy, oczyszcza jego duszę, najpierw przywraca mu zdrowie duchowe, a dopiero później przywraca mu również zdrowie fizyczne. Jezus nie czyni tego tylko ze względu na zebranych tam uczonych w Piśmie, aby dać im pewną lekcję, aby pokazać, że jest Tym, który może odpuszczać grzechy. Ewangelista chce nam przekazać pewną prawdę, że o wiele ważniejsza jest troska o nasze życie duchowe, o nasze zbawienie, że oczyszczenie z choroby grzechowej, z brudu wewnętrznego i przywrócenie czystości i zdrowia duszy jest na pierwszym miejscu. Bo można być fizycznie chorym, ale mieć zdrowe i czyste wnętrze, wolne od grzechu i tak wejść do królestwa niebieskiego.

Zdrowie naszego ciała nie jest nam koniecznie potrzebne do zbawienia, ale zdrowie duszy już tak…

D.M.

SOBOTA 15

1 Sm 9, 1-4.17-19; 10, 1a

• Ps 21, 2-7

• Mk 2, 13-17

Jezus wyszedł nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!». On wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Było bowiem wielu, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?». Jezus usłyszał to i rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

Dzisiejsza Ewangelia mówi o powołaniu jednego z apostołów, który był celnikiem, a więc człowiekiem nie tylko grzesznym, ale też pogardzanym przez rodaków jako: kolaborant, zdrajca, oszust i złodziej, bo to były takie czasy.

Lewi, który potem stał się Mateuszem, wybranym przez Jezusa na swojego ucznia, wyprawia ucztę dla swojego Mistrza. Na tę ucztę zostają zaproszeni celnicy i grzesznicy. Taka postawa Jezusa i Jego uczniów zasiadających wraz z grzesznikami i celnikami przy jednym stole gorszyła faryzeuszy. Oceniali to zachowanie w świetle Prawa i nie rozumieli sensu misji Jezusa, który nie przyszedł dzielić ludzi na czystych i nieczystych, sprawiedliwych i niesprawiedliwych, ale przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło (Łk 19, 10).

Faryzeusze mówili o Nim, że to przyjaciel celników i grzeszników. Jezus bowiem nikogo nie wykluczał ze swojego towarzystwa, ale był otwarty na wszystkich. Dlatego nie tylko nie unikał kontaktu z grzesznikami i celnikami, z ludźmi z marginesu społecznego, ale szukał ich, a nawet bywał u nich w gościnie. Taka postawa Jezusa jest dowodem na to, że nikogo nie spisywał na straty, lecz wszystkim dawał szanse, a spotkania z Nim kończyły się przebaczeniem grzechów, nawróceniem, przemianą życia.

Jednym z tych, który doświadczył skutków spotkania z Jezusem był właśnie celnik Mateusz.

Był on celnikiem, a więc należał do najbardziej znienawidzonej grupy ludzi w Izraelu. Celnicy bowiem pobierali podatki na rzecz Rzymian, stąd oskarżano ich o kolaborację z okupantem, a także o nadużycia, których się często dopuszczali. Z tej przyczyny faryzeusze nazywali ich nieczystymi. Twierdzili wręcz, że celnik nie może nawet pokutować za swe grzechy, gdyż nie jest w stanie wiedzieć dokładnie, ilu ludzi do tej pory oszukał. Od celników stronili wszyscy Żydzi przestrzegający Prawa Mojżeszowego. Jezus był tu wyjątkiem. Jemu nie przeszkadzało to, że Mateusz był celnikiem, że może również dopuszczał się bezprawia. Jezus nie tylko wszystko mu przebaczył, ale w dodatku uczynił jednym ze swoich uczniów.

Ta scena powołania celnika pokazuje nam, że każdy człowiek może się zmienić. Dopóki człowiek żyje, to nie powinniśmy go przekreślać, spisywać na straty, stronić od niego. Duchowe rany też powinno się opatrywać. Jak to robić?

Trzeba starać się dostrzegać w drugim człowieku głównie dobro, a to, co nie jest doskonałe, przyjmować jako coś, co przeszkadza komuś na jego drodze do świętości i co warto zmienić, ale nie dyskwalifikuje go to w naszych oczach. Człowiek staje się naraz najpiękniejszym na świecie, jeżeli spojrzymy na niego oczami miłości, oczami Boga, niezależnie od tego, co inni o nim myślą.

Chrześcijanin powinien traktować drugiego człowieka trochę na kredyt, wierząc, że to dobro kiedyś w nim zaowocuje. Miłość rodzi dobro i pomaga drugiemu wzrastać, jak rosa i słońce roślinom.

Właśnie tak patrzył na człowieka Jezus w przytoczonym fragmencie Ewangelii. Potrafił wydobyć z Mateusza to, co było w nim najpiękniejsze. Potrafił pokazać, że może być nie tylko dobry, ale może nawet być Jego uczniem, apostołem, który kiedyś wiernie spisze Ewangelię, od której rozpoczyna się Pismo Święte Nowego Testamentu.

A jak ja postępuję względem tych, którzy są uważani za złych, przykrych lub po prostu grzesznych?

Czy moja postawa jest bliższa faryzeuszom, czy Jezusowej miłości i wiary w przemianę drugiego człowieka?

A może i mi kiedyś ktoś pomógł wzrastać w dobrym, jeśli kiedyś nie byłem świadom własnych grzechów?

Jezus zaufał komuś, komu tak naprawdę nie powinno się ufać. Człowiek ten, jako celnik, wyspecjalizował się w oszustwie, wyrzekł się swej godności Izraelity na rzecz łatwego życia w dobrobycie.

Dobroć Jezusa i zaufanie na kredyt dla drugiego człowieka sprawiały, że tak wielu ludzi doświadczało przemiany życia po spotkaniu z Nim. Ewangelia o Mateuszu pokazuje, jak w naturalny sposób Jezus to robił. Po prostu przychodził do czyjegoś domu, siadał za stołem i rozmawiał. A ile my dziś mamy takich okazji?

Jak ja je wykorzystuję?

Czy z miłością, jak Jezus, czy według sprawiedliwości i ludzkiej logiki, podobnie jak to czynią poganie?

Jezus szczególnie jednak umiłował swoich uczniów, których powołał, aby towarzyszyli Mu na co dzień, aby potem kontynuowali Jego dzieło.

Panie Jezu Chryste, dziękuję Ci za łaskę wiary, za Twoją miłość miłosierną.

Proszę, spraw, abym z Twoją pomocą był Twoim umiłowanym uczniem i z miłością przybliżał Ciebie innym. Amen.

A.S.

NIEDZIELA 16

II niedziela zwykła

Iz 62, 1-5 • Ps 96, 1-3.7-10 • 1 Kor 12, 4-11 • J 2, 1-12

Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?». Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: «Napełnijcie stągwie wodą!». I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu!». Oni zaś zanieśli. A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: «Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory». Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. Następnie On, Jego Matka, bracia i uczniowie Jego udali się do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni.

Maryja była na weselu w Kanie, zanim przyszedł tam Jezus z uczniami. Jej wrażliwe i troskliwe serce zauważyło brak wina. Ten brak, który był kompromitacją gospodarzy, skłonił Ją do szukania pomocy u Jezusa i wypowiedzenia pięknych i ufnych słów skierowanych do sług: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie.

Maryja powtarza te słowa także i dzisiaj, kiedy objawia się w różnych częściach świata. Zauważa ten brak „wina”, tę naszą słabą kondycję, która potrzebuje dotknięcia Bożą łaską, potrzebuje słów, które nadadzą sens temu wszystkiemu, co po ludzku jest bezużyteczne: otaczającemu nas cierpieniu, biedzie duchowej i moralnej, samotności czy paraliżującej lękiem pandemii, a także naszej połowiczności i letniości.

Maryja, tak jak niegdyś w Kanie Galilejskiej, tak również dziś podczas objawień zaprasza nas to tego, aby nasza uwaga była skierowana na Słowo, którym jest Chrystus. Pragnie, aby je właściwie zinterpretować i przyjąć w taki sposób, jak ufnie zostało przyjęte przez sługi w Kanie. To w trakcie każdej Mszy Świętej dokonuje się przemiana wina w Krew Pańską. To na ołtarzu Chrystus przemienia się i ofiarowuje samego siebie pod postacią chleba i wina. Chrystus nie daje mi szóstki w totolotka. On daje jeszcze więcej, daje pokarm na życie i tylko ci, którzy zrobią wszystko, cokolwiek im powie, mogą – tak jak Maryja – otworzyć się na dar wiary i życia w komunii z Bogiem.

Co oznaczają dla mnie słowa: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie?

Przyjdę dzisiaj do Jezusa, do „mojej Kany”, przyniosę Panu moje braki i poproszę w serdecznej modlitwie, by je przemienił.

M.S.

PONIEDZIAŁEK 17

Św. Antoniego, opata, wsp. obow.

1 Sm 15, 16-23 • Ps 50, 8-9.16-17.21.23 • Mk 2, 18-22

Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Niego i pytali: «Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?». Jezus im odpowiedział: «Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo pana młodego mają u siebie. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze [część] ze starego ubrania i robi się gorsze przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki; i wino przepadnie, i bukłaki. Lecz młode wino [należy wlewać] do nowych bukłaków».

Ten fragment Pisma Świętego nie podważa potrzeby poszczenia, ale zwraca uwagę na naukę Chrystusa, która jest tym nowym suknem i młodym winem. Bóg, przez całą historię ludzką, tkał złotą nić. Historię zbawienia człowieka i świata. W Starym Testamencie, w Pismach i u proroków, Bóg zapowiadał przyjście Mesjasza. To w świetle Ewangelii i nauki Chrystusa należy odczytywać cały Stary Testament. Ewangelia jest nową nauką, jest tym nowym winem, a szczególnie nauka o miłości nieprzyjaciół czy miłości wzajemnej. Błogosławieństwa, o których nauczał Jezus – to wszystko nie mieści się w ramach myślenia Starego Testamentu.

Prośmy Pana o siły duchowe na dziś, by żyć „po nowemu” według Ewangelii, według tego, co chciał Jezus, według nowego przykazania miłości: abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem (J 13, 24).

B.W.

WTOREK 18

1 Sm 16, 1-13

• Ps 89, 20-22.27-28

• Mk 2, 23-28

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?». On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu».

Jezus ze swymi pięcioma uczniami przechodzi przez pole pszenicy, wśród dojrzałych plonów; oni zrywają kłosy i je jedzą. Faryzeusze oskarżają ich, zadają pytanie, dlaczego robią to w szabat, w dzień, w którym nie wolno pracować, ponieważ jest to dzień odpoczynku, modlitwy, rodzinnych i przyjacielskich spotkań. Jezus ich broni, usprawiedliwia swoich uczniów, którzy w szabat wyskubali zboże. Przytacza przykład Dawida i wyjaśnia: To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.

Jezus Chrystus pokazuje własnym przykładem, jak Bóg wstawia się za każdym człowiekiem. Nie chce zdeprecjonować szabatu. Bóg stworzył szabat dla człowieka, z uwagi na niezbędny odpoczynek, rodzinne i towarzyskie spotykania, modlitwę i dziękczynienia za wszystko, co Pan robi dla swojego stworzenia.

Rozważając szabat z Ewangelii, patrzymy na niedzielę, w którą powinniśmy żyć właśnie tym odpoczynkiem, modlitwą, w dziękczynieniu i dzieleniu się wszystkim ze wspólnotą. Czy niedziela nie stała się dniem, w którym jesteśmy najbardziej aktywni: sklepy; prace domowe – sprzątanie, pranie, prasowanie, murowanie, orka, kopanie…

Czy niedziela jest dla mnie dniem roboczym, czy naprawdę jest to dla mnie dzień Pański? Jak wygląda moja niedziela? Trzecie przykazanie Boże brzmi: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił!”.

M.Z.

ŚRODA 19

Św. Józefa Sebastiana Pelczara, biskupa, wsp. dow.

1 Sm 17, 32-33.37.40-51 • Ps 144, 1-2.9-10

• Mk 3, 1-6

Jezus wszedł do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschłą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć. On zaś rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Stań tu na środku!». A do nich powiedział: «Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego czy coś złego? Życie ocalić czy zabić?». Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: «Wyciągnij rękę!». Wyciągnął, i ręka jego stała się znów zdrowa. A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli naradę przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

Chrystus nie przyszedł znieść starego prawa, ale je wypełnić. Ten fragment Ewangelii nam to wyjaśnia. Faryzeusze denerwują się, ponieważ Chrystus robi coś, czego prawo zakazuje. A Chrystus podkreśla, że najważniejsze jest czynienie dobra; w tym przypadku ratowanie życia.

Czym jest dla nas to prawo? Czy są to przykazania, nasze obowiązki jako rodziców, małżonków, dzieci, obywateli? One same w sobie nie są niczym specjalnym. Nie nakłada się na nas przecież bolesnych ofiar albo licznych zakazów, czy nie nakazuje modlitw. Mamy jednak być konsekwentni w wierze, którą wyznajemy. A przede wszystkim trzeba nam żyć miłością i dawać o niej świadectwo naszym życiem, bo tak nam przykazał Jezus i sam dał nam przykład: miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem (J 15, 12).

To jest pełnią prawa: miłość. Miłość jest warta o wiele więcej niż zimne spełnienie jakiejś normy lub reguły życia. Dlatego, chociaż czasami to, co robimy, wydaje się drobiazgiem, to uczynione z miłością nabiera innego, większego znaczenia.

Ewangelia mówi, że Chrystus był zasmucony zatwardziałością serc faryzeuszy. To pozwala nam zrozumieć, że znamy najlepszy sposób, aby podobać się Bogu i sprawić Mu największą radość: wypełniać prawo miłością.

Prawo i miłość nie wykluczają się wzajemnie, nie są sobie przeciwne. I nie chodzi tu o wybór jednego albo drugiego: albo się podporządkowuję, albo kocham. Najlepiej jest przestrzegać prawa i kochać.

W.Cz.

CZWARTEK 20

Św. Sebastiana, męczennika, św. Fabiana,

papieża i męczennika, wsp. dow.

1 Sm 18, 6-9.19,1-7 • Ps 56, 2-3.9-10.12-13 • Mk 3, 7-12

Jezus zaś oddalił się ze swymi uczniami w stronę jeziora. A szło za Nim wielkie mnóstwo ludu z Galilei. Także z Judei, z Jerozolimy, z Idumei i Zajordania oraz z okolic Tyru i Sydonu szło do Niego mnóstwo wielkie na wieść o Jego wielkich czynach. Toteż polecił swym uczniom, żeby łódka była dla Niego stale w pogotowiu ze względu na tłum, aby się na Niego nie tłoczyli. Wielu bowiem uzdrowił i wskutek tego wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do Niego, aby się Go dotknąć. Nawet duchy nieczyste, na Jego widok, padały przed Nim i wołały: «Ty jesteś Syn Boży». Lecz On surowo im zabraniał, żeby Go nie ujawniały.

Jezus obchodzi miasta i wsie, głosi dobrą nowinę, leczy, uzdrawia, uwalnia... Mnóstwo ludzi lgnie do Niego. Widzą, jak bardzo różni się On od ich uczonych w Piśmie, faryzeuszy i tym podobnych. Coś ich przyciąga ku Niemu... Tłumy przybywały nie tylko z Galilei – regionu na wpół pogańskiego – ale także ze wszelakich stron, które zamieszkiwali Żydzi.

Pragnęli oni być z Jezusem. Prócz zdrowia, którego szukali, chcieli też Go słuchać.

Obserwując tłum garnący się do Jezusa, zadajmy sobie pytania:

Jak głęboka jest moja osobista tęsknota za Bogiem? Jak bardzo lgnę do Jezusa? Czy pragnę Go słuchać? Czy chcę usłyszeć Jego głos w Piśmie Świętym? Czy chcę i staram się często przebywać z Nim na modlitwie? Przeżywając Mszę Świętą, czy staram się Go rozpoznać, spotkać się z Nim żywym i obecnym?

D.L.

PIĄTEK 21

Św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy, wsp. obow.

Dzień Babci

1 Sm 24, 3-21 • Ps 57, 2-4.6.11 • Mk 3, 13-19

Potem wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego. I ustanowił Dwunastu, aby Mu towarzyszyli, by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki, i by mieli władzę wypędzać złe duchy. Ustanowił więc Dwunastu: Szymona, któremu nadał imię Piotr; dalej Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges, to znaczy synowie gromu; dalej Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Gorliwego i Judasza Iskariotę, który właśnie Go wydał.

W dzisiejszym fragmencie Ewangelii interesujące jest to, że tylko Szymonowi, Jakubowi i Janowi Jezus zmienia imię i nadaje przydomek. Ci trzej staną się świadkami wyjątkowych wydarzeń, jak wskrzeszenie córki Jaira i Przemienienie na górze Tabor. To, co charakteryzowało ich od strony ludzkiej, to porywczość, stąd nazwanie dwóch z nich „synami gromu”.

Oni też, być może, zostawili najwięcej, wybierając drogę z Jezusem. Egzegeci piszą, że prawdopodobnie mieli spółkę rybacką i byli zamożni, mieli swoje rodziny, pozycję społeczną, rzeczy, których i dziś się pożąda, aby wieść godne życie. Na zaproszenie Jezusa zostawili to wszystko i zaufali Mu.

Być może nie każdemu z nas Jezus nadaje nowe imię i zaprasza do tak radykalnej decyzji, ale każdy z nas jest także zawołany, aby Mu towarzyszyć, aby być w odpowiednim czasie wysłanym dla głoszenia nauki i aby mieć władzę wypędzania złych duchów. Dla wielu, na początku, może wydawać się to historią science fiction, ale gdy się Mu towarzyszy, wszystko staje się możliwe.

D.S.

SOBOTA 22

Św. Wincentego Pallottiego, prezbitera, św. Wincentego, diakona i męczennika, wsp. dow.

Dzień Dziadka

2 Sm 1, 1-4.11-12.19.23-27 • Ps 80, 2-3.5-8 • Mk 3, 20-21

Potem przyszedł do domu, a tłum znów się zbierał, tak, że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów».

Za Jezusem wciąż podążają tłumy, chcąc Go usłyszeć, zobaczyć. Wierzą, że to On może im pomóc. On zwiastuje dobrą nowinę, uzdrawia i zbawia w zupełności. Jego ludzie nie rozpoznali Go, odkąd opuścił Nazaret, aby głosić publicznie. Chcą go powstrzymać, mówią: Odszedł od zmysłów! (Mk 3, 21b).

Nawet dzisiaj, tak wiele lat później, niełatwo jest być Bożym człowiekiem, opierać się na Słowie Bożym, pozwalać Panu prowadzić i działać poprzez swoje stworzenie. Dzisiaj również doświadczamy tego, że osoby, które doświadczyły Bożej miłości i nawrócenia, wyzwolenia i uzdrowienia, nie są zrozumiane i zaakceptowane w ich mowie, życiu, świadectwie. Dzisiaj również wielu nie może naśladować Pana w pełni jako osoba konsekrowana w służbie kapłańskiej lub zakonnej.

Bądźmy wolni dla Pana i nie przeszkadzajmy sobie w tej wolności. Wręcz przeciwnie, zachęcajmy się nawzajem do miłości i świadectwa!

M.Z.

NIEDZIELA 23

III niedziela zwykła

Ne 8, 1-4a.5-6.8-10 • Ps 19, 8-10.15

• 1 Kor 12, 12-30

• Łk 1, 1-4; 4, 14-21

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono. Potem powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane:

Duch Pański spoczywa na Mnie,

ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie,

abym ubogim niósł dobrą nowinę,

więźniom głosił wolność,

a niewidomym przejrzenie;

abym uciśnionych odsyłał wolnymi,

abym obwoływał rok łaski od Pana.

Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli».

Łukasz opisuje konkretną sytuację z życia Jezusa, kiedy to przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.

Zatem Jezus umiał czytać. W synagodze nie był od przypadku, tylko widocznie systematycznie tam bywał w dzień święty, którym wówczas był szabat, czyli sobota.

Jeśli więc chcemy naśladować Jezusa w zachowywaniu Bożego prawa, to naszym zwyczajem powinno być uczestnictwo we Mszy Świętej niedzielnej i to nie takie sobie bierne siedzenie, gdy myśli uciekają od kolejnych części Mszy św. Jezus czytał, a my winniśmy modlić się, podążając za liturgią. Jedną z tych części jest właśnie liturgia słowa. Jezus czyta. Żeby ktoś mógł czytać, to najpierw musi się tego nauczyć. Zatem sam Jezus daje przykład, że w życiu potrzebna jest nauka. Zatem czytajmy przede wszystkim Pismo Święte, które powinno być dla nas najważniejszą Księgą w życiu. Warto do niej sięgać, bo ona zawiera informacje, które są dla nas bardzo ważne w życiu codziennym. Te informacje pomagają poznać wolę Bożą, którą jest nasze uświęcenie. Do nauki oraz do czytania możemy zachęcać nasze dzieci, wnuki, młodzież. Warto się doskonalić także przez zdobywanie wiedzy i naukę logicznego myślenia, poznawanie historii własnego narodu i całego świata. Oprócz tego, sam Jezus pięknie mówił. Wszyscy dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I znów, żeby pięknie mówić, to trzeba poznać swój język i dbać o kulturę wypowiadania się. To bardzo ważne. Przecież przez te same usta, zarówno wypowiadamy słowa, jak i przyjmujemy Ciało Chrystusa. Więc jakby miały być zabrudzone nieczystym językiem?

A jak jest dzisiaj wśród współczesnych ludzi?

Jak jest w moim życiu i życiu osób najbliższych?

Co się dzieje z kulturą języka? Czasem, kiedy słucha się rozmów między młodymi ludźmi, to aż robi się przykro. Oprócz tego, kaleczenie języka czasem zaciera sens wypowiedzi. Stosują skróty myślowe w e-mailach, SMS-ach, rozmowach. Czasem też u dorosłych język pozostawia wiele do życzenia, mimo że każdy człowiek chciałby być słuchany, rozumiany, mile widziany. Piękno języka, jakim się posługujemy, pomaga w zaspokojeniu tych naturalnych pragnień.

Przede wszystkim Bóg jest uosobieniem dobra, piękna i Jego słowo ma sprawczą moc. Zatem godzien jest, abyśmy do Niego zwracali się pięknym językiem. My zaś, jako dzieci Boże, też powinniśmy zwracać się do siebie z szacunkiem wyrażonym między innymi pięknem języka.

Czy to rozumiem?

Czy staram się o piękno i czystość języka?

Warto przeczytać choć kilka Psalmów, aby zobaczyć, jak pięknym językiem zwracano się do Boga jeszcze na wiele lat przed narodzeniem Chrystusa. Teraz zaś, w trzecim tysiącleciu po Chrystusie, w dobie niesamowitego rozwoju techniki, czy nasza mowa równie szybko się doskonali? Jeśli nasz język nie będzie piękny i zrozumiały, to jak będziemy mogli przekazać naszą wiarę ludziom, których napotkamy?

Jak będziemy mogli ją przekazać naszym bliskim, przyszłym pokoleniom?

Prorocy Starego Testamentu przekazywali słowa, które otrzymali od Boga. Prorok Izajasz zaś wiele mówił o Chrystusie, choć było to kilka wieków przed Jego narodzeniem – Izajasz urodził się bowiem ok. 765 r. p.n.e., a zmarł w 701 r. p.n.e. Zatem żył zaledwie 36 lat, a tak wiele zdążył przekazać proroctw o Jezusie. Jego imię tłumaczy się z hebrajskiego Jeszajahu jako: „Jahwe jest zbawieniem”.

Właśnie Księgę Izajasza wziął do ręki Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli». Jakże wiele informacji o Jezusie dowiadujemy się z tych kilku zdań. Jezus, jako namaszczony, ma Ducha Bożego. Został posłany, a cel tego posłania właśnie został przypomniany. Słuchacze zaś uważnie słuchali.

A w jaki sposób ja czytam Pismo Święte?

Jak o nim mówię?

Panie Jezu Chryste, dziękuję Ci za przykład świętowania dnia świętego i proszę, abyś zesłał na mnie Swojego Ducha, abym właściwie rozumiał i sercem przyjmował przeczytane słowa. Amen.

A.S.

PONIEDZIAŁEK 24

Św. Franciszka Salezego,

biskupa i doktora Kościoła, wsp. obow.

2 Sm 5, 1-7.10 • Ps 89, 20-22.25-26 • Mk 3, 22-30

Uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili o Jezusie: «Ma Belzebuba i przez władcę złych duchów wyrzuca złe duchy». Wtedy przywołał ich do siebie i mówił im w przypowieściach: «Jak może szatan wyrzucać szatana? Jeśli jakieś królestwo wewnętrznie jest skłócone, takie królestwo nie może się ostać. I jeśli dom wewnętrznie jest skłócony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. Jeśli więc szatan powstał przeciw sobie i wewnętrznie jest skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. Nikt nie może wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże, i wtedy dom jego ograbi. Zaprawdę, powiadam wam: wszystkie grzechy i bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego». Mówili bowiem: «Ma ducha nieczystego».

Jezus ostrzega przed grzechem, dla którego nie ma odpuszczenia. Mówi, że ci, którzy sprzeciwiają się i bluźnią przeciw Duchowi Świętemu, nie mogą wejść do królestwa Bożego (por. Mk 3, 28-30). Nie mogą poznać wagi swoich grzechów. W modlitwie należy poważnie o tym pomyśleć, przemyśleć swoje życie, swoje postawy i swoje zachowania. Jezus wyraźnie ogłasza potępienie wszystkich zamkniętych na Ducha Bożego.

Duch Boży działa wszędzie tam, gdzie człowiek oczyszcza się od zła, gdzie diabeł i jego uczynki są precz wyrzucane.

Opowiedzmy się za darami Ducha Świętego, bądźmy otwarci na Jego podszepty; abyśmy poprzez Ducha Bożego przezwyciężyli zło i byli przez Niego prowadzeni.

M.Z.

WTOREK 25

Nawrócenie św. Pawła Apostoła, święto

Dz 22, 3-16 lub Dz 9, 1-22 • Ps 117, 1-2 • Mk 16, 15-18

I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie».

Jezus po raz ostatni ukazuje się swoim uczniom, przekazując im najistotniejsze zadania: aby szli i głosili Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Ci, którzy uwierzą i przyjmą chrzest, będą zbawieni. Ten fragment Ewangelii zatytułowany jest: „Ostatni rozkaz”. Było wtedy jedenastu uczniów. W miejsce Judasza, który zaparł się Jezusa, przyłączono później Macieja, który uzupełnił grono Dwunastu. A jeszcze później dołączył do nich Paweł, który stał się Apostołem Narodów. Dzisiejsze święto nawrócenia św. Pawła przypomina nam, jak to się stało. Otóż, gdy Szaweł zbliżał się w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz? Kto jesteś, Panie? – powiedział. A On: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz (zob. Dz 9, 3-5).

Zatem Jezus sam wyszedł naprzeciw Szawła i pozwolił mu doświadczyć spotkania ze sobą w niecodziennych normalnie okolicznościach, bo w otoczeniu światła tak wielkiego, że go oślepiło. Wtedy już Szaweł nie mógł mieć wątpliwości, że ktoś, kto do niego mówi, jest rzeczywiście kimś wielkim.

Szaweł jest niemalże u celu swej misji niszczenia, a tu nagle oświeca go światłość – ta widzialna, zauważalna zmysłami i ta, którą można zobaczyć tylko w środku – w sercu. Szaweł oślepł od światła. Może po to, aby zobaczył, w jakiej ciemności żył dotychczas? Warto pomyśleć, co mógł odczuć Szaweł. Widzi światło, słyszy głos, upada i nagle ślepnie. Tak wiele naraz. On ściga chrześcijan, a Jezus mówi: dlaczego Mnie prześladujesz? Można by długo rozważać, co miały znaczyć te słowa, bo można je rozumieć na wiele sposobów. Jedno jest pewne: Chrystusowi bardzo zależy na Jego wyznawcach i to, co ich spotyka, traktuje bardzo osobiście, co powiedział też bardzo jasno słowami Mateusza w Ewangelii o sądzie ostatecznym: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25, 40).

Szaweł (…) siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich (Dz 9, 1).

Można rzec, jaki to okrutny człowiek! Żądza zabijania! Gorliwy wyznawca judaizmu! Niesamowite. Ten jego żar nienawiści do uczniów Pańskich wskazuje na charakter Pawła. Człowiek gorący, zdecydowany, wierny swym przekonaniom do szczytu swoich możliwości. Można powiedzieć tylko: szkoda, że nie dla słusznej sprawy.

Sam przejął inicjatywę: Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jerozolimy (…) (Dz 9, 2).

Szaweł wiedział, czego chce i jak to zrobić, aby skutecznie zaspokoić swą żądzę. Człowiek niezwykle konkretny i konsekwentny. Przygotowany do niezwykłych, odpowiedzialnych zadań. Na ten ukształtowany charakter Szawła wchodzi Bóg. On sam przejmuje inicjatywę i dosłownie bierze za rękę tego człowieka. Stosuje wobec niego jasne, dotykalne metody, aby ów człowiek był w stanie zrozumieć. Bóg, znając go, wiedział, że jeśli Szaweł zrozumie, to tak samo gorliwie będzie głosił Chrystusa, jak Go do tej pory zwalczał. Jakże to ważne także dla nas, abyśmy nie byli krótkowzrocznymi obserwatorami innych ludzi i nie potępiali nikogo tylko na podstawie tego, co dany człowiek aktualnie robi. Abyśmy też nigdy nie ustawali w modlitwie za tych, którzy aktualnie są daleko od Boga, walczą z nauką Chrystusa, Kościołem, a może nawet nas prześladują.

Może wśród nich znajdzie się podobny człowiek do Szawła?

Jedynie Bóg to wie i choć my, jako ludzie, w żaden sposób nie potrafimy przekonać takiego człowieka, to jeszcze istnieje Bóg, który może bezpośrednio przemówić do niego.

A jak ja staram się głosić Ewangelię?

Czy choć czasem towarzyszą mi znaki, o jakich mówił Jezus dla tych, co uwierzą?

Jakie jest moje świadectwo życiem, słowem?

Panie Jezu Chryste, proszę spraw, abym skutecznie głosił Ewangelię zawsze wtedy, gdy ktoś tego potrzebuje. Amen.

A.S.

ŚRODA 26

Świętych biskupów Tymoteusza i Tytusa, wsp. obow.

2 Tm 1, 1-8 lub Tt 1, 1-5 • Ps 96, 1-3.7-8.10 • Łk 10, 1-9

Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

Dziś spotykamy Jezusa, który posyła swoich uczniów na misję: Idźcie, oto was posyłam… Z wielu innych zdarzeń opisanych w Ewangelii wiemy, jak dużo doznań i doświadczeń przeżywali uczniowie na różnych misjach. Wiemy, że gdzieś zostali przyjęci i dokonali wielkich czynów, jak również i to, że gdzieś indziej zostali odrzuceni, a nawet byli prześladowani.

My też, w pewnym sensie, jesteśmy jak uczniowie posłani na świat, w swoją codzienność, aby przemawiać, aby głosić innym, że przybliżyło się królestwo Boże. Być może ten fakt nas przeraża, dezorientuje lub stawia w sytuacji, w której zadajemy sobie pytania, na które sami nie znajdujemy odpowiedzi. Jak mam to robić? Jestem przecież zwykłym człowiekiem, sam doświadczam problemów na ścieżce wiary, mam własne słabości. Jak ja mam pomagać innym? To wszystko pytania, które sobie zadawali również uczniowie Jezusa.

Jednak Jezus zna nas na wskroś, wie o nas wszystko, zna nasze zmagania, pytania i kryzysy, a jednak nas posyła. Jak to? Ważne jest, aby chcieć, aby dać wszystko z siebie, aby robić to, co w naszej mocy, ale nie polegać tylko na własnych siłach. Ważne jest brać siłę z łaski Bożej, być świadomym, że nie idziemy w swoim własnym imieniu i nie głosimy jakichś swoich nauk, ale głosimy królestwo Boże. Ważne jest, by pójść wyposażonym w dary Boże i owoców na pewno nam nie zabraknie. Jesteśmy narzędziem w rękach Bożych. Do nas należy zasiać, a reszta jest w rękach Boga. On z pewnością zrobi wszystko, aby ziarno, które zasialiśmy, wydało owoce. Jezus ostrzega uczniów, że z pewnością napotkają opór i że będą tacy, którzy nie są „przyjaciółmi pokoju”. Więc nie ma co się dziwić, że napotkamy takich we własnym życiu.

To, co od nas zależy, co możemy zrobić, to starać się być „przyjaciółmi pokoju”, byśmy nieśli go innym w miarę własnych możliwości. To, czy ktoś pokój zaakceptuje, nie zależy wyłącznie od nas.

S.H.

CZWARTEK 27

Bł. Jerzego Matulewicza, biskupa, wsp. dow.

2 Sm 7, 18-19.24-29 • Ps 132, 1-5.11-14 • Mk 4, 21-25

Mówił im dalej: «Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!». I mówił im: «Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma».

Dzisiejszy świat jest pełen różnych informacji, wiadomości, filmów, gier, programów, które ukazują taki lub inny styl życia, nie zawsze zgodny z nauką Chrystusa. Potężny napływ informacji ogranicza nam często czas, energię...

Przypowieść o świetle na świeczniku należy rozumieć w ten sposób, że są ludzie, którzy gdy chcą, potrafią znaleźć czas dla Boga. Dla nich Chrystus jest Światłością świata. Dzielą się też mądrością Bożą, dzielą się Słowem Bożym z innymi, nie boją się i nie wstydzą nauki Chrystusa, stawiają ją niejako „na świeczniku” – w centrum swojego życia. Ufają Chrystusowi, Jego nauce i chcą tak zmieniać swoje życie, by Chrystus był w ich sercach. Dzielą się też z innymi – by mądrość i nauka Chrystusa – Jego światło – były w sercach innych ludzi. Taka postawa wymaga jednak chęci zmiany życia i by w ogóle w ogromnym natłoku różnych słów, które słyszymy w mediach, radiu, telewizji czy Internecie – choć na chwilę wyłączyć się z tego hałasu medialnego, by usłyszeć i posłuchać Słowa naszego Pana.

Właśnie po to Pan Jezus przyszedł do nas, by dzielić się z nami swoim życiem i Słowem. Do nas należy słuchanie i przyjęcie sercem Jego samego i Jego Słowa – wtedy nasz wysiłek będzie nagrodzony – Bóg pomnoży owoce naszych wysiłków i staniemy się światełkiem dla innych. Jeśli jednak nie znajdziemy czasu dla Chrystusa – możemy w ogóle stracić wiarę i nadzieję. Zostaniemy pozbawieni tego skarbu.

Panie Jezu, pomóż nam, byśmy znaleźli dla Ciebie czas, Ciebie słuchali, Tobie ufali, Ciebie kochali.

K.K.

PIĄTEK 28

Św. Tomasza z Akwinu,

prezbitera i doktora Kościoła, wsp. obow.

2 Sm 11, 1-4a.5-10a.13-17.27c • Ps 51, 3-7.10-11

• Mk 4, 26-34

Jezus mówił dalej: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie. A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora już na żniwo». Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu». W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli [ją] rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Dzisiejsza Ewangelia mówi na temat ziemi, którą trzeba uprawiać, przygotowywać, aby ją w końcu zasiać nasionami roślin, które chcemy by rosły. W ten sam sposób rozważamy też pole naszego serca i nasze życie, do którego dociera ziarno Słowa Bożego. Nasienie Boże znajduje się w każdym z nas.

Warto uświadomić sobie, w jaki sposób nasienie Boże zostało zasiane w naszych sercach z zamiarem byśmy my sami mogli się stać zarówno polem, jak i nasieniem. Czas żniwa jeszcze nie nadszedł, ale na pewno nadejdzie. Wierzę w Boską moc nasienia, które zostało zasiane w moim wnętrzu i w ludziach wokół mnie.

W przypowieści o siewcy Jezus podkreśla wagę siewu: należy siać! Czy pielęgnuję i czy pozwalam, aby to ziarno wydało plony w moim życiu? Jakie są jego owoce w moim życiu?

M.Z.

SOBOTA 29

Św. Anieli Merici, dziewicy;

bł. Bolesławy Marii Lament, dziewicy, wsp. dow.

2 Sm 12, 1-7a.10-17 • Ps 51, 12-17 • Mk 4, 35-41

Gdy zapadł wieczór owego dnia, rzekł do nich Jezus: «Przeprawmy się na drugą stronę». Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim. Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?». On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!». Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza. Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?». Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: «Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?».

W naszym życiu pojawiają się różne burze. Te często niełatwe doświadczenia codzienności wystawiają na próbę naszą wiarę. W chorobie, cierpieniu, w żałobie po bliskiej, ukochanej osobie niejednokrotnie stawiamy pytanie: gdzie Ty, Boże, jesteś? Bóg jest obecny nieustanie w naszym życiu, ale to nie uchroni nas przed przeciwnościami i niebezpieczeństwem.

Apostołowie znajdują się w łodzi razem z Jezusem, to jednak nie chroni ich przed szalejącą burzą. Bóg daje nam życie wieczne; przeciwności losu, trudne doświadczenia wzmacniają naszą miłość i wiarę. Żyć Bogiem to nic innego, jak ufnie kroczyć drogą swojej codzienności i całą nadzieję składać w miłosierdziu Bożym.

Daj mi Panie wiarę, bym zawsze potrafił Ci ufać.

K.S.

NIEDZIELA 30

IV niedziela zwykła

Jr 1, 4-5.17-19 • Ps 71, 1-6.15.17

• 1 Kor 12, 31 – 13, 13 • Łk 4, 21-30

Jezus począł mówić: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli». A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: «Czy nie jest to syn Józefa?». Wtedy rzekł do nich: «Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum». I dodał: «Zaprawdę, powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman». Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

Jezus pojawia się w Nazarecie, a więc w miejscu, w którym się wychowywał i wzrastał. To miejsce szczególnie bliskie Jego sercu. To tutaj ma swoją rodzinę, znają Go wszyscy i On ich zna. Słowa, które odczytuje w synagodze wśród zebranych, mówią o Nim. On o tym wie i oznajmia tę prawdę wobec zebranych. Zdziwienie, jakie maluje się na twarzach słuchaczy, skłania Go do zinterpretowania tego tekstu, czyniąc im zarzut, że nie wierzą. Jego słowa wywołują gniew i złość: jak śmie ich pouczać ten, którego znają, wiedzą, kto On jest, a czyni z siebie Mesjasza – Namaszczonego.

Wydarzenia z Nazaretu otwierają przed nami pewną prawdę o nas. Trzeba mieć odwagę, by pozwolić Słowu wypowiedzianemu do nas w trosce o nasze dobro pozwolić działać, a więc: dotykać, uzdrawiać nasze słabości, by nie stać się jak ci, którzy wyrzucają Jezusa ze swoich granic i z miasta.

Czy jestem gotowy podziękować Jezusowi za prawdę o mnie samym, którą odkrył, bym mógł z tą słabością stanąć przed Nim?

H.C.

PONIEDZIAŁEK 31

Św. Jana Bosko, prezbitera, wsp. obow.

2 Sm 15, 13-14.30; 16, 5-13a • Ps 3, 2-7

• Mk 5, 1-20

Jezus i uczniowie przybyli na drugą stronę jeziora do kraju Gerazeńczyków. Ledwie wysiadł z łodzi, zaraz wybiegł Mu naprzeciw z grobów człowiek opętany przez ducha nieczystego. Mieszkał on stale w grobach i nawet łańcuchem nie mógł go już nikt związać. Często bowiem wiązano go w pęta i łańcuchy; ale łańcuchy kruszył, a pęta rozrywał, i nikt nie zdołał go poskromić. Wciąż dniem i nocą krzyczał, tłukł się kamieniami w grobach i po górach. Skoro z daleka ujrzał Jezusa przybiegł, oddał Mu pokłon i krzyczał wniebogłosy: «Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Zaklinam Cię na Boga, nie dręcz mnie!». Powiedział mu bowiem: «Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka». I zapytał go: «Jak ci na imię?». Odpowiedział Mu: «Na imię mi „Legion”, bo nas jest wielu». I prosił Go na wszystko, żeby ich nie wyganiał z tej okolicy. A pasła się tam na górze wielka trzoda świń. Prosili Go więc: «Poślij nas w świnie, żebyśmy w nie wejść mogli». I pozwolił im. Tak duchy nieczyste wyszły i weszły w świnie. A trzoda około dwutysięczna ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora. I potonęły w jeziorze. Pasterze zaś uciekli i rozpowiedzieli to w mieście i po zagrodach, a ludzie wyszli zobaczyć, co się stało. Gdy przyszli do Jezusa, ujrzeli opętanego, który miał w sobie „legion”, jak siedział ubrany i przy zdrowych zmysłach. Strach ich ogarnął. A ci, którzy widzieli, opowiedzieli im, co się stało z opętanym, a także o świniach. Wtedy zaczęli Go prosić, żeby odszedł z ich granic. Gdy wsiadł do łodzi, prosił Go opętany, żeby mógł zostać przy Nim. Ale nie zgodził się na to, tylko rzekł do niego: «Wracaj do domu, do swoich, i opowiadaj im wszystko, co Pan ci uczynił i jak ulitował się nad tobą». Poszedł więc i zaczął rozgłaszać w Dekapolu wszystko, co Jezus z nim uczynił, a wszyscy się dziwili.

Dzisiejszy fragment Ewangelii opowiada o cudownym zdarzeniu. Jezus wypędza demona, który opętał człowieka i uniemożliwiał mu prowadzenie normalnego życia. Ludzie tamtych czasów bali się Jezusowego działania i prosili Go o opuszczenie tego miejsca. I dzisiaj są pewnie ludzie, którzy się boją Jezusa.

Prawdą jest, że takie cuda, jak ten z dzisiejszej Ewangelii, nie zdarzają się codziennie. Być może świadkom tego cudu brakowało odrobiny wiary, która pomogłaby im rozpoznać w tych czynach Boską Osobę i naturę Jezusa, który kocha każdego człowieka bez miary i który jest gotowy zrobić wszystko dla każdego z nas.

Ten fragment Ewangelii uczy nas, że nie musimy się bać Chrystusa. On przecież stał się człowiekiem, aby być blisko nas, by rozumieć każdą sytuację ludzkiego życia. Zstąpił z nieba, aby uwolnić nas z ręki wroga, złego ducha, wyrzucić z nas wszystko, co nie pozwala nam być wolnymi. Przyszedł, aby pokazać nam swoją wielką miłość, nie tylko słowami, ale konkretnymi czynami. Czego więc możemy się bać? Czy trzeba bać się Boga tak dobrego, jak Jezus?

Nie powinniśmy się bać podejść do Niego i zapytać, czego od nas chce i oczekuje; rzucić się w Jego ramiona i pozwolić sobie być ukochanym i prowadzonym przez Niego. Nie powinniśmy się obawiać Jego obecności w naszym codziennym życiu i postępować zgodnie z Jego Boską wolą. Nie mamy powodu bać się przychodzić do Jezusa, odwiedzać Go w Najświętszym Sakramencie, rozmawiać z Nim na modlitwie, służyć Mu w bliźnich.

Jezus zaprasza nas dzisiaj, abyśmy przezwyciężyli swoje lęki i uwierzyli, że On ma moc uwolnić nas od nich.

Prośmy o łaskę bycia świadkiem Boskiego miłosnego działania w naszym życiu, tak jak ten uzdrowiony człowiek – pozostał w okolicy, aby dać świadectwo o tym, co Jezus zrobił z jego życiem, aby być świadkiem Bożego miłosierdzia.

W.Cz.

LUTY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

MARZEC

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 31

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

KWIECIEŃ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

MAJ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 31

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZERWIEC

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 31

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SIERPIEŃ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 31

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WRZESIEŃ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PAŹDZIERNIK

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 31

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

LISTOPAD

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

GRUDZIEŃ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 1

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 2

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 3

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 4

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 5

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 6

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 7

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 8

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 9

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 10

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 11

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 12

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 13

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 14

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 15

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 16

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 17

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 18

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 19

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 20

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 21

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 22

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 23

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 24

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

NIEDZIELA 25

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PONIEDZIAŁEK 26

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WTOREK 27

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚRODA 28

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

CZWARTEK 29

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PIĄTEK 30

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SOBOTA 31

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

MODLITWY DO KRWI CHRYSTUSA I PATRONÓW

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

AUTORZY ROZWAŻAŃ

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.