Bolesław Londyński

August zbawcą

Komedia w jednym akcie

Warszawa 2012

Spis treści

OSOBY

[AUGUST ZBAWCĄ]

SCENA PIERWSZA

SCENA DRUGA

SCENA TRZECIA

SCENA CZWARTA

SCENA PIĄTA

SCENA SZÓSTA

SCENA SIÓDMA

SCENA ÓSMA

SCENA DZIEWIĄTA

SCENA DZIESIĄTA

SCENA JEDENASTA

SCENA DWUNASTA

SCENA TRZYSNASTA

SCENA CZTERNASTA

KOLOFON

[AUGUST ZBAWCĄ]

Willa pani Dobrzyńskiej nad Wisłą. Miesiąc lipiec. – Salonik skromny ale gustowny z szeroką werandą, poza którą ogród, ciągnący się aż do rzeki. Z lewej, na pierwszym planie, pianino, za nie drzwi; z prawej kominek, obok którego szezlong, kwiaty, pufy, stoliczki, obfitość miękkich poduszek.

SCENA PIERWSZA

DŁUBEK, LUDWIKA (zemdlona)

DŁUBEK

(wchodzi głębią, w letnim uniformie szeregowca piechoty austriackiej, dźwigając na ramieniu zemdloną LUDWIKĘ, z rozpuszczonym włosem, i składa ją na szezlongu) O, ach! Ciężka osoba, nie ma co! Melduję pokornie wielmożnym państwu... (rozgląda się) Nikogo? Żywej duszy? Jak tu zrobić? (woła) Hej, jest tam kto? (idzie w głąb i znowu woła) Jest tam kto? (spostrzegając zegar) Oho, piąta dochodzi, spóźnię się na krupy... No tak, ale przecież nie mogę panny zostawić w ten sposób... (spostrzega guzik dzwonka elektrycznego) Gdybym tak zadzwonił? Dobra myśli... (naciska guzik – słychać dzwonienie – szybko wychodzi)

SCENA DRUGA

LUDWIKA (ciągle zemdlona), JAN, (później) PANI DOBRZYŃSKA

JAN

(wchodzi z lewej i nie spostrzega LUDWIKI) Nikogo! (spostrzega LUDWIKĘ) Ach, panienka! Jaka blada! (zbliża się) I cała mokra! (budzi ją, łagodnie) Proszę panienki. Nie rusza się. Panienko! Czy panienka chora? Nie słyszy. Może nie żyje? (otwiera drzwi z lewej i woła) Proszę pani, proszę pani!

PANI DOBRZYŃSKA

(w kulisach) Cóż tam znowu? Dziwny sposób wołania na mnie. (wchodzi) Przestraszyłeś mnie, Janie! Cóż się stało?

JAN

Kiedy, proszę pani... Panienka...

PANI DOBRZYŃSKA

(spostrzegając LUDWIKĘ) Moja córka! Ludka! Moje dziecko najdroższe! (biegnie do szezlongu, klęka, całuje LUDWIKĘ) Luciu, co tobie? Odpowiedzże mi! To ja, twoja matka! Luciu, błagam cię, pieszczoszko droga, przerażasz mnie! Boże! Sukienka mokra! Cóż się tu stało, Janie? Mówże, mówże nareszcie!

JAN

Nic nie wiem, proszę pani. Panienka zadzwoniła, przyszedłem i zastałem tak, jak ją pani widzi... Wtedy pobiegłem po panią...

PANI DOBRZYŃSKA

To okropne! Luciu, otwórz oczki, przyjdź do siebie!

ISBN (ePUB): 978-83-7884-009-1

ISBN (MOBI): 978-83-7884-010-7

Wydanie elektroniczne 2012

Na okładce wykorzystano fragment obrazu „Salonik” Józefa Wodzińskiego (1841–1915).

WYDAWCA

Inpingo Sp. z o.o.
ul. Niedźwiedzia 29B
02-737 Warszawa

Opracowanie redakcyjne i edycja publikacji: zespół Inpingo

Plik cyfrowy został przygotowany na platformie wydawniczej Inpingo.