Redakcja

Wydawca: Agnieszka Gorczyca

Redaktor prowadzący: Szymon Sokolik

Koordynator produkcji: Mariusz Jezierski

Skład i łamanie: 6AN Studio

Druk: Paper&Tinta

ISSN: 1734-2074

Nakład: 5000 egz.

Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

03-918 Warszawa, ul. Łotewska 9a

tel.: 22518 29 29, faks: 22617 60 10

NIP: 526-19-92-256

Numer KRS: 0000098264 – Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, Sąd Gospodarczy XIII Wydział Gospodarczy Rejestrowy. Wysokość kapitału zakładowego: 200.000 zł

Copyright by Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

Warszawa 2014

Publikacja „Aktualności Kadrowe” została przygotowana z zachowaniem najwyższej staranności i wykorzystaniem wysokich kwalifikacji autorów. Zaproponowane w tej publikacji oraz w innych dostępnych elementach subskrypcji wskazówki nie mają charakteru porady prawnej. Ich zastosowanie w konkretnym przypadku może wymagać dodatkowych, pogłębionych konsultacji. Publikowane rozwiązania nie mogą być traktowane jako oficjalne stanowisko organów i urzędów państwowych. W związku z tym redakcja nie może ponosić odpowiedzialności prawnej za zastosowanie zawartych w „Aktualnościach Kadrowych” lub w innych dostępnych elementach subskrypcji informacji do konkretnych przypadków.

Informacje o prenumeracie:

tel.: 22 518 29 29, e-mail: cok@wip.pl

OD REDAKCJI

Reforma już jest, teraz zobaczymy jak będzie działać

Przygotowywana już prawie od roku reforma urzędów pracy wreszcie weszła w życie. Generalnie chodzi o to, aby urzędy te stały się bardziej efektywne. Przy okazji wprowadzono jednak liczne nowe mechanizmy zachęcające pracodawców do zatrudniania wybranych grup bezrobotnych. Chodzi o: osoby, które nie ukończyły 30 lat, oraz takie, które skończyły 50 lat, a także rodziców wracających na rynek pracy. Zmian jest mnóstwo, dlatego obecnie opisujemy tylko najważniejsze zachęty do zatrudniania młodych bezrobotnych – bony i refundację składek (str. 6–7). W przyszłych numerach wyjaśnimy kolejne bonusy. Czy to wszystko sprawi, że bezrobocie spadnie bardziej zdecydowanie? Najbliższe miesiące pokażą, na ile nowe zachęty zainteresują pracodawców.

Szymon Sokolik

redaktor prowadzący „Aktualności Kadrowych”

W skrócie

Umowa na czas określony potrwa do 24 miesięcy

Do Sejmu wpłynął poselski projekt nowelizacji Kodeksu pracy (autorstwa posłów SLD – druk sejmowy nr 2296), który przewiduje ustanowienie maksymalnego czasu trwania umów o pracę na czas określony. Miałby wynosić 24 miesiące, z możliwością przedłużenia do 36 miesięcy w przepisach zakładowych. Ponadto posłowie proponują nowe długości okresów wypowiedzenia takich umów:

– gdy umowa trwa powyżej 12 miesięcy, mają to być 2 tygodnie,

– przy umowie trwającej ponad 18 miesięcy – 1 miesiąc.

Od pewnego czasu różne środowiska postulują ograniczenie długości trwania umów terminowych. Nawet przedstawiciele pracodawców zgadzają się na limit, jednak proponują, aby wyniósł on 48 miesięcy (z wyjątkami pozwalającymi na zawarcie dłuższych umów).

Pracodawcy również proponują nowe okresy wypowiedzenia umów terminowych, które miałyby wynosić:

– 2 tygodnie przy umowie trwającej poniżej 12 miesięcy,

– 1 miesiąc przy umowie na co najmniej 12 miesięcy,

– 2 miesiące przy umowie trwającej co najmniej 36 miesięcy.

Poza tym niedawno Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że polski 2-tygodniowy okres wypowiedzenia umów na czas określony – niezależnie od długości ich trwania – jest niezgodny z prawem unijnym (maj 2014 r. patrz: „Aktualności Kadrowe”). Jest więc prawdopodobne, że w najbliższych miesiącach zasady trwania lub rozwiązywania umowy na czas określony zostaną zmodyfikowane.

Pracodawcy przeciw płacy minimalnej NA umowie cywilnej

Niedawno pojawił się pomysł, aby wprowadzić minimalną stawkę wynagrodzenia za 1 godzinę wykonywania obowiązków na podstawie umowy cywilnoprawnej. Polska Konferencja Pracodawców Prywatnych Lewiatan jest przeciwna temu pomysłowi. Podkreśla, że zleceniodawca nie ma ani potrzeby, ani możliwości kontrolowania czasu wykonania pracy. Trudno byłoby więc określić stawkę za godzinę pracy.

Wydłużony wiek emerytalny zostaje

Stopniowe podwyższanie wieku emerytalnego do 67. roku życia jest zgodne z konstytucją – uznał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 7 maja 2014 r. (sygn. akt K 43/12).

Trybunał stwierdził, że zaskarżone przepisy są zgodne z ustawą zasadniczą i konwencją Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącą minimalnych norm zabezpieczenia społecznego. Tym samym odpadła ostatnia możliwość podważenia obecnie obowiązujących przepisów.

Przypomnijmy: Sejm przyjął zmiany w ustawie o emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w maju 2012 roku. Przed zmianami kobiety miały prawo do emerytury po osiągnięciu 60. roku życia, a mężczyźni – 65 lat. Od 2013 roku wiek emerytalny wzrasta stopniowo – co kwartał o miesiąc. Proces jego wydłużania w przypadku kobiet zakończy się w październiku 2040 roku. Pierwszym rocznikiem ubezpieczonych, którzy przejdą na emeryturę w wieku 67 lat, będzie 1973 (kobiety urodzone po 30 września 1973 r.). W przypadku mężczyzn proces ten zakończy się w październiku 2020 roku (mężczyźni urodzeni po 30 września 1953 r.).

Uwaga: za niekonstytucyjne TK uznał natomiast zróżnicowanie uprawnień kobiet i mężczyzn w zakresie nabywania prawa do emerytur częściowych.

Przepisy wydłużające wiek emerytalny zaskarżyły do Trybunału organizacje związkowe – Solidarność, OPZZ, a także grupa posłów PiS.

Podstawa prawna:

ustawa z 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 637).

Tylko niepełnosprawny będzie mógł wnioskować o wyższą normę

7 godzin na dobę i 35 tygodniowo będzie wynosiła norma dobowa wszystkich pracowników niepełnosprawnych w stopniu znacznym i umiarkowanym. Chyba że sami zechcą ją podwyższyć. Trwają prace nad projektem zmian w tej sprawie.

Senackie Komisje: Ustawodawcza oraz Rodziny i Polityki Społecznej przedstawiły nową wersję projektu nowelizacji ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu niepełnosprawnych (druk senacki nr 580S). Ma on doprowadzić do tego, aby wszyscy niepełnosprawni w stopniu znacznym lub umiarkowanym byli objęci normą dobową 7 godzin i tygodniową 35 godzin bez konieczności uzyskiwania zaświadczenia lekarskiego w tej sprawie.

Zaświadczenie lekarskie będzie konieczne dopiero wtedy, gdy niepełnosprawny chciałby mieć zwykłe normy – czyli 8 godzin na dobę i 40 tygodniowo. Będzie więc dokładnie odwrotnie niż obecnie, gdy zasadą jest norma zwykła, a niższą można uzyskać na podstawie zaświadczenia lekarskiego. Planowana zmiana jest skutkiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 czerwca 2013 r.(sygn. akt K 17/11), który uznał niekonstytucyjność obecnych zasad i utrzymał je tylko do 10 lipca 2014 r. Projekt po ostatnich uzgodnieniach w komisjach przewiduje, że o badanie lekarskie zezwalające na wyższe normy czasu pracy będzie mógł starać się jedynie zainteresowany nimi niepełnosprawny w stopniu znacznym lub umiarkowanym. Ale jego pracodawca – już nie. Ma to zapobiec sytuacji, w której pracodawcy będą wymuszać stosowanie wyższych norm. Natomiast prawo do odwołania się od rozstrzygnięcia lekarskiego (żądania ponownego badania) w tej sprawie ma już przysługiwać zarówno pracownikowi, jak i pracodawcy. Takie żądanie będzie można zgłosić w ciągu 7 dni od otrzymania pierwszego zaświadczenia. Badania ma przeprowadzać (tak jak obecnie) lekarz prowadzący badania profilaktyczne pracowników lub – w razie jego braku – lekarz sprawujący opiekę nad niepełnosprawnym. Koszt badań ponosić będzie pracodawca, mimo że to pracownik będzie o nie wnioskować. Po przyjęciu projektu przez Senat ma on trafić do Sejmu.

2 dni na opiekę pozostaną

Ministerstwo pracy nie planuje uzależnienia liczby dni wolnych przysługujących pracownikom na podstawie art. 188 Kodeksu pracy od liczby dzieci wychowywanych lub pozostających pod opieką. Tak wynika z odpowiedzi resortu na interpelację poselską.

Artykuł 188 kp przyznaje pracownikowi wychowującemu przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat zwolnienie od pracy na 2 dni w ciągu roku kalendarzowego z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Wymiar tego zwolnienia jest stały i nie zależy od liczby dzieci w wieku do 14 lat wychowywanych przez pracownika. Z dni opieki w danym roku może korzystać albo ojciec, albo matka (względnie po 1 dniu może wziąć każde z rodziców).

Z pytaniem o możliwość zwiększenia liczby dni wolnych w zależności od liczby posiadanych dzieci zwrócił się do MPiPS w interpelacji poselskiej poseł Tomasz Lasota (interpelacja z 17 lutego 2014 r., znak: SPS-023-24534/14). Wcześniej wnioskował o to również rzecznik praw dziecka. Chodzi przede wszystkim o to, aby uzależnić liczbę dni wolnych od liczby dzieci w wieku do lat 14.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

W skrócie

Wydłużony wiek emerytalny zostaje

Tylko niepełnosprawny będzie mógł wnioskować o wyższą normę

2 dni na opiekę pozostaną

Radiolodzy od lipca popracują dłużej

Droższy nocleg w delegacji – bez podatku

Będzie więcej zachęt do zatrudnienia rezerwisty

Chorego może skontrolować także firma zewnętrzna

Krótszy okres wypowiedzenia – tylko na korzyść pracownika

Zwolnionego z obowiązku pracy lepiej nie wzywać z powrotem

Wstecz można przyznać podwyżkę, ale nie obniżyć pensję

Umowę członka zarządu zawiera cała rada nadzorcza

Zatrudniając młodych bezrobotnych, można już korzystać z bonów i refundacji składek

Szef wykonuje zwykłe funkcje – trzeba mu płacić nadgodziny

Zwolnienie ze składek na FP i FGŚP – tylko za jednego z rodziców

Miejsce rozpoczęcia delegacji wskaże pracodawca

Po wychowawczym nie zawsze od razu można zmniejszyć etat

Dwie umowy – dwie informacje o warunkach zatrudnienia

Gdy firmie trudno oddać wolne za niedzielę, wystarczy dodatek

Praktyka absolwencka – dla każdego, kto nie ukończył 30 lat