Redakcja

Redaktor grupy czasopism

Aldona Kapica

Redaktor prowadzący

Izabela Kunowska

Menedżer produktu

Patrycja Wądołowska

Koordynator

Mariusz Jezierski

Projekt graficzny

Monika Gajewska

Korekta

Bożena Hałuszczyńska

Anna Marecka

Marzena Obszyńska

Anna Pieckowska

Monika Rychalska

Anna Skowrońska

Anna Wasilewska

Agnieszka Włodkowska

ISBN 978-83-269-2970-0

Copyright © by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

Warszawa 2014

Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o.

03-918 Warszawa, ul. Łotewska 9a,

tel.: 22 518 29 29, faks: 22 617 60 10, e-mail: transport@wip.pl

Centrum Obsługi Klienta: tel. 22 518 29 29; faks 22 617 60 10

Skład: „Triograf”, Dariusz Kołacz

Druk: Miller Druk sp. z o.o.

Poradnik „Firma transportowa” został opracowany we współpracy z Wydawnictwem VNR Verlag für die Deutsche Wirtschaft AG z Niemiec.

Poradnik „Firma transportowa” chroniony jest prawem autorskim. Przedruk materiałów opublikowanych w nim – bez zgody wydawcy – jest zabroniony. Zakaz nie dotyczy cytowania publikacji z powołaniem się na źródło.

Niniejszy poradnik został przygotowany z zachowaniem najwyższej staranności i wykorzystaniem wysokich kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia autorów oraz konsultantów. Zaproponowane w poradniku „Firma transportowa” wskazówki, porady i interpretacje dotyczą sytuacji typowych. Ich zastosowanie w konkretnym przypadku może wymagać dodatkowych, pogłębionych konsultacji. Publikowane rozwiązania nie mogą być traktowane jako oficjalne stanowisko organów i urzędów państwowych.

W związku z powyższym redakcja nie może ponosić odpowiedzialności prawnej za zastosowanie zawartych w poradniku „Firma transportowa” wskazówek, przykładów, informacji itp. do konkretnych przypadków.

Wydawca nie odpowiada za treść zamieszczonej reklamy; ma prawo odmówić zamieszczenia reklamy, jeżeli jej treść lub forma są sprzeczne z linią programową bądź charakterem pisma oraz interesem Wydawnictwa Wiedza i Praktyka.

Informujemy, że Państwa dane osobowe będą przetwarzane przez Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Łotewska 9a, w celu realizacji niniejszego zamówienia oraz do celów marketingowych – przesyłania materiałów promocyjnych dotyczących innych produktów i usług. Mają Państwo prawo do wglądu oraz poprawiania swoich danych, a także do wyrażenia sprzeciwu wobec ich przetwarzania do celów promocyjnych. Podanie danych jest dobrowolne. Zapewniamy, że Państwa dane nie będą przekazywane bez Państwa wiedzy i zgody innym podmiotom.

Od Redakcji

Szanowni Państwo!

Niestety, częstą praktyką jest, że kierowcy stosują przeróżne metody fałszowania zapisów tachografu. Robią to dlatego, że chcą ukryć swój faktyczny czas jazdy, który przekraczają, lub próbują nadrobić stracony czas. Właściciel firmy transportowej powinien dokładnie wiedzieć, co może się stać, gdy takiego kierowcę złapie kontrola. O metodach oszustw i sankcjach za takie zachowanie piszemy w artykule pt. „Oszustwo na tachografie się nie opłaca”.

Ponadto przybliżamy różnice pomiędzy Konwencją CMR a polskim Prawem przewozowym. Te akty prawne inaczej definiują chociażby odpowiedzialność przewoźnika, warto więc wiedzieć, który lepiej zastosować w danej sytuacji i który może okazać się korzystniejszy. Odpowiadamy także na pytanie, czy pracodawca zawsze musi płacić za mandat kierowcy oraz czy zawsze ma obowiązek udzielić urlopu na żądanie.

Życzę miłej lektury

Izabela Kunowska

redaktor poradnika „Firma transportowa”

Nowości – najnowsze zmiany

WZROST PENSJI – DROŻSZY MANDAT

Kwoty mandatów z fotoradarów będą zależały od średniej krajowej. Ponadto gminy utracą dochody z tych urządzeń.

Projekt nowelizacji Prawa o ruchu drogowym autorstwa posłów PO zakłada uzależnienie wysokości mandatów nakładanych na podstawie zdjęć fotoradarów od przeciętnego wynagrodzenia podawanego przez GUS. Są to mandaty za przekroczenie dozwolonej prędkości oraz przejazd na czerwonym świetle.

Jeśli założymy, że za 2013 rok pensja wzrośnie do 3.700 zł, mandaty będą wynosiły za przekroczenie prędkości:

do 10 km/h – 56 zł (1,5% średniej krajowej),

od 11 do 20 km/h – 111 zł (3%),

od 21 do 30 km/h – 185 zł (5%),

od 31 do 40 km/h – 333 zł (9%),

od 41 do 50 km/h – 518 zł (14%),

wyższe niż 50 km/h oraz za przejazd na czerwonym świetle 740 zł (20%).

W terenie zabudowanym wysokość kar będzie dwukrotnie wyższa.

Kary dla recydywistów

Kierowca, który w ciągu roku trzy razy przekroczy prędkość o ponad 50 km/h, następny mandat otrzyma o połowę wyższy.

A zatem osoby, które przekroczą dozwoloną prędkość w terenie zabudowanym, zapłacą procent od średniej pensji krajowej pomnożony przez 2 (teren zabudowany) i powiększony o połowę (za recydywę). Kierowca, który przekroczy prędkość o ponad 50 km/h, zapłaci ponad 700 zł, obecnie byłoby to tylko 400−500 zł.

Gminy nie skorzystają

Projekt zakłada także, że gminy nie będą już miały uprawnień do rejestrowania wykroczeń za pomocą fotoradarów. Oznaczałoby to koniec zasilania budżetów gmin z kieszeni kierowców.

Jak się okazało podczas ubiegłorocznych analiz NIK i Ministerstwa Infrastruktury, urządzenia te były często lokalizowane w miejscach, w których nie mogły wpłynąć na poprawę bezpieczeństwa kierowców, za to wpływały na poprawę budżetu gminy.

ITD a punkty karne

Zdjęcia za pomocą fotoradarów stacjonarnych będzie mogła robić jedynie ITD. Za zarejestrowane w ten sposób przekroczenie prędkości administracyjnie odpowie właściciel pojazdu, nawet jeśli to nie on kierował. W ten sposób postępowania mandatowe przestaną się ciągnąć w nieskończoność. Często dzieje się tak dlatego, że właściciel pojazdu nie chce wskazać osoby kierującej samochodem w czasie zarejestrowanego przez fotoradar wykroczenia.

ITD straci możliwość nakładania na kierowców punktów karnych. Inspekcja nie będzie też już miała uprawnień do używania nieoznakowanych samochodów z wideorejestratorami. Przejmie je Policja i tylko ona będzie mogła przyznawać kierowcom punkty karne.

Nowe zasady mają obowiązywać już w przyszłym roku.

Etap legislacyjny:

projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym (przed trafieniem do Sejmu).

Aldona Kapica

specjalista z zakresu transportu drogowego

OSTRE SANKCJE ZA JAZDĘ PO PIJANEMU

Nietrzeźwym kierowcom grożą wyższe grzywny oraz dłuższy pobyt w więzieniu. Będą także kierowani na terapię.

PSL przygotowało projekt przepisów mających na celu zaostrzenie kar dla osób wsiadających za kierownicę po pijanemu i zagrażających w ten sposób bezpieczeństwu drogowemu.

Stan nietrzeźwości

Za prowadzenie pojazdu po raz pierwszy w stanie nietrzeźwości albo pod wpływem środka odurzającego będzie grozić:

grzywna nie mniejsza niż 240 stawek dziennych,

kara ograniczenia wolności na co najmniej 6 miesięcy albo

kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Sądy nie będą mogły nałożyć mniej niż 240 stawek dziennych grzywny, co będzie oznaczać znaczne zwiększenie wysokości zasądzanych grzywien. Minimalna stawka dzienna wynosi 10 zł, zatem po przemnożeniu tej kwoty przez 240 stawek wysokość najniższej grzywny wyniesie 2.400 zł. Obecnie za to przestępstwo nakładana jest kara grzywny wynosząca minimum 100 zł, kara ograniczenia wolności od 1 do 12 miesięcy albo pozbawiania wolności do lat 2.

Recydywiści, czyli osoby, które powtórnie popełniają przestępstwo jazdy w stanie nietrzeźwości, będą karani pozbawieniem wolności od 6 miesięcy do 8 lat (teraz od 3 miesięcy do 5 lat).

Jeśli kierowca, skazany wyrokiem sądu za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego działającego podobnie jak alkohol, będzie chciał odzyskać uprawnienia, będzie musiał odbyć terapię uzależnień od alkoholu. Terapia będzie prowadzona w rejonowych poradniach psychologicznych w wymiarze do 2 godzin tygodniowo przez 2 miesiące. Jej koszt będzie pokrywał kierowca.

Jazda po użyciu alkoholu

Zwiększona ma zostać również kara za kierowanie pojazdem po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka. Kara ograniczenia wolności, czyli praca na cele społeczne, ma wynieść od 2 do 6 miesięcy. Jej wymiar wynosi od 20 do 40 godzin tygodniowo. Natomiast grzywnę zapłacimy w wysokości do 10.000 zł, lecz nie niższą niż 2.400 zł. Obecnie karą za to wykroczenie jest areszt (od 5 do 30 dni) albo grzywna w wysokości nie niższej niż 50 zł (maksymalnie 5.000 zł).

Za prowadzenie na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu pojazdu innego niż mechaniczny po użyciu alkoholu będzie grozić kara ograniczenia wolności (od 2 do 6 miesięcy) albo kara grzywny w wysokości nie niższej niż 500 zł (maksymalnie 5.000 zł). Obecnie kara przewidziana za to wykroczenie to areszt do 14 dni albo grzywna wynosząca od 50 do 5.000 zł. Za jazdę po drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu bez wymaganego uprawnienia nakładana będzie grzywna w wysokości co najmniej 1.000 zł (maksymalnie 5.000 zł). Obecnie kara wynosi od 50 do 5.000 zł.

Uwaga!

Stan nietrzeźwości zachodzi wówczas, gdy (w zależności od sposobu pomiaru):

zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia powyżej tej wartości (badanie krwi),

zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia powyżej tej wartości (badania na alkomacie).

Natomiast stan po użyciu alkoholu występuje, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do:

a) stężenia we krwi od 0,2 do 0,5 promila alkoholu,

b) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3.

Etap legislacyjny:

projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw autorstwa grupy posłów PSL trafił do Sejmu 10 stycznia 2014 r.

Adam Hrycak

prawnik, specjalista z zakresu transportu drogowego

KONIEC Z PODWÓJNYMI KARAMI ZA ZŁE PARKOWANIE

Nie można już nałożyć podwójnej kary na kierowcę, który nie zapłacił za postój auta w strefie płatnego parkowania.

Dnia 14 lutego 2014 r. weszły w życie dwa znowelizowane rozporządzenia ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej, które mają takiemu postepowaniu zapobiec.

Do tej pory kierowcy zostawiający samochody w strefach płatnego parkowania byli narażeni na podwójną karę: jedną w postaci sankcji administracyjnej za brak biletu parkingowego, a drugą w postaci grzywny za wykroczenie nakładanej przez Policję lub Straż Miejską.

Brak zakazu

Kluczową zmianą w obu rozporządzeniach jest zmodyfikowanie znaczenia oraz zakresu obowiązywania znaku D-44 „strefa parkowania”. Został on pozbawiony funkcji zakazującej postoju pojazdu bez wniesienia opłaty. Dzięki temu nie ma możliwości jednoczesnego nakładania sankcji administracyjnej i grzywny za wykroczenie.

Przepisy wprowadzają również zmianę nazw znaków D-44 „strefa parkowania” na „strefa płatnego parkowania” oraz D-45 „koniec strefy parkowania” na „koniec strefy płatnego parkowania”. Ponadto obowiązywanie znaków ograniczono do „pojazdów samochodowych” (poprzednio „pojazdów)”, dostosowując tym samym przepisy do ustawy o drogach publicznych.

Niejasne pojęcia

Kontrowersje wokół pojęć parkowania i postoju zrodziły się już jakiś czas temu. W Prawie o ruchu drogowym znajdziemy rozgraniczenie, które mówi, że postój pojazdu to unieruchomienie go niewynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, trwające dłużej niż minutę, a parkowanie to czynność polegająca na wykonaniu przez kierującego manewru (albo kilku manewrów), którego celem jest zatrzymanie pojazdu w miejscu przeznaczonym na postój. Zatem parkowanie jest tylko wstępem do postoju.

Niestety w ustawie o drogach publicznych zabrakło definicji postoju. Znajdziemy w niej jedynie pojęcie parkowania, a i tak ostatecznie niezdefiniowane. Według zapisów tej ustawy kierowca musi zapłacić za parkowanie w strefie płatnego parkowania. Jednocześnie gminy mają prawo uzależniać wysokość tej opłaty od czasu, w którym pojazd stoi w strefie płatnego parkowania.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

Nowości – najnowsze zmiany

WZROST PENSJI – DROŻSZY MANDAT

OSTRE SANKCJE ZA JAZDĘ PO PIJANEMU

KONIEC Z PODWÓJNYMI KARAMI ZA ZŁE PARKOWANIE

EGZAMIN NA PRAWO JAZDY CZASAMI PŁATNY DWA RAZY

DANE O ZAGRANICZNYCH AUTACH NA RAZIE NIEDOSTĘPNE

SPOSÓB NA KIEROWCÓW BEZ OC

ZAKAZ JAZDY CIĘŻARÓWEK PO LEWYM PASIE W AUSTRII

SZARE FOTORADARY TYLKO DO LIPCA

ZNAMY LOKALIZACJE ODCINKOWEGO POMIARU PRĘDKOŚCI

WIELKA BRYTANIA − NOWY PODATEK DROGOWY

SZYKUJĄ SIĘ ZMIANY W VAT OD AUT

ELEKTRONICZNE FORMULARZE UŁATWIĄ PROWADZENIE FIRMY

OBOWIĄZKOWE SKŁADKI Ze WSZYSTKICH UMÓW

WĄTPLIWOŚCI ZUS CO DO STANU ZDROWIA KIEROWCY TO ZA MAŁO

ODEBRANE PRAWO JAZDY JEDNEJ KATEGORII – NIE MOŻNA JEŹDZIĆ INNĄ KATEGORIĄ

PRZEWÓZ MOŻNA PRZYPISAĆ TYLKO JEDNEJ Z DOSTAW W TRANSAKCJI ŁAŃCUCHOWEJ

TYLKO WARSZAWSKI SĄD ROZPOZNAJE SKARGI NA DECYZJE GITD

Pytania i odpowiedzi

Tygodniowy odpoczynek należy rozpocząć nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych

ITD nie może sprawdzać okresów dłuższych niż 28 dni

ITD nie ma prawa do przeszukania pojazdu

Zatrzymanie do kontroli przez Straż Miejską tylko w jednym przypadku

Za transport rachunek wystawia tylko przewoźnik

Nie wolno różnicować wysokości diet

Porady

Przewóz na potrzeby własne na Litwę − warunki

Nowe zaświadczenie niezbędne do wydania świadectwa ADR

Szkolenia okresowe wymagane, gdy przewóz podlega ustawie o transporcie drogowym

Ryczałt za nocleg przysługuje za odpoczynek dobowy

Kierowca odśnieżający drogi może jeździć z włączoną funkcją „OUT”

Sprzedaż używanych pojazdów już opodatkowana

KONWENCJA CMR A NORMY POLSKIEGO PRAWA PRZEWOZOWEGO

OSZUSTWO NA TACHOGRAFIE SIĘ NIE OPŁACA

Pracodawca nie zawsze musi płacić za mandat kierowcy

Urlop na żądanie – czy zawsze trzeba go udzielać