Spis treści

Spis treści

Redakcja

Od Redakcji

Księgowanie zakupu samochodu zależy od sposobu jego finansowania

Główni księgowi jednostek organizacyjnych będą składali oświadczenia majątkowe

Tematy publikacji w pełnej wersji

Redakcja

Redaktor prowadzący: Karol Zawadzki Wydawca: Emilia Leśniewska Koordynator produkcji: Mariusz Jezierski Skład: Raster studio, Norbert Bogajczyk Projekt graficzny: Dominika Raczkowska Drukarnia: Paper&Tinta Nakład łączny: 1000 egz.

Prenumerata: Aktualności rachunkowości budżetowej Centrum Obsługi Klienta ' tel.: 22 518 29 29, : e-mail: cok@wip.pl Masz pytanie?

Skontaktuj się z nami: ab@wip.pl Wydawnictwo Wiedza i Praktyka ul. Łotewska 9a, 03-918 Warszawa NIP: 526-19-92-256

Numer KRS: 0000098264

– Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, Sąd Gospodarczy XIII Wydział Gospodarczy Rejestrowy Wysokość kapitału zakładowego: 200.000 zł

Od Redakcji

Szanowni Czytelnicy, pomysły polskich prawodawców dotyczące obowiązków przedstawicieli jednostek publicznych bywają czasami bardzo zaskakujące. Mimo próby ich racjonalnego argumentowania często nie spotykają się z entuzjazmem. Nie ma się co dziwić, gdyż wiele z nich wiąże się albo ze zwiększoną ilością pracy reprezentantów podmiotów należących do sektora budżetowego, albo z koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów. Jednym z takich pomysłów jest wprowadzenie do klasyfikacji budżetowej kolejnej cyfry identyfikującej podmioty publiczne. Zdaniem resortu ma to pomóc przy obliczeniach związanych z regułą wydatkową. Problemem jest jednak niedostosowanie aktualnych programów księgowych. Dość kontrowersyjny jest również prezydencki pomysł zakładający m.in. zastąpienie absolutorium tzw. skwitowaniem. Pozytywne przejście nowej procedury wiązałoby się z otrzymaniem kolejnej nagrody rocznej dla wójta lub burmistrza, co wiele osób uważa za niesprawiedliwe.

Karol Zawadzki

redaktor prowadzący

Księgowanie zakupu samochodu zależy od sposobu jego finansowania

Podejmując decyzję o nabyciu samochodu, warto przeanalizować wady i zalety poszczególnych form finansowania. W zależności od tego, czy jednostka publiczna pokryje nabycie auta ze środków własnych, z kredytu, czy też weźmie je w leasing, w nieco odmienny sposób będzie przebiegała ewidencja księgowa. W leasingu finansowym koszty prowizji lub opłaty za obsługę prawną, ponoszone przed zawarciem umowy powiększają wartość przedmiotu umowy, a w leasingu operacyjnym ujmowane są w momencie poniesienia.

Niezależnie od sposobu nabycia przez jednostkę pojazdów środki na ten cel muszą być ujęte w planie finansowym. Zgodnie bowiem z art. 44 ustawy o finansach publicznych wszelkie wydatki mogą być ponoszone na cele i w wysokościach ustalonych w planie, przy zachowaniu zasad legalności, celowości, oszczędności, skuteczności – na zasadach określonych w ustawie o zamówieniach publicznych. W przypadku planowanego zakupu samochodu wybór procedury wyłonienia dostawcy zależy od szacunkowej wartości nabycia pojazdu.

Do 15 kwietnia 2014 r. ze stosowania procedur wyłączone były m.in. dostawy o wartości do 14.000 euro. Po tej dacie próg wzrósł do 30.000 euro. Od początku 2014 roku do przeliczania tej kwoty na złote stosuje się przelicznik 4,2249, zatem próg bagatelności wyrażony w walucie polskiej wynosi obecnie 126.747 zł. Jednostki mogą również przyjąć w swoich wewnętrznych regulaminach udzielania zamówień publicznych progi o wartości poniżej 30.000 euro. Te, u których nadal funkcjonują regulaminy zawierające przepisy dotyczące kwot poniżej 14.000 euro, powinny jak najszybciej je zaktualizować.

Aby sposób udzielania zamówień, których przedmiotem są samochody, był przejrzysty i nie budził wątpliwości wśród organów kontrolujących, zasadne jest określenie w regulaminie innych progów kwotowych (np. przy zakupach do 500 euro netto należy zebrać minimum dwie oferty, a w przypadku gdy wartość zamówienia przekracza kwotę 500 euro – trzy oferty, o ile na rynku istnieje trzech potencjalnych wykonawców danego zamówienia).

Podejmując decyzję w sprawie procedury zakupu auta, jednostka musi także rozstrzygnąć, czy w przypadku rozdzielenia nie dojedzie do obejścia art. 32 ust. 2 ustawy – Prawo zamówień publicznych zakazującego dzielenia zamówienia na części oraz zaniżania jego wartości w celu uniknięcia stosowania procedur zamówieniowych. Aby rozpoznać, czy w danym przypadku (np. realizacji kilku podobnych dostaw) mamy do czynienia z jednym zamówieniem publicznym, czy też z odrębnymi, należy zbadać przede wszystkim, czy mogły być zrealizowane przez jednego wykonawcę, a zamawiający, dochowując należytej staranności, mógł przewidzieć konieczność dokonania zakupu samochodów w okresie danego roku budżetowego.

PRZYKŁAD 1

PRÓG BAGATELNOŚCI PRZY NABYCIU KILKU AUT

Straż pożarna straciła samochód w akcji gaśniczej, w związku z czym zaistniała nieprzewidywalna konieczność zakupu nowego auta. Nie dojdzie tu do celowego obejścia art. 32 ust. 2 ustawy – Prawo zamówień publicznych, ponieważ potrzeba zakupu pojawiła się nagle. Wartość nowego zamówienia może być więc ustalona odrębnie.

Zakup samochodu wymaga przeanalizowania także możliwych sposobów jego sfinansowania w celu skonkretyzowania zasad zabezpieczenia środków na ten wydatek. W jednostkach sektora finansów publicznych nabycie samochodu może nastąpić m.in. przez:

- zakup ze środków własnych,

- kredytowanie,

- realizację umowy leasingowej,

- nieodpłatne otrzymanie darowizny.

Sfinansowanie zakupu samochodu środkami własnymi jest niewątpliwie najprostszym sposobem jego nabycia. Wymaga w zasadzie tylko, aby środki na ten cel były ujęte w planie finansowym oraz przeprowadzenia zakupu zgodnie z procedurami wynikającymi z ustawy – Prawo zamówień publicznych. Samochód kupiony na potrzeby działalności będzie środkiem trwałym, a sam zakup wydatkiem klasyfikowanym w paragrafie właściwym dla wydatków na zakupy inwestycyjne, w rozdziale zależnym od realizowanej przez jednostkę działalności (przykładowo w przypadku zakupu auta na potrzeby urzędu marszałkowskiego będzie to rozdział 75018 „Urzędy marszałkowskie”).

Aby zakupione auto jednostka mogła zaliczyć do środków trwałych, muszą być spełnione warunki wynikające z definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości. Samochód musi być więc przeznaczony na potrzeby jednostki na okres dłuższy niż rok oraz być kompletny i zdatny do użytku. W przypadku auta jest to o tyle istotne, że do rozliczania go jak środek trwały nie wystarczy tylko dowód zakupu (faktura).

Należy go jeszcze zarejestrować (zaopatrzyć w dowód i tablice rejestracyjne), ponieważ tylko wtedy będzie można uznać, że jest zdatny do użytku. Ewidencja księgowa będzie wówczas wyglądała następująco*:

Faktura od dostawcy

Wn 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)”

Ma 201 „Rozrachunki z odbiorcami i dostawcami”

Zapłata za zakupiony samochód

Wn 201 „Rozrachunki z odbiorcami i dostawcami”

Ma 130 „Rachunek bieżący jednostki”

Koszty opłat związanych z rejestracją samochodu

Wn 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)”

Ma 240 „Pozostałe rozrachunki”

Zapłata za rejestrację samochodu

Wn 240 „Pozostałe rozrachunki”

Ma 130 „Rachunek bieżący jednostki”

Przyjęcie samochodu do użytkowania

Wn 011 „Środki trwałe”

Ma 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)”

Przeksięgowanie równowartości wydatków o charakterze majątkowym równolegle z zapłatą

Wn 810 „Dotacje budżetowe, płatności z budżetu środków europejskich oraz środki z budżetu na inwestycje”

Ma 800 „Fundusz jednostki”

Okresowe sprawozdanie o wydatkach Rb-28S

Wn 223 „Rozliczenie wydatków budżetowych”

Ma 800 „Fundusz jednostki”.

* Przyjęto założenie, że zakupiony samochód służy do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W takiej sytuacji VAT z faktury zakupu powiększa wartość nabycia.

Gdy samochód jest kompletny, nie wymaga dostosowania w celu prawidłowego użytkowania i ponoszenia dodatkowych opłat, jego zakup może zostać ujęty w księgach rachunkowych bezpośrednio na koncie 011 „Środki trwałe” – bez konieczności uprzedniego dokonywania zapisów na koncie 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)”. Sytuacja taka może wystąpić np. w przypadku zakupu samochodu używanego, który był już wcześniej zarejestrowany.

Okresowa cesja praw

Poprzedni właściciel powinien przekazać nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny i kartę pojazdu (jeśli była wydana). Nowy właściciel ma 30 dni na jego przerejestrowanie. Oznacza to, że jednostka publiczna nabywająca używane auto może je swobodnie użytkować w ciągu tego okresu na podstawie „starego” dowodu (art. 78 ust.1 i 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym).

Jeśli jednostka od razu po zakupie rozpoczęła użytkowanie pojazdu, a dopiero później przerejestrowała pojazd, opłaty z tego tytułu nie powiększą wartości środka trwałego, lecz zostaną zaliczone do wydatków bieżących.

Zgodnie z art. 31 i 32 ustawy o rachunkowości przyjęte do użytkowania przez jednostkę samochody należy amortyzować.

Odpisy uwzględniają utratę wartości środka trwałego na skutek używania lub upływu czasu i dokonywane są drogą systematycznego, planowego rozłożenia wartości początkowej środka trwałego na ustalony okres amortyzacji. Rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej niż po przyjęciu środka trwałego do używania, a jej zakończenie nie później niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych z wartością początkową środka trwałego. Zakończenie dokonywania odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych może nastąpić również z chwilą przeznaczenia środka trwałego do likwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru, z ewentualnym uwzględnieniem przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto pozostałości środka trwałego.

PRZYKŁAD 2

EWIDENCJA NABYCIA AUT FINANSOWANYCH Z KREDYTU

Zakład budżetowy powołany do realizacji zadań z zakresu lokalnego transportu drogowego zaciągnął kredyt na zakup pojazdów przeznaczonych do przewozu osób. Umowa kredytowa z przeznaczeniem na zakup samochodów została zawarta 1 sierpnia z następującymi warunkami:

- kwota na zakup samochodów – 123.000 zł,

- okres kredytowania – 2 lata,

- prowizja od udzielonego kredytu – 1.230 zł, płatna przed uruchomieniem kredytu,

- odsetki w wysokości 1% rocznie płatne wraz z ratą na pierwszy dzień każdego miesiąca.

Samochody zostały zakupione 1 września. Równocześnie wystawiono fakturę na 61.500 zł za jeden pojazd, czyli łącznie 123.000 zł. Pojazdy przyjęto do używania 10 września. Na wartość początkową środków trwałych, poza wartością wynikającą z faktury, będą się składały te wydatki, które jednostka poniosła do czasu przyjęcia środków trwałych do użytkowania. W tym przypadku będą to: prowizja od kredytu i odsetki za okres od dnia otrzymania kredytu do czasu wprowadzenia środków trwałych do użytkowania. Odsetki płacone od kredytu po przyjęciu środków trwałych do ewidencji będą stanowiły koszty finansowe. Do ceny należy również zaliczyć koszty obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu sfinansowania środków trwałych oraz związane z nimi różnice kursowe, pomniejszone o przychody z tego tytułu. Oznacza, to że koszty prowizji bankowej pobranej przy przyznaniu kredytu przeznaczonego na zakup samochodów, koszty ubezpieczenia tego kredytu oraz odsetki od tego kredytu, ale tylko poniesione do dnia przyjęcia samochodów do używania, zwiększą jego wartość początkową. Natomiast różnice kursowe wynikające z zakupu samochodów w obcej walucie odpowiednio zwiększą lub zmniejszą wartość początkową samochodów w zależności od zastosowanego kursu walutowego. Przyjmując założenia, że zakład budżetowy jest podatnikiem podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług, ewidencja powinna być następująca:

Zapłata prowizji – 1.230 zł

Wn 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)”

Ma 131 „Rachunek bieżący samorządowych zakładów budżetowych”

Wpływ środków z udzielonego kredytu – 123.000 zł

Wn 131 „Rachunek bieżący samorządowych zakładów budżetowych”

Ma 134 „Kredyty bankowe”

Faktura za zakup pojazdów – 123.000 zł

Wn 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)” – 100.000 zł

Wn 225 „Rozrachunki z budżetami” – US VAT – 23.000 zł

Ma 201 „Rozrachunki z odbiorcami i dostawcami” – 123.000 zł

Naliczenie odsetek – 1.230 zł

Wn 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)”

Ma 134 „Kredyty bankowe”

Zapłata 1 września I raty kredytu i odsetek – 6.355 zł

Wn 134 „Kredyty bankowe”

Ma 131 „Rachunek bieżący samorządowych zakładów budżetowych”

Przyjęcie do używania nabytych pojazdów (10 września) – 107.585 zł

Wn 011 „Środki trwałe”

Ma 080 „Środki trwałe w budowie (inwestycje)”

Naliczenie odsetek – 1.230 zł

Wn 751 „Koszty finansowe”

Ma 134 „Kredyty bankowe”

Zapłata 1 października II raty kredytu i odsetek – 6.355 zł

Wn 134 „Kredyty bankowe”

Ma 131 „Rachunek bieżący samorządowych zakładów budżetowych”

Naliczenie amortyzacji na 31 października – 1.793 zł

Wn 400 „Amortyzacja”

Ma 071 „Umorzenie środków trwałych”.

Jak wynika z § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczególnych zasad rachunkowości, przyjęte przez jednostki publiczne zasady amortyzacji muszą być zgodne z wynikającymi z ustawy o rachunkowości. Stawki amortyzacji mogą być takie, jak zostały określone w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo przez dysponenta części budżetowej lub zarząd jednostki samorządu terytorialnego.

Do ewidencji kosztów amortyzacji środków trwałych, od których odpisy naliczane są stopniowo według stawek, stosuje się konto 400 „Amortyzacja”. Po stronie Wn ujmuje się odpisy amortyzacyjne, a po Ma przeniesienie kosztów amortyzacji na wynik finansowy. W ciągu roku obrotowego konto 400 wykazuje saldo Wn, które pokazuje wysokość kosztów amortyzacji.

Natomiast do ewidencji zmniejszeń wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które podlegają umorzeniu według stawek amortyzacyjnych stosowanych przez jednostkę, służy konto 071 „Umorzenie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych”. Po stronie Ma tego konta należy ujmować zwiększenia, a po Wn zmniejszenia umorzenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Najczęściej w jednostkach, które nie są podatnikami podatku dochodowego, odpisów dokonuje się na koniec roku.

Zakupy na kredyt

Kolejnym sposobem finansowania nabycia samochodu w jednostce jest wzięcie kredytu. Przez umowę tego typu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Za korzystaniem z kredytu przez jednostki samorządowe przemawia prosty tryb zaciągania. Banki postrzegają bowiem sektor samorządowy jako grupę o dużej wiarygodności finansowej.

Do ewidencji zakupów finansowanych w omawiany sposób zastosowanie ma konto 134 „Kredyty bankowe”.

Korzystanie z leasingu

Według definicji zawartej w art. 709^1 Kodeksu cywilnego umowa leasingu polega na nabyciu rzeczy od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i jej oddaniu przez finansującego (leasingodawcę) korzystającemu (leasingobiorcy) do używania na czas oznaczony. Korzystający natomiast zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Taki sposób finansowania i przekazania jest określany jest jako leasing pośredni czy też finansowy. Przedmiot leasingowany jest własnością finansującego, a czas zawarcia umowy odpowiada okresowi gospodarczej używalności rzeczy (pełnej amortyzacji). Amortyzacji dokonuje leasingobiorca, który ma możliwość wykupu przedmiotu wziętego w leasing. Ta forma nabycia jest zbliżona do kredytu i pożyczki.

Drugą stosowaną w praktyce jest umowa leasingu operacyjnego, w ramach której czas użytkowania jest krótszy niż okres zużycia leasingowanej rzeczy, raty leasingowe stanowią dla leasingobiorcy koszt uzyskania przychodów, a przedmiot leasingu nie podlega u niego amortyzacji i ujmowany jest w księgach użytkownika w ewidencji pozabilansowej. Nabycie pojazdów w leasingu operacyjnym jest porównywalne do użytkowania na podstawie umów dzierżawy i najmu.

Ze względu na różnice między oboma rodzajami leasingu różna jest również ewidencja pojazdów w księgach rachunkowych.

Koszty przy leasingu

W leasingu finansowym koszty prowizji, opłaty za obsługę prawną ponoszone przed zawarciem umowy powiększają wartość przedmiotu umowy, a w leasingu operacyjnym ujmowane są w momencie poniesienia.

W przypadku leasingu finansowego będzie przebiegała następująco (zakład budżetowy):

1) Faktura za prowizje i koszty obsługi związane z zawarciem umowy leasingu

a) wartość netto – 011/201

b) VAT naliczony – 225/201

2) Faktura za przedmiot leasingu

a) część kapitałowa – 011/201

b) część odsetkowa – 751/201

c) VAT naliczony – 225/201

3) Spłata rat finansującemu – 201/131

4) Amortyzowanie środka trwałego – 400/071.

Ewidencja nabycia samochodu przy leasingu operacyjnym będzie wyglądała następująco (zakład budżetowy):

1) Faktura od finansującego (wartość brutto) – 300/201

2) Rozliczenie nabycia usługi leasingu

a) wartość netto – 402/300

b) VAT – 225/300

3) Zaplata za fakturę – 201/131

4) Środki trwałe w leasingu (ewidencja pozabilansowa) – Wn „Środki trwałe w leasingu”.

W kwietniu 2014 roku zostały zmienione przepisy dotyczące odliczania podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodami.

Nowa definicja pojazdu samochodowego

Aktualnie przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, inny niż ciągnik rolniczy, o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (art. 2 pkt 34 ustawy o VAT).

Nowelizując art. 86a ustawy o VAT, ograniczono kwotę odliczenia podatku naliczonego, ustalając ją procentowo w wysokości 50% kwoty podatku. Ograniczenie to dotyczy nie tylko nabycia pojazdów, ale również wydatków ponoszonych na paliwo oraz usług i towarów związanych z eksploatacją pojazdów (zakup części, opłaty parkingowe), a także używania pojazdów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu. W pewnych przypadkach nadal jest możliwe pełne odliczenie VAT. I tak, zgodnie z art. 86a ust. 3 ustawy o VAT odliczenie będzie przysługiwało w pełnej wysokości, gdy :

- pojazdy wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika,

- pojazdy samochodowe przeznaczone są konstrukcyjnie do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,

- towary montowane w pojazdach samochodowych i usługi z tym związane wskazują obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (np. taksometr).

Podatnik, aby udowodnić wykorzystywanie samochodu tylko do celów działalności gospodarczej i móc odliczyć VAT w pełnej wysokości, dla samochodów musi prowadzić ewidencję przebiegu pojazdów (chyba że auta przeznaczone są wyłącznie do: odprzedaży, sprzedaży lub oddania w odpłatne używanie).

W przypadku jednostek sektora finansów publicznych, które w większości przypadków wykorzystują posiadane pojazdy do trzech rodzajów działalności, tj. opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej podatkowi, 100% odliczenie zarówno od nabycia, jak i eksploatacji samochodów często nie będzie możliwe.

Elementy ewidencji przebiegu pojazdu

Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać m.in.: numer rejestracyjny, dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji, stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji i na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz zakończenia prowadzenia ewidencji, wpis osoby kierującej pojazdem, opis trasy, liczbę przejechanych kilometrów (art. 86a ust. 7 i 8 ustawy o VAT).

PODSTAWA PRAWNA:

- Ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.).

- Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

- Ustawa z 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.).

- Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. 2013 r. poz. 330 ze zm.).

- Rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z 23 grudnia 2013 r. w sprawie średniego kursu złotego w stosunku do euro stanowiącego podstawę przeliczania wartości zamówień publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1692).

Halina Skiba

specjalista ds. finansowych w jednostce budżetowej

Główni księgowi jednostek organizacyjnych będą składali oświadczenia majątkowe

Objęcie obowiązkiem upubliczniania informacji o posiadanym majątku kierowników wszystkich podmiotów sektora finansów publicznych – w tym ich zastępców, przewiduje projekt ustawy o oświadczeniach o stanie majątkowym osób pełniących funkcje publiczne. Nowe regulacje mają objąć także głównych księgowych państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych.

Skierowana do zaopiniowana propozycja zmian w przepisach dotyczących oświadczeń majątkowych ma przede wszystkim na celu ujęcie zasad ich składania i kontroli w jednym akcie. Przy okazji prawodawcy zamierzają uzupełnić katalog osób zobowiązanych do ujawnienia majątku. Projektodawcy zakładają zwiększenie ich liczby nawet o 330.000 osób. Największy przyrost dotyczy pracowników, do których stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej oraz o pracownikach urzędów państwowych.

W przypadku pracowników kadry urzędniczej jednostek państwowych obowiązek składania oświadczeń będzie dotyczył przede wszystkim:

- osób zajmujących stanowiska dyrektora generalnego, głównego księgowego, pełnomocnika do spraw ochrony informacji niejawnych oraz ich zastępców, audytora wewnętrznego, radcy prawnego,

- osób kierujących komórkami organizacyjnymi i innymi wewnętrznymi jednostkami podziału urzędu lub jednostki organizacyjnej (ale także ich zastępców),

- urzędników służby cywilnej,

- inspektorów kontroli skarbowej i pracowników urzędów skarbowych i kontroli skarbowej oraz jednostek organizacyjnych Służby Celnej.

Liczba osób objętych obowiązkiem składania zwiększy się także przez zastosowanie kryterium dochodowego. Dotyczy to pracowników publicznych, których średni miesięczny przychód uzyskiwany w urzędzie lub jednostce organizacyjnej w roku kalendarzowym, za który jest składane oświadczenie, jest równy albo wyższy od przeciętnego wynagrodzenia. Kryterium determinującym konieczność składania oświadczeń majątkowych ma być także posiadanie przez pracownika jednostki państwowej upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu organu.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

Księgowanie zakupu samochodu zależy od sposobu jego finansowania

Główni księgowi jednostek organizacyjnych będą składali oświadczenia majątkowe

Resort finansów planuje rozbudować paragrafy klasyfikacji budżetowej

Nie będzie dodatkowych nagród rocznych dla wójtów i prezydentów miast

Nowe procedury kwalifikacyjne przy rekrutacji strażaków

Wydatki na udostępnienie Internetu mieszkańcom należy ująć w dziale 600

Jeżeli umowa z przedsiębiorstwem energetycznym ma charakter kompleksowy, opłaty związane ze zużyciem energii, jak i z jej dostawą rozlicza się w § 426

Opłatę komorniczą przy egzekucji administracyjnej ujmuje się w § 443

Sposób ujęcia błędów stwierdzonych po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego zależy od stopnia istotności uchybień

Prawo użytkowania wieczystego amortyzuje podmiot, któremu je przyznano

Odsetki z tytułu nieterminowego odprowadzenia składek na ZUS stanowią koszty finansowe jednostki

Przypis z tytułu nałożonej grzywny w celu przymuszenia podlega ewidencji w księgach rachunkowych jednostki na koncie 221

Ewidencja księgowa kosztu nabycia rękawic ochronnych zależy od liczby użytkujących je osób

Gmina może odliczyć VAT nawet w przypadku realizacji zadań własnych

Opodatkowanie VAT wynagrodzenia z tytułu bezumownego korzystania z gruntów zależy od tego, czy samorząd godził się na taki stan

Jednostka samorządu terytorialnego może przekazać straży pożarnej specjalistyczny sprzęt w formie darowizny

Jednostki sektora budżetowego powinny zaktualizować swoje regulaminy dotyczące zamówień publicznych

Przejęcie przez urząd gminy zadań w zakresie dostarczania wody nie powoduje konieczności zawierania nowych umów z mieszkańcami

RIO: Zarząd województwa nie może zmieniać planu w związku ze zwrotem środków europejskich

Odmawiając związkowcom czasu wolnego, można narazić się na kłopoty

Informację o zmianach godzin pracy należy ująć w aktach pracownika

Pracownikowi samorządowemu można wydłużyć okres wypowiedzenia, pod warunkiem że takie rozwiązanie jest dla niego korzystne

Rozliczając dofinansowanie z funduszu socjalnego, jednostka sektora finansów publicznych może przyjmować rachunki

Poszukując kandydatki na sekretarkę, nie trzeba przeprowadzać konkursu

Informacja o zwolnieniu na wezwanie sądu nie jest wpisywana do świadectwa pracy osoby zatrudnionej w jednostce publicznej