Redaktor Naczelna Grupy Czasopism: Ewa Matyszewska

Redaktor prowadząca: Lidia Pogodzińska

Wydawca: Norbert Pawlikowski

Koordynator produkcji: Mariusz Jezierski

Skład i łamanie: Raster studio, Norbert Bogajczyk, Sulejówek

Druk: Paper&Tinta

ISSN: 1895-2844

Nakład łączny: 1000 egz.

Wydawnictwo „Wiedza i Praktyka” sp. z o.o.

ul. Łotewska 9a, 03-918 Warszawa, tel.: 22 518 29 29, faks: 22 617 60 10

e-mail: nd@wip.pl, NIP: 526-19-92-256

Numer KRS: 0000098264 – Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie,XIII Wydział Gospodarczy Rejestrowy

Wysokość kapitału zakładowego: 200.000 zł

Copyright by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o., Warszawa 2014

Informacje o prenumeracie: tel. 22 518 29 29, e-mail: cok@wip.pl

„Nowe Standardy Sprawozdawczości” wraz z przysługującymi Czytelnikom innymi elementami dostępnymi w subskrypcji (e-letter, strona www i in.) chronione są prawem autorskim. Przedruk materiałów opublikowanych w „Nowych Standardach Sprawozdawczości” oraz w innych dostępnych elementach subskrypcji – bez zgody wydawcy – jest zabroniony. Zakaz nie dotyczy cytowania publikacji z powołaniem się na źródło.

Publikacja „Nowe Standardy Sprawozdawczości” została przygotowana z zachowaniem najwyższej staranności i z wykorzystaniem wysokich kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia autorów oraz konsultantów. Zaproponowane w publikacji „Nowe Standardy Sprawozdawczości” oraz w innych dostępnych elementach subskrypcji wskazówki, porady i interpretacje nie mają charakteru porady prawnej. Ich zastosowanie w konkretnym przypadku może wymagać dodatkowych, pogłębionych konsultacji. Publikowane rozwiązania nie mogą być traktowane jako oficjalne stanowisko organów i urzędów państwowych. W związku z powyższym redakcja nie może ponosić odpowiedzialności prawnej za zastosowanie zawartych w publikacji „Nowe Standardy Sprawozdawczości” lub w innych dostępnych elementach subskrypcji wskazówek, przykładów, informacji itp. do konkretnych przypadków.

Wydawca nie odpowiada za treść zamieszczonej reklamy; ma prawo odmówić zamieszczenia reklamy, jeżeli jej treść lub forma są sprzeczne z linią programową bądź charakterem publikacji oraz interesem Wydawnictwa Wiedza i Praktyka.

Od Redaktora

Szanowny Czytelniku

Zgodnie z KSR 8 „Działalność deweloperska” podatek od nieruchomości lub opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu deweloper może zaliczyć do kosztów wytworzenia nieruchomości. Warunek jest jeden – wydatki muszą być poniesione po rozpoczęciu inwestycji. Wcześniejsze ujmuje się bezpośrednio w kosztach. Nowy standard zezwala także na zaliczenie do kosztów wytworzenia wydatków związanych z przerwami w budowie nieruchomości.

Nowe regulacje zdaniem ekspertów ułatwią deweloperom stosowanie przepisów rozdziału 4 ustawy o rachunkowości, dotyczącego zasad wyceny aktywów i pasywów oraz ustalenia wyniku finansowego.

Krajowy standard rachunkowości nr 8 „Działalność deweloperska” znajduje się w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów z 20 lutego 2014 r., poz. 5 i można go stosować od chwili publikacji.

Lidia Pogodzińska

redaktor prowadząca

Regulacje KSR 8 „Działalność deweloperska” są zgodne z ustawą o rachunkowości

Szczegółowy opis sposobu ujęcia i wyceny gruntu, na którym budowana jest przez dewelopera nieruchomość zawiera KSR 8. Międzynarodowe standardy tego zagadnienia nie regulują.

W nowym standardzie opisane zostały zasady rachunkowości, które należy stosować do działalność deweloperskiej. W szczególności chodzi tu o reguły ujmowania, wyceny i prezentacji aktywów, zobowiązań, przychodów i kosztów oraz wyniku finansowego działalności deweloperskiej, bez względu na formę prawną tej działalności. Treść standardu zgodna jest ustawą o rachunkowości oraz z podstawowymi postanowieniami międzynarodowych standardów rachunkowości. KSR 8 opublikowano w Dzienniku Ustaw z 20 lutego 2014 r.

Przedsięwzięcie deweloperskie

Jedną z najważniejszych definicji zawartych w standardzie jest przedsięwzięcie deweloperskie. Jest to proces (działanie), w wyniku realizacji którego na rzecz nabywcy (osoby fizycznej lub prawnej) albo nabywców ustanowiona bądź przeniesiona zostaje odrębna własność lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu (np. biurowym, handlowym, magazynowym), jak też własność budynku lub jego część wraz z przynależnym gruntem bądź prawem wieczystego użytkowania gruntu oraz z przynależnymi obiektami infrastruktury.

Przedsięwzięcie deweloperskie obejmuje budowę lub przebudowę, a także czynności faktyczne i prawne niezbędne do rozpoczęcia budowy (przebudowy) oraz oddania obiektu budowlanego do użytkowania. W szczególności dotyczy nabycia praw do nieruchomości, na której posadowiona jest lub będzie budowa (przebudowa), przygotowania projektu budowlanego lub nabycia praw do projektu budowlanego i uzyskania wymaganych zezwoleń administracyjnych określonych odrębnymi przepisami. Częścią przedsięwzięcia deweloperskiego może być zadanie inwestycyjne, którego przedmiotem jest budowa lub przebudowa jednego lub większej liczby budynków, jeżeli budynki te, zgodnie z harmonogramem przedsięwzięcia deweloperskiego, mają zostać oddane do użytku w tym samym czasie i tworzą całość architektoniczno-budowlaną. Jeżeli nastąpiło wyodrębnienie zadania inwestycyjnego, to wyjaśnienia dotyczące przedsięwzięcia deweloperskiego stosuje się odpowiednio do zadania deweloperskiego (przykład 1).

PRZYKŁAD 1

KSR 3 NIE DOTYCZY WYNAJMU

Spółka A – deweloper buduje nieruchomość, którą zamierza w przyszłości wynajmować. Czy do wydatków na budowę oraz przychodów z najmu należy stosować postanowienia KSR 8?

Wskazówki zawarte w Krajowym Standardzie Rachunkowości nr 8 „Działalność deweloperska” nie mogą być zastosowane do budowanej nieruchomości przeznaczonej na wynajem. Z definicji przedsięwzięcia deweloperskiego wynika, że do zastosowania postanowień KRS 8 konieczne jest przeniesienie własności na osobę fizyczną lub osobę prawną.

Za dzień rozpoczęcia przedsięwzięcia deweloperskiego uznaje się ten, w którym deweloper rozpoczął aktywne, udokumentowane działalnie mające na celu realizację przedsięwzięcia. Rozpoczęcie przedsięwzięcia deweloperskiego nie następuje wcześniej niż w dniu, w którym deweloper:

a) na podstawie racjonalnych szacunków stwierdził, że istnieje prawdopodobieństwo uzyskania korzyści ekonomicznych z planowanego przedsięwzięcia deweloperskiego, lub

b) podjął wiążące go ustalenia (decyzje wewnętrzne lub zewnętrzne) o rozpoczęciu przedsięwzięcia deweloperskiego.

Jednak rozpoczęcie przedsięwzięcia deweloperskiego nie może nastąpić później niż:

a) podjęcie przez dewelopera pierwszych działań marketingowo-informacyjnych, służących zaprezentowaniu potencjalnym klientom planowanego przedsięwzięcia deweloperskiego,

b) podpisanie przez dewelopera pierwszej umowy deweloperskiej (sprzedaży) lub

c) powiadomienie przez dewelopera nadzoru budowlanego o rozpoczęciu prac budowlanych.

Zakończenie przedsięwzięcia deweloperskiego następuje w dniu, w którym dopuszczono do użytkowania (w przewidzianym w przepisach trybie) zakończone przez dewelopera przedsięwzięcie deweloperskie obejmujące budowę nowo powstałych lub ulepszonych nieruchomości bądź ich części wraz z przynależnymi obiektami infrastruktury.

Przychody z działalności deweloperskiej

Rachunkowość przychodów ze sprzedaży umowy deweloperskiej powinna nastąpić zgodnie z jej charakterem ekonomicznym. W związku z tym umowa deweloperska może być zaklasyfikowana jako umowa o:

a) usługę budowlaną, do której stosuje się postanowienia Krajowego Standardu Rachunkowości nr 3 „Niezakończone usługi budowlane”,

b) sprzedaż wyrobu gotowego,

c) świadczenie usług.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

Regulacje KSR 8 „Działalność deweloperska” są zgodne z ustawą o rachunkowości

Więcej przedsiębiorców będzie stosowało uproszczone zasady rachunkowości

Jednostkami typu mikro są: spółki akcyjne, z ograniczoną odpowiedzialnością oraz komandytowo-akcyjne (w tym również spółki przez nie tworzone), które w roku obrotowym, za który sporządzają sprawozdanie finansowe, oraz w roku poprzedzającym rok obrotowy, nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących pułapów:

W SKRÓCIE

Trwają prace nad zmianami w zakresie rezerw

Mniej jednostek zobligowanych do raportów niefinansowych

Nowe zasady praktyk i aplikacji dla biegłych

Rozliczenia ksiąg rachunkowych tylko z obrotówką

Przy sporządzaniu bilansu trzeba zwrócić uwagę na poprawne ujęcie aktywów

Koszty refakturowania zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych

Po ulepszeniu trzeba zmienić wartość początkową środka trwałego

Przy najmie od osoby fizycznej dowodem księgowym może być rachunek

Wydatki poniesione na wynajmowany lokal mogą pomniejszyć przychód

Przepisy zapobiegające zatorom płatniczym nie dotyczą kaucji gwarancyjnej

Bonusy i rabaty zmniejszają wartość przychodów w sprawozdaniu

Ujęcie przychodów z działalności hotelu dopiero po wykonaniu usługi

Nie zawsze zakup środka trwałego dla pracownika niepełnosprawnego firma zaliczy do kosztów uzyskania przychodów