Spis treści

Spis treści

Redakcja

Od Redakcji

W SKRÓCIE

Nakłady na utworzenie witryny internetowej mogą być ujmowane jak inne wartości niematerialne i prawne

Tematy publikacji w pełnej wersji

Redakcja

Redaktor Naczelna Grupy Czasopism: Ewa Matyszewska Redaktor prowadząca: Lidia Pogodzińska Wydawca: Norbert Pawlikowski Koordynator produkcji: Mariusz Jezierski Skład i łamanie: Raster studio, Norbert Bogajczyk, Sulejówek Druk: Paper&Tinta ISSN: 1895-2844

Nakład łączny: 1000 egz.

Wydawnictwo „Wiedza i Praktyka” sp. z o.o.

ul. Łotewska 9a, 03-918 Warszawa, tel.: 22 518 29 29, faks: 22 617 60 10

e-mail: nd@wip.pl, NIP: 526-19-92-256

Numer KRS: 0000098264 – Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie,XIII Wydział Gospodarczy Rejestrowy Wysokość kapitału zakładowego: 200.000 zł

Copyright by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o., Warszawa 2014

Informacje o prenumeracie: tel. 22 518 29 29, e-mail: cok@wip.pl „Nowe Standardy Sprawozdawczości” wraz z przysługującymi Czytelnikom innymi elementami dostępnymi w subskrypcji (e-letter, strona WWW i in.) chronione są prawem autorskim. Przedruk materiałów opublikowanych w „Nowych Standardach Sprawozdawczości” oraz w innych dostępnych elementach subskrypcji – bez zgody wydawcy – jest zabroniony. Zakaz nie dotyczy cytowania publikacji z powołaniem się na źródło.

Publikacja „Nowe Standardy Sprawozdawczości” została przygotowana z zachowaniem najwyższej staranności i z wykorzystaniem wysokich kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia autorów oraz konsultantów. Zaproponowane w publikacji „Nowe Standardy Sprawozdawczości” oraz w innych dostępnych elementach subskrypcji wskazówki, porady i interpretacje nie mają charakteru porady prawnej. Ich zastosowanie w konkretnym przypadku może wymagać dodatkowych, pogłębionych konsultacji. Publikowane rozwiązania nie mogą być traktowane jako oficjalne stanowisko organów i urzędów państwowych. W związku z powyższym redakcja nie może ponosić odpowiedzialności prawnej za zastosowanie zawartych w publikacji „Nowe Standardy Sprawozdawczości” lub w innych dostępnych elementach subskrypcji wskazówek, przykładów, informacji itp. do konkretnych przypadków.

Wydawca nie odpowiada za treść zamieszczonej reklamy; ma prawo odmówić zamieszczenia reklamy, jeżeli jej treść lub forma są sprzeczne z linią programową bądź charakterem publikacji oraz interesem Wydawnictwa Wiedza i Praktyka.

Od Redakcji

Szanowny Czytelniku!

Coraz częściej, głównie ze względu na motywacyjny charakter, firmy decydują się na zorganizowanie wyjazdu integracyjnego dla swoich pracowników. Taka forma rekreacji może być połączona z udziałem w szkoleniach, konferencjach. Pracodawcy chcą w ten sposób integrować załogę, pobudzając ją do jeszcze lepszej, bardziej efektywnej pracy.

Ujęcie w księgach rachunkowych i rozliczenie podatkowe kosztów organizacji wyjazdu integracyjnego dla pracowników jest uzależnione od źródła finansowania wybranego przez firmę. Jeśli koszt wycieczki jest pokrywany ze środków obrotowych, to może być zaliczony do kosztów podatkowych. W tym przypadku należy rozpoznać także przychód po stronie pracowników. Jeśli natomiast źródłem finansowania są środki ZFŚS, to wydatki na ten cel nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, ale za to kosztem podatkowym będzie wpłacony w terminie na konto ZFŚS odpis podstawowy.

Lidia Pogodzińska

redaktor prowadząca

W SKRÓCIE

Przyjęto standard w zakresie sprawozdań z działalności

KSR 9 zawiera wiele wytycznych i zaleceń zwiększających minimalny zakres wynikający z literalnej interpretacji art. 49 ustawy o rachunkowości dotyczącego sporządzania sprawozdania z działalności.

Na posiedzeniu Komitetu 15 kwietnia 2014 r. została podjęta uchwała w sprawie przyjęcia Krajowego Standardu Rachunkowości nr 9 „Sprawozdanie z działalności”.

Standard ma zastosowanie do sprawozdań z działalności sporządzonych za rok obrotowy rozpoczynający się w 2014 r. z możliwością jego wcześniejszego stosowania.

KSR 9 został przekazany do publikacji w Dzienniku Urzędowym ministra finansów.

Obowiązek sporządzania sprawozdania z działalności (i składania wraz ze sprawozdaniem finansowym do rejestru sądowego) dotyczy m.in.: •spółek kapitałowych,

•spółek komandytowo-akcyjnych, •towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, •towarzystw reasekuracji wzajemnej, •spółdzielni i przedsiębiorstw państwowych.

Wymogi co do zawartości sprawozdania z działalności określa art. 49 ustawy o rachunkowości. Jednak wymienia on tylko najważniejsze pozycje, które powinny się w nim znaleźć, np. wskaźniki finansowe i niefinansowe, bez precyzowania, o jakie chodzi. KSR 9 uzupełnia tę wytyczną wskazując, że wskaźniki powinny być wyczerpująco opisane, ze wskazaniem celu ich stosowania, zasad obliczania, źródeł danych (w szczególności, gdy pochodzą spoza sprawozdania finansowego).

Standard zaleca m.in.: ujawnianie informacji o:

•strukturze organizacyjnej jednostki, •segmentach działalności, istotnych umowach zawartych z odbiorcami i dostawcami, •stwierdzonych nieprawidłowościach w systemie kontroli wewnętrznej w zakresie sprawozdawczości finansowej.

Więcej:

ww.mf.gov.pl

Nakłady na utworzenie witryny internetowej mogą być ujmowane jak inne wartości niematerialne i prawne

W przeciwieństwie do przepisów ustawy o rachunkowości MSR 38 dopuszcza w większym zakresie możliwość wytworzenia wartości niematerialnej we własnym zakresie. Przykładem są aktywowane koszty utrzymania strony internetowej, jeśli spełniają warunki, o których mowa w interpretacji SKI 32 “Wartości niematerialne - koszt witryny internetowej”.

Wzrastająca informatyzacja oraz rozwój nowoczesnych technologii biznesowych sprawiają, że coraz częściej podmioty gospodarcze zakładają własne strony internetowe. Posiadanie własnej strony internetowej stwarza nowe możliwości zarówno pod względem marketingowym, jak i sprzedażowym.

Brak szczegółowych rozwiązań w zakresie księgowego ujęcia procesu powstawania witryny internetowej przyczynił się do stworzenia przez poprzednika Komitetu ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej w postaci Stałego Komitetu Interpretacyjnego (SIC) Interpretacji SKI 32 „Wartości niematerialne – koszt witryny internetowej”. Aby w pełni przedstawić zagadnienia zawarte w SKI 32, należy najpierw zaprezentować przepisy dotyczące księgowego ujęcia kosztów utworzenia witryny internetowej zawarte w polskim prawie bilansowym (ustawa o rachunkowości) oraz w innych MSSF.

Pojawia się zasadnicze pytanie. Czy nakłady poniesione na utworzenie witryny internetowej spółki mogą być ujmowane tak jak inne wartości niematerialne i prawne?

Ujęcie strony internetowej

Przez wartości niematerialne i prawne (dalej: WNiP) rozumie się nabyte przez jednostkę, zaliczane do aktywów trwałych, prawa majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone do używania na potrzeby jednostki, a w szczególności:

•autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje,

•prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych oraz zdobniczych,

•know-how

(art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o rachunkowości; dalej uor).

W przypadku wartości niematerialnych i prawnych, oddanych do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, zalicza się je do aktywów trwałych jednej ze stron umowy. Do WNiP zalicza się również nabytą wartość firmy oraz koszty zakończonych prac rozwojowych.

Wartości niematerialne i prawne to takie, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz zostały nabyte w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości tych aktywów, uzyskania z nich przychodów w formie odsetek, dywidend (udziałów w zyskach) lub innych pożytków, wykazywane są w bilansie jako inwestycje (art. 3 ust. 1 pkt 17 uor).

Inną definicję wartości niematerialnych i prawnych znajdziemy w Międzynarodowym Standardzie Rachunkowości 38 „Wartości niematerialne” (dalej: MSR 38). Według niniejszego standardu składnik wartości niematerialnych to możliwy do zidentyfikowania niepieniężny składnik aktywów, nieposiadający postaci fizycznej (§ 8).

Składnik aktywów spełnia kryteria identyfikowalności zawarte w definicji składnika wartości niematerialnych, jeżeli (§ 12):

•można go wyodrębnić, tzn. można go wyłączyć lub wydzielić z jednostki gospodarczej i sprzedać, przekazać, licencjonować lub oddać do odpłatnego użytkowania osobom trzecim, zarówno pojedynczo, jak i łącznie z powiązaną z nim umową, innym składnikiem aktywów lub zobowiązaniem, lub

•wynika z tytułów umownych bądź innych tytułów prawnych, bez względu na to, czy są one zbywalne lub możliwe do wyodrębnienia z jednostki gospodarczej lub z innych tytułów lub zobowiązań.

Ponadto MSR 38 zawiera również wytyczne dotyczące ujęcia pozycji w sprawozdaniu finansowym jako składnika wartości niematerialnych.

Składnik wartości niematerialnych ujmuje się wtedy i tylko wtedy, gdy (§ 21):

•jest prawdopodobne, że jednostka gospodarcza osiągnie przyszłe korzyści ekonomiczne, które można przyporządkować danemu składnikowi aktywów, oraz

•można wiarygodnie ustalić cenę nabycia lub koszt wytworzenia danego składnika aktywów.

Ocena prawdopodobieństwa osiągnięcia przyszłych korzyści ekonomicznych powinna opierać się na rozsądnych i udokumentowanych założeniach, które stanowią odzwierciedlenie dokonanej przez kierownictwo jak najwłaściwszej oceny całokształtu uwarunkowań ekonomicznych, występujących w ciągu okresu użytkowania składnika aktywów.

Zakończone prace rozwojowe

Ważnym zagadnieniem związanym z rachunkowym ujęciem procesu tworzenia witryny internetowej jest pojęcie zakończonych prac rozwojowych, które pojawia się w ustawowej definicji wartości niematerialnych i prawnych.

Koszty zakończonych prac rozwojowych prowadzonych przez jednostkę na własne potrzeby, poniesione przed podjęciem produkcji lub zastosowaniem technologii, zalicza się do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli:

•produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone,

•techniczna przydatność produktu lub technologii została stwierdzona i odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie jednostka podjęła decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii,

•koszty prac rozwojowych zostaną pokryte, według przewidywań, przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii (art. 31 ust. 2 uor).

Składniki WNiP ujmuje się bez względu na to, czy zostały one nabyte, czy wytworzone we własnym zakresie (przy założeniu osiągnięcia przyszłych korzyści ekonomicznych oraz możliwości wiarygodnej wyceny kosztów wytworzenia danego składnika). MSR 38 szczegółowo opisuje proces powstawania składników wartości niematerialnych wytworzonych przez jednostkę we własnym zakresie. Oprócz ogólnych wymogów dotyczących ujmowania składników jako wartości niematerialnych, MSR 38 definiuje dodatkowe kryteria dotyczące procesu powstawania tych aktywów.

W ramach procesu zostały wyodrębnione dwa etapy prac badawczych i rozwojowych (§ 52).

Prace badawcze i rozwojowe

Jeżeli jednostka gospodarcza nie jest w stanie oddzielić etapu prac badawczych od etapu prac rozwojowych przedsięwzięcia prowadzącego do wytworzenia składnika wartości niematerialnych, traktuje nakłady na to przedsięwzięcie tak, jak gdyby zostały poniesione wyłącznie na etapie prac badawczych (§ 53), tj. w koszty okresu.

Na etapie prac badawczych prowadzonego przedsięwzięcia jednostka gospodarcza nie jest w stanie udowodnić istnienia składnika wartości niematerialnych, który będzie przynosić prawdopodobne przyszłe korzyści ekonomiczne. W związku z tym nakłady zawsze ujmowane są w kosztach w momencie ich poniesienia.

Do przykładowych prac badawczych określonych w MSR 38 zalicza się takie działania jak (§ 56):

•zmierzające do zdobycia nowej wiedzy,

•poszukiwanie, ocena i końcowa selekcja sposobu wykorzystania rezultatów prac badawczych lub wiedzy innego rodzaju,

•poszukiwanie alternatywnych materiałów, urządzeń, produktów, procesów, systemów lub usług bądź

•formułowanie, projektowanie, ocena i końcowa selekcja nowych lub udoskonalonych materiałów, urządzeń produktów, procesów, systemów lub usług.

Drugą fazą procesu powstawania wytwarzanych we własnym zakresie składników wartości niematerialnych, wyodrębnioną przez MSR 38, jest etap prac rozwojowych. Na etapie prac rozwojowych ujmuje się dany składnik wtedy i tylko wtedy, gdy jednostka gospodarcza może udowodnić (§ 57):

•możliwość, z technicznego punktu widzenia, ukończenia składnika wartości niematerialnych, tak aby nadawał się do użytkowania lub sprzedaży,

•zamiar ukończenia składnika wartości niematerialnych oraz jego użytkowania lub sprzedaży,

•zdolność do użytkowania lub sprzedaży składnika wartości niematerialnych,

•sposób, w jaki składnik wartości niematerialnych będzie wytwarzał prawdopodobne przyszłe korzyści ekonomiczne. Między innymi jednostka gospodarcza powinna udowodnić istnienie rynku na produkty powstające dzięki składnikowi wartości niematerialnych lub na sam składnik bądź – jeżeli składnik ma być użytkowany przez jednostkę – użyteczność składnika wartości niematerialnych,

•dostępność stosownych środków technicznych, finansowych i innych, które mają służyć ukończeniu prac rozwojowych oraz użytkowaniu lub sprzedaży składnika wartości niematerialnych,

•możliwość wiarygodnego ustalenia nakładów poniesionych w czasie prac rozwojowych, które można przyporządkować temu składnikowi wartości niematerialnych.

Etap prac rozwojowych jest bardziej zaawansowanym etapem niż etap prac badawczych. Z tego względu w niektórych przypadkach już na etapie prac rozwojowych jednostka może zidentyfikować składnik wartości niematerialnych i udowodnić jednocześnie, że istnieje duże prawdopodobieństwo osiągnięcia dzięki niemu przyszłych korzyści ekonomicznych.

Do czynności wchodzących w skład etapu prac rozwojowych należą w szczególności takie działania jak (§ 59):

•projektowanie, wykonanie i testowanie prototypów i modeli doświadczalnych (przed ich wdrożeniem do produkcji seryjnej lub użytkowania),

•projektowanie narzędzi, przyrządów do obróbki, form i matryc z wykorzystaniem nowej technologii,

•projektowanie, wykonanie i funkcjonowanie linii próbnej, której wielkość nie umożliwia prowadzenia ekonomicznie uzasadnionej produkcji przeznaczonej na sprzedaż, oraz

•projektowanie, wykonanie i testowanie wybranych rozwiązań w zakresie nowych lub udoskonalonych materiałów, urządzeń, produktów, procesów, systemów lub usług.

Aby określić, czy utworzoną witrynę internetową można uznać za wartość niematerialną, należy zastosować szczegółowe wytyczne zawarte w interpretacji SKI 32 „Wartości niematerialne – koszt witryny internetowej”, która bezpośrednio odwołuje się do wymogów zawartych w MSR 38. Interpretacja ta zawiera rozstrzygnięcia w zakresie rachunkowego podejścia do ponoszonych we własnym zakresie nakładów na opracowanie strony internetowej.

Zgodnie ze stanowiskiem zawartym w SKI 32 opracowana własna witryna internetowa stanowi składnik wartości niematerialnych wytworzonych we własnym zakresie, który podlega wymogom MSR 38.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

W SKRÓCIE

Nakłady na utworzenie witryny internetowej mogą być ujmowane jak inne wartości niematerialne i prawne

Od przyszłego roku można stosować postanowienia nowego KSR 6

Do prowadzenia rachunkowości w firmie nie będzie wymagana praktyka

Trzy zezwolenia nie wymagają prowadzenia odrębnych ewidencji w księgach

Wydatki na przyłączenie do sieci dystrybutorów będą kosztem podatkowym

Udział w wyjeździe integracyjnym może generować u pracownika przychód

Do 30 sierpnia trzeba sporządzić finansowe sprawozdanie śródroczne

Podatnik odliczy 50% VAT od wydatków eksploatacyjnych i rat leasingowych

Ewidencja przebiegu pojazdu nie wymaga polecenia księgowania

Rozwiązanie odprawy emerytalno-rentowej nie wpływa na CIT

Porównanie regulacji UOR i MSR/MSSF