Redakcja

Redaktor prowadzący: Katarzyna Jacukowicz

Menedżer produktu: Mariusz Miętusiewicz

Koordynator produkcji: Mariusz Jezierski

Projekt graficzny: Piotr Fedorczyk

Korekta: Zespół

Skład i łamanie: 6AN Studio

Druk: Paper&Tinta

ISSN 1896-5474

Nakład całkowity: 3300 egz.

© Copyright by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o., Warszawa 2014

Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o.,

ul. Łotewska 9a, 03-918 Warszawa,

tel.: 22 518 29 29, faks: 22 617 60 10,

e-mail: ochronasrodowiska@wip.pl,

NIP: 526-19-92-256, KRS: 0000098264 — Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, wysokość kapitału zakładowego: 200.000 zł.

Publikacja „Ochrona środowiska w praktyce” chroniona jest prawem autorskim. Przedruk materiałów bez zgody wydawcy jest zabroniony. Zakaz ten nie dotyczy cytowania publikacji z powołaniem się na źródło.

Zamówienia: tel.: 22 518 29 29, faks: 22 617 60 10,

e-mail: cok@wip.pl

OD REDAKCJI

Drogi Czytelniku!

W tym numerze sporo miejsca poświęcamy czekającym nas już wkrótce obowiązkom. Wraz z wejściem w życie nowej ustawy Prawo ochrony środowiska, wprowadzono również zmiany w rodzajach instalacji mogących powodować zanieczyszczenie środowiska, dla których wymagane jest uzyskanie pozwolenia zintegrowanego. Jakie nowe instalacje pojawiły się na liście instalacji, dla których trzeba będzie mieć takie pozwolenie? Odpowiedź na str. 4.

Ponadto na str. 6 ważny tekst poświęcony właściwemu postępowaniu z elektroodpadami. W tym zakresie również szykują się spore zmiany.

Zachęcam także do dwóch tekstów poświęconych opłatom i karom. Na str. 3 omawiamy maksymalne stawki opłat produktowych w 2015 roku za niedotrzymanie poziomów odzysku i recyklingu dla poszczególnych produktów, a na str. 4 pokazujemy, ile może nas kosztować w przyszłym roku przekroczenie norm środowiskowych.

Zapraszam do lektury

redaktor miesięcznika „Ochrona środowiska w praktyce”

KARTA ODPADU: 02 01 10

NAZWA

Odpady metalowe

RODZAJ ODPADU

Odpad inny niż niebezpieczny

SKŁAD

CHEMICZNY

Odpady wykonane są z metalu

OPIS

Tego rodzaju odpady stanowią odpady metalowe z rolnictwa, sadownictwa, upraw hydroponicznych, leśnictwa, łowiectwa i rybołówstwa.

Najczęściej spotykana ich postać to: elementy urządzeń i maszyn rolniczych, np. osłony, obudowy, zbiorniki, elementy wyposażenia, elementy kojców zwierzęcych, poidła, karmidła, łańcuchy, drut, metalowe narzędzia, wiadra, elementy silosów, metalowe elementy ogrodzeniowe, metalowe przegrody itp.

UWAGA!

Odpady metalowe, jeżeli nie są zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi, stanowią odpad inny niż niebezpieczny

MINIMALIZACJA ILOŚCI WYTWARZANIA

Nie ma możliwości minimalizacji ilości wytwarzania tego rodzaju odpadów. Ilość wytwarzanego odpadu uzależniona jest od konieczności, ilości oraz zakresu wykonywanych napraw i konserwacji, a także od awaryjności wykorzystywanego sprzętu

MAGAZYNOWANIE

Nie ma specjalnych wymagań co do magazynowania tego rodzaju odpadów.

Najczęściej – w zależności od ich ilości oraz wielkości, magazynuje się je w kontenerach, np. na utwardzonym placu magazynowym, czy też w big-bagach – na utwardzonym placu lub w magazynie odpadów.

ZAGOSPODAROWANIE

Przez firmę posiadającą stosowne zezwolenie na gospodarowanie tego rodzaju odpadem. Odpad przeznaczony do dalszego przetworzenia.

Tego rodzaju odpady – zgodnie z rozporządzeniem ministra środowiska w sprawie listy rodzajów odpadów, które posiadacz odpadów może przekazywać osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami, oraz dopuszczalnych metod ich odzysku z 21 kwietnia 2006 r. (Dz.U. z 2006 r., nr 75, poz. 527 ze zm.) – można przekazać osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami do wykonywania drobnych napraw i konserwacji. Trzeba mieć potwierdzenie takiego zagospodarowania odpadów.

Ponadto zgodnie z zapisami rozporządzenia ministra środowiska w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami z 21 marca 2006 r. (Dz.U. z 2006 r. nr 49, poz. 356) tego rodzaju odpady mogą być poddane odzyskowi poza instalacją – do wykonywania drobnych napraw i konserwacji.

UWAGA NA BŁĘDY W KLASYFIKACJI

KOD 19 12 02 – Metale żelazne (odpad tożsamy funkcyjnie z 02 01 10, jednak pochodzący z mechanicznej obróbki odpadów)

KOD 17 04 05 – Żelazo i stal (odpad tożsamy funkcyjnie z 02 01 10, jednak pod tym kodem klasyfikowane mogą być jedynie odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych)

KOD 20 01 40 – Metale (odpad tożsamy funkcyjnie z 02 01 10, jednak pochodzący ze strumienia odpadów komunalnych)

Zapłacimy więcej za niedotrzymanie poziomów odzysku i recyklingu

Jeśli przedsiębiorca nie zapewni przewidzianego w ustawie poziomu odzysku i recyklingu odpadów powstałych z produktów, zobowiązany jest do zapłaty opłaty produktowej. Co roku minister środowiska określa jej maksymalne stawki.

Obwieszczeniem ministra środowiska z 11 sierpnia 2014 r. w sprawie maksymalnych stawek opłat produktowych dla poszczególnych produktów na rok 2015 zostały określone nowe, wyższe stawki opłaty produktowej.

Przepisy ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej określają:

obowiązki przedsiębiorców wprowadzających na terytorium kraju produkty,

zasady postępowania z odpadami powstałymi z produktów,

zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej.

Przedsiębiorca jest obowiązany zapewnić odzysk, a w szczególności recykling odpadów takiego samego rodzaju jak odpady powstałe z produktów wprowadzonych przez niego na terytorium kraju. Obowiązek odzysku i recyklingu może być realizowany przez przedsiębiorcę: samodzielnie albo za pośrednictwem organizacji odzysku.

Dodatkowa ewidencja

Przedsiębiorca i organizacja odzysku są obowiązani do prowadzenia dodatkowej ewidencji, obejmującej informacje o:

masie wprowadzonych na rynek krajowy produktów, z podziałem na poszczególne ich rodzaje – w przypadku przedsiębiorcy;

wykazie przedsiębiorców, w imieniu których działa organizacja, oraz

masie wprowadzonych na rynek krajowy przez przedsiębiorców produktów, z podziałem na poszczególne ich rodzaje – w przypadku organizacji.

Poziomy odzysku i recyklingu

Poziom odzysku i recyklingu odpadów powstałych z produktów stanowi wyrażona w procentach wartość ilorazu masy odpadów powstałych z produktów poddanych odpowiednio odzyskowi lub recyklingowi oraz masy produktów wprowadzonych na rynek w poprzednim roku kalendarzowym. W przypadku przedsiębiorcy rozpoczynającego działalność w danym roku kalendarzowym – w stosunku do masy produktów wprowadzonych na rynek w tym roku.

Rozliczenie wykonania obowiązku odzysku i recyklingu następuje na koniec roku kalendarzowego. Jeśli przedsiębiorca nie zapewni odpowiedniego przewidzianego w załączniku nr 4a do ww. ustawy poziomu odzysku i recyklingu odpadów powstałych z produktów, zobowiązany jest do zapłaty opłaty produktowej.

Opłata produktowa

Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy między wymaganym a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie produktów. Opłatę oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju produktu. Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa produktów w kilogramach.

Maksymalne stawki opłat

Maksymalne stawki opłat produktowych na 2015 rok zostały określone odpowiednio:

1) dla produktów wymienionych w poz. 1 i 2 w załączniku nr 4a do ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (np. oleje smarowe, mieszanki olejowe do obróbki metali) – 2,63 zł za 1 kg;

2) dla produktów wymienionych w poz. 3 i 4 w załączniku nr 4a do ww. ustawy (np. opony pneumatyczne z gumy, nowe, w rodzaju stosowanych w samochodach osobowych) – 5,63 zł za 1 kg;

3) dla produktów wymienionych w poz. 5 w załączniku nr 4a do ww. ustawy (opony pneumatyczne z gumy, używane) – 10,51 zł za 1 kg.

UWAGA

Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego do 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego opłata dotyczy. Nie wnosi się opłaty produktowej, której łączna roczna wysokość dla wszystkich produktów nie przekracza 100 zł.

Opłata produktowa a koszt podatkowy

Opłata produktowa, którą przedsiębiorca jest zobowiązany zapłacić w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu, jest dla niego kosztem uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy jednak pamiętać, że dodatkowa opłata produktowa nie może być kosztem podatkowym.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

KARTA ODPADU: 02 01 10

Zapłacimy więcej za niedotrzymanie poziomów odzysku i recyklingu

Te instalacje będą wymagały uzyskania pozwolenia zintegrowanego

Jakich dokumentów dotyczących gospodarki odpadami zażąda WIOŚ podczas kontroli w firmie

Znamy już stawki kar za przekroczenie norm ochrony środowiska na 2015 rok

Polska podpisała konwencję w sprawie rtęci

Zmienią się zasady postępowania z elektroodpadami

Jak postępować z odpadem promieniotwórczym

Jak zgodnie z przepisami przeprowadzić rekultywację składowiska

Wydatki na wycinkę drzew zalicza się do kosztów wytworzenia, jeśli była ona związana z inwestycją

Nie wszędzie wolno stosować komunalne osady ściekowe

Nie ma wymogu oddawania wszystkich odpadów firmie wybranej przez gminę

Zmiany prawne