Redakcja

Redakcja: Marta Grabowska-Peda

Wydawca: Katarzyna Bednarska

Korekta: Anna Marecka

Skład i łamanie: IGAWA

Projekt okładki: Piotr Fedorczyk

Druk: MDruk

ISBN 978-83-269-4137-5

Wydawnictwo: Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z .o.o.

Adres: 03-918 Warszawa, ul. Łotewska 9a

Kontakt: Telefon 22 518 29 29, faks 22 617 60 10, e-mail: portalfk@wip.pl

NIP: 526-19-92-256

Numer KRS: 0000098264 – Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, Sąd Gospodarczy XIII Wydział Gospodarczy Rejestrowy. Wysokość kapitału zakładowego: 200.000 zł

Copyright © by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o. Warszawa 2015

Dystrybucja: tel. 22 518 29 29 faks. 22 617 60 10 e-mail: cok@wip.pl

100 odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące UoR wraz z przysługującymi Czytelnikom innymi elementami dostępnymi w subskrypcji (e-letter, strona www i inne) chronione są prawem autorskim. Przedruk materiałów opublikowanych w 100 odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące UoR oraz w innych dostępnych elementach subskrypcji – bez zgody wydawcy – jest zabroniony. Zakaz nie dotyczy cytowania publikacji z powołaniem się na źródło.

Publikacja 100 odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące UoR została przygotowana z zachowaniem najwyższej staranności i wykorzystaniem wysokich kwalifikacji, wiedzy i doświadczenia autorów oraz konsultantów. Zaproponowane w publikacji 100 odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące UoR oraz w innych dostępnych elementach subskrypcji wskazówki, porady i interpretacje nie mają charakteru porady prawnej. Ich zastosowanie w konkretnym przypadku może wymagać dodatkowych, pogłębionych konsultacji. Publikowane rozwiązania nie mogą być traktowane jako oficjalne stanowisko organów i urzędów państwowych. W związku z powyższym redakcja nie może ponosić odpowiedzialności prawnej za zastosowanie zawartych w publikacji 100 odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące UoR lub w innych dostępnych elementach subskrypcji wskazówek, przykładów, informacji itp. do konkretnych przykładów.

Wydawca nie odpowiada za treść zamieszczonej reklamy; ma prawo odmówić zamieszczenia reklamy, jeżeli jej treść lub forma są sprzeczne z linią programową bądź charakterem publikacji oraz interesem Wydawnictwa Wiedza i Praktyka.

WSTĘP

Właśnie weszła w życie nowelizacja ustawy o rachunkowości, która wprowadza istotne zmiany dotyczące sporządzania sprawozdań finansowych. Chociaż zmiany te będą obowiązywały przy sporządzaniu sprawozdań finansowych za 2016 rok, będzie można je zastosować już przy sporządzaniu sprawozdań za rok bieżący.

Ustawa wprowadza uproszczenia dla małych jednostek, polegające m.in. na sporządzaniu bilansu oraz rachunku zysków i strat (w wariancie porównawczym albo kalkulacyjnym) według nowego załącznika nr 5 do ustawy o rachunkowości. Co więcej, małe jednostki nie będą musiały sporządzać rachunku przepływów pieniężnych i zestawienia zmian w kapitale własnym oraz sprawozdania z działalności, natomiast informację dodatkową sporządzą w bardzo okrojonej postaci.

Chociaż ustawa dopiero weszła w życie, już teraz pojawiają się wątpliwości dotyczące stosowania niektórych przepisów. Oddajemy więc w Państwa ręce publikację, która pomoże uzyskać odpowiedź również na pytania dotyczące nowelizacji. Ponadto znajdą Państwo liczne przykłady problemów, z którymi borykają się księgowi w ostatnich miesiącach. „100 odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące UoR” to prawdziwe kompendium wiedzy odnośnie do stosowania przepisów ustawy o rachunkowości, wzbogacone o liczne przykłady „z życia wzięte”.

Zapraszam do lektury

Marta Grabowska-Peda

redaktor

WYKAZ STOSOWANYCH SKRÓTÓW

uor – ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.),

updof – ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.),

updop – ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.),

uptu – ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.),

ksh – ustawa z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.),

kc – ustawa z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.),

kks – ustawa z 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 186 ze zm.),

rkpir – rozporządzenia ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r. poz. 1037),

PKPiR – podatkowa księga przychodów i rozchodów,

EŚT – ewidencja środków trwałych,

WNiP – wartości niematerialne i prawne,

ZCP – zorganizowana część przedsiębiorstwa,

PCC – podatek od czynności cywilnoprawnych,

FP – Fundusz Pracy,

FGŚP – Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Zasady (polityka) rachunkowości

1. Kierownik jednostki podejmuje decyzję o zmianie zasad rachunkowości

Pytanie: Spółka z o.o. zajmuje się hurtową sprzedażą towaru. Towar kupuje zarówno od kontrahenta z Francji, jak i z Polski. Towar kupiony w naszym kraju trafia do magazynu spółki, natomiast kupiony we Francji trafia bezpośrednio do odbiorcy. Do tej pory na potrzeby wyliczenia kosztu własnego sprzedaży cały zakup towaru był wprowadzany na magazyn (PZ) i z datą wystawiania faktury zakupu dokumentem WZ następowało zdjęcie tego towaru ze stany magazynowego. Firma zleciła biegłemu rewidentowi ocenę prowadzenia ewidencji magazynowej. W przedstawionej przez rewidenta opinii zasugerowano nam, że towar dostarczany bezpośrednio od dostawcy z Francji do odbiorcy nie powinien być wprowadzany na magazyn, a wartość tego zakupu powinna stanowić koszt własny w momencie wystawiania faktury sprzedaży. Czy spółka może dokonać zmiany w polityce rachunkowości w połowie roku i zmienić sposób rozliczania zakupu towaru? Czy musi z taką zmianą czekać do końca roku?

Odpowiedź: Kierownik jednostki podejmuje decyzję o zmianie zasad rachunkowości i wprowadza je zgodnie z art. 8 ust. 2 uor.

Zmiana zasad rachunkowości musi obowiązywać od początku roku, ale jak wskazuje w pkt 3.7. KSR nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dacie bilansu – ujęcie i prezentacja”, to kierownik wskazuje, czy obowiązuje ona od początku bieżącego czy następnego roku obrotowego.

W tym przypadku nie dokonano zmiany metod ujmowania, czy wyceny aktywów, a jedynie wprowadzono korektę związaną z odzwierciedleniem w zapisach księgowych przebiegu operacji. Stąd zmianę tę można wprowadzić na bieżąco. Tym bardziej że nie wywrze ona wpływu na wartość aktywów lub kosztów prezentowanych w sprawozdaniu finansowym.

Podstawa prawna:

� art. 8 ust. 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.),

� pkt 3.7. KSR nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dacie bilansu – ujęcie i prezentacja” (Dz.Urz. Min.Fin. z 2015 r. poz. 6).

dr Katarzyna Trzpioła, specjalista ds. finansów i rachunkowości, Wydział Zarządzania UW

2. Zmiany w polityce rachunkowości można wprowadzić od początku roku

Pytanie: Osoba fizyczna prowadząca księgi handlowe ujmowała koszty opłat leasingowych i ubezpieczeń memoriałowo. Czy od 2016 roku można zmienić ewidencję tych kosztów, stosując uproszczenia zawarte w art. 4 ust. 4 ustawy o rachunkowości? Czy w takim przypadku wymagana będzie uchwała właściciela odnośnie do zmiany zasad polityki rachunkowości?

Odpowiedź: Od początku każdego roku obrotowego można wprowadzić zmiany w zakresie polityki rachunkowości. Potrzebna jest w tym przypadku decyzja kierownika jednostki.

W opisanym przypadku, z racji tego, że jest to jednoosobowa działalność gospodarcza, kierownikiem jednostki jest jej właściciel. Zatem to on powinien podjąć decyzję o wprowadzeniu uproszczenia.

Podstawa prawna:

� art. 10 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

dr Katarzyna Trzpioła, specjalista ds. finansów i rachunkowości, Wydział Zarządzania UW

3. Należy sporządzić notę objaśniającą dotyczącą transakcji z jednostkami powiązanymi

Pytanie: Wspólnikami w sp. z o.o. są: polska osoba fizyczna, która dodatkowo prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, oraz niemiecka spółka. Spółka z o.o. dokonuje średnio raz w miesiącu WNT od niemieckiej spółki (wspólnik 2) i średnio raz w miesiącu otrzymuje fakturę za usługi projektowe od osoby fizycznej (wspólnik 1). Czy wykonując ww. transakcje, należy rozpatrywać je pod kątem transakcji z podmiotami powiązanymi? Jeśli tak, to jakie to będzie miało konsekwencje w sprawozdaniu finansowym?

Odpowiedź: W celu ustalenia, czy są to strony powiązane, należy rozpatrzyć zarówno wysokość udziałów, jak i możliwość wpływu na politykę poszczególnych spółek przez inne podmioty.

Ustawa o rachunkowości definiuje w art. 3 ust. 1 pkt 43 uor jednostki powiązane jako:

1) jednostkę dominującą (art. 3 ust. 1 pkt 37, 37a i 37b),

2) znaczącego inwestora (art. 3 ust. 1 pkt 38),

3) jej jednostki zależne (art. 3 ust. 1 pkt 39),

4) współzależne (art. 3 ust. 1 pkt 40),

5) stowarzyszone (art. 3 ust. 1 pkt 41),

6) jednostki znajdujące się wraz z jednostką pod wspólną kontrolą, a także

7) wspólnika jednostki współzależnej (art. 3 ust. 1 pkt 37c).

Biorąc pod uwagę definicje zawarte w powyższych regulacjach, należy generalnie stwierdzić, że jednostka prowadzona przez osobę fizyczną we własnym imieniu i na własny rachunek nie znajduje się w ww. katalogu, obejmuje on bowiem przede wszystkim spółki handlowe oraz przedsiębiorstwa państwowe sprawujące kontrolę nad inną jednostką.

Kontrola i współkontrola

O tym, czy spółki są podmiotami powiązanymi, decyduje możliwość ich wspólnej kontroli, udziałów oraz wpływu na politykę operacyjną i finansową przez wspólnika. Ustawa o rachunkowości określa jednostki powiązane jako grupę jednostek obejmującą jednostkę dominującą lub znaczącego inwestora, jednostki zależne, współzależne i stowarzyszone.

Ustawa precyzuje także, co uznajemy za bezpośrednią kontrolę – jest to zdolność jednostki do kierowania polityką finansową i operacyjną innej jednostki, w celu osiągania korzyści ekonomicznych z jej działalności. Z kolei współkontrola to zdolność wspólnika jednostki współzależnej na równi z innymi wspólnikami, na zasadach określonych w zawartej pomiędzy nimi umowie, umowie spółki lub statucie do kierowania polityką finansową i operacyjną tej jednostki, w celu osiągania wspólnie korzyści ekonomicznych z jej działalności.

Ustawowa definicja „znaczącego wpływu” określa rodzaj kontroli lub współkontroli, zdolność jednostki do wpływania na politykę finansową i operacyjną innej jednostki, w szczególności przez:

� udział w podejmowaniu decyzji w sprawie podziału zysku lub pokrycia straty,

� zasiadanie w organie zarządzającym, nadzorującym lub administrującym,

� przeprowadzanie istotnych transakcji z tą jednostką,

� udostępnianie tej jednostce informacji technicznych o zasadniczym znaczeniu dla jej działalności,

� możliwość wymiany członków organów zarządzających, nadzorujących lub administrujących.

Powiązania kapitałowe

Powiązania kapitałowe między dwoma spółkami zachodzą wtedy, gdy jedna spółka zarządza drugą spółką, tj. ma możliwość wywierania bezpośredniego wpływu na decyzje podejmowane w danym podmiocie. Mogą także zachodzić, gdy jedna spółka ma możliwość wywierania pośredniego wpływu na decyzje podejmowane w innym podmiocie. Powiązanie kapitałowe może także oznaczać po prostu posiadanie udziału w kapitale drugiej spółki, tj. gdy spółka A ma możliwość wywierania bezpośredniego lub pośredniego wpływu na decyzje podejmowane w spółce B.

Dwa podmioty krajowe uznaje się za powiązane, jeżeli jeden z nich bierze udział, bezpośrednio lub pośrednio, w zarządzaniu drugim podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego (co najmniej 5%), albo te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale tych podmiotów. W przypadku podmiotów krajowych zasady te stosuje się również do powiązań o charakterze rodzinnym lub wynikających ze stosunku pracy albo powiązań majątkowych zachodzących między podmiotami krajowymi lub osobami pełniącymi w nich funkcje zarządzające, kontrolne albo nadzorcze oraz jeżeli którakolwiek osoba łączy funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze w tych podmiotach.

W Państwa przypadku, jeżeli udziały wspólników oraz ich wpływ na politykę operacyjną i finansową spełniają powyższe definicje, to należy je potraktować jako podmioty powiązane.

Sprawozdanie finansowe

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do uor należy sporządzić notę objaśniającą dotyczącą transakcji (należności, zobowiązania, przychody i koszty) z jednostkami powiązanymi. Ponadto należy pamiętać o odpowiedniej prezentacji tych transakcji zarówno w bilansie, jak i rachunku zysków i strat.

Podstawa prawna:

� art. 3 ust. 1 pkt. 37, 37a–c, 38, 39, 40, 41 i 43 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

Grzegorz Magdziarz, biegły rewident

4. Jak zewidencjonować środki trwałe o niskiej wartości

Pytanie: Spółka z o.o. zakupiła telefony komórkowe o wartości 1.400 i 800 zł. W polityce rachunkowości widnieje zapis, że: „Składniki majątku o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok i wartości początkowej równej lub niższej niż 1.500,00 zł są zaliczane bezpośrednio do kosztów zużycia materiałów”. Czy jest on prawidłowy? Czy takie środki trwałe powinny zaleźć się w ewidencji środków trwałych?

Odpowiedź: Jednostka może nie ujmować w ewidencji środków trwałych (EŚT) składników majątku o wartości nieprzekraczającej 3.500 zł.

W polityce rachunkowości określa się wybrane i stosowane przez jednostkę rozwiązania dopuszczone ustawą (art. 3 ust. 1 pkt 11 uor). A zatem zasady wynikające z polityki rachunkowości nie mogą być sprzeczne z przepisami ustawy. Te natomiast wskazują, że środkami trwałymi są aktywa trwałe o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki (art. 3 ust. 1 pkt 15 uor) bez określenia ich minimalnej wartości.

Więcej znajdziesz w wersji pełnej publikacji

Tematy publikacji w pełnej wersji

WYKAZ STOSOWANYCH SKRÓTÓW

Zasady (polityka) rachunkowości

1. Kierownik jednostki podejmuje decyzję o zmianie zasad rachunkowości

2. Zmiany w polityce rachunkowości można wprowadzić od początku roku

3. Należy sporządzić notę objaśniającą dotyczącą transakcji z jednostkami powiązanymi

4. Jak zewidencjonować środki trwałe o niskiej wartości

5. Jakie czynniki decydują o powiązaniu podmiotów

6. Powiązanie kapitałowe nie świadczy jeszcze o powiązaniu podmiotów

7. Czy można zmienić zasady (politykę) rachunkowości

8. Środki trwałe w polityce rachunkowości w spółce

Prowadzenie ksiąg rachunkowych

9. Kto podpisuje dokumenty KP i KW

10. Jak przejść z pełnych ksiąg ponownie na PKPiR

11. (Nie)obowiązkowe prowadzenie ksiąg rachunkowych w działach specjalnych produkcji rolnej

12. Jak długo przechowywać dokumenty księgowe

13. Nieprowadzenie ksiąg rachunkowych wbrew obowiązkowi to przestępstwo skarbowe

14. Błąd trzeba poprawić w księgach rachunkowych bieżącego okresu sprawozdawczego

Ewidencja księgowa zdarzeń gospodarczych

15. Jak zaewidencjonować przekazanie środków pieniężnych na wyodrębniony rachunek

16. Korekta błędnie ustalonej wartości początkowej środka trwałego

17. Jak zaksięgować nabycie udziałów przez spółdzielnię

18. Dywidenda jest przychodem, który podlega opodatkowaniu ryczałtowemu

19. Jak zaksięgować dotację na zakup towarów

20. Koszt sprzedanego zestawu kosmetyków ewidencjonuje się jako koszt sprzedanych towarów i materiałów

21. Jak potraktować w księgach rachunkowych zwrot pieniędzy na rachunek bankowy tytułem ,,niesłusznie przelane pieniądze”

22. Jak prawidłowo rozliczyć niezapłaconą należność

23. Jak zaksięgować wniesione wartości zorganizowanej części przedsiębiorstwa

24. To zarząd spółki z o.o. rekomenduje sposób pokrycia straty

25. Umorzenie udziałów wspólnika powinno być rozliczone z kapitałem zapasowym

26. Jak zaksięgować zakup serwera

27. Jak powinno wyglądać księgowanie zakupu przedsiębiorstwa

28. Zmiana przepisów dotyczących przeliczania wartości wyrażonych w euro

29. Uproszczone sprawozdania finansowe dla małych firm

30. Wybór metody ewidencji kosztów produkcji zależy od kierownika jednostki

31. Jak ująć na kontach zbycie udziałów

32. Otrzymane dotacje należy ująć jako przychody ze sprzedaży w okresie, w jakim je otrzymano

33. Jak zaksięgować obniżenie kapitału zakładowego spółki z o.o.

34. Kiedy utworzyć odpis aktualizacyjny

35. Zaległą składkę na FP należy zaksięgować na koncie ,,Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia”

36. Jak skorygować bilans otwarcia

37. Jak wykazać przychody i koszty z tytułu udziału w innej jednostce

38. Ratę odpisu dotacji należy ująć w pozostałych przychodach operacyjnych

39. Kwotę korekty powinno się ująć w tym samym okresie, w którym osiągnięto przychód

40. Jak zaksięgować podatek i składki od samochodu używanego przez pracownika prywatnie

41. Fakturę za koszty nieistotne można ująć w koncie „Usługi obce”

42. Zmniejszenie VAT naliczonego w księgach rachunkowych

43. Odnoszenie VAT niepodlegającego odliczeniu na odrębne konto

44. Ewidencja księgowa naliczonego ryczałtu od używania służbowego auta do celów prywatnych

45. Błędną nazwę firmy należy poprawić fakturą korygującą

46. Jak zaksięgować bony wydane pracownikom

47. Jak zaksięgować częściową likwidację środków trwałych

48. Jak zaksięgować dostawy niepotwierdzone fakturą do końca miesiąca

49. Co należy wykazać w pozycji „Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby” w rachunku zysków i strat

50. Jak rozliczyć opakowania zwrotne

51. Podmiotami powiązanymi są jednostki znajdujące się pod wspólną kontrolą

52. Premia ze środków funduszy UE jest pozostałym przychodem operacyjnym

53. Jak ująć odroczony podatek dochodowy w księgach

54. Jak udokumentować wykreślenie z ewidencji bilansowej wartości niematerialnej i prawnej

Szczególne zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych

55. Wykazanie straty w sprawozdaniu finansowym stowarzyszenia

56. Rezerwa na koszty likwidacji stowarzyszenia

57. Jak zewidencjonować fakturę dokumentującą wykonanie importowanej usługi

58. Jak ująć fundusz statutowy w nowej fundacji

59. Darowizny rzeczowe wycenia się według ceny sprzedaży

60. Udziały objęte przez fundację w spółce z o.o. księguje się według ceny nabycia

61. Udostępnianie miejsc noclegowych jest działalnością gospodarczą stowarzyszenia

62. Nabycie waluty księguje się według kursu faktycznie zastosowanego

63. Otrzymane środki trwałe księguje się na koncie RMP

64. Zdarzenie po dniu bilansowym księguje się zgodnie ze znowelizowanym KRS 7

65. Dywidendę księguje się jako przychód

66. Amortyzacja i umorzenie to różne kategorie

67. Fundusz statutowy można pomniejszyć w drodze uchwały

68. NGO, która nie prowadzi działalności gospodarczej, może złożyć sprawozdanie uproszczone

69. Przychód z tytułu reklam księguje się na koncie „Inne przychody określone statutem”

70. Niezapłacone zobowiązanie wobec dostawcy można wyksięgować po 2 latach

71. Księgowanie darowizn powinno być uregulowane w polityce rachunkowości

72. Laptop warto wprowadzić do ewidencji środków trwałych

73. VAT niepodlegający odliczeniu stanowi koszt działalności operacyjnej

74. W bilansie zamknięcia stowarzyszenie wykazuje wartość funduszu i składniki majątkowe

75. Operacje sporadyczne księguje się na koncie ksiąg pomocniczych

76. Audytora w stowarzyszeniu wskazuje komisja rewizyjna

77. Nota księgowa to dowód poniesienia kosztów

78. Jak zaksięgować wpłatę na rzecz innej organizacji

Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne

79. Przychód ze sprzedaży połowy licencji będzie stanowił przychód podatkowy

80. Czy polskie prawo pozwala na aktualizowanie (przeszacowywanie) w księgach rachunkowych dzieł sztuki

81. PCC płacony od zakupu samochodu to koszt związany z zakupem

Inwentaryzacja

82. Komisja spisowa może być dwuosobowa

83. Inwentaryzacja nie tylko raz w roku

84. Remanent roczny

85. Jak sprostować bilans otwarcia

86. Problem z niewyjaśnionymi rozrachunkami

87. Kiedy rozliczyć inwentaryzację w księgach rachunkowych

88. Obecność osoby materialnie odpowiedzialnej podczas inwentaryzacji jest zalecana

89. Termin przeprowadzenia inwentaryzacji składników aktywów i pasywów

90. Kto ponosi odpowiedzialność za inwentaryzację

Amortyzacja

91. Kłopoty z uwzględnieniem wartości rezydualnej

92. Przy amortyzacji leasingowanego środka trwałego trzeba uwzględnić okres ekonomicznej użyteczności

Badanie sprawozdania finansowego

93. Spółka z o.o. będąca właścicielem udziałów w spółkach komandytowych powinna wykazywać aktywa w swoich księgach

94. Sporządzanie i badanie skonsolidowanych sprawozdań finansowych

95. Wniesienie przedsiębiorstwa aportem do spółki a obowiązek badania sprawozdania

96. Czy sprawozdanie likwidacyjne podlega badaniu przez biegłego rewidenta?

Sprawozdawczość

97. Kiedy nie trzeba sporządzać skonsolidowanego sprawozdania finansowego

98. Kto podpisuje sprawozdanie spółki w stanie likwidacji

99. Koszty generalnego remontu można rozliczać w czasie

100. Lokaty w bilansie ujmujemy jako inwestycje

Przygotowanie do wersji elektronicznej: RASTER studio, 603 59 59 71