Okładka

Karta tytułowa

Wstęp

Jest mnóstwo rzeczy, co do których mamy nadzieję, że się spełnią. Jednak mieć nadzieję, że coś się ziści, to zupełnie co innego niż w to wierzyć.

Jezus powiedział swoim uczniom o wielu rzeczach, które mogliby zrobić, gdyby mieli więcej wiary.

I nauczyli się bardziej wierzyć!

Spisali to, czego się nauczyli.

Modlę się, aby każda strona tej książki pomogła wam nauczyć się tego samego.

Moja ostatnia książka

Gdy skończyłem pracę nad moją ostatnią książką, zapytałem Pana, czy wolno mi już odłożyć pióro i odpocząć. Nie odpowiedział. Wkrótce po tym, podczas przechadzki po naszej pięknej okolicy, naszła mnie myśl: „Czy jest coś szczególnie ważnego, o czym Twoim zdaniem wszyscy powinni się dowiedzieć?”.

Pomyślałem wtedy o listach, jakie każdego dnia otrzymuję od ludzi pogrążonych w cierpieniu. Czego im potrzeba? Ta refleksja przybliżyła mnie do odpowiedzi na moje pytanie. Tym ludziom potrzeba więcej wiary. Co jednak mogę zrobić, aby im pomóc?

Rozmyślałem, modliłem się i prosiłem Boga o wskazówkę. Przyznaję, wyznałem Mu, że jestem zmęczony. Nie dlatego, że miałem wówczas osiemdziesiąt siedem lat, lecz przez to wszystko, co w ciągu tych lat było moim udziałem. Nie zrobiłem tak wiele jak niektórzy ludzie, lecz przeżyłem cztery wojny i wielokrotnie byłem ranny – czułem się wyczerpany.

Napisałem, opublikowałem i sprzedałem kilkanaście książek i wydawało mi się, że powiedziałem już wszystko, co wiem.

Nie śpiesz się, synu. Zrób to, co według ciebie będzie najlepsze.

Zacząłem więc zgłębiać to, co napisano w Biblii na temat wiary w Boga, i zdumiałem się, jak wiele rzeczy stało się dla mnie jasnych. Zacząłem czuć w sobie siłę i zapał.

Ze Starego i Nowego Testamentu wyraźnie płynie zwłaszcza jedno przesłanie: gdy ludzie wierzą w to, co Bóg jest w stanie dla nich zrobić, dzieją się rzeczy niezwykłe.

Wiele osób nie wie o istnieniu najważniejszego z darów Bożych. Im więcej o tym myślałem, tym wyraźniej zdawałem sobie sprawę z tego, co Bóg chce, abym wam przekazał.

Każdy z nas musi się dowiedzieć i zrozumieć cud, z którym przyszedł do nas Jezus.

Proszę, czytajcie codziennie fragmenty tej książki, będącej wyznaniem wiary. Słuchajcie, co Bóg chce wam powiedzieć. Mam nadzieję, że dowiecie się tyle, ile dowiedziałem się ja, zapisując jej kolejne strony.

Niemal zbyt dobre, aby w to uwierzyć

Bóg zesłał Jezusa, aby zrobić coś tak cudownego, że wiele osób nie jest w stanie w to uwierzyć. Pomyślcie tylko: Bóg wysyła własnego Syna, by poniósł On karę za każdy z naszych grzechów. Jak wielki to dar! Dlaczego zdecydował się to dla nas zrobić?

Bóg uczynił ze mnie swojego adoptowanego syna. Jakie z tego płyną dla mnie korzyści? Im bardziej zagłębiałem się w to, co mówi na ten temat Pismo Święte, tym większy ogarniał mnie zachwyt.

Zapisywałem kolejne strony wersetami z Biblii, w których jasno opisano dary, które zsyła nam Bóg. W miarę moich badań, mocą Ducha Świętego, moje serce wypełniało się radością z tego, co Bóg dla mnie uczynił. Coraz lepiej rozumiałem, co znaczy być synem Bożym.

Pomyślcie, jak często modlicie się słowami, których nauczył nas Jezus: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie”. Skoro On jest waszym ojcem, to kim wy jesteście? To jasne – musicie być Jego dziećmi.

Wiem, że gdyby mój ojciec, Dave Carothers, był prezydentem Stanów Zjednoczonych, przynosiłoby to mnie, Merlinowi, określone korzyści. Mógłbym stanąć przed głównym wejściem do Białego Domu i strażnicy by mnie rozpoznali. Wiedzieliby, że mają mnie jak najszybciej zaprowadzić do prezydenta, ponieważ wydał im on takie instrukcje na piśmie. Żaden z urzędników, nikt z całego rządu nie mógłby liczyć na tak sprawną i kompleksową obsługę jak ja. Dlaczego? Czy musiałbym zrobić coś wyjątkowego? Nie. Strażników interesowałoby tylko jedno: takie jest polecenie prezydenta.

To doskonała ilustracja. Jestem synem Bożym. Bóg jest gotów ze mną porozmawiać zawsze, gdy zapragnę pobyć w bliskości z Nim. Zrobi dla mnie wszystko, co wedle Jego wiedzy będzie dla mnie dobre. Ja zaś jestem jak syn marnotrawny, który powraca do ojca. Syn, który sądził, że nie jest godzien nawet być w domu ojca służącym. Tak właśnie postrzegałem swoją relację z Bogiem. Myślałem, że nie jestem Go godny. Nie miałem w sobie tej bezwzględnej wiary, że będę mógł być przy Nim na zawsze jako jedno z Jego dzieci. Byłem przecież nieposłuszny i zapewne jeszcze nie raz Go zawiodę. Skąd więc miałbym mieć pewność, że On weźmie mnie do nieba? Teraz jednak rozumiem cud wiary.

Teraz wiem, kim jestem. Nie łudzę się, że zasłużyłem na tak wielki zaszczyt, lecz Bóg postanowił obdarzyć nim swoje dzieci. Nie przez wzgląd na to, kim one są, lecz dlatego, że On jest Tym, Kim jest. Chcę, abyście i wy dostąpili tego honoru, abyście uwierzyli, że jest on waszym udziałem, i abyście się nim radowali. Wówczas będziecie mogli powiedzieć każdemu, kim jesteście, i wskazać innym, w jaki sposób oni także mogą się stać ukochanymi dziećmi Bożymi.

Jesteś pewien
czy się wahasz?

Czy pójdziesz do nieba? Czy jesteś tego pewien? A może masz wątpliwości?

Jeśli zdarza się wam czasem wątpić w to, co się z wami stanie po śmierci, codziennie czytajcie to nabożne wyznanie, aż stanie się ono dla was tak prawdziwe, że będziecie mogli pomóc innym poznać prawdę, której sami doświadczyliście. Wszyscy musimy ją poznać! Duch Święty natchnie was radością, która przerodzi się stopniowo w poczucie zwycięstwa.

Setki razy stawałem przy łóżkach ludzi, którzy czuli, że wkrótce umrą. I wszyscy oni chcieli się dowiedzieć, co się z nimi stanie w chwili śmierci.

Apostoł Paweł przez wiele lat był skuty w więziennej celi. I tam właśnie opisał swoją radość. Gdy Jezus żyje w naszych sercach, chce, abyśmy mieli w sobie tę samą pewność, którą żywił Paweł. „Temu zaś, który mocą działającą w nas może uczynić nieskończenie więcej, niż prosimy czy rozumiemy, Jemu chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia wieku wieków!” (Ef 3, 20–21)*.

On dokona dzieła – my musimy uwierzyć.

Zapraszając Jezusa do swego serca, zapewniamy sobie wieczność w niebie. Dla każdego, kto znalazł w sobie tę pewność, wszystko się zmienia – nagle wiemy to, co powinniśmy wiedzieć!

Ilu ludzi ma w sobie absolutną pewność, że trafi do nieba? Na pewno wielu ma taką nadzieję, ale nie pewność. Coraz więcej osób uważa, że do nieba mogą nas doprowadzić różne religie. Jezus jednak mówi: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14, 6).

Czy Jezus może się mylić?

W szesnastym wieku Pismo Święte posiadali przede wszystkim duchowni. Marcin Luter, ryzykując własnym życiem, walczył o to, żeby Biblia mogła być w każdym domu. Wtedy narodziła się wiara protestancka.

Dziś i wy, i ja możemy pomóc tym wszystkim, którzy nie wiedzą, co mówi Biblia. Możemy pomóc im zrozumieć, że za sprawą Jezusa każdy może mieć w sercu pewność, że jest dzieckiem Bożym.

* Wszystkie tłumaczenia wersetów biblijnych pochodzą z Biblii Tysiąclecia (http://biblia.deon.pl/) – przyp. tłum.

Kto pójdzie do nieba?

Niektórzy sądzą, że pójdą do nieba, jeśli będą się starali być dobrymi ludźmi. Inni uważają, że trafią do nieba, jeśli ponadto będą regularnie uczęszczali do kościoła. Tymczasem to nie my decydujemy, co należy robić – o tym decyduje Bóg. On wie, że ludzkie serce jest występne: „Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne – któż je zgłębi?” (Jr 17, 9).

Jak powinniśmy postąpić w sytuacji, w której jedynym wyjściem wydaje się zrobić coś „złego”? Bóg wie, co powinniśmy wówczas uczynić!

Życie wieczne przy Jego boku to istotna część Jego planu wobec nas. Ponieważ Bóg jest doskonałą Świętością, to On jest jedyną Drogą, która może nas zaprowadzić do nieba. Musimy być doskonale czyści i prawi, lecz tę doskonałość możemy osiągnąć tylko w Jezusie, Jego Synu. Dobre przeżycie swojego życia nigdy nie wystarczy, by zasłużyć na życie wieczne, ponieważ nikt nie może być doskonały. Możemy jednak stać się doskonale prawi, jak Jezus.

Tylko ci, którzy uwierzą w Jezusa jako swego Zbawcę, wstąpią do nieba. Bóg zapowiedział to jasno w licznych wersetach Pisma Świętego. Czy je znacie? Gorąco was namawiam, abyście się z nimi zapoznali. Wiele z nich znajdziecie w tej książce.

Poznajcie to, w co wierzycie. Szatan będzie próbował was powstrzymać, nieustannie budząc w was wątpliwości, czy aby na pewno Bóg wpisał wasze imię do swej księgi życia wiecznego. Szatan będzie was kusił, abyście zwątpili we wszystko, co mówi Bóg. Dlatego powinniście się dowiedzieć jak najwięcej o tym, co Bóg jest gotów dla nas zrobić.

Dowiedzieć się o miłości Bożej

W ciągu ostatnich sześćdziesięciu lat przeczytałem setki książek o tematyce chrześcijańskiej. Z wielu spośród nich czerpałem siłę i otuchę. Teraz błogosławieństwem jest dla mnie ta książka. Zawiera treści, które pomogą wielu osobom uwierzyć – naprawdę uwierzyć – że czeka je niebo.

Jeśli już wierzycie, że zostaniecie ocaleni przez wiarę w Jezusa, lektura tej książki nie ma sprawić, abyście się wyzbyli tego przeświadczenia. Ma raczej pomóc wam realizować tę wiarę. Jeśli na przykład ktoś spyta was, czy jesteście chrześcijanami, bez wahania mówcie: „Tak – i mam tego świadomość”. Taka odpowiedź spodoba się Bogu. Mówiąc to, oddajecie cześć nie sobie, lecz Jego Synowi.

Większość z nas przekonała się, że podstawę szczęścia stanowi to, by kochać i być kochanym. Wyobraźcie sobie jednak dzieci, które nie wierzą, że są kochane przez swoich rodziców. Bóg stworzył nas tak, abyśmy kochali i byli kochani. Widać to po sposobie naszej reakcji, gdy czujemy się niekochani. Bóg jest Miłością i chce naszej miłości bardziej niż wszystkiego innego, co moglibyśmy zrobić albo osiągnąć w Jego imię. Wzywam was, aby miłowanie Go stało się waszym celem nadrzędnym.

Żadna służba Bogu nie ma dla Niego tak dużego znaczenia jak nasze starania, aby przekonać innych, że Bóg chce nam ofiarować swój dar życia wiecznego.

Szatan nie chce, abyśmy wierzyli, że Bóg nas kocha. Szepcze: „Gdyby Bóg był dobry i wszechmocny, powstrzymałby zło, które dzieje się wokoło”. Jednak to właśnie zło prowadzi do bólu, problemów i nieszczęść.

Czy cieszy was świadomość, że ktoś kocha was bardziej niż samego siebie? Śmiało, radujcie się, gdyż Bóg kocha was tak bardzo, że gotów jest obdarzyć was tą samą doskonałością, jaka była udziałem Jezusa, kiedy zstąpił na ziemię. On zsyła nam ten dar, ponieważ obiecał go każdemu, kto w Niego uwierzy. „Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim” (1 J 4, 16).

Pewność, że Bóg nas kocha, jest spełnieniem potrzeby, którą umieścił w naszych sercach.

Napełnieni radością

„To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna” (J 15, 11).

Czy czujecie w sobie radość? Radość, która wypełnia was bez reszty? Uczniowie Jezusa musieli się zastanawiać, w jaki sposób ich Nauczyciel zdoła spełnić tę obietnicę.

Jezus wiedział, że Jego uczniowie będą się radowali. Oni jednak nie potrafili pojąć, skąd mieliby czerpać szczęście, jeśli On ich opuści. Ich wiara była słaba i mieli tego świadomość; dopiero później nauczyli się wierzyć w to, co mówił im Jezus. Wszyscy możemy się tego nauczyć.

Chcę w tej książce zaznaczyć, że nasza wiara może przepełnić nas cudowną radością. Czy jednak nie odnosicie się do moich słów sceptycznie, skoro nie mam pojęcia o waszych problemach? Wiem, że gdy ja sam uwierzyłem w obietnicę Jezusa, moja wewnętrzna radość niewypowiedzianie wzrosła. Im bardziej umacniam się w wierze, tym większą odczuwam radość w Panu. Wiele osób dzieli się ze mną podobnym doświadczeniem.

Niektórzy potrzebują więcej czasu, aby odczuć, jak narasta w nich radość, lecz Bóg podsuwa rozwiązanie. Mówi: „W czynieniu dobrze nie ustawajmy, bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, o ile w pracy nie ustaniemy” (Ga 6, 9).

Niektórych trudniej przekonać niż innych. Gdy jednak zyskamy przeświadczenie, że możemy w pełni i nieskończenie się radować, staniemy się posłańcami Bożej Nowiny dla pozostałych, którym również niełatwo przychodzi poddanie się temu przekonaniu. Jezus i Duch Święty pomogą nam uwierzyć w „niemożliwe”.

Jeśli nie wiecie, jak dokonać tych wielkich rzeczy, rozwiązanie wskaże Biblia: „Jeśli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga, który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając; a na pewno ją otrzyma” (Jk 1, 5).

Jezus powiedział: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie” (Łk 11, 9). Jeśli będziecie kontynuować lekturę tej książki, oznacza to, że „szukacie” – „szukajcie, a znajdziecie”.

Jeśli więc brakuje wam mądrości, zwróćcie się do Boga, a On da wam wszystko, co potrzebne, abyście mogli się stać tym, kim On chce, żebyście się stali. Nie ma nic wspanialszego niż być tym, kim Bóg chce, abyśmy byli.

Tylko przez wiarę

Pewien młodzieniec zakochał się w pięknej młodej damie. Wydawało mu się, że za każdym razem, gdy ją widzi, dowiaduje się o niej czegoś nowego, i zdumiewało go, że w jednej dziewczynie znajduje wszystko, o czym zawsze marzył. Była cudowna. Nigdy wcześniej nie sądził, że na świecie może żyć ktoś tak niezwykły.

Mężczyzna był studentem; razem z „aniołem” należeli do tej samej grupy. Widywał ją co dzień i często miał szczęście siedzieć obok niej podczas zajęć. Gdy się do niej odzywał, ona uprzejmie odpowiadała, wydawała się jednak mało zainteresowana podejmowaniem rozmowy. Bywał jednak świadkiem, jak radośnie rozprawiała z innymi chłopakami, i ten widok sprawiał, że niemal pękało mu serce. Często widział, jak po imprezach studenckich różni koledzy odprowadzają ją do domu, i czuł niepohamowaną zazdrość. Tamci mężczyźni trzymali ją za rękę i siadali blisko niej. Serce tłukło mu się w piersiach i ogarniało go poczucie całkowitej beznadziei.

Nieustannie ćwiczył wypowiedzi, których chciał użyć, aby zaprosić obiekt swoich westchnień na randkę. Kiedy jednak stawał przed nią, a ona patrzyła na niego, wcale go nie widząc, wycofywał się, by obmyślić nową kwestię.

Aż wreszcie noc w jego sercu zmieniła się w dzień. Stanął przed nią twarzą w twarz na szkolnym korytarzu i zanim zdołał sobie przypomnieć, co dokładnie miał jej powiedzieć, zapytał wprost: „Czy mogę cię zaprosić na kolację w przyszłą sobotę?”. Dziewczyna uśmiechnęła się i odrzekła: „Tak”.

Chłopak nie posiadał się ze szczęścia. Powiedziała: tak! Przez cały tydzień planował idealną randkę, wyjątkowy wieczór, który jego wybranka z pewnością na zawsze zapamięta: kwiaty, najlepszy stolik w najlepszej restauracji. Porozmawiał nawet z kelnerem, który miał ich obsługiwać, i wyjaśnił mu, jak ważny będzie to wieczór. Młodzieniec obiecał mu szczególnie hojny napiwek, jeśli zadba, aby towarzysząca mu młoda dama poczuła się wyjątkowo.

Specjalnie na tę okazję kupił garnitur, koszulę, krawat i buty. Ojciec pożyczył mu na ten wieczór samochód, więc chłopak dokładnie go wypucował. Obserwując jego entuzjazm, ojciec wyznał synowi, że bardzo się cieszy, widząc go tak szczęśliwym.

W końcu nadeszła wyczekiwana sobota. O ustalonej godzinie młodzieniec stanął przed drzwiami ukochanej i nacisnął dzwonek. Drzwi otworzyła matka dziewczyny, która wydawała się zaskoczona, widząc na progu elegancko ubranego mężczyznę dzierżącego bukiet kwiatów.

– Czy mogę w czymś pomóc? – zapytała.

– Owszem – odparł chłopak. – Przyszedłem po pani córkę. Wybieramy się na kolację.

Matka wydawała się jeszcze bardziej zdumiona.

– Chwileczkę – powiedziała. – Powiem jej, że pan przyszedł. Jak się pan nazywa?

Po kilku minutach, które zdawały się ciągnąć w nieskończoność, w drzwiach stanął piękny „anioł”.

– Cześć – powiedziała dziewczyna ze zdziwieniem w głosie. – Mama mówi, że po mnie przyjechałeś. Skąd ci przyszło do głowy, że razem wychodzimy?

Chłopaka zamurowało, a gdy odzyskał mowę, wydukał:

– Przecież powiedziałaś, że pójdziesz dziś ze mną na kolację.

– Myślałam, że robisz sobie żarty – odparła. – Nie planowałam tego wieczoru nigdzie wychodzić. Przepraszam, musiałam cię źle zrozumieć.

Usłyszawszy to, chłopak się odwrócił i odszedł, przekonany o swojej naiwności, która pozwoliła mu mieć nadzieję, że piękny „anioł” kiedykolwiek obdarzy go względami.

W porządku, to zmyślona historia, ale byłem świadkiem tego, jak się naprawdę rozgrywała w życiu wielu osób. Jezus zapraszał tych ludzi, aby za Nim poszli, aby na wieki żyli z Nim w niebie. Oni odpowiadali: „Dobrze, chcę pójść za Tobą”, później zaś, gdy ktoś ich pytał, czy trafią do nieba, odpowiadali: „Nie wiem”. Te dwa słowa świadczą o tym, że ludziom tym brakuje ufności w to, co powiedział nam Jezus. Nie czują w sercu potrzeby, by modlitwę zaczynać od słów: „Witaj, Ojcze, zwraca się do Ciebie Twoje dziecko”.

Powyższy przykład jest niedoskonały, lecz porównanie jest trafne. Musimy być pewni, co mówi do nas Jezus, i dokładnie wiedzieć, w co wierzymy.

Powtarzanie

Czytając tę książkę, możesz dojść do wniosku, że ciągle wałkuję te same zagadnienia. Robię to nie bez powodu. Od pierwszej klasy szkoły podstawowej uczymy się poprzez powtarzanie. Gdy raz coś usłyszymy, to nawet jeśli to zrozumiemy, wkrótce o tym zapomnimy. Ludzie często mówią mi, że nie pamiętają, co Jezus dla nich zrobił. Wciąż szukają rozwiązania dla problemów, które On już za nich rozwiązał.

Jezus znał i stosował rozwiązania idealne. Gdy napotykał problem, nie musiał szukać rozwiązania – On sam nim był. Kiedy Jego uczniom zabrakło strawy, by nakarmić zebrane tłumy, Jezus pomnożył tę odrobinę, która im została. Potem sztorm niemal zatopił ich łódź – Jezus nakazał burzy, by się uciszyła – i tak się stało.

Pomyślicie: „Świetnie, ale ja tego nie potrafię”. Jezus chciał jednak, aby Jego uczniowie wiedzieli, że nie muszą niczego robić – wystarczy, że Mu zaufają. Stale im powtarzał, by się nie martwili, że dopadnie ich sztorm, że zabraknie im pieniędzy lub trafią na złych ludzi. I w końcu się w tym upewnili, a całą swoją wiedzę spisali w Nowym Testamencie. Raz po raz przekonywali się, że powinni zawierzyć Bogu. A teraz my powinniśmy się nauczyć tego samego, co oni.

Bez względu na to, jak słaba jest twoja wiara, czy czujesz, jak się umacnia? A może życie i zakusy szatana ciągną cię w dół? Ta książka to linia życia łącząca cię z Bożą miłością i troską. Bóg chce otoczyć nas swoją doskonałą opieką – teraz i na zawsze.

Czy jesteś gotowy wzrastać w wierze? Jeśli tak, rzuć się wprost we wzburzone morze i pozwól, by Jezus cię uratował – On to uczyni!

Nie ma żadnych „jeśli”

Pewien ojciec przyniósł swe ciężko chore dziecko do Jezusa i powiedział: „«Jeśli możesz co, zlituj się nad nami i pomóż nam!». Jezus mu odrzekł: «Jeśli możesz? Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy». Natychmiast ojciec chłopca zawołał: «Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu!»” (Mk 9, 22–24).

Jezus ujął dłoń chłopca, pomógł mu się podnieść i chłopiec stanął całkiem zdrów. Przesłanie, jakie płynie dla nas z tej lekcji, jest takie, że jeśli w coś uwierzymy, to Bóg sprawi, że tak się stanie. Jeśli wierzycie, że Jezus jest waszym Zbawcą, to On nim jest. Zwróćcie uwagę, że On nie mówi: „Będę waszym Zbawcą, jeśli będziecie mieli nadzieję, że nim jestem”.

Jezus odpowiada z całą swoją mocą, gdy ludzie pokładają wiarę w to, co może On dla nich zrobić. Pewna kobieta przez dwanaście lat zmagała się z chorobą krwi. Uwierzyła, że jeśli dotknie Jezusa, zostanie uzdrowiona. Gdy Jezus ją zobaczył, powiedział: „«Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła». I od tej chwili kobieta była zdrowa” (Mt 9, 22).

Pewien przełożony synagogi pokłonił się przed Jezusem i okazał Mu wyjątkową ufność. Wyznał, że jego córka ciężko choruje, lecz on wierzy, że jeśli Jezus ją dotknie, dziewczyna zostanie uzdrowiona. Gdy Jezus wszedł do domu rządcy, ujrzał na miejscu tłum żałobników i usłyszał ich lamenty. Wtedy stanął przed nimi i powiedział, że dziewczyna żyje. Ci wyśmiali Jego niedorzeczne pomysły. Wówczas ujął dłoń dziewczyny i stanęła ona przed nimi żywa.

Potem dwóch ślepców zwróciło się do Jezusa, błagając, by ich uzdrowił. On zapytał, czy wierzą, że jest w stanie to zrobić. Potwierdzili – a On ich uzdrowił. W Biblii raz po raz pojawia się to samo przesłanie: „Według wiary waszej niech wam się stanie!” (Mt 9, 29).

Aby Jezus stał się naszym Zbawcą, musimy uwierzyć, że nim jest.

Powtórzcie na głos: „Jezu, wierzę, że jesteś moim Zbawcą”. Powtarzajcie te słowa za każdym razem, gdy ogarną was wątpliwości.

Jedyny warunek Boży

„Albowiem i myśmy otrzymali dobrą nowinę, jak i tamci, lecz tamtym słowo usłyszane nie było pomocne, gdyż nie łączyli się przez wiarę z tymi, którzy je usłyszeli” (Hbr 4, 2).

Jeśli będziemy jedynie słyszeli Bożą obietnicę zbawienia poprzez wiarę w Jezusa, lecz nie będziemy jej rozumieli, Bóg odpowie nam tak, jak odpowiedział ludziom z czasów Mojżesza. To, co słyszymy, w niczym nam nie pomoże, jeśli w to nie wierzymy. Niektórym ludziom wydaje się dziwne, że Bóg przykłada tak wielką wagę do tego, w co wierzymy. Lecz to On ustala zasady i ignorowanie ich byłoby z naszej strony bardzo nierozważne.

Zważcie, że Bóg stworzył wszystko, co istnieje, tylko mocą swego słowa. Jest tak potężny, że słowem powołał do życia człowieka! Jezus wielokrotnie pokazał swoją moc, dokonując rzeczy „niemożliwych”. Nie pojmował ludzkiego niedowierzania. Bóg z kolei nie znajduje usprawiedliwienia dla naszego braku wiary w Jego Syna, dlatego nie powinniśmy szczędzić czasu na naukę zawierzania Mu: „Wchodzimy istotnie do odpoczynku my, którzy uwierzyliśmy, jak to powiedział: Toteż przysiągłem w gniewie moim: Nie wejdą do mego odpoczynku, aczkolwiek dzieła były dokonane od stworzenia świata” (Hbr 4, 3). Wejdziemy do Bożego miejsca odpoczynku tylko, jeśli Mu uwierzymy.

„I was, którzy byliście niegdyś obcymi [dla Boga] i [Jego] wrogami przez sposób myślenia i wasze złe czyny, teraz znów pojednał w doczesnym Jego ciele przez śmierć, by stawić was wobec siebie jako świętych i nieskalanych, i nienagannych, bylebyście tylko trwali w wierze – ugruntowani i stateczni – a nie chwiejący się w nadziei [właściwej dla] Ewangelii. Ją to posłyszeliście głoszoną wszelkiemu stworzeniu, które jest pod niebem – jej sługą stałem się ja, Paweł” (Kol 1, 21–23). Jedynym warunkiem, jaki stawia nam Bóg, jest, abyśmy uwierzyli w to, co jest prawdą.

„I was, umarłych na skutek występków i «nieobrzezania» waszego [grzesznego] ciała, razem z Nim przywrócił do życia” (Kol 2, 13). Bóg wykreślił wszystkie zarzuty wobec nas w odniesieniu do wszystkich przykazań, jakich nie wypełniliśmy. Zniszczył listę naszych grzechów, przybijając ją do krzyża Chrystusowego: „Darował nam wszystkie występki, skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami. To właśnie, co było naszym przeciwnikiem, usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża” (Kol 2, 13–14). I teraz Jezus może nas przedstawić Bogu jako świętych w Jego oczach, bez skazy i wolnych od wszelkich oskarżeń.

Aż do końca

Gdy Jezus wróci, będziemy drżeć ze strachu, pamiętając o wszystkim, co zrobiliśmy źle, i o tym, co mogliśmy zrobić lepiej. Czy na pewno? Przeczytajcie, co mówi o tym Biblia. Rozważcie głęboko zawartą w niej obietnicę: „[...] nie brakuje wam żadnego daru łaski, gdy oczekujecie objawienia się Pana naszego Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa” (1 Kor 1, 7–8).

On nas o tym zapewnia! Nie twierdzi, że nie będziemy więcej grzeszyli. Wie, że nie jesteśmy w stanie na zawsze powstrzymać się od grzechu. Jednak ostatecznie staniemy przed Nim wolni od grzechu i wszelkiej winy. Paweł kierował te słowa do zwykłych ludzi, takich jak ty i ja. Powinniśmy się skoncentrować na cudownych darach, jakie nam ofiaruje Bóg.

Tylko Jezus ma moc uwalniania nas od naszych grzechów: „Łaska wam i pokój od [...] Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego, Pierworodnego umarłych i Władcy królów ziemi. Temu, który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów” (Ap 1, 4–5).

Owszem, Bóg nagrodzi nas w niebie za pracę, jaką wykonaliśmy w Jego imię, lecz wejście do nieba zostało już przyobiecane tym, którzy zawierzyli Jezusowi jako Zbawcy. „Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu” (1 Kor 15, 58).

Im lepiej rozumiem wielkość Bożej miłości, tym mocniej pragnę kochać Boga i Mu służyć.

Budując swoją wiarę

Jeśli chcemy na starość mieć z czego żyć, musimy oszczędzać już teraz, jeśli tylko możemy. Brzmi to rozsądnie, lecz wiele osób tego nie robi. Podobnie jest z wiarą – jeżeli chcemy ją mieć w chwilach, gdy potrzebna nam będzie Boża pomoc, musimy się nauczyć budować swoją wiarę. To naprawdę możliwe!

Oto prosty przykład. Zawsze, gdy byłem zmęczony i śpiący, narzekałem, że nim się położę, muszę umyć zęby. A ponieważ stale bolały mnie dziąsła, musiałem oprócz zwykłej szczoteczki używać jeszcze mniejszych szczoteczek, aby usunąć resztki jedzenia spomiędzy zębów. Cała procedura zdawała się nie mieć końca. Lecz któregoś dnia dotarło do mnie, że powinienem się nauczyć doceniać to, że mogę wykonywać tę prostą czynność. W młodości bowiem rzadko miewałem szczoteczkę. A nawet gdy ją miałem, to najczęściej brakowało mi pasty. Zacząłem więc dziękować Bogu za to, że teraz mam po dwie lub więcej sztuk każdej z tych rzeczy.

Często staram się dostrzec nowe powody, aby być szczęśliwym; jednym z nich jest chociażby to, że jestem w stanie chodzić. Moje stopy często mają ochotę narzekać, dlatego myślę sobie wtedy, jakie to wspaniałe, że nadal mogę ich używać. Przez wiele lat nie miałem żadnego środka transportu i byłem zmuszony pokonywać nawet dalekie odległości pieszo.

Moja lista jest długa, lecz chyba już wiecie, o co mi chodzi. Bóg chce, abyśmy się nauczyli dziękować za wszystko, co mamy. Jeśli będziemy z tą nauką zwlekać, coraz trudniej będzie nam ona przychodzić.

Czy budujecie swoją wiarę? Kontynuujcie lekturę.

Kochając Boga

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nasz pomocnik w wychodzeniu
z kłopotów

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Proszę, obmyj mi stopy

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Stawić czoła przeszkodom
nie do pokonania

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Co obiecuje nam Bóg?

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Boża życzliwość

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nauka wzmacniania wiary

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Adam i Ewa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Bądźcie silni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Przekręć klucz

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Ważne wydarzenie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Czas świadectwa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Najważniejsza decyzja

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Dowód idealny

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Najważniejsze przykazanie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Boża Dobra Nowina

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Jestem adoptowanym dzieckiem

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Mieć wiarę

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Co może zrobić Bóg

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Syn marnotrawny – część I

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Syn marnotrawny – część II

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Syn marnotrawny – część III

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Syn marnotrawny – część IV

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Syn marnotrawny – część V

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Umierać przy boku Jezusa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Czy zasługuję na niebo?

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Przenieść górę

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Złe nałogi

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Pokonać złe nałogi

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nigdy się nie poddawaj

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Druga wojna światowa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Moja siła

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Pokój

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Życie takie, jakim jest naprawdę

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Gdy szatan wodzi nas na pokuszenie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nasze największe źródło mocy

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Głos radości

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Hiob

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Niełatwe poszukiwanie wiary

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Służyć Bogu

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Być narzędziem w rękach Boga

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Abraham

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Ewangelia według św. Jana 3, 16

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Powrót do życia

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Piotr – przed i po

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Co jest dla was bazą?

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Muszę was opuścić

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Przenosić góry

Rozdział dostępny w pełnej wersji

A teraz posłuchajcie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Taktyka szatana

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Bez potępienia

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nie dość dobrzy

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Rada dla młodych i starych

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wracając do początku

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nigdy nas nie opuści

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Co stoi ponad wszystkim?

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Szczególni słudzy Boży

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Uczta weselna

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Akceptacja pozarozumowa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nie bój się do Mnie przyznać

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Doświadczenie życiowe

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wskrzeszona dziewczyna

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Siedem razy dziennie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Powtórnie narodzony

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Jedzenie drogą do nieba

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Prawdziwa wolność

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nigdy nie zostaniemy odrzuceni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Bóg obiecał

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Mieć w sercu radość Chrystusa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Obietnice na wieczność

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Do mężczyzn i kobiet

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Myśli nieczyste

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wybaczyć słabym

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Realność wybaczenia

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Każdy

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Boże przesłanie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Gdzie jest podstawa do chlubienia się?

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Jeśli będziemy uważni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Prawdziwy pokój

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Jestem pewien

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Potęga strachu

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Zaślepieni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nowe życie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wszystko się zmieni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Jakieś problemy?

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Coś nowego

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Uzdrowieni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Niewiarygodne

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Odmienieni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nowa droga życia

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wielka radość w ufności

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Jezus uczył się przez cierpienie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nasz żyjący Zbawiciel

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nasz doskonały Ojciec

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nasze bogactwo

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Modlitwy o uzdrowienie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Pokonać grzech

Rozdział dostępny w pełnej wersji

O czym wiedział Jan

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Rozpromienione twarze

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Umieranie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Gdzie jest Jezus?

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Otwórzcie drzwi

Rozdział dostępny w pełnej wersji

To ważne, co się mówi

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Maryja

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wszechświat

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Pokusa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Duchy nieczyste

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Celnicy

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nieograniczone możliwości

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Potęga wiary

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Z całą
pewnością

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Obietnica Jezusowa

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Szczęście na ziemi

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nasze źródło szczęścia

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Cuda

Rozdział dostępny w pełnej wersji

W wojsku

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Cieszyć się z kłótni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Oścień śmierci

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Przed trybunałem

Rozdział dostępny w pełnej wersji

List do Galatów

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wzrastając w wierze

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Rajski ogród

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Bóg nas kocha!

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Moje przygotowania

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Zerwać ze złymi nałogami

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Pamięć

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Zyskać pewność

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Szerzyć Słowo

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Bądźcie szczerzy

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Jezus w Ogrójcu

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Wykrzykujcie Bogu

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Gdy czujemy się opuszczeni

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nie czekajcie na Boga –
część I

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Nie czekajcie na Boga –
część II

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Zróbcie to później

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Śpiew ptaka przedrzeźniacza

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Boży plan lekcji

Rozdział dostępny w pełnej wersji

W co wierzycie

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Z każdym dniem szczęśliwszy

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Ta książka mi pomogła

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Podziękowania

Rozdział dostępny w pełnej wersji

O autorze

Rozdział dostępny w pełnej wersji

Karta redakcyjna

Originally published under the title
Amazing Power of Faith

Copyright © 2001 by Merlin R. Carothers

Copyright © 1971. Used with permission
by Tyndale House Publisher, Inc. Wheaton, Illinois

Copyright © for the Polish translation
by Wydawnictwo Esprit 2014

All rights reserved

IMPRIMATUR

Kuria Metropolitalna w Krakowie,
nr 174 / 2015 z 28 stycznia 2015,
bp Grzegorz Ryś, wik. gen.; o. prof. Tomasz Dąbek, cenzor

NA OKŁADCE: ©byheaven, I_g0rZh/ Depositphotos

REDAKCJA:
Agnieszka Frankiewicz, Natalia Olszańska, Monika Nowecka

ISBN 978-83-65349-09-5

Wydanie I, Kraków 2015

Wydawnictwo Esprit SC

ul. św. Kingi 4, 30-528 Kraków

tel. / fax 12 267 05 69, 12 264 37 09, 12 264 37 19

e-mail: sprzedaz@esprit.com.pl

ksiegarnia@esprit.com.pl

Księgarnia internetowa: www.esprit.com.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

www.woblink.com