Książkę tę dedykuję miłości

O autorce

Nathalie W. Herrman jest trenerką osobistą, masażystką, doradcą rozwoju osobistego i mistrzem reiki. Ukończyła z wyróżnieniem Uniwersytet Bostoński. Jej kariera zawodowa to nieustanne dążenie do zdobycia jak najobszerniejszej wiedzy, która zastosowana w praktyce, pomaga ludziom cieszyć się dobrym zdrowiem i doskonałą kondycją psychiczną.

Zachęcamy do odwiedzenia strony internetowej autorki: NathalieWHerrman.com i jej bloga: enlightenmentdaily.blogspot.com.

Podziękowania

Wzbogacajmy się i bądźmy wdzięczni.

– BUDDA

Bardzo dziękuję Angeli Wix i zespołowi wydawnictwa Llewellyn za wiarę we mnie – to dzięki Wam ukazała się ta książka; mojemu ukochanemu mężowi Gruffowi za bezgraniczną cierpliwość i wsparcie; moim rodzicom za możliwość wyboru własnej życiowej drogi i moim dzieciom – Siennie i Nickowi – za szczęście, jakie mi dają.

Chciałabym również serdecznie podziękować modelom i fotografom, których prace ilustrują moje słowa, w szczególności Stuartowi Rokoffowi, Jeffowi Binghamowi, Kimberly Berlin i Mike’owi Floriowi. Wasz sposób widzenia świata uczynił tę książkę wyjątkową.

Chcę także podziękować moim klientom i przyjaciołom oraz po prostu wyrazić wdzięczność za zdrowie i natchnienie do napisania tej książki. Dziękuję również Czytelnikom – to wy nadajecie sens mojej pracy.

Wstęp

Odkąd sięgam pamięcią, zawsze interesowała mnie duchowa sfera życia. Gdy zetknęłam się z terminem „oświecenie”, od razu wiedziałam, że to stan ducha, który chcę osiągnąć. Pozostało tylko dowiedzieć się, jak to zrobić. Na przestrzeni lat próbowałam wielu sposobów, mających mnie do oświecenia doprowadzić. Począwszy od pracy z wahadełkiem, przez karty runiczne, numerologię, podróże szamańskie, indiańską saunę, regresing, hipnozę, jogę, po różne odmiany medytacji. Testowałam na sobie każdą metafizyczną praktykę, o jakiej się dowiedziałam. Jednak pewnego dnia zrozumiałam, że o oświecenie wcale nie trzeba walczyć; że jest czymś bliskim i dostępnym na wyciągnięcie ręki.

W swoim życiu, jak chyba każdy, doświadczyłam wielu trudnych przeżyć. Wyszłam za mąż, po czym przeżyłam rozwód. Sama wychowywałam dzieci. Pochowałam siostrę. Życie osobiste przyniosło mi wiele bolesnych doświadczeń, na które reagowałam zachowaniami autodestrukcyjnymi. Topiłam smutki w alkoholu lub zajadałam słodyczami. Próbując coś zmienić, podejmowałam kolejne działania i ponosiłam kolejne porażki. Lecz w pewnym momencie dojrzałam do zmian. Nauczyłam się wyciągać wnioski z własnych doświadczeń i oceniać, co jest dla mnie korzystne, a co mnie tylko niszczy.

Z zawodu jestem masażystką i trenerką osobistą. Kocham ludzi. Uwielbiam z nimi pracować i słuchać opowieści o ich życiu. Dostrzegam w innych piękno i odczuwam ich cierpienie. Lubię także dzielić się swoimi doświadczeniami i wiedzą, dzięki której możemy uczynić życie lepszym.

O tym, czy jesteśmy zadowoleni z życia, bez wątpienia decyduje komfort psychiczny. Jednak, starając się sprostać trudnym wymaganiom codzienności, bardzo łatwo gubimy wewnętrzny kompas. Stajemy się ofiarami coraz szybszego tempa życia, zapominając po drodze, kim jesteśmy i co tak naprawdę jest ważne. Zamartwiamy się i przejmujemy efektami naszych działań, próbujemy zmanipulować rzeczywistość, by czuć się w niej pewnie i bezpiecznie. Spieszymy się coraz bardziej i stajemy się mistrzami wielozadaniowości. Za to coraz trudniej nam zwolnić i docenić proste życiowe przyjemności, czas spędzony z rodziną lub przyjaciółmi, czy mądrze zadbać o siebie.

A wystarczy poświęcić jedynie pięć minut każdego ranka – przy kawie, śniadaniu, czy w drodze na pierwsze spotkanie – aby spokojnie przypomnieć sobie, co jest dla nas w życiu ważne. Chwila refleksji każdego dnia naprawdę może spowodować, że życie stanie się lepsze. Niniejsza książka jest narzędziem, które pomoże wam wprowadzić ten zwyczaj w codzienną rutynę. Mam nadzieję, że tak, jak dla mnie pomocne było jej napisanie, tak wy odniesiecie korzyści z lektury.

Codzienne inspiracje są tak skonstruowane, aby łatwo było z nich korzystać. Zawierają wiele praktycznych wskazówek, których stosowanie poprawia jakość życia. To książka dla osób chcących żyć świadomie. Każdy z wpisów ma konkretny cel: zainspirować do podejmowania trafniejszych decyzji, zatrzymania się na chwilę w codziennej gonitwie, kwestionowania ograniczających nas przekonań, uwierzenia we własne możliwości, radości z życia, zaprzestania umartwiania się czy do realizacji marzeń.

Każdy wpis podsumowuje łatwa do zapamiętania afirmacja. Możecie ją sobie zapisać lub po cichu powtarzać w ciągu dnia. Aby najpełniej odnieść do swojego życia dany przekaz, proponuję, aby końcowa afirmacja towarzyszyła wam przez cały dzień jako dyskretne echo porannej lektury.

Moja wiedza o życiu pochodzi z doświadczenia – mojego oraz innych. Bardzo się cieszę, że mogę się nią na kartach tej książki z wami podzielić. Mam nadzieję, że okaże się dla was użyteczna i pomoże wam zmienić życie na lepsze.

1 stycznia

Twoje serce jest pełne nasion gotowych, by wykiełkować.

– MORIHEI UESHIBA

Uwielbiam móc zacząć coś od nowa. Uwielbiam cykliczność życia. I uwielbiam fakt, że każdej nocy podczas snu czyści się nasz rejestr emocjonalnych i fizycznych doznań, dzięki czemu co rano możemy zmienić rutynę postępowania i inaczej odbierać to, co nas spotyka. Jeśli dodatkowo weźmiemy pod uwagę, że to pierwszy dzień roku, to okaże się, że mamy podwójną okazję, by zacząć wszystko od nowa.

Świętujmy Nowy Rok! Zobowiążmy się do lepszego zachowania i większej uważności. Pamiętajmy, że duże zmiany wymagają czasu, a pojedyncze potknięcia i niepowodzenia nie powinny nas martwić ani powodować rezygnacji z dążenia do wyznaczonego celu. Podnośmy się po każdym upadku. Zaczynajmy od nowa tyle razy, ile to konieczne.

Każdy dzień to nowy początek. Mogę zmienić sposób
widzenia świata, traktowania siebie i innych oraz swoje reakcje.
Każdego dnia mogę zmieniać życie na lepsze.

2 stycznia

Twoje przekonania są oknem, przez które patrzysz na świat.
Pamiętaj, by zawsze było czyste, inaczej nigdy nie ujrzysz światła.

– ALAN ALDA

Budujemy nasz świat w oparciu o różne założenia. Zakładamy, że zawsze będziemy zdrowi; że jednym warto ufać, a innym nie; że nasi rodzice odejdą przed nami, a nasze dzieci będą rozważnie podejmować życiowe decyzje. Gdy spojrzymy szczerze na nasze życie, z łatwością dostrzeżemy, jak głęboko zakorzenione są w nas niektóre przekonania.

Jak więc mamy sobie poradzić, gdy w realnym życiu nasz cały system założeń i przekonań legnie w gruzach? Każdego z nas może spotkać coś nieoczekiwanego. Niespodziewane wydarzenia w naszym życiu sprzyjają wprowadzaniu większych zmian. Zamiast więc narzekać, że życie nie układa się po naszej myśli, spójrzmy na nowe okoliczności z zaciekawieniem i zastanówmy się, co dobrego mogą wnieść w nasze życie. Dostrzeżmy, że właśnie otwierają się przed nami nieznane wcześniej możliwości i czerpmy radość z odkrywania nowych przestrzeni życia.

Gdy nadejdzie właściwy moment,
bez żalu rozstanę się ze swoimi przekonaniami.

3 stycznia

Szanuj sam siebie, a inni też będą cię szanowali.

– KONFUCJUSZ

Czy umiemy być dla siebie samych najlepszymi przyjaciółmi? Czy może częściej bywamy swoimi największymi wrogami? Czy często zdarza nam się traktować siebie okrutniej i gorzej, niż potraktowalibyśmy kogokolwiek innego i czuć, że właśnie na to zasługujemy? Czy przypadkiem wybaczenie sobie własnych błędów nie jest ostatnią rzeczą, do której bylibyśmy skłonni? Czy może notorycznie biczujemy się wyrzutami sumienia, że powinniśmy byli wiedzieć lepiej, zrobić coś lepiej, i w ogóle być lepsi we wszystkim?

To, że tak postępowaliśmy i postępujemy do dziś, wcale nie znaczy, że tak ma być już zawsze. Spróbujmy zaryzykować i dostrzec pozytywne strony swojej osobowości; tego, co i jak robimy. Nie wahajmy się podejmować nowych wyzwań i starajmy się odkryć swoje talenty. Trafiliśmy na ten świat nieprzypadkowo i z pewnością mamy wiele do zaoferowania. Patrzmy wokół z uśmiechem i radością i szukajmy we wszystkim dobrych stron. Polubmy siebie za tę odmianę i nie osądzajmy zbyt surowo.

Przestaję się krzywdzić i szanuję siebie.
Staram się być dla siebie swoim najlepszym przyjacielem.

4 stycznia

Ale co lubię robić najbardziej – to Nic*.

– A.A. MILNE

Jeśli czujesz przytłoczenie nadmiarem obowiązków lub masz wątpliwości jak postąpić, „nicnierobienie” jest na to najlepszym lekarstwem. Po prostu zatrzymaj się na chwilę i ponownie ustal listę priorytetów. Właśnie nicnierobienie pomoże ci uporać się z konsternacją, rozmemłaniem, zdenerwowaniem czy wyczerpaniem. Wpadamy w kierat bez sensownego powodu – do działania popycha nas jedynie wola spełnienia mozolnego obowiązku. Właściwe odpowiedzi na ważne kwestie odnajdziemy w odpoczynku od działania, a nie w zmuszaniu się, by pracować coraz więcej i szybciej.

Gdy już się pozbierasz, możesz ponownie zacząć działać – powoli i ze spokojem. Nicnierobienie może potrwać godzinę, kilka dni lub dłużej. Dowiesz się, jak długo, gdy ponownie będziesz gotów do działania. Zanim to nastąpi, żyj najprościej jak można, aż przestaniesz odczuwać presję i ustąpi konsternacja, zyskasz jasny obraz sytuacji i pewność, jaki powinien być następny krok. Kiedy tak się stanie, możesz ponownie przystąpić do działania.

Gdy czuję wypalenie i frustrację, powstrzymuję się
od działania i czekam, aż powrócą spokój i pewność.

* A.A. Milne, Chatka Puchatka, przeł. I. Tuwim, wydawnictwo Nasza Księgarnia, Warszawa 1986.

5 stycznia

Delektuj się nieznanym.

– DAVID McCALLUM

Jako cywilizacja mamy tendencję do gromadzenia nadmiarów. W biegu już nie tylko jemy – w biegu mija całe nasze życie. Przepełniamy kalendarz i żołądki. Brakuje nam czasu na wyciszenie i refleksję. Nie doceniamy rzeczy, przez które pędzimy w pośpiechu, by dotrzeć do kolejnej. Jesteśmy niecierpliwi. Ilekolwiek byśmy mieli, wciąż chcemy więcej. Chcemy, chcemy, chcemy. A gdy dostajemy od życia coś naprawdę cennego, nie jesteśmy nawet w stanie tego daru zauważyć. Przez zachłanność nie dostrzegamy sytuacji, które mogłyby okazać się dobrodziejstwem i wybawieniem. Nasza uwaga zawsze jest gdzie indziej. Nie umiemy smakować i delektować się, zachłannie i bez zastanowienia pochłaniamy, byle więcej.

Cofnijmy się i zwolnijmy. Delektujmy się każdym krokiem, jaki stawiamy na ścieżce życia i uważnie obserwujmy otaczającą rzeczywistość. Smakujmy, czujmy, patrzmy i słuchajmy świadomie i uważnie. Oto i cały sekret odczuwania przyjemności: nie próbujmy mieć więcej wszystkiego; bardziej zapełnione dni czy zasobniejsze konta, lecz uważnie przeżywajmy codzienność, pozostając sobą.

Przestaję żyć w pośpiechu i delektuję się każdym dniem.

6 stycznia

Przez trudy do gwiazd.

– SENEKA

Nasze zdolności przystosowawcze są zdumiewające. Życie przynosi nam czasem doświadczenia tak trudne, że dalsza egzystencja wydaje się niemożliwa. Sądzimy, że doznany ból pozostanie w nas na zawsze, że nie damy rady przez niego przejść lub go przezwyciężyć – lecz w końcu jednak okazuje się… że dajemy radę. Przez całe życie uczymy się, jak sobie radzić z cierpieniem, zamożnością lub biedą, agresją innych, ze śmiercią i z narodzinami. Przeżyte doświadczenia stają się częścią nas. Wchłaniamy je w głąb duszy.

Żyjąc świadomie, z każdej sytuacji możemy wyciągnąć korzyść. Każda wzbogaca nasze życiowe doświadczenie i przyczynia się do duchowego rozwoju. Stajemy się coraz mądrzejsi. Z czasem uczymy się, jak z cierpienia uczynić element wzbogacający duszę. I to może być klucz do szczęśliwego życia: świadomie przeżywajmy każdą sytuację i z każdego doświadczenia wyciągajmy naukę.

Każde życiowe doświadczenie na swój sposób mnie wzbogaca.
Pokonywanie trudności to rozwój.

7 stycznia

Nie jesteś doskonała i masz wiele wad. Ale i tak jesteś piękna.

– AMY BLOOM

Czy coś by się stało, gdybyśmy przestali się ścigać z wzorcami piękna i doskonałości? Albo gdybyśmy poczuli się piękni i doskonali tacy, jakimi jesteśmy teraz? A jeśli naprawdę jesteśmy piękni i doskonali, ale stracimy całe życie na równaniu do powszechnie obowiązujących standardów i od tego, czy uda nam się je doścignąć, uzależnimy poczucie własnej wartości? W międzyczasie ciągle się krytykując za najmniejszą, mniej lub bardziej wyimaginowaną skazę? Czy naprawdę warto przez całe życie czuć do siebie odrazę i pogardę; sądzić, że nie zasługujemy na miłość i szacunek, dopóki nie staniemy się lepsi i ładniejsi? I całe życie spędzić na udowadnianiu sobie, że mamy jakąś wartość? Naprawdę gotowi jesteśmy poświęcić cały swój czas, majątek i energię na poprawianie trapiących nas niedoskonałości? To przecież wielki wysiłek. Każdy z nas chciałby coś w sobie poprawić.

Ale co się stanie, gdy okaże się, że nie były nam potrzebne żadne poprawki? Co wtedy?

Chcę zmienić sposób postrzegania siebie.
Moje ciało jest piękne i nie potrzebuje żadnych poprawek.

8 stycznia

Między słowem a czynem zużywa się wiele par butów.

– WŁOSKIE PRZYSŁOWIE

W życiu zdarza się czasem, że mamy wspaniałe plany i jesteśmy przekonani, że ich realizacja przyniesie pewny – i oczywiście wspaniały – rezultat. Przystępujemy do ich realizacji pełni wielkich nadziei i zapału, lecz na koniec okazuje się, że wiele z naszych zamiarów spełzło na niczym. Naszą przestrzeń życiową wypełniają nieużywane przyrządy do ćwiczeń, nieprzeczytane książki i ubrania, których nigdy nie nosiliśmy. Może sprawy potoczyłyby się inaczej, gdybyśmy nie podejmowali decyzji pod wpływem impulsu i podchodzili do nich z większą rozwagą.

Często pod wpływem chwili podejmujemy zobowiązania, nie wiedząc tak naprawdę, do czego się zobowiązujemy lub ewidentnie dla nas niekorzystne. Wiele osób podejmuje w ten sposób decyzję o małżeństwie, przyjmuje pracę niezgodną z oczekiwaniami, czy godzi się na inne szaleństwo. Wszystko chcemy mieć szybko, bezpodstawnie licząc na powodzenie takich posunięć, co jest raczej głupim, choć dość częstym zachowaniem. Zrobimy wszystko, by osiągnąć natychmiastowy efekt, zamiast się zastanowić, czy jest nam do czegokolwiek potrzebny.

Przestaję podejmować decyzje pod wpływem impulsu.
Zawsze najpierw rozważę ich skutki.

9 stycznia

Podejmowanie decyzji nie jest trudne, gdy wiesz,
co jest dla ciebie ważne.

– ROY DISNEY

Przyjaciel poprosił mnie kiedyś, bym wyobraziła sobie stół stojący pomiędzy mną a moim rozmówcą. To ćwiczenie jest bardzo pomocne zwłaszcza wtedy, gdy rozmowa obarczona jest dużym ładunkiem emocji. Jakiekolwiek słowa wypowie mój rozmówca, lądują najpierw na wyimaginowanym stole, a ja mogę spokojnie im się przyjrzeć i pomyśleć, jak naprawdę chcę odpowiedzieć. Kierowane do mnie słowa mogę zwrócić rozmówcy lub przyjąć je i skonsumować, przetrawiając na swój sposób każde z osobna. Mogę się nimi bawić, owijając je wokół dłoni i odłożyć ponownie na stół. Mogę je odrzucić lub zostawić na stole. Wcale nie muszę ich brać do siebie. W każdej chwili mogę zakończyć rozmowę i odejść, pozostawiając wypowiedziane słowa na stole.

Dla mnie najważniejsze jest, że wyłącznie ode mnie zależy, jak zareaguję na adresowaną do mnie wypowiedź. Nawet jeśli intencją rozmówcy jest zranić mnie, ja wcale nie muszę poczuć się zraniona.

Fakt, że ktoś mówi coś o mnie lub do mnie, nie oznacza,
że jest to prawda.

10 stycznia

Jedynym rozsądnie zachowującym się człowiekiem jest mój krawiec;
zdejmuje miarę za każdym razem, gdy do niego przychodzę. Inni opierają
swoje opinie na starych ocenach i oczekują, że się do nich dostosuję.

– GEORGE BERNARD SHAW

Moje dzieci urodziły się jako wcześniaki, sześć tygodni przed wyznaczonym terminem porodu, co często zdarza się w przypadku bliźniąt. Bałam się je kąpać – były takie malutkie. Pamiętam, jakie były w wieku pięciu, sześciu, dziesięciu czy trzynastu lat. Teraz to już niemal dorosła młodzież. Są inteligentne, silne i zaradne. Chętnie dzielą się ze mną swoimi spostrzeżeniami, radością, zmartwieniami i marzeniami. Niepostrzeżenie przebyły drogę od drobnych niemowląt do dojrzałych, dorosłych ludzi. A ja nigdy nie zauważałam gwałtownych zmian. To się po prostu wydarzyło.

W ten sam sposób zmienia się wszystko wokół nas. Zachodzące zmiany są zbyt subtelne, by zauważyć je w momencie, kiedy mają miejsce. A następują przez cały czas. Zmieniamy się my i zmieniają się inni. To swoista ewolucja, która dzieje się nieustannie.

Wiem, że zmiana to powolny i nieustanny proces, choć pozornie
wszystko wydaje się niezmienne. Wytrwale podążam w obranym
kierunku i osiągnę cel wcześniej, niż się spodziewam.

11 stycznia

Każdy człowiek, budynek czy instytucja
potrzebuje solidnego fundamentu, by trwać.

– ELDER RUSSELL M. NELSON

W jakim stanie są nasze fundamenty? Budujemy nasze życie w oparciu o piach czy o skałę? Jak głęboka jest nasza wiara? Wystarczająco dbamy o zdrowie? Jakim zasadom hołdujemy? Czy przypadkiem nie żyjemy cudzym życiem? Czy wiemy, kim jesteśmy i znamy swoją wartość? Jesteśmy ze sobą szczerzy? Czy może żyjemy w zakłamaniu?

Czy towarzyszy nam strach? Spodziewamy się niedostatku czy bogactwa? Dręczy nas poczucie winy i wstydu czy wypełnia nas miłość i chęć wybaczania? Jesteśmy dla innych przyjacielscy? Kochający? Tolerancyjni? Czy raczej widzimy wszystko w ciemnych barwach? Krytykujemy wszystko wokół? Jesteśmy snobami? Czy żyjemy mądrze? Dobrze sypiamy? Postępujemy właściwie? Jak moglibyśmy uczynić nasze życie szczęśliwszym?

Fundament naszego życia jest bardzo ważny. To z niego wyrastamy. Jesteśmy silni i mocni, czy może należy odbudować podstawy?

Zastanowię się nad fundamentem mojego życia.
Jeśli konieczne okażą się zmiany, wprowadzę je.

12 stycznia

Porzuć swoje ego… Tylko wtedy zaznasz prawdziwego szczęścia.

– SRI SATHYA SAI BABA

Gdy patrzymy na świat oczami ego, widzimy jedynie to, co powierzchowne. Jesteśmy ślepi na leżącą głębiej prawdę, którą można dostrzec jedynie oczami serca i duszy. Wydaje się nam, że wiemy, co jest ważne i kto jest naszym sprzymierzeńcem. Sądzimy, że jesteśmy znacznie ważniejsi w złym aspekcie tego słowa, niż rzeczywiście ma to miejsce. Nie jesteśmy w stanie dostrzec prawdziwego znaczenia naszego życia – ta zdolność wypływa z mądrości i intuicji oraz nieskończonej miłości do otaczającego świata.

Gdy zaczniemy żyć uważnie, nauczymy się rozpoznawać chwile, w których steruje nami ego, i dowiemy się, jak nie ulegać jego przebiegłym sztuczkom i manipulacjom. Dzięki pracy nad sobą możemy się nauczyć, jak żyć w prawdzie. Jeżeli tylko poświęcimy swój czas i wysiłek, możemy okiełznać ego. Możemy znaleźć sposób, by być naprawdę wolnym.

Moje ego ciągle próbuje mnie zwodzić. Ale mogę
nauczyć się rozpoznawać pułapkę i nie dać w nią wciągnąć.

13 stycznia

Lepiej zapalić świeczkę niż przeklinać ciemność.

– CHIŃSKIE PRZYSŁOWIE

To niesamowite, że gdy czasem życie układa się po naszej myśli, wszystko idzie gładko, jesteśmy radośni i szczęśliwi, nagle, zupełnie bez ostrzeżenia, karta się odwraca. Nieoczekiwanie odczuwamy smutek, towarzyszy nam wiele negatywnych emocji. Dosłownie jakby ktoś nas ukamienował, ale nie sposób określić, kto i dlaczego. Stajemy się wybuchowi, zwłaszcza wtedy, gdy jesteśmy zmęczeni lub głodni. Niewłaściwe słowa przypadkowo spotkanej osoby mogą spowodować, że ponownie zaczniemy użalać się nad sobą, powrócą dawne urazy i lęki. A wtedy zaczyna niszczycielskie rządy emocjonalny chaos.

Nie jest łatwo być człowiekiem. Jeżeli nie jesteśmy wystarczająco czujni i świadomi targających nami uczuć, przypisujemy błahym drobiazgom rangę wielkich problemów. Droga do osiągnięcia spokoju wiedzie przez świadomość i uwagę – cały czas musimy się pilnować, by nie pochłonął nas całkowicie nurt codzienności.

Wiem, jakie zdarzenia wyzwalają we mnie negatywne emocje
i umiem nad nimi zapanować, zanim one opanują mnie.

14 stycznia

Spraw dzisiaj komuś przyjemność, nie wściubiając nosa w jego życie.

– ANN LANDERS

Często zdarza nam się wiedzieć lepiej od samych zainteresowanych, jak powinni postępować; szczególnie gdy rzecz dotyczy naszych bliskich. Jeśli wybrali styl życia inny niż nasze oczekiwania lub próbują osiągać swoje cele inaczej, niż zrobilibyśmy to my, nie możemy oprzeć się pokusie doradzania. A gdy nasze dobre rady nie spotykają się z uznaniem i aprobatą, czujemy gorycz i urazę. Możemy się uwolnić od tych uczuć, jedynie zaprzestając osądzania. Organizowanie komuś życia czy narzucanie sposobu postępowania nie jest naszą rolą. Czasem naprawdę lepiej się wycofać i zaufać bliskiej osobie, że sama znajdzie najlepsze dla siebie rozwiązanie.

Inni nie żyją po to, by spełniać nasze oczekiwania. Jeżeli nie zaakceptujemy tej prawdy, bezustannie będą towarzyszyły nam zawód i rozczarowanie. Zajmijmy się swoimi sprawami i pozwólmy innym żyć tak, jak chcą. Nasze szczęście naprawdę nie zależy od tego, czy ludzie wokół nas będą postępować zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Szczęście wynika z umiejętności odróżnienia, czym należy się martwić, a czym nie.

Pozwolę tym, których kocham, samodzielnie wybrać
własną życiową drogę. Dam im wolność i okażę szacunek,
nie wtrącając się w ich życie.

15 stycznia

Dusza nie ma płci.

– CLARISSA PINKOLA ESTÉS

Społecznych ról wynikających z płci uczymy się od rodziców, bez względu na to, kim są i jak wygląda ich związek. Powielamy głęboko zakorzenione schematy, najczęściej bezwiednie, nawet nie próbując ich kwestionować. Jeżeli sporządzimy na piśmie listy cech, które uważamy za męskie i kobiece, możemy się bardzo zdziwić. To ćwiczenie pomoże nam zrozumieć wiele naszych uczuć i żalów. Lista pokazuje system przekonań, który zakodowaliśmy sobie w młodości, obserwując relacje pomiędzy rodzicami. Jednak fakt, że pochodzimy z rodziny funkcjonującej w określony sposób, wcale nie oznacza, że całe nasze życie musi wyglądać tak samo.

Gdy będziemy ze sobą szczerzy, może okazać się, że część dotychczasowych poglądów należy zrewidować.

Przyjrzę się swoim poglądom dotyczącym ról wynikających z płci.
Jeśli okażą się przestarzałe, zmienię zdanie w tej kwestii.

16 stycznia

Swoje przeznaczenie często spotykamy na drodze,
którą wybraliśmy, by je ominąć.

– JEAN DE LA FONTAINE

Nasze plany to po prostu lista punktów do odhaczenia. Sens nadaje im odgórna siła, na którą nie mamy wpływu – Bóg, los, wszechświat – to zależy od naszych przekonań. Ta siła nadaje realizacji naszych planów kształt życiowych doświadczeń. Nie umiemy przewidzieć przeszkód ani inspirujących wydarzeń, które spotkamy na swej drodze.

Być może się potkniemy lub nieoczekiwane zdarzenie skłoni nas do zmiany pierwotnie obranego kierunku. Może się zakochamy. Albo zachorujemy. Utkniemy w korku, będziemy mieć wypadek lub z jakiegokolwiek innego powodu stracimy rozpęd, z jakim działaliśmy. Niemożność realizacji planu zawsze wywołuje niezadowolenie. Czujemy się sfrustrowani. A wcale nie powinniśmy się tak czuć. Każdą nieprzewidzianą zmianę w tempie lub kierunku realizacji naszych życiowych planów powinniśmy uznać za słuszną korektę. Bo ponad naszym planem istnieje jeszcze znacznie obszerniejszy plan, w którym nasze miejsce jest gdzie indziej.

Planuję swoje życie, zachowując elastyczność.
Pewne zmiany są nieuniknione i nie mam na nie wpływu.

17 stycznia

Dotyk to życiodajna pieszczota.

– ROBERT BRAULT

Z prawdziwej delikatności możemy czerpać siłę. Powstrzymanie się od użycia nadmiernej siły i świadomy wybór, aby być delikatnym, sprawiają, że ktoś obdarzony takim dotykiem czuje się otoczony opieką. Dotyk życzliwej osoby może być zdecydowany, nawet mocny, ale nigdy nie sprawia przykrości. Taki dotyk wypełniony jest czułością zaczerpniętą z oceanu miłości.

Próbując doświadczyć delikatności, możemy dotknąć martwej ryby, ale okazuje się to marną namiastką wypełnionej uczuciem pieszczoty. Niby miękka i delikatna, jest jednak tak zwiotczała, że dotknięcie jej budzi co najmniej odrazę.

Okazuje się więc, że stereotypowe pojmowanie delikatności nie jest do końca słuszne. Nie chodzi w niej jedynie o miękkość. Jej sednem jest dobrowolne oddanie ujarzmionej siły wraz z zaufaniem, życzliwością i miłością.

Doceniam ofiarowany mi delikatny dotyk
i dostrzegam jego głębsze przesłanie.

18 stycznia

Aby coś otrzymać, musisz to najpierw ofiarować.

– BILL WILSON

Wszyscy oczekujemy aprobaty otoczenia. Pragniemy być kochani. Chcemy, by nas wspierano i by inni byli nam wdzięczni. Nawet jeśli nie przyznajemy się otwarcie przed sobą do tych pragnień, chcemy, aby tak było. Możemy udawać, że nie potrzebujemy nikogo bliskiego i dobrze nam w pojedynkę, że w ogóle nie obchodzi nas, co o nas myślą inni. Jednak każdego z nas to obchodzi, czasem jedynie trochę, ale tak jest. I nic nie możemy na to poradzić.

Okrężnymi drogami staramy się te pragnienia zaspokoić. Próbujemy wymagać lub wymusić uznanie i szacunek. Bywamy cyniczni lub marudni, ciągle nieudolnie próbując znaleźć to, czego pragniemy, w niewłaściwym miejscu. Skutki takich prób są w najlepszym razie wątpliwe. Jedyną właściwą drogą do otrzymania miłości i wdzięczności jest ofiarowanie innym tego, czego pragniemy. To jeden z paradoksów życia. Wraca do nas to, co dajemy innym.

Traktuję innych z miłością i życzliwością,
ponieważ tych uczuć chcę doświadczyć w swoim życiu.

19 stycznia

Nie starzejemy się z upływem lat, lecz młodniejemy z każdym dniem.

– EMILY DICKINSON

Uważam, że przecenia się znaczenie i urok młodości. Ile bólu i cierpienia zaznajemy w szkole średniej! Ile lęków i obaw przeżywamy w okresie dojrzewania, ile zawodów miłosnych i złamanych serc niosą ze sobą pierwsze miłości! I ile porażek przynoszą próby zawojowania świata młodzieńczą brawurą.

Gdy przyjmujemy starzenie jako naturalną kolej rzeczy, stajemy się życzliwsi, mądrzejsi i spokojniejsi. Znamy siebie i własną wartość. Wiemy, co jeść i jak ćwiczyć, by zachować dobrą formę. Oraz kogo kochamy i co lubimy. Uważam, że życie zaczyna się po czterdziestce, potem ponownie po sześćdziesiątce, i kolejny raz po osiemdziesiątce. Im dłużej żyjemy, tym lepiej możemy się czuć we własnej skórze oraz sprawniej radzić sobie z życiowymi sukcesami i porażkami. Nie musimy szaleć z rozpaczy przy najmniejszym życiowym potknięciu, jak to miało miejsce, gdy mieliśmy szesnaście czy trzydzieści lat. Starzenie się to dar, a nie kara. Okropne jest tylko wtedy, gdy je takim uczynimy.

Każdy dzień to okazja, by przeżyć go dobrze.

20 stycznia

Pozwól rzeczom płynąć ich naturalnym rytmem tam, dokąd chcą podążać.

– LAO TSY

Czasem, popadając we frustrację, uznajemy, że realizacja życiowych planów idzie nam zbyt opornie. Mamy wtedy naturalną skłonność, by starać się bardziej i pracować ciężej. Sądzimy, że brak sukcesu to skutek niewystarczającej ilości włożonych starań. Że jeżeli damy ze swoich mięśni i umysłów jeszcze więcej, to sukces przyjdzie szybciej. Lecz często jest wprost przeciwnie – staramy się za bardzo, burząc naturalny przepływ energii. Powinniśmy ograniczyć nasze wysiłki, a w większym stopniu polegać na instynkcie i naturalnym rytmie życia. Nieważne, czy celem jest perfekcyjne uderzenie na polu golfowym, strzelenie bramki w meczu piłki nożnej, zajście w ciążę, napisanie powieści czy przekonanie rozmówcy do swoich racji – jeżeli nieco odpuścimy i pozwolimy sprawom ułożyć się naturalnie, najprawdopodobniej przyniesie to zaskakująco dobry efekt. Upór i obsesyjne pragnienie są źródłem presji, która blokuje możliwość osiągnięcia sukcesu. Trudno o wszystko walczyć w życiu siłą. Jeżeli starania nie przynoszą efektu, zostawmy sprawy samym sobie. Wycofajmy się, schodząc przeszkodom z drogi.

Zdarza mi się wkładać zbyt wiele energii w robienie rzeczy,
która ciągle się nie udaje.
Odłożę tę sprawę na bok i pozwolę jej biec własnym rytmem.

21 stycznia

To wybór, a nie przypadek, określa twoje przeznaczenie.

– JEAN NIDETCH

Pokusa kontrolowania wszystkiego wokół bywa niebezpieczna. Uważamy, że jeśli czegoś nie dopilnujemy, to problem pozostanie nierozwiązany lub rozwiązany inaczej, niż tego oczekujemy. Taka postawa to źródło męki.

Bardzo ważne jest, jakie myśli nas motywują. Czy kieruje nami poczucie winy? Czy może chęć niesienia pomocy? Chciwość? Strach? Męczeństwo? Czujemy się zobowiązani do wielu rzeczy, ale tak naprawdę zawsze mamy wybór. Myślimy „muszę to zrobić”, choć wcale nie musimy. Wszystko jest kwestią wyboru. Wszystko. A w jaki sposób wybieramy? Warto się nad tym zastanowić.

Jeżeli chcemy żyć spokojnie, nie walcząc ze sobą na każdym kroku, powinniśmy odnaleźć w sobie chęci do działania. Inaczej staniemy się własnymi ofiarami. To strata czasu i marnowanie życia.

Szczerze oceniam pobudki, które motywują mnie do działania.
Jeżeli nie są czyste, chcę to zmienić. Życie jest zbyt krótkie,
aby dokładać sobie zmartwień.

22 stycznia

Prędzej upadniemy, niż się zmienimy.

– W.H. AUDEN

Gdy zmieniamy się my, zmienia się również nasz gust: zaczynają nam się podobać inne ubrania, muzyka, książki, inni ludzie, sporty, potrawy. Tymczasem naszymi głowami rządzi uparty mechanizm, który za nic nie chce przyjąć tych zmian do wiadomości. Upieramy się, że skoro lubiliśmy coś przez całe dotychczasowe życie, to będziemy lubić to dalej. Może ta rzecz przywołuje miłe wspomnienia z przeszłości, może kiedyś odgrywała określoną rolę – ten czas jednak minął. A może już nawet nie lubimy tej rzeczy, lecz zatrzymujemy ją na pamiątkę?

Wiele rzeczy robimy z nawyku. Zerwanie ze starymi przyzwyczajeniami wydaje się trudne i budzi w nas opór. A przecież dostosowanie otoczenia do zmian, jakie w nas zachodzą, może nam przynieść wyłącznie korzyści. Możliwe, a raczej bardzo prawdopodobne jest, że jeśli pokonamy swój opór i pozbędziemy się starych rzeczy, w ogóle za nimi nie zatęsknimy.

Pozbędę się rzeczy, których już nie potrzebuję.

23 stycznia

Złość to brzemię, które oddala cię od sukcesu.

– DAN ZADRA

Przysparzający mi problemów ludzie, których spotkałam w swoim życiu, okazali się najlepszymi nauczycielami. Nauczyli mnie cierpliwości i akceptacji. Współczucia i wybaczania. Oraz tego, że czasem warto ugryźć się w język. Kiedyś łatwo wpadałam w złość. Od razu, instynktownie, chciałam wymierzać sprawiedliwość. Niestety, mój żal i złość niczego w innych nie zmieniły. Unieszczęśliwiały jedynie mnie.

Z czasem zrozumiałam, że są ludzie kipiący dobrem, ale są też i inni. Wiele razy, chcąc napełnić swój kubek, podchodziłam do pustej studni, i odchodziłam z kwitkiem. Ale idzie mi coraz lepiej. Uczę się rozpoznawać, z kim mam do czynienia. I akceptować ludzi takimi, jakimi są. Dziś, zamiast złości, odczuwam wdzięczność za to, że spotkałam na swej drodze trudne osoby. Jeżeli tylko spojrzę na to z właściwej perspektywy, ich wady mogę zamienić w swoje zalety.

Jestem wdzięczny za to, że spotykam na swej drodze
trudnych ludzi.
Przebywanie z nimi to cenna nauka.

24 stycznia

Uzależnienie to próba otrzymania czegoś więcej. Czegoś lepszego.
Jeśli chcesz, możesz nazywać je transcendencją.

– TESS CALLAHAN

Moja ulubiona definicja uzależnienia brzmi: „coś, co ukrywamy”. Załóżmy, że jest słuszna; od czego więc bywamy uzależnieni? To niebywałe, jak szybko zaczynamy się bronić i znajdować wymówki, aby tylko usprawiedliwić zjedzenie nieszkodliwej przekąski. Oczywiście, że nie są to prawdziwe uzależnienia. Te wszystkie małe nagrody, które sprawiamy sobie w tajemnicy przed światem: przekąski, drzemki, zakupy i wiele innych drobiazgów. Dlaczego odczuwamy potrzebę ich ukrywania? To jest już głębsze pytanie. Skąd bierze się pokusa na sekretne przyjemności? Dręczy nas poczucie winy? Czy wpojono nam przekonanie, że tak naprawdę nie zasługujemy na nie? A jeśli jednak zasługujemy? Naprawdę zasługujemy? Czy nie byłoby fajnie móc przestać ukrywać przyjemności, które sobie sprawiamy? Może więc warto znaleźć sposób, by spojrzeć w lustro z podniesionym czołem i polubić się takimi, jakimi jesteśmy naprawdę, ze wszystkimi zachciankami? I przestać ciągle szukać wymówek i usprawiedliwień? Wolność, którą otrzymamy w zamian, warta jest według mnie wiele. Może powinniśmy spróbować?

Nie przepraszam za to, kim jestem.

25 stycznia

Ptak nie śpiewa dlatego, że poznał odpowiedź.
Śpiewa, ponieważ ma pieśń.

– CHIŃSKIE PRZYSŁOWIE

Dlaczego wszyscy tak bardzo obawiamy się, że nie jesteśmy wystarczająco dobrzy? Jesteśmy tak dobrzy, jak tylko umiemy, i nic się w tej kwestii nie zmieni. Wiemy, co wiemy. Nie wiemy tego, czego nie wiemy. Możemy się wiele nauczyć, lecz nauka bywa uciążliwa. Zanim staniemy się ekspertami, najpierw musimy być studentami.

Naszą wartość wyznacza postawa, a nie nabyte umiejętności. Czy jesteśmy uprzejmi? Pełni miłości? Cierpliwi i wybaczający? To są najważniejsze cechy. Nie wyuczona wiedza ani posiadane stopnie naukowe. To jest nasza istota, największy dar, jaki otrzymaliśmy.

Mam kochające serce,
a to czyni mnie wystarczająco dobrą osobą.

26 stycznia

Chociaż chłopcy rzucają w żabę kamieniami dla zabawy,
żaba nie umiera na niby, ale na poważnie.

– BION

Jeżeli ktoś, komentując powyższe słowa, chciałby powiedzieć, że to „takie żarty”, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jednak tak nie jest. Za to jest bardzo prawdopodobne, że ktoś z zamysłem wypowiedział słowa, które sprawiają ból – prawdziwy i odczuwalny. I co z tego, że zaraz potem usłyszymy: „Żartowałem. Przecież wiesz, że żartowałem, prawda?”. Jeśli mimo to nie jestem ubawiona po pachy, to znaczy, że nie znam się na żartach. A przecież nikt nie chce być uznany za sztywniaka bez poczucia humoru.

Niektórzy pod osłoną żartu próbują nas ranić. To zamierzone i okrutne postępowanie. Jest niestety powszechnie akceptowane, gdyż po bolesnych słowach dodawane jest właśnie to „przecież żartowałem”. Nie dawajmy przyzwolenia na takie dowcipy. Możemy się śmiać i wygłupiać, ale nie pozwólmy urządzać kpin z siebie ani z nikogo innego.

Jeśli naprawdę żartuję, powinno być to dla wszystkich oczywiste.
Inaczej powiedzenie „to tylko żarty” jest marnym
usprawiedliwieniem sprawienia komuś przykrości.
Wolę zawsze zachowywać się taktownie.

27 stycznia

Modlitwa to wybór życiowej drogi.

– WALTER A. MUELLER

Jeżeli zależy nam na osiągnięciu spokoju i spełnienia, sprawą zasadniczą jest, abyśmy cały czas mieli kontakt z boską energią wszechświata. Jest ona niczym siła napędowa dla naszych marzeń. To z niej bierze się nasza intuicja, wiara i ufność. Życie staje się łatwiejsze, gdy w ciągu dnia możemy do kogoś kierować nasze małe prośby: o pomoc, zdrowie dla przyjaciół, dobre samopoczucie, bezpieczną podróż do domu czy inspirację.

Jesteśmy jak małe dzieci w kokpicie samolotu. Koniecznie chcemy pilotować samolot, ale nie mamy pojęcia, jak uruchomić silnik. Uparcie siedzimy na fotelu, nie pozwalając, aby pilot mógł zrobić to, co umie doskonale. I w ogóle nam nie przeszkadza, że utknęliśmy na ziemi. Obawiamy się, że gdy pilot przejmie stery i wystartuje, samolot może się rozbić, więc może lepiej – i bezpieczniej – jest zostać tu, gdzie jesteśmy. Ale przecież mamy też inną, znacznie prostszą możliwość: możemy usiąść obok pilota i nauczyć się latać!

Ufam i wierzę w boski plan.
Chcę nauczyć się tego, czego nie umiem.

28 stycznia

Aktywność fizyczną należy uznać za datek dla serca.

– GENE TUNNEY

Gdy krew zaczyna szybciej krążyć, na plus zmienia się również nasze nastawienie do świata. Z chwilą, gdy zaczynamy się ruszać, uwalniamy się od obsesyjnego myślenia. Jeżeli wyciszenie i zwolnienie tempa życia nie uleczyło naszych bolączek, sport może sobie z nimi poradzić.

Dobre rozwiązania są najczęściej dużo prostsze, niż się spodziewamy. Wystarczy zaniechać działania powodującego dany problem i zrobić coś, co naprowadzi nas na właściwy tor. Uważamy, że to trudne, ponieważ obawiamy się zmian. Chcemy, by poprawa nastąpiła bez żadnego wkładu z naszej strony. Lecz wysiłek, jaki musimy włożyć we wprowadzenie zmian, nigdy nie jest tak wielki, jak nam się wydaje. Jeżeli utknęliśmy w miejscu, zmienić sytuację możemy, jedynie się z niego ruszając. Tylko wtedy będziemy mogli dostrzec nowe rozwiązania i zyskać przestrzeń, by postawić kolejny krok.

Gdy popadnę w marazm i zabraknie mi motywacji do działania,
zacznę ćwiczyć. Krążąca szybciej krew sprawi,
że łatwiej zobaczę wyjście z sytuacji i znów
będę w stanie zacząć działać.

29 stycznia

Tylko ja jestem odpowiedzialna za moje życie.
Przeszłość zostawiam za sobą i oczekuję wyłącznie dobra.

– LOUISE HAY

Gdy liczymy, że ktoś, komu mylnie poświęciliśmy wiele uwagi i energii, zwróci ją nam, to jakbyśmy oczekiwali, że Czarnoksiężnik z krainy Oz wystąpi bez swego płaszcza. Uczyniliśmy kogoś ważniejszym, niż jest. Działanie to mogło być reakcją na strach; wynikać z chęci uniknięcia kłopotów; z lęku przed brakiem akceptacji – lub było spowodowane czymś jeszcze innym.

Lecz mamy w sobie więcej siły, niż przypuszczamy i wcale nie musimy nikogo o nic błagać ani się podlizywać. Musimy nauczyć się stać pewnie na własnych nogach i głośno mówić prawdę. A gdy nasza prawda komuś się nie podoba – trudno, nic się nie stanie. Lepiej nie mieć pochlebców niż zdradzić samego siebie.

Jestem silny i szanuję swoje poglądy.

30 stycznia

Właściwe wnioski wychodzą nam na zdrowie.

– GEORGE HERBERT

Abyśmy mogli wyciągnąć właściwe wnioski z doznanych przeżyć, musi upłynąć trochę czasu. Bo przecież chcemy, by wszystko miało sens. Chcemy wiedzieć, jaki wpływ będą mieć zasłyszane informacje i zdarzenia z przeszłości na nasze życie. Czy ubarwimy przeżyte przygody, imprezy, spotkanych ludzi, codzienność? Czy wyciągniemy odpowiednie wnioski? Czy może będziemy się obwiniać o wszystko? Dalej znosić pokornie to, co nas spotyka? A może przestaniemy żywić urazy i zaczniemy po prostu być wdzięczni?

Tak czy inaczej, musimy uporać się z przeszłością, zanim znów ruszymy naprzód. Musimy dać sobie trochę czasu, aby bagaż doświadczeń właściwie rozlokować w głowie i zyskać spokój.

Daję sobie czas, aby minione wydarzenia
trafiły na właściwe miejsce w mojej głowie,
i nie gonię szaleńczo od jednej sprawy do drugiej.

31 stycznia

Bądź dla innych, ale nie zapominaj o sobie.

– DODINSKY

Ludzie, których kochamy, nie zawsze podejmują słuszne decyzje, jeśli chodzi o zdrowie: ich lub nasze. Patrzenie na bliską osobę staczającą się po równi pochyłej jest potwornie bolesne. Chcemy pomóc, naprawić, wytłumaczyć, poprowadzić, sprawić, by zobaczyli prawdę. Ale oni nie widzą, a być może nie są w stanie zobaczyć.

Trudno w to uwierzyć, ale najlepszą rzeczą, jaką możemy zrobić, gdy bliska osoba sama się niszczy, jest zatroszczenie się o siebie. Zazwyczaj czujemy powinność, by towarzyszyć bliskim bez względu na wszystko. Ale to nie jest dobre rozwiązanie. Ani dla nich, ani dla nas, ani dla nikogo. Takie jest życie i przeżyjmy je, jak należy – mając otwarte serca, lecz pilnując, by nikt nie naruszył granic naszego bezpieczeństwa.

Przede wszystkim troszczę się o siebie – to moje główne zadanie.
Pomagam innym, ale nie kosztem własnego bezpieczeństwa
w imię błędnie pojmowanej empatii.

1 lutego

Dostępne w wersji pełnej

1 marca

Dostępne w wersji pełnej

1 kwietnia

Dostępne w wersji pełnej

1 maja

Dostępne w wersji pełnej

1 czerwca

Dostępne w wersji pełnej

1 lipca

Dostępne w wersji pełnej

1 sierpnia

Dostępne w wersji pełnej

1 września

Dostępne w wersji pełnej

1 października

Dostępne w wersji pełnej

1 listopada

Dostępne w wersji pełnej

1 grudnia

Dostępne w wersji pełnej

Indeks

Dostępne w wersji pełnej

Zdjęcia

Dostępne w wersji pełnej

Tłumaczenie: Małgorzata Szczepańska

Redakcja: Katarzyna Pietruszka

Korekta: Ewa Karczewska

Projekt okładki: Łukasz Werpachowski

ISBN 978-83-639-6580-8

www.illuminatio.pl

Wydawnictwo ILLUMINATIO Łukasz Kierus

E-mail: wydawnictwo@illuminatio.pl

Dział handlowy: zamowienia@illuminatio.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com