Poznań 2013

Imprimatur: ks. Tomasz Sielicki TChr

Przełożony Generalny Towarzystwa Chrystusowego

dla Polonii Zagranicznej

Poznań, 20.11. 2012 r.

Wydanie drugie uzupełnione

© Wydawnictwo Agape sp. z o.o., Poznań 2013

ISBN ePUB: 978-83-63759-37-7

ISBN MOBI: 978-83-63759-36-0

Redaktor serii: ks. Mieczysław Piotrowski TChr

Korekta: Robert Bil, Małgorzata Radomska

Projekt okładki: Paweł Fiszer

Wydawnictwo Agape

ul. Panny Marii 4; 60-962 Poznań

e-mail: wydawnictwo@agape.org.pl

tel./fax (+48) 61 852 32 82

www.agape.org.pl; www.milujciesie.org.pl

Dział handlowy

tel./fax (+48) 61 852 32 80

e-mail: sklep@milujciesie.org.pl

Księgarnia internetowa:

Plik przygotowany przez DlaDucha.pl

e-mail: kontakt@dladucha.pl

www.dladucha.pl

WSTĘP

Oddajemy do rąk Czytelników książkę zawierającą najlepsze teksty dotyczące różnych przejawów okultyzmu. Zamieszczone w niniejszej publikacji artykuły oraz świadectwa były publikowane w ostatnich latach w dwumiesięczniku Miłujcie się!, a także prezentowane na sympozjach pod nazwą Magia – cała prawda, organizowanych cyklicznie w różnych miastach Polski.

Okultyzm (czyli wszelkie formy wróżbiarstwa, astrologia, jasnowidztwo, posługiwanie się medium, wywoływanie zmarłych, odwoływanie się do szatana, korzystanie z horoskopów itp.) trzeba nazwać prawdziwą religią szatana, dlatego że wszyscy, którzy go praktykują, występują przeciwko pierwszemu przykazaniu Dekalogu: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną” (Wj 20, 3); „Pan jest naszym Bogiem – Panem Jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego serca swego, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich” (Pwt 6, 4-5).

Chrześcijaństwo jest niezwykle fascynujące. Uświadamia nam, że możemy nawiązać prawdziwą relację miłości z Jezusem Chrystusem, który jako prawdziwy Bóg stał się prawdziwym człowiekiem, a uczynił to „dla nas i dla naszego zbawienia”. Jeżeli przez wiarę przylgniemy do Niego całym sercem, to wtedy On swoją miłością będzie nas prowadził do pełni szczęścia.

Niestety, wielu współczesnych ludzi ulega pokusie i szuka szczęścia nie w Bogu, lecz w okultyzmie. Idą się radzić do jasnowidzów, chiromantów czy magów. Zajmują się astrologią, wierzą w horoskopy, ulegają zabobonom, a przed podjęciem ważnych decyzji „radzą się gwiazd”. Kiedy szwankuje im zdrowie, udają się do najprzeróżniejszych okultystycznych uzdrowicieli, którzy najczęściej są narzędziami w rękach złych duchów. Nierzadko oddają swoje życie diabłu, aby uzyskać perwersyjną przyjemność seksualną, władzę nad innymi lub żeby zdobyć pieniądze. To prawda, że czytanie horoskopów w gazecie nie jest tak wielkim złem jak na przykład wyznawanie satanizmu. To tak, jak nie można zrównywać kradzieży drobnej rzeczy w sklepie i kradzieży samochodu. Jednak mała kradzież może doprowadzićdo kradzieży na wielką skalę, a często niewinne zainteresowanie się okultyzmem (horoskopy) może doprowadzić do wielkiego uzależnienia.

Uprawianie okultyzmu prowadzi do całkowitego zniewolenia człowieka przez siły zła. Historia Narodu Wybranego, a także historia ludzkości mówi nam, że za każdym razem, gdy ludzie odwracali się od prawdziwego Boga, zawsze wtedy oddawali się najbardziej irracjonalnemu i prymitywnemu bałwochwalstwu. Istnieje pewna prawidłowość: mianowicie każdemu upadkowi religijności towarzyszy równoczesny wzrost zabobonu oraz praktykowanie różnych form okultyzmu.

Okultyzm jest związany z wiarą w istnienie duchowych sił lub energii, za pomocą których człowiek pragnie poznać przyszłość, odzyskać zdrowie, osiągnąć powodzenie, sukces czy uzyskać nadzwyczajne władze, aby panować nad innymi ludźmi i manipulować nimi. W tym celu przechodzi inicjację i podejmuje różnorodne praktyki okultystyczne: ćwiczenia, medytacje itp. Ci, którzy praktykują okultyzm, twierdzą, że uzyskują paranormalne poznanie oraz takie umiejętności i zdolności, jak na przykład czytanie myśli, przewidywanie przyszłości, dobre lub złe oddziaływanie na innych ludzi i manipulowanie nimi, materializowanie przedmiotów, kontakty ze zmarłymi czy z UFO lub częściowe panowanie nad siłami natury. Ludzie ci często nie zdają sobie sprawy z tego, że w ten sposób otwierają się na działanie tajemnych złych mocy, nad którymi nie mają już żadnej kontroli. Po prostu dobrowolnie oddają się w ich władanie, stając się niewolnikami sił zła.

Każdy więc, kto praktykuje najróżniejsze formy magii, satanizmu, astrologii, spirytyzmu, wróżbiarstwa lub staje się członkiem masonerii, występuje przeciwko pierwszemu przykazaniu – czyli popełnia grzech śmiertelny. Podobnie grzeszą ci wszyscy, którzy odwołują się do praktyk hinduskich lub tybetańskich, chcąc wykorzystać starożytne mity i symbole, aby posłużyć się ich tajemną mocą przez poddanie się prowadzeniu złego ducha. Jest to ciężki grzech nieposłuszeństwa Duchowi Świętemu oraz odrzucenia przewodnictwa Anioła Stróża.

Tak więc każdy, kto posługuje się wahadełkiem, kartami tarota, kto udaje się z prośbą o pomoc do wróżbitów, magów, uzdrowicieli lub tych, którzy mówią, że działają za pośrednictwem ducha-przewodnika, wyraża w ten sposób swój brak wiary w miłość Boga i otwiera się na działanie złych duchów.

Pismo św. jednoznacznie potępia praktyki okultystyczne jako grzechy, które wykluczają ludzi z Królestwa Bożego (Ga 5, 20; Ap 9, 21; 22, 15). Czytamy w Księdze Powtórzonego Prawa: „Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary; nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma, zwracał się do umarłych. Obrzydliwy jest bowiem dla Pana każdy, kto to czyni. Z powodu tych obrzydliwości wypędza ich Pan, Bóg twój, sprzed twego oblicza. Dochowasz pełnej wierności Panu, Bogu swemu. Te narody bowiem, które ty wydziedziczysz, słuchały wróżbitów i wywołujących umarłych. Lecz tobie nie pozwala na to Pan, Bóg twój” (Pwt 18, 9-14; por. Kpł 19, 31; 20, 6. 27).

Nowy Katechizm Kościoła Katolickiego w sposób jednoznaczny mówi na temat okultyzmu: „Należy odrzucić wszelkie formy wróżbiarstwa: odwoływanie się do szatana lub demonów, przywoływanie zmarłych lub inne praktyki mające rzekomo odsłaniać przyszłość. Korzystanie z horoskopów, astrologia, chiromancja, wyjaśnianie przepowiedni i wróżb, zjawiska jasnowidztwa, posługiwanie się medium są przejawami chęci panowania nad czasem, nad historią i wreszcie nad ludźmi, a jednocześnie pragnieniem zjednania sobie ukrytych mocy. Praktyki te są sprzeczne ze czcią i szacunkiem – połączonym z miłującą bojaźnią – które należą się jedynie Bogu” [2116]; „Wszystkie praktyki magii lub czarów, przez które dąży się do uzyskania tajemnych sił, by posługiwać się nimi i osiągnąć nadnaturalną władzę nad bliźnimi – nawet w celu zapewnienia im zdrowia – są w poważnej sprzeczności z cnotą religijności. Praktyki te należy potępić tym bardziej wtedy, gdy towarzyszy im intencja zaszkodzenia drugiemu człowiekowi lub uciekanie się do interwencji demonów. Naganne jest również noszenie amuletów. Spirytyzm często pociąga za sobą praktyki wróżbiarskie lub magiczne. Dlatego Kościół upomina wiernych, by się ich wystrzegali. Uciekanie się do tak zwanych tradycyjnych praktyk medycznych nie usprawiedliwia ani wzywania złych mocy, ani wykorzystywania łatwowierności drugiego człowieka” [2117]; „Bóg może objawić przyszłość swoim prorokom lub innym świętym. Jednak właściwa postawa chrześcijańska polega na ufnym powierzeniu się Opatrzności w tym, co dotyczy przyszłości, i na odrzuceniu wszelkiej niezdrowej ciekawości w tym względzie. Nieprzewidywanie może jednak stanowić brak odpowiedzialności” [2115].

Zawiniona ignorancja w zakresie podstawowych prawd chrześcijaństwa, analfabetyzm religijny jest poważną winą oraz źródłem wielu tragedii życiowych. Żerują na nim różnego rodzaju sekciarze, wróżbici, magowie, astrologowie i bioenergoterapeuci, którzy codziennie na masową skalę oszukują naiwnych ludzi, wyciągając od nich wielkie sumy pieniędzy.

Proponują im łatwe osiągnięcie szczęścia, sukcesu życiowego, szybkie pozbycie się kłopotów i problemów zdrowotnych. Ich działalność jest często reklamowana w programach telewizyjnych i radiowych, za pośrednictwem prasy, Internetu, książek oraz ulotek. Ludzie ci oferują swoją „niezawodną” pomoc w problemach sercowych, ekonomicznych, zdrowotnych... Zapewniają, że potrafią leczyć choroby, przepowiadać przyszłość i udzielać zbawiennych porad na wszystkie nękające ludzi problemy. Rozprowadzają amulety, talizmany, proszki na szczęście, kadzidła miłości itp. – wszystko za odpowiednio wysoką opłatą oraz z zapewnieniem „niezawodności” działania.

Im bardziej w społeczeństwie pogłębia się analfabetyzm religijny i słabnie autentyczna wiara w Chrystusa, tym bardziej ludzie skłonni są wierzyć w oferty różnej maści uzdrawiaczy, wróżbitów i magów i korzystać z nich. Niektórzy wróżbici i czarownice w celu zamaskowania swojej przewrotnej działalności często posługują się obrazkami świętych lub krzyżami, a w swoje magiczne rytuały wplatają modlitwę Ojcze nasz. Ich okultystyczne praktyki stanowią dokładne zaprzeczenie religii i wiary w Boga. Okultyzm w różnych swoich postaciach jest religią szatana. Praktykujący różne odmiany okultyzmu (wróżenie, czytanie myśli, oddziaływanie na różne osoby, panowanie nad siłami natury, kulty i medytacje Wschodu, joga, kontakt ze zmarłymi) są przekonani, że mogą do własnych celów wykorzystać siły wyższe. Często ludzie ci nie są świadomi, że to właśnie te tajemnicze siły podporządkowują ich sobie i zniewalają ich. Człowiek, który się modli i który ufa Bogu, pragnie odczytać Jego plany i dobrowolnie się im podporządkować. Natomiast ten, który uprawia magię, sam chce decydować o tym, co jest dla niego dobre, a co złe, i posługuje się tajemniczymi, niematerialnymi siłami, aby według własnych planów budować swoją przyszłość. W ten sposób stawia siebie na miejscu Boga, przez co ciężko grzeszy przeciwko pierwszemu przykazaniu: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną” (Wj 20, 3); „Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6, 4-5).

Czarownicy, wróżbici, astrologowie, bioenergoterapeuci, wywołujący duchy oddają się pod panowanie demonicznych mocy, które posługują się nimi do swych celów. Ludzie słabej wiary albo tacy, którzy zerwali swoje więzy z Bogiem, szukają pełni szczęścia w zdrowiu, bogactwie, władzy, uznaniu czy przyjemności.

Ci wszyscy, którzy nie wierzą, że człowiekowi tak naprawdę do szczęścia potrzebny jest tylko Bóg, bardzo łatwo ulegają pokusie złego ducha, który mówi: „Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je odstąpić, komu chcę. Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje” (Łk 4, 6-7). I dlatego tak wielu ludzi szuka rozwiązania swoich problemów, pomocy oraz szczęścia u tarocistów, bioenergoterapeutów, jasnowidzów, astrologów, wróżbitów i czarowników. W ten sposób dobrowolnie oddają siebie pod wpływ sił demonicznych. Za pomocą amuletów, talizmanów, rytuałów, formuł i gestów pragną zdobyć władzę, panować nad otaczającą rzeczywistością, osiągnąć szczęście, bronić się przed niepowodzeniami czy chorobą i odnieść jak najwięcej osobistych korzyści.

Są również ludzie, którzy w dobrej wierze praktykują radiestezję czy bioenergoterapię i nie zdają sobie sprawy z tego, na jak wielkie niebezpieczeństwo wystawiają siebie oraz tych wszystkich, którym pragną pomóc. Bioenergoterapeuta przez swoje praktyki otwiera się na działanie okultystycznej energii i przekazuje ją osobie, którą uzdrawia. W ten sposób – często nieświadomie – naraża zarówno siebie, jak i „leczone” przez siebie osoby na działanie złych mocy. Ojciec Jacques Verlinde, jeden z największych znawców tej problematyki, stwierdza: „Mógłbym tu zacytować wiele konkretnych przypadków, w których osoby uzdrowione przez bioenergoterapeutę w kilka miesięcy potem zaczęły mieć trwałe i niepokojące objawy innego typu. Bardzo często są to stany o wiele bardziej skomplikowane aniżeli te, z którymi ludzie ci przyszli na leczenie, a na dodatek są oni u kresu sił (...). Ciągłe bóle głowy, bezsenność, niepokoje psychiczne, nawet duchowe. W takim stanie idą do księdza i jeżeli ten jest świadom tych spraw, będzie mógł dokonać anamnezy (przypomnieć wydarzenia) i, według mego doświadczenia, w wielu przypadkach, których nie można było wytłumaczyć, odnajduje się prawie zawsze albo praktykowanie okultyzmu – i wtedy wszystko jest jasne – albo poddawanie się mniej lub bardziej regularnie różnym niekonwencjonalnym terapiom, albo kontakty z wróżkami, osobami będącymi jasnowidzami itp. Co wtedy należy czynić? Trzeba po prostu prosić w trakcie modlitwy o wyzwolenie – co wcale nie znaczy, że jest się opętanym, nie o to chodzi. Mogą jednak zaistnieć związki pomiędzy osobą, która was leczyła, a wami. Istnieje możliwość, że poprzez kanał tych więzi doznajemy negatywnych wpływów. Trzeba zatem prosić w modlitwie, aby Pan uciął wszelkie więzy, które mogłyby was wiązać z uprzednimi praktykami okultystycznymi”.

Natomiast „zawodowi” wróżbici, magowie oraz przeróżni uzdrawiacze w pierwszych kontaktach są bardzo uprzejmi, zachowują się jak prawdziwi dobrodzieje i przyjaciele, przedstawiają się jako jedyni, którzy potrafią rozwiązać wszystkie problemy. Manipulują ludźmi i uzależniają ich od swoich praktyk. Kiedy dają klientowi talizman (lub inne przedmioty), mówią mu, że co jakiś czas musi on być „doładowany” energią. Za każde „doładowanie” trzeba oczywiście zapłacić. W ten sposób wyłudzają od naiwnych duże sumy pieniędzy. Niektórzy z nich, aby zmylić swych klientów, wieszają w swoich gabinetach różańce, figurki świętych, obrazy o. Pio lub papieża. Często posługują się również prywatnymi detektywami, aby jak najwięcej dowiedzieć się o swoich klientach i później ich zaskakiwać w celu wyłudzenia od nich pieniędzy.

Jeden z nawróconych włoskich wróżbitów mówił, że talizmany są poddawane specjalnemu rytuałowi, a ich koszt jest uzależniony od ilości wypowiedzianych nad nimi przekleństw i bluźnierstw pod adresem Matki Bożej. Tego rodzaju przedmioty są szczególnie niebezpieczne dla osób, które je noszą, a także dla ich rodzin, ponieważ stają się znakiem obecności i działania złych mocy. Egzorcyści mówią, że u osób noszących talizmany lub amulety występują stany lękowe, depresyjne, przypadki nękania przez złe duchy, a nawet opętania.

Jak się bronić przed okultyzmem?

Jeżeli człowiek zaczyna pokładać ufność w okultystycznych siłach, to automatycznie odrzuca Boga oraz Jego Ewangelię. Taka postawa prowadzi do zniewolenia człowieka przez szatana. W społecznościach zsekularyzowanych i spoganiałych, gdzie kościoły są puste i gdzie triumfuje rozwiązłość moralna, rozwody, aborcja, eutanazja, nieuczciwość oraz przekupstwo, okultyzm cieszy się największą popularnością. Tak się zazwyczaj dzieje, że od ateizmu ludzie przechodzą do wiary w okultyzm, różnego rodzaju sekty, przesądy, kulty orientalne, idolatrię i satanizm.

Dane historyczne wskazują na ścisłe więzy narodowego socjalizmu i marksizmu z demonologią. Założyciele komunizmu: Marks, Engels, Lenin i Stalin, całkowicie poddali się panowaniu szatana. Podobne związki z szatanem miał Hitler oraz jego towarzysze.

Przez praktyki okultystyczne szatan imituje zbawienie, a czyni to w tym celu, aby zniewolić ludzi i doprowadzić ich do wiecznej zguby. Pamiętajmy o tym, że zbawia tylko Jezus Chrystus. Jeżeli człowiek zdecydowanie odrzuci wszelkie wahadełka, horoskopy, amulety, wróżby, kontakty z bioenergoterapeutami, czytanie prasy i książek o tej tematyce, jak również wszelkie inne praktyki okultystyczne oraz podczas spowiedzi przylgnie z ufnością i wiarą do Jezusa, uznając Go za swojego jedynego Zbawiciela i Pana, wtedy Jezus przyjdzie do niego z całą swoją miłością, czułością, dobrocią i nieskończonym miłosierdziem, które gładzi wszystkie grzechy oraz uwalnia ze wszelkich zniewoleń i więzów. Tylko Jezus jest naszym jedynym Panem i Mistrzem. On stworzył nas dla siebie i poza Nim, żyjącym i działającym we wspólnocie Kościoła, nie znajdziemy ani szczęścia, ani miłości, ani życia wiecznego.

Apelujemy do wszystkich, którzy mają w domu wahadełka, amulety, talizmany, książki bądź inne jeszcze przedmioty związane z okultyzmem, aby je natychmiast zniszczyli i wyrzucili. Najskuteczniejszą obroną przed wpływem złych duchów jest stan łaski uświęcającej, dlatego jak najczęściej korzystajcie z sakramentu pokuty, przyjmujcie czystym sercem Jezusa w Eucharystii i prowadźcie głębokie życie modlitwy. „W końcu bądźcie mocni w Panu – siłą Jego potęgi. Obleczcie pełną zbroję Bożą, byście mogli się ostać wobec podstępnych zakusów diabła. Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności, przeciw pierwiastkom duchowym zła na wyżynach niebieskich. Dlatego weźcie na siebie pełną zbroję Bożą, abyście w dzień zły zdołali się przeciwstawić i ostać, zwalczywszy wszystko” (Ef 6, 10-13).

Osoby, które miały kontakt z okultyzmem i na własnej skórze doświadczyły podstępnego działania złego ducha, prosimy o przysyłanie świadectw do redakcji Miłujcie się!, abyśmy poprzez ich publikację mogli wspólnie demaskować działanie diabelskich mocy w różnych odmianach okultyzmu.

ks. Mieczysław Piotrowski TChr

Wyrwany z niewoli okultyzmu.

Nawrócenie Jacques’a Verlindego

Historia życia o. Jacques’a Verlindego jest wyjątkowo fascynująca. Był on doktorem nauk ścisłych, pracownikiem naukowym Narodowego Funduszu Badań Naukowych Wspólnoty Francuskiej (FNRS) – najsłynniejszej instytucji badawczej w Belgii. W wieku 21 lat porzucił karierę naukową i został uczniem hinduskiego guru. Przebywał w hinduskich aszramach. Po powrocie do Europy propagował New Age i jednocześnie zgłębiał tajemnice okultyzmu. Po swoim nawróceniu całkowicie zerwał z okultystycznymi praktykami, wstąpił do zakonu oraz przyjął święcenia kapłańskie.

Ojciec Verlinde urodził się w 1947 r. w głęboko religijnej rodzinie. Dzieciństwo przeżył w atmosferze żywej wiary i szczęścia. Wspomina, że łączył go wtedy bardzo prosty, a jednocześnie piękny i głęboki związek z Chrystusem. Pisał: „Parafrazując św. proboszcza z Ars mówiącego o Maryi Pannie, powiedziałbym, że kochałem naszego Pana w Jego Rzeczywistej Obecności Eucharystycznej, zanim jeszcze się dowiedziałem, czym jest Przemienienie! Moje najpiękniejsze i najbardziej intensywne wspomnienia z dzieciństwa dotyczą owych spotkań serce w serce przed Tabernakulum, które napełniały mnie niewysłowioną radością. Miałem to szczęście, że przyjąłem pierwszą komunię w wieku pięciu lat i spotkanie owo naznaczyło mnie na zawsze głębokim, palącym piętnem. Lubiłem służyć do Mszy św. i bywałem tak bardzo przejęty wielkością Tajemnicy rozgrywającej się przede mną, że zapominałem niekiedy zadzwonić!”.

Kiedy Jacques Verlinde był nastolatkiem, wpadły mu w ręce książki napisane w duchu filozofii Nietzschego, Marksa i Freuda, w których inteligentnie udowadniano, że dla człowieka dorosłego wiara w Boga i opieranie się na Nim jest czymś kompromitującym. Jacques uwierzył, że aby żyć w sposób odpowiedzialny, trzeba odrzucić Boga i iść samotnie przez życie. Tak rozpoczął się wielki kryzys jego wiary...

Definitywne rozstanie się młodzieńca z chrześcijaństwem nastąpiło dopiero po roku, kiedy to w pewien niedzielny poranek postanowił nie uczestniczyć we Mszy św. Jacques chciał jak najszybciej być dorosły i dlatego skończył ze wszelkimi praktykami religijnymi. Przestał się modlić, a więc zamknął się i już nie przyjmował tego szczęścia, życia i miłości, które poprzez modlitwę daje Bóg. W ten sposób wszedł w przestrzeń śmierci oraz ciemności ducha. Wierzył, że dopiero po odrzuceniu Boga przeżyje coś nadzwyczajnego.

Studia wyższe rozpoczął w Gandawie. Miał wtedy 16 lat. Pracę magisterską obronił, mając 20 lat, i otrzymał stypendium doktoranckie na pracę z zakresu chemii analitycznej w laboratorium chemii nuklearnej. Po uzyskaniu doktoratu w zakresie nauk ścisłych został pracownikiem naukowym FNRS. Jednak pomimo swych wielkich sukcesów naukowych wciąż nosił w sobie pragnienie absolutu. Pragnął je zaspokoić, angażując się w badania naukowe, ruchy studenckie oraz działalność polityczną, nie mógł jednak niczym wypełnić swej wewnętrznej pustki. Już po swoim nawróceniu tak komentował życie człowieka bez Boga: „Wolność zostaje zdegradowana w wolną wolę, gdy człowiek postanawia podążać drogą bez Boga, mimo Boga, a nawet wbrew Bogu, uruchamiając tę zdumiewającą umiejętność samozagłady, którą ma rozwiniętą w równym stopniu co umiejętność autokonstrukcji”.

Były to lata 60. XX w., czas kontestacji wszelkich autorytetów i norm moralnych. Chcąc uwolnić się od tradycyjnych wartości i zaspokoić swój głód szczęścia, Jacques włączył się w tę kontestację, ale doświadczenie wewnętrznej pustki nadal się w nim pogłębiało. Nie był szczęśliwy pomimo swojej młodości, sukcesów i obiecującej kariery naukowca. Tak pisze: „Nie odczuwałem jednak szczęścia, jakiego zaznałem przed zerwaniem Przymierza z moim Bogiem. W swojej Ewangelii św. Jan pisze o Judaszu: zaraz wyszedł [po zdradzie]. A była noc (J 13, 30). Ja doświadczyłem tego samego: od chwili, gdy odrzuciłem obecność Tego, który jest światłością ludzi (J 1, 4), znalazłem się pośród nocy. Oczywiście tylko ode mnie zależało, by się z niej wydostać, powracając do Pana, lecz dałem się ponieść upojeniu: dumie człowieka bez Boga, który przez sam fakt odrzucenia Go zajmuje Jego miejsce i uważa się za równego Bogu”.    

Dopiero doświadczenie egzystencjalnego bólu i samotności sprawiło, że Jacques Verlinde zaczął rozumieć, iż życie bez Boga nie ma najmniejszego sensu. Odrzucił – jako absurdalne – twierdzenie ateistów, że Boga nie ma, i zaczął Go na nowo poszukiwać. Jednak wówczas nie widział jeszcze dla siebie możliwości powrotu do Kościoła katolickiego. Sądził, że miejscem tego Kościoła jest już tylko muzeum religii.

Rozpoczął szukanie Boga w hinduizmie. Najpierw poszedł na spotkanie wprowadzające w medytację transcendentalną. Ponieważ na drugim spotkaniu zapragnął przejść inicjację, musiał za to zapłacić sumę w wysokości miesięcznej pensji. Z niezwykłą gorliwością oddał się codziennej medytacji, do kilku godzin praktyki dziennie. Nieustannie powtarzał mantrę, aby powstrzymać wszelką aktywność umysłową, krytyczną oraz zawiesić działanie swojego osobowego ja. Po pewnym czasie zaczął odczuwać trudności z koncentracją, bezsenność, przestał się interesować otoczeniem, pojawiły się również u niego trudności z prowadzeniem rozmowy. Codzienne życie stawało się dla niego coraz trudniejsze do zniesienia...

Pragnieniem Jacques’a było, aby przez technikę medytacyjną osiągnąć „świadomość Jedni” – przezwyciężenie tego, co sprawia, że człowiek nie czuje się bogiem, czyli realizację własnej boskiej natury. Hinduski bóg nie jest żywą i kochającą osobą, lecz nieosobową energią kosmiczną, całością stworzenia, w której można się rozpłynąć poprzez ćwiczenia i techniki medytacyjne. Dla tych naturalistycznych religii każda i każdy z nas już ze swej natury jest bogiem. Chodzi tylko o to, aby człowiek sobie to uświadomił i roztopił się w bogu, zgodnie z pokusą skierowaną do pierwszych ludzi: „będziecie jak bogowie”, o której pisze Księga Rodzaju (3, 5). Intensywna medytacja doprowadziła Jacques’a Verlindego do takiego stanu psychicznego, że stracił kontakt z rzeczywistością i stał się niezdolny do wykonywania swojej pracy naukowej. Wziął więc urlop wypoczynkowy i wyjechał do Indii, aby w Himalajach, pod kierunkiem guru Maharishiego, doskonalić się w technice medytacji.

Pewnego dnia, w czwartym roku pobytu Jacques’a w hinduskim aszramie, do Indii przyjechał turysta z Europy. Verlinde wspomina: „I ten człowiek zapytał mnie: »Czy ty kiedykolwiek byłeś chrześcijaninem?«. Odpowiedziałem: »Tak«. I wtedy on mnie zapytał: »A Jezus? Kim On jest dla ciebie teraz?«”. Kiedy wymienił imię Jezusa, coś bardzo dziwnego stało się ze mną. To imię jakby wstąpiło w głąb mojego serca i obudziło we mnie najgłębsze pragnienie Boga. W jednym momencie poczułem, że Jezus jest obecny z całym swoim nieskończonym miłosierdziem, a taki Bóg, którego się lękałem, po prostu nie istnieje. Zrozumiałem, że jedyny Bóg, który istnieje, to ten, który jest pełen miłosierdzia i pełen czułości w stosunku do mnie. Jezus przyszedł za mną szukać mnie aż w Himalajach. Czekał z wielką cierpliwością, kiedy ja zwrócę się do Niego. Kiedy uświadomiłem sobie Jego bliskość oraz nieskończoną miłość i miłosierdzie, jaką mnie ogarniał, zalałem się łzami żalu i radości. Radości z powodu tego, że Bóg, którego szukałem, sam mnie odnalazł i okazał się Bogiem pełnym czułości i miłosierdzia. Równocześnie były to łzy wielkiego żalu, ponieważ zdałem sobie sprawę z tego, jak bardzo Jezus musiał przeze mnie cierpieć. Zobaczyłem, jak wiele bólu sprawiłem Jezusowi, szukając wody życia w popękanych cysternach, zamiast ją pić, wypływającą z Jego Serca pełnego miłości. Zrozumiałem i zobaczyłem z całkowitą pewnością, że Jezus żyje. I że nie tylko żyje, ale iż to właśnie On jest całym moim życiem i że nie powinienem szukać sposobu na zjednoczenie z energiami kosmicznymi, lecz uznać, że Jezus jest życiem, światłem, szczęściem i że wystarczy po prostu wyciągnąć ręce do Tego, który jest moim Zbawicielem”.

U osób praktykujących techniki wschodnie otwierają się tzw. czakry. Są to energetyczne centra w człowieku, przez które może on wchłaniać złe energie, używając ich do uprawiania magii lub do innych okultystycznych celów. Człowiek wchodzi wówczas w stan mediumiczny z tajemniczymi energiami zła, co powoduje podchodzenie w nim tzw. energii kundalini.

„Kiedy wróciłem z Indii, moje czakry były otwarte na skutek długiego praktykowania medytacji. Członkowie pewnej grupy ezoterycznej zauważyli to i zaczęli mnie nakłaniać, żebym wykorzystywał te moce. Przekonując mnie, posługiwali się fałszywą interpretacją Pisma św.; mówili: »Masz cudotwórcze moce, powinieneś ich używać dla dobra innych ludzi. Pan Jezus przecież pragnie, abyśmy czynili dobro naszym bliźnim!«.

Słabo znałem wtedy Pismo św. i nie wiedziałem, że Bóg surowo zabrania tego rodzaju praktyk, ponieważ są one wyjątkowo szkodliwe i niebezpieczne. Pan Bóg mówi jasno: »Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby i gusła, przepowiednie i czary; nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma, zwracał się do umarłych. Obrzydliwy jest bowiem dla Pana każdy, kto to czyni. Z powodu tych obrzydliwości wypędza ich Pan, Bóg twój, sprzed twego oblicza. Dochowasz pełnej wierności Panu, Bogu swemu. Te narody bowiem, które ty wydziedziczysz, słuchały wróżbitów i wywołujących umarłych. Lecz Tobie nie pozwala na to Pan, Bóg twój« (Pwt 18, 10-14).

Nie mając dobrego rozeznania i w zupełnej nieświadomości, że to coś złego, zacząłem zajmować się okultyzmem. Chciałem w ten sposób pomagać bliźnim. Używałem wahadełka, stawiając diagnozy, a z czasem zorientowałem się, że i bez pomocy wahadełka wiem, co w danym człowieku jest chore. Odkryłem w sobie dar jasnowidzenia; choroby odczytywałem ze zdjęć, a gdy ktoś pytał o rozpoznanie przez telefon, zamykałem oczy –i wszystko o tym człowieku wiedziałem! Każdy normalny człowiek poznaje za pomocą zmysłów i wszystkie informacje docierają do niego za ich pośrednictwem. Natomiast radiestezja i inne sposoby jasnowidzenia dają natychmiastowe poznanie – a to nie jest zdolność czysto ludzka: tak poznają tylko aniołowie lub demony. Ponieważ jednak aniołowie mają inne zadania niż przesiadywanie w gabinecie wróżbity, mam powody sądzić, że tu »pomaga« diabeł. Zresztą same konsekwencje tych działań potwierdzają, że mamy do czynienia z duchem nam nieprzyjaznym.

Po jakimś czasie stwierdziłem, że mogę nie tylko diagnozować choroby, ale nawet uzdrawiać przez dotyk. Dałem się namówić, żeby tej zdolności używać »dla dobra bliźnich«. Działo się to już po moim nawróceniu; byłem już wtedy człowiekiem głęboko wierzącym i naprawdę kochającym Pana Boga! Codziennie uczestniczyłem we Mszy św., odmawiałem różaniec i przeznaczałem dużo czasu na modlitwę...

Praktykując uzdrawianie przez dotyk, zorientowałem się jednak, że kieruje mną wewnętrzny głos jakiejś tajemniczej istoty – i to odkrycie poważnie mnie zaniepokoiło. Znałem już dosyć dobrze Pismo św. i wiedziałem, że ten głos nie pochodzi od Jezusa. Zastanawiało mnie więc, od kogo…

Dzisiaj wiem, że było to doświadczenie tzw. channelingu. Słowo channelw języku angielskim oznacza kanał. Podczas uzdrawiania stawałem się przekaźnikiem jakiegoś bytu duchowego, który się mną posługiwał. Bardzo się tym przejąłem i pytałem o to ludzi, którzy także praktykowali uzdrawianie. Potwierdzili, że współpracuję z duchem, bez którego pomocy moje działania nie miałyby pozytywnych rezultatów. Zrozumiałem, że aby móc uprawiać radiestezję i uzdrawianie przez dotyk, poddaję się mocy jakiegoś nieznanego ducha! Pocieszano mnie, tłumacząc, że jest to duch przyjazny, uzdrawiający, i nie ma powodu do niepokoju. Ja jednak ciągle miałem wątpliwości. Zacząłem czytać książki Allana Kardeka, założyciela ruchu spirytystycznego. Autor opisywał, jak pewnego razu zadał jakiemuś duchowi pytanie: »Czy osoby zajmujące się okultyzmem i nie wzywające pomocy duchów również są przez nie wspomagane?«. Wtedy duch mu odpowiedział: »Myślisz, że czekamy na wezwanie, żeby przyjść i działać? Każda osoba uprawiająca okultyzm wzywa nas, choćby była tego nieświadoma!«. Kardek twierdził, że są to duchy dobre i przyjazne człowiekowi. O tym, że tak nie jest, przekonałem się jednak osobiście...

Pewnego dnia byłem na Mszy św. pod Paryżem; podczas przeistoczenia, kiedy kapłan podnosił Hostię, ten sam duch, który podpowiadał mi podczas uzdrawiania, zaczął nagle wyrzucać z siebie stek bluźnierstw. Byłem tym przerażony i od tego momentu nie miałem wątpliwości, że duch, który bluźni Jezusowi, nie może być przyjazny człowiekowi. Po Mszy św. podszedłem do kapłana i opowiedziałem mu, co przeżyłem.

Dziwnym trafem ksiądz ten był diecezjalnym egzorcystą i wcale się nie zdziwił tym, co mu opowiedziałem. Zalecił mi całą serię modlitw o uwolnienie wewnętrzne. Podczas tych modlitw oddałem się Jezusowi na Jego wyłączną własność i wyrzekłem się wszystkich mocy, które od Niego nie pochodzą. Od tej chwili straciłem wszystkie zdolności diagnozowania chorób i ich uzdrawiania. Gdyby one były rzeczywiście darem Boga, On na pewno zostawiłby mi je i posłałby mnie do ludzi, abym mógł im pomagać. Jednak Bóg mi je zabrał, gdyż nie chciał, żebym był niewolnikiem nieprzyjaznych duchów. Jeśli mamy przyjąć jakiegoś ducha – to Ducha Bożego, a nie ducha ciemności!

Z grupą prawdziwych naukowców: lekarzy, socjologów, etnologów i psychologów, stworzyliśmy przy świeckim uniwersytecie w Lyonie zespół konsultacyjny zajmujący się badaniami przypadków ludzi „leczonych” przez różnego rodzaju uzdrowicieli posługujących się terapiami okultystycznymi. Wyniki tych badań wskazują, że takie uzdrowienia nigdy nie są prawdziwe. Rzeczywiście, symptomy choroby mogą ustąpić i pacjent odnosi wrażenie, że kuracja mu pomogła. Jednak bardzo szybko pojawiają się dolegliwości w innej części organizmu. Na przykład przychodzi do uzdrowiciela osoba z bólem lewej ręki, która po terapii okultystycznej faktycznie przestaje boleć; jednak po kilkunastu dniach pojawia się ból w prawej ręce. Ta osoba znowu idzie do uzdrowiciela z prośbą o pomoc. Po seansie i ten ból ustępuje, ale jakiś czas potem zaczynają boleć ją nerki. I tak dalej. Tak właśnie zaczyna się proces uzależniania się od okultystycznych terapii. Człowiek nie zdaje sobie nawet sprawy, że kuracja mu nie pomaga. Ludzie, którzy chodzą do uzdrawiaczy, tracą resztki zdrowego rozsądku. Jeśli miałbyś wracać co tydzień do tego samego lekarza, to po jakimś czasie powiedziałbyś w końcu: ten lekarz jest do niczego, muszę poszukać innego!

Okultyzm jest bardzo niebezpieczny. Pismo św. odnosi się bardzo surowo do wszystkich, którzy korzystają z praktyk okultystycznych, ponieważ występują oni tym samym przeciwko pierwszemu przykazaniu Dekalogu. Pamiętajmy, że okultyzm nie może nas zbawić! Jezus Chrystus jest jedynym Zbawicielem. Tylko On daje prawdziwą wolność, uwalniając z niewoli grzechu i mocy ciemności. Nie pozwólmy odebrać sobie wolności dzieci Bożych i oddać się, przez praktyki okultystyczne, w niewolę złych duchów. Jeżeli ktoś z was już przeżył w swoim życiu tego rodzaju praktyki, to teraz przyszedł moment, aby się ich wyrzec i oddać się Jezusowi na Jego wyłączną własność. Jezus pragnie przyjść teraz do Ciebie z całą swoją czułością, dobrocią i nieskończonym miłosierdziem i mówi ci: »Moje dziecko, wybierz życie! Przychodzę do ciebie, żeby cię uwolnić z więzów: chcę być Twoim jedynym Panem i Mistrzem, bo to Ja cię stworzyłem i nigdzie poza Mną nie znajdziesz pokoju ani szczęścia!«.

Hindusi uznają okultyzm za niebezpieczny ze względu na duchy ciemności, które się do niego mieszają. Wielki hinduski mistrz Krishnamurti mówił: »Wy tam, na Zachodzie, jesteście jak uczniowie czarnoksiężnika: uwalniacie moce, nad którymi nie jesteście później w stanie zapanować i które później biorą was w niewolę«.

W swojej praktyce duszpasterskiej ciągle się stykam z tym problemem. Przychodzą do mnie ludzie, którzy skarżą się na zaburzenia natury fizycznej, psychicznej czy duchowej. Nabawili się tych dolegliwości dlatego, że albo sami praktykowali okultyzm, albo też udawali się po radę i pomoc do jasnowidzów, wróżbitów i uzdrowicieli. Przychodzą po pomoc do kapłana, bo nie mogą już znaleźć żadnej pomocy medycznej, lub też ich lekarz się zorientował, że dolegliwości pochodzą od złych duchów, i poradził im pomoc księdza.

Pan Bóg pragnie, abyśmy przyjmując dar Ducha Świętego, poświęcali cały świat Bogu, a nie stawali się magami okultystycznych mocy. Nie potrzebujemy szukać energii z niższego świata, żeby starać się nad nim zapanować, ale mamy przyjąć otwartym sercem najwspanialszą moc życia i miłości, którą daje nam Duch Święty.

Pan Jezus daje charyzmat uzdrawiania niektórym braciom i siostrom w Kościele. Jest on jednak czymś zupełnie innym aniżeli zdolności okultystyczne: poprzez ten charyzmat działa Duch Święty, który chce objawić zwycięstwo Jezusa nad śmiercią. Jest to dar darmo dany i nie można go sobie wypracować ani przywłaszczyć. Jego owocami są: radość, pokój, wolność dla tych wszystkich, którzy sprawują tego rodzaju służbę, a także dla tego, który z niej korzysta. Tym darem służy się innym podczas modlitwy z wyraźnym wskazaniem, że to sam Jezus dokonuje uzdrowienia. „Uzdrowienia” przez okultyzm powodują zamknięcie się w sobie, przynoszą smutek, różne obsesje oraz utratę wolności. Wszystkie drogi świata okultystycznego są drogami ciemności, niepokoju, smutku i śmierci. Nasz Bóg zabrania nam praktykowania astrologii, magii, wróżbiarstwa, wzywania duchów oraz wszystkich innych tego typu praktyk, ponieważ nas bardzo kocha i pragnie nas uchronić od zniewolenia przez siły zła. Pragnie, abyśmy byli całkowicie dla Niego, a On całkowicie dla nas, ponieważ tylko w Nim możemy znaleźć szczęście, pokój, radość i życie wieczne!

o. Jacques Verlinde

oprac. ks. Mieczysław Piotrowski TChr, 

Pełna wersja książki do pobrania na www.dladucha.pl

Razem ewangelizujmy świat!

Wielu ludzi w Afryce, Europie Wschodniej, krajach byłego ZSRR, w Indiach, Ameryce Południowej, a także najbiedniejsi w naszym kraju wciąż czekają na Twoją pomoc!

Możesz zanieść im to, co najważniejsze – Jezusa i Jego Ewangelię poprzez czasopismo „Miłujcie się!”.

Możesz uczynić to już dziś przez:

– modlitwę, ofiarowanie swego cierpienia w intencjach redakcji,

– stałą prenumeratę „Miłujcie się!”,

– „adopcję” choć jednego czytelnika z Afryki, Azji lub byłego ZSRR (tzn. przez pokrycie za niego kosztów druku i wysyłki „Miłujcie się!”),

– informowanie swoich przyjaciół, znajomych i bliskich o czasopiśmie,

– polecanie wszystkim zainteresowanym naszego czasopisma w innych wersjach językowych,

– materialne wsparcie naszego funduszu wydawniczego.

Ofiary można składać na następujące konto:

na rachunek złotówkowy:

26 1240 1750 1111 0000 1905 0362

Ofiarodawcy z zagranicy na rachunek euro:

PL 52 1240 1750 1978 0000 1905 0388

SWIFT CODE: PKOPPLPW

Oto lista aktualnych 17 wersji językowych:

amharska, angielska, bułgarska, chińska (pisownia tradycyjna), czeska, fińska, hiszpańska, litewska, łotewska, niemiecka, polska, portugalska, rosyjska, rumuńska, słowacka, ukraińska, węgierska.

sklep.milujciesie.org.pl

Recepta na życie wieczne

Teksty Cataliny Rivas, artykuły o cudach eucharystycznych w Sokółce, Buenos Aires, Lanciano oraz świadectwa o praw dziwej obecności Jezusa w Eucharystii...

format: B5 | 272 strony | oprawa twarda | cena: 25 zł

Książka w wersji drukowanej do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa Agape sklep.milujciesie.org.pl

Racjonalne podstawy wiary

Czy w przyrodzie można odkryć dowody na istnienie Boga Stwórcy? Przekonaj się sam!

format: B5 | 200 stron|oprawa twarda | cena: 24 zł

Książka w wersji drukowanej do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa Agape sklep.milujciesie.org.pl

..wybierz więc życie (Pwt 30,19)

Świadectwa i teksty o obronie życia, leczeniu syndromu postaborcyjnego, naprotechnologii, in vitro, z dołączonym wzruszającym filmem „Syndrom”.

format: B5 | 400 stron | oprawa twarda | cena: 35 zł

Książka w wersji drukowanej do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa Agape sklep.milujciesie.org.pl

Jeżeli cudów i znaków nie zobaczycie, nie uwierzycie (J, 4,48)

ks. Mieczysław Piotrowski TChr

Guadalupe, Fatima, życie św. o. Pio, św. Charbela, bł. matki Teresy z Kalkuty i bł. Jana Pawła II – to tylko niektóre z tajemnic poruszonych na kartach tej książki.

format: B5 | 352 strony | oprawa twarda | cena: 34 zł

Książka w wersji drukowanej do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa Agape sklep.milujciesie.org.pl

Od niewiary do pełni Prawdy

ks. Mieczysław Piotrowski TChr

Historie znanych osobistości ze środowisk ateistów, masonów, żydów oraz muzułmanów, którzy odkryli pełnię Prawdy w Kościele katolickim.

format: B5 | 248 stron |oprawa twarda | cena: 29 zł

Książka w wersji drukowanej do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa Agape sklep.milujciesie.org.pl

Ze względu na Ciebie (Rz 8,36)

W ponad 70 krajach chrześcijanom odmawia się prawa do wolności religijnej; 200 mln chrześcijan jest brutalnie prześladowanych, a dalsze 350 mln doznaje dyskryminacji. Ta książka pomaga nam zrozumieć, dlaczego wyznawcy Chrystusa są znienawidzeni i prześladowani, słabi i poniżani, a mimo to zwyciężają.

format: B5 | 256 stron |oprawa twarda | cena: 29 zł

Książka w wersji drukowanej do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa Agape sklep.milujciesie.org.pl