WSTĘP

Dwudziestoletnia Maki ubrała się w białą tiulową spódnicę, żółte koronkowe skarpetki i fioletowe adidasy. Na obszerny sweter w pomarańczowo-zielone wzory narzuciła malinową marynarkę z bawełny. Niebieskie włosy przykryła granatową bejsbolówką, a oczy schowała za wielkimi okularami w czerwonych oprawkach. W ręku zaś, niczym mała dziewczynka idąca do przedszkola, trzyma plecaczek w kształcie pluszowej krówki. Siedemnastoletni Junya wystroił się w garnitur w szachownicę, do tego ma glany z żółtymi sznurowadłami oraz zwariowany kapelusz z innej epoki. Tylko że Junya swój wielki czarny cylinder ozdobił różnokolorowymi kokardami… Nie, nie jestem na paradzie przebierańców, tylko w Tokio – jednej ze światowych stolic mody.

Wśród szklanych wieżowców i supernowoczesnych pojazdów, neonów, automatów do gier i ton elektroniki, w jaką uzbrojeni są wszyscy mieszkańcy, przechadzają się księżniczki, punkowe lolity, gotyckie lolity, ganguro zwane czarnymi twarzami, ponieważ na co dzień używają podkładu przeznaczonego dla Murzynek, a przy tym kochają fluorescencyjne kolory i plastikowe akce- soria. Dekory, manby z białymi ustami, kiguru-min w zwierzęcych kostiumach, fairy kei, których ubrania inspirowane są gadżetami z kolekcji My Little Pony, gyaru zmieniające styl średnio raz w miesiącu, kogals, które bez względu na wiek i rozmiary chcą wyglądać jak uczennice, i mnóstwo innych dziwacznie poprzebieranych młodych ludzi. Obserwowanie ulicznej mody w Tokio to fascynujące zajęcie. Nie ma tu bowiem żadnych reguł ani ograniczeń. Jeżeli jednak prawdą jest, że styl ubierania się odzwierciedla naszą osobowość, to rodzi to moje obawy. Abstrahując od tego, ile czasu tutejszym nastolatkom zajmuje kompletowanie swojej garderoby i ile godzin spędzają przed lustrem, wygląda to na ucieczkę od rzeczywistości w krainę fantazji. Taki w każdym razie sposób bycia ma moja bohaterka Wantanabe, która wygląda jak księżniczka, zachowuje się jak księżniczka i z całą pewnością chce księżniczką pozostać do końca życia.

HISTORIA TOKIO

Tereny, które obecnie zajmuje Tokio, były zamieszkane już 30 tysięcy lat temu, a jego najstarszy obiekt – buddyjską świątynię Sensoji w Asakusie – zbudowano w 645 roku. Jednak o początkach osadnictwa możemy mówić dopiero od XII wieku, kiedy powstała tu wioska Edo. Był to tzw. okres Kamakura związany z japońskim bohaterem siogunem Minamoto Yoritomo, początkiem rządów siogunów i formowaniem się kasty samurajów. Ci nieustraszeni wojownicy budowali fortece i taki też obiekt, zamek Edo, wzniesiono w 1457 roku. W 1603 roku stał się on oficjalną rezydencją sioguna Tokugawy Ieyasu, który pozbawił władzy cesarza i przejął kontrolę nad całą Japonią. Tym samym Edo awansowało do roli militarnej stolicy kraju. W okresie Edo nastąpił wielki rozkwit osady, która szybko przekształciła się we wspaniałe, bogate miasto. Kwitły kultura i sztuka, rozwinął się teatr kabuki, a pod wpływem filozofii neokonfucjańskiej – edukacja. Już na początku XVIII wieku Edo liczyło ponad milion mieszkańców i było jednym z największych miast na świecie. Najważniejszą jednak datą w jego dziejach jest rok 1868. Wówczas to władza nad Japonią wróciła w ręce rodziny cesarskiej, a cesarz Meiji, który do tej pory rezydował w Kioto, przeniósł stolicę do Edo, zmieniając jego nazwę na „Tokio”.

INFORMACJE

Tokio, czyli Wschodnia Stolica, położone jest na wyspie Honsiu, największej w archipelagu Wysp Japońskich nad Zatoką Tokijską otwierającą się na Ocean Spokojny. Metropolia dzieli się na mniejsze jednostki administracyjne.

Część centralna składa się z 23 dzielnic (z japońskiego ku) – zachodnia to 26 miast (hi), 3 miasteczka (ho) i wioska (son). Tokio jest jedną z trzech stolic światowego handlu obok Nowego Jorku i Londynu. Jego gubernatorem jest Naoki Inose, dziennikarz, historyk i pisarz. Wybrany w 2012 r. polityk zamierza zmodernizować tokijskie metro, zajmie się też energetyką – nie chce, żeby w Tokio wydarzyła się awaria podobna do tej w elektrowni jądrowej Fukushima. Ma też zamiar ubiegać się o organizację olimpiady w Tokio w 2020 r.

POWIERZCHNIA

Tokio zajmuje ponad 2200 km² powierzchni (Warszawa leży na 517). Tworzy prostokąt mający 25 km z północy na południe i  90 ze wschodu na zachód. W pobliżu Zatoki Tokijskiej znajduje się strefa, gdzie ścierają się trzy płyty tektoniczne (eurazjatycka, pacyficzna i filipińska), czego konsekwencją są między innymi trzęsienia ziemi, które od czasu do czasu nawiedzają Tokio. Z braku nowych terenów pod inwestycje zasypywana jest też zatoka i budowane są sztuczne wyspy.

WALUTA

Jen japoński (JPY) 1 JPY – 0,036 PLN, w ciągu ostatnich 6 miesięcy waluta japońska straciła na wartości ponad 11 proc.

MIESZKAŃCY

Samo miasto liczy 13,5 mln mieszkańców, a Wielkie Tokio ma ich aż 35,5 mln, co czyni je największą aglomeracją świata. Żyje w niej 1/4 Japończyków. Gęstość zaludnienia wynosi tu ponad 6 tys. osób na kilometr kwadratowy, czyli 18 razy więcej niż średnia dla kraju. Japonia ma ponad 128 mln obywateli i jest jednym z najludniejszych krajów świata.

KLIMAT

Średnia roczna temperatura w ciągu dnia w Tokio nie spada poniżej 10°C. Najzimniejszym miesiącem jest styczeń, a najcieplejszym sierpień. Wówczas to upały sięgają 31 stopni. Średnie roczne opady deszczu wynoszą około 1500 mm. Lato zaczyna się w czerwcu porą deszczową, która trwa od trzech tygodni do miesiąca. Potem upały i duża wilgotność powietrza stają się bardzo uciążliwe. Wrzesień to z kolei czas tajfunów, ale jednocześnie najprzyjemniejszy okres w Tokio, niebo jest wówczas bezchmurne, a temperatury łagodne. Zimą zdarzają się opady śniegu. Najpiękniej jednak w Tokio jest wiosną, w marcu i kwietniu, kiedy rozkwitają wiśnie.

KIEDY JECHAĆ, CZYM, ZA ILE

Do Tokio najlepiej wybrać się poza okresem świąt Bożego Narodzenia, Nowym Rokiem, tzw. Złotym Tygodniem, czyli końcówką kwietnia i 5 maja (biura, urzędy i fabryki są wtedy zamknięte), oraz w lipcu i sierpniu, kiedy trwają letnie wakacje. W Tokio jest też mnóstwo imprez, warto zaplanować pobyt tak, aby wziąć w jednej z nich udział.

2 stycznia – tego dnia pałac cesarski otwarty jest dla zwiedzających.

W pierwszym miesiącu nowego roku rozgrywany jest również Wielki Turniej Sumo. www.sumo.or.jp

Luty to Maraton Tokijski. Międzynarodowe Targi Anime – jedna z największych tego typu imprez na świecie – zazwyczaj odbywają się w ostatnim tygodniu marca i przez dwa dni są otwarte dla zwiedzających.

Bierze w nich udział ponad 250 japońskich i międzynarodowych stacji telewizyjnych i producenckich. www.tokyoanime.jp

Kwiecień to oczywiście Festiwal Kwitnących Wiśni, a wraz z nim wielkie piknikowanie na łonie natury w gronie rodziny i przyjaciół. Szczególnie popularnym i obleganym miejscem jest wówczas zjawiskowo piękny Ueno Park. Maj to Sanja Matsuri, jeden z najbardziej znanych i barwnych tokijskich festiwali. Ubrani w tradycyjne stroje mieszkańcy niosą ulicami w paradzie ponad 100 platform z replikami świątyń. Hanabi Taikai, czyli festiwal fajerwerków, odbywa się w ostatnią sobotę lipca. Spektakularne ogniste pióropusze rozświetlają niebo nad rzeką Sumida i nad Zatoką Tokijską w sierpniu. Tokyo Game Show zaplanowano na 19-22 września. Obowiązkowa pozycja w kalendarzu wszystkich fanów gier komputerowych. Październik to miesiąc cieszącego się sporą renomą Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Tokio. 2012.tiff-jp.net/en

Do stolicy Japonii nie ma z Polski bezpośrednich połączeń. Korzystne cenowo oferty mają Lufthansa, Air France, British Airways i od niedawna obecne w Polsce Qatar Airways. Możemy znaleźć promocje już od 1800 zł. Przemieszczenie się z lotniska Haneda położonego na południe od centrum Tokio zajmie nam 30 min. To zdecydowanie najbardziej zatłoczone z japońskich lotnisk obsługuje rocznie 60 mln pasażerów, co daje mu piąte miejsce na świecie.

NOCLEG

Tokio nie jest tanie, jednak światowy kryzys spowodował, że ceny hoteli zbliżyły się do tych w europejskich stolicach. Poza sezonem turystycznym wiele hoteli stosuje upusty. Często, przy dłuższych pobytach, czwarta lub piąta doba może być za darmo. Duży wybór tanich noclegów w hotelach bądź ryokanach znajduje się w rejonie, Ueno. Kolejne miejsce to Ochanomizu&Akihabara, dzielnica studencka. www.hostels.com/tokyo/japan. W ICafé Akiba Place przenocujemy już za blisko 70 zł. Niestety jest to opcja dla bardzo zdeterminowanych. Po upadku Lehman Brothers wielu Japończyków straciło pracę i właśnie w takich 24-godzinnych kafejkach internetowych pomieszkiwało, ratując się przed bezdomnością.

Z czasem operatywni właściciele zorganizowali tam prysznice, co znacznie podniosło komfort pobytu.

Największa na świecie organizacja naukowa i oświatowa – Towarzystwo National Geographic – powstała w 1888 roku, aby „rozwijać i upowszechniać wiedzę geograficzną”. Od tego czasu Towarzystwo finansuje wyprawy naukowe, prace badawcze oraz popularyzuje wiedzę o świecie wśród ponad 9 milionów swoich członków. Magazyn National Geographic oraz książki, programy telewizyjne, filmy, a także mapy i atlasy wydawane przez Towarzystwo National Geographic uczą i inspirują.

Członkami Towarzystwa są wszyscy prenumeratorzy magazynu, którzy opłacając prenumeratę, współfinansują jego działalność. Więcej informacji na temat działalności Towarzystwa można uzyskać na stronie internetowej www.nationalgeographic.pl oraz na łamach magazynu National Geographic po polsku.

Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co. Spółka Komandytowa

Licencjobiorca National Geographic Society

ul. Marynarska 15, 02-674 Warszawa

„Kobieta na krańcu świata” © copyright by TVN SA 2013

© Copyright for the edition branded National Geographic Society

© 2013 National Geographic. Ali rights reserved

© 2013 Copyright for the text Martyna Wojciechowska

© 2013 Copyright for the photos Jowita Braniecka

Wydanie I 

Dział handlowy: tel. (48 22) 360 38 38, 360 38 42;

fax (48 22) 360 38 49

Sprzedaż wysyłkowa: Dział Obsługi Klienta, tel. (48 22) 360 37 77

Projekt graficzny, okładka: Wojciech Franus

Ilustracja na okładce: Michał Barański

Zdjęcia: Małgorzata Łupina

Shutterstock

Fotoedycja: Agnieszka Franus

Redakcja: Agnieszka Franus, Danuta Śmierzchalska

Konsultacja merytoryczna: dr Robert Andrzej Dul

Współpraca redakcyjna: Katarzyna Frydrych

Research: Ania Janik

Korekta: Tomasz Cholaś

ISBN: 978-83-7596-402-8

Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych – tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.

Największa na świecie organizacja naukowa i oświatowa – Towarzystwo National Geographic – powstała w 1888 roku, aby „rozwijać i upowszechniać wiedzę geograficzną”. Od tego czasu Towarzystwo finansuje wyprawy naukowe, prace badawcze oraz popularyzuje wiedzę o świecie wśród ponad 9 milionów swoich członków. Magazyn National Geographic oraz książki, programy telewizyjne, filmy, a także mapy i atlasy wydawane przez Towarzystwo National Geographic uczą i inspirują.

Członkami Towarzystwa są wszyscy prenumeratorzy magazynu, którzy opłacając prenumeratę, współfinansują jego działalność. Więcej informacji na temat działalności Towarzystwa można uzyskać na stronie internetowej www.nationalgeographic.pl oraz na łamach magazynu National Geographic po polsku.

Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co. Spółka Komandytowa

Licencjobiorca National Geographic Society

ul. Marynarska 15, 02-674 Warszawa

„Kobieta na krańcu świata” © copyright by TVN SA 2013

© Copyright for the edition branded National Geographic Society

© 2013 National Geographic. Ali rights reserved

© 2013 Copyright for the text Martyna Wojciechowska

© 2013 Copyright for the photos Jowita Braniecka

Wydanie I 

Dział handlowy: tel. (48 22) 360 38 38, 360 38 42;

fax (48 22) 360 38 49

Sprzedaż wysyłkowa: Dział Obsługi Klienta, tel. (48 22) 360 37 77

Projekt graficzny, okładka: Wojciech Franus

Ilustracja na okładce: Michał Barański

Zdjęcia: Małgorzata Łupina

Shutterstock

Fotoedycja: Agnieszka Franus

Redakcja: Agnieszka Franus, Danuta Śmierzchalska

Konsultacja merytoryczna: dr Robert Andrzej Dul

Współpraca redakcyjna: Katarzyna Frydrych

Research: Ania Janik

Korekta: Tomasz Cholaś

ISBN: 978-83-7596-402-8

Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych – tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.