Blake Neely

Instrumenty klawiszowe dla bystrzaków

Wydanie II

Tytuł oryginału: Piano For Dummies®, 2nd Edition

Tłumaczenie: Magda Witkowska

ISBN: epub: 978-83-246-7689-7, Mobi: 978-83-246-7690-3

Original English language edition Copyright © 2009 by Wiley Publishing, Inc., Indianapolis, Indiana

All rights reserved including the right of reproduction in whole or in part in any form. This translation published by arrangement with Wiley Publishing, Inc.

Oryginalne angielskie wydanie © 2009 by Wiley Publishing, Inc., Indianapolis, Indiana. Wszelkie prawa, włączając prawo do reprodukcji całości lub części w jakiejkolwiek formie, zastrzeżone. Tłumaczenie opublikowane na mocy porozumienia z Wiley Publishing, Inc.

Translation copyright © 2011 by Helion S.A.

Wiley, the Wiley Publishing logo, For Dummies, the Dummies Man logo, A Reference for the Rest of Us!, The Dummies Way, Dummies Daily, The Fun and Easy Way, Dummies.com, Making Everything

Easier, and related trade dress are trademarks or registered trademarks of John Wiley and Sons, Inc. and/or its affiliates in the United States and/or other countries. Used under License.

Wiley, the Wiley Publishing logo, For Dummies, the Dummies Man logo, A Reference for the Rest of Us!, The Dummies Way, Dummies Daily, The Fun and Easy Way, Dummies.com, Making Everything

Easier i związana z tym szata graficzna są markami handlowymi John Wiley and Sons, Inc. i/lub firm stowarzyszonych w Stanach Zjednoczonych i/lub innych krajach. Wykorzystywane na podstawie licencji.

Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli.

Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce.

Materiały graficzne na okładce zostały wykorzystane za zgodą iStockPhoto Inc.

Drogi Czytelniku!

Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres

http://septem.pl/user/opinie?pianby_ebook

Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję.

Dodatkowe materiały do książki można znaleźć pod adresem: ftp://ftp.helion.pl/przyklady/pianby_ebook.zip

Wydawnictwo HELION

ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE

tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63

e-mail: septem@septem.pl

WWW: http://septem.pl (księgarnia internetowa, katalog książek)

Poleć książkę

Kup w wersji papierowej

Oceń książkę

Księgarnia internetowa

Lubię to! » nasza społeczność

Dedykuję tę książkę wszystkim, którzy kiedykolwiek marzyli o tym, by zostać muzykami, ale nie wiedzieli, od czego zacząć. Skoro udało się szaremu człowiekowi z miejscowości Paris w stanie Teksas, to Tobie również może się udać.

Rozdział 18. Dziesięć sposobów na udoskonalenie własnej gry i występów

W tym rozdziale:

Tworzenie optymalnych warunków do ćwiczeń.

Planowanie czasu, który można by poświęcić na granie.

Jak zorganizować próbę?

Jak się psychicznie przygotować do dobrego występu?

W tym rozdziale zachęcam do spojrzenia na kwestię ćwiczenia z odpowiednim dystansem. Co możesz zrobić, żeby lepiej wykorzystać czas, jaki przeznaczasz na granie? W jaki sposób możesz uczynić doświadczenie zdobywania i doskonalenia umiejętności muzycznych przyjemniejszym? Za chwilę odpowiem na te i kilka innych pytań. Jeżeli odczuwasz potrzebę organizacji występów dla swoich znajomych i najbliższych albo wręcz dla szerokiej publiczności, w tym rozdziale znajdziesz kilka uwag na temat przygotowania się do wystąpienia w blasku fleszy.

Przede wszystkim wygoda

Zanim przystąpisz do ćwiczeń, upewnij się, że wszystko jest tak, jak być powinno. Wyreguluj wysokość krzesła czy ławki — tak, żeby Ci było wygodnie i żebyś siedział w odpowiedniej pozycji. Upewnij się również, że masz wokół siebie dostatecznie dużo miejsca, byś mógł wykonywać swobodne ruchy rękami. Sprawdź, czy oświetlenie jest właściwe, w szczególności zaś czy dobrze widzisz nuty (lub tę książkę). Zadbaj też o różne inne szczegóły, żeby zapewnić sobie wygodę podczas ćwiczeń. Jeżeli grasz na instrumencie cyfrowym, ustaw poziom głośności tak, aby odpowiadał pożądanemu brzmieniu akustycznego fortepianu.

Czytanie nut, podobnie zresztą jak pilnowanie palców i ruchów dłoni, wymaga sporej koncentracji. Jest to na tyle wymagające zadanie, że z czasem możesz zaobserwować u siebie narastające napięcie. W trakcie ćwiczeń zwracaj uwagę na to, jak się czujesz. Czy nic Cię nie boli? Nie czujesz żadnego napięcia? Często rób sobie przerwy — wstawaj od klawiatury i rób kilka kroków. Porozciągaj się trochę i daj swojemu ciału odpocząć od pozycji, jaką zajmujesz przy klawiaturze fortepianu.

Eliminacja zbędnych bodźców

Żyjemy w czasach, w których człowiek nieustannie styka się z wieloma różnymi bodźcami. To oznacza, że prawdopodobnie nauczyłeś się doskonale radzić sobie z wieloma zadaniami jednocześnie. Zrób sobie jednak przysługę i znajdź czas i miejsce, w których mógłbyś się skupić wyłącznie na muzyce — i na niczym innym. W grę na fortepianie angażuj swój mózg, oczy, uszy, dłonie i stopy… a oprócz tego oczywiście również serce i duszę.

Jeżeli źródłem rozpraszających Cię bodźców są pewne zjawiska zewnętrzne (na przykład współlokatorzy, sąsiedzi, niedaleka linia tramwajowa czy irytujące owady), poszukaj sposobu na minimalizację ich wpływu na Twoje ćwiczenie. Być może mógłbyś grać o takiej porze dnia, gdy Twoich współlokatorów nie ma i gdy sąsiedzi są poza domem. Być może na rynku pojawił się jakiś nowy preparat owadobójczy.

Harmonogram i lista

Gdy już uda Ci się znaleźć najlepszy czas na ćwiczenia, uwzględnij go w swoim planie tygodnia — tak żebyś nie przeznaczył go ostatecznie na wykonywanie różnych nieprzewidzianych prac i obowiązków. Bądź samolubny: ten czas jest dla Ciebie.

Zrób listę uwzględniającą wszystko to, nad czym pracujesz podczas grania i co chciałbyś osiągnąć. Podziel czas w taki sposób, żebyś zdołał zająć się poszczególnymi elementami zamieszczonymi na liście. Zadbaj przy tym o wyznaczenie pewnych rezerw czasowych, żebyś nie musiał się zbyt ściśle trzymać przyjętych założeń. Będziesz zapewne zaskoczony, jak wiele pianista może osiągnąć w krótkim czasie, jeśli tylko koncentruje się na konkretnych umiejętnościach i utworach.

Ćwiczenie tej samej rzeczy w kółko to nie zawsze najlepsze rozwiązanie. Wielokrotne powtarzanie tego samego błędu prowadzi do jego utrwalenia — do jego silniejszego zakorzenienia w mózgu i w mięśniach. Dlatego też powinieneś ćwiczyć różne rzeczy i zmieniać charakter ćwiczenia, gdy się znudzisz lub gdy zaczniesz popełniać błędy wynikające z nieuwagi. Przecież jutro też jest dzień.

Dekonstrukcja

Jeżeli w pewnym momencie stwierdzisz, że przestałeś robić postępy w pracy nad danym utworem, zrób sobie chwilę przerwy i przejrzyj go uważnie. Spróbuj wydzielić poszczególne fragmenty utworu; rozpoczęcie nowego fragmentu sygnalizuje często podwójna kreska taktowa, znak repetycji albo zmiana tonacji. Wskaż powtarzające się fragmenty i zastanów się nad tym, jakie modyfikacje mógłbyś w nich wprowadzić, żeby nadać utworowi bardziej osobisty charakter. Zwróć uwagę na ważniejsze zmiany tempa i dynamiki, które mógłbyś podkreślić lub uwydatnić.

Dobrą zabawą może być identyfikacja formy utworu. W tym celu możesz oznaczyć poszczególne fragmenty literami, cyframi lub w dowolny inny sposób, aby móc potem zdefiniować strukturę kompozycji muzycznej. Po tego typu zabiegach postaraj się odegrać utwór w głowie, żeby w tym czasie Twoje dłonie mogły odpocząć i żebyś mógł na nowo nabrać ochoty do grania.

Korzystanie z metronomu

To dość oczywista wskazówka, której udzieli Ci każdy nauczyciel. Okazuje się bowiem, że niemal wszyscy ludzie mają skłonność bądź to do przyspieszania, bądź do zwalniania tempa podczas nauki gry szczególnie trudnych fragmentów utworu. Korzystanie z metronomu pomaga zachować odpowiedni rytm. Podczas wykonywania utworu w takt uderzeń metronomu postaraj się zaobserwować, w których momentach pojawia się problem z utrzymaniem tempa — tym fragmentom musisz poświęcić nieco więcej uwagi.

Korzystaj z metronomu w sposób kreatywny. Niech nie będzie włączony przez cały czas; nie graj wyłącznie z metronomem. Na początku ustaw metronom w taki sposób, aby wyznaczał tempo odpowiednie dla całego utworu lub danego fragmentu. Potem zmień ustawienia na nieco szybsze lub wolniejsze, w ten sposób rzucając sobie wyzwanie. Graj na zmianę z metronomem i bez. Metronom to naprawdę fajne narzędzie.

Próba generalna

Jeżeli planujesz występ, koniecznie zorganizuj sobie próbę generalną — nawet jeśli Twój koncert ma mieć zupełnie nieformalny charakter. Przegranie całego programu pozwala przemyśleć całość występu od początku do końca i uświadomić sobie pewne rzeczy, z których podczas prób nie zdawałeś sobie sprawy. Na etapie przygotowań zastanów się nad tym, w czym zamierzasz wystąpić — weź przy tym pod uwagę temperaturę, w jakiej przyjdzie Ci grać, charakter miejsca oraz własną wygodę. Upewnij się, że nie zabraknie Ci energii, i przygotuj sobie trochę wody na wypadek, gdyby zachciało Ci się pić. Przećwicz wejście na scenę i odejście od fortepianu, przećwicz kłanianie się publiczności.

Przegraj kolejne utwory w takiej kolejności, w jakiej zamierzasz je wykonywać podczas występu. Możesz stwierdzić, że niektóre utwory pasują obok siebie lepiej, a inne gorzej. Nie żałuj czasu na reorganizację swojego programu. Jeżeli to możliwe, znajdź kogoś, kto mógłby przysłuchać się Twojej próbie i przedstawić Ci swoje uwagi.

Występ na cudzym instrumencie

Jeżeli podczas występu będziesz grać na cudzym instrumencie, postaraj się o możliwość przegrania swojego programu na tym egzemplarzu, przy którym zasiądziesz podczas koncertu. Odmienne brzmienie, odmienna praca klawiszy, inna ławka i inne otoczenie — to wszystko może okazać się problemem, gdy będziesz się starał za wszelką cenę skoncentrować i zaprezentować z jak najlepszej strony.

Jeżeli grasz na instrumencie cyfrowym, przetestuj dźwięk. Zadbaj o odpowiednie ustawienie całego sprzętu. Upewnij się, że wszystkie przewody, wzmacniacze i głośniki pracują poprawnie. Poproś też kogoś, by usiadł na widowni, żebyś mógł odpowiednio wyregulować poziom głośności i brzmienie instrumentu. Zadbaj o wszystkie szczegóły techniczne, jeszcze zanim występ się rozpocznie, żeby mieć pewność, że podczas samego koncertu sprzęt będzie się sprawował należycie.

Wystarczy zapamiętać…

Nie ma sensu uczyć się utworów na pamięć, jeśli się nie ma na to ochoty. Większość słuchaczy i tak będzie Cię podziwiać za to, że potrafisz czytać nuty i z nich grać. Jeżeli jednak zdecydujesz się grać bez nut, wystawiaj swoją pamięć na częste próby. Większość wykonawców twierdzi, że nagłe zaćmienia pamięci to jedna z najgorszych rzeczy, jakie mogą się im przydarzyć. Dlatego też korzystaj z każdej nadarzającej się okazji, żeby zagrać zapamiętany utwór — graj go w różnych miejscach, na różnych instrumentach. Graj nieco wolniej i nieco szybciej, niż robiłbyś to podczas występu. Jeżeli zaobserwujesz jakieś wady swojego wykonania, przed kolejnym koncertem znajdź trochę czasu na przećwiczenie odpowiednich fragmentów.

Jak uniknąć rozczarowania po występie?

Zasługujesz na to, by po występie być z siebie dumnym i zadowolonym. Żeby zapewnić sobie to poczucie, musisz się odpowiednio nastawić. Wyznacz granice poziomu występu (wskazując najniższy i najwyższy poziom) i uwierz w to, że uda Ci się w nich utrzymać. Najprawdopodobniej trafisz gdzieś w okolice środka tego przedziału — i to powinno stanowić dla Ciebie powód do zadowolenia. Ćwicząc i organizując próby generalne, unikniesz najgorszych możliwych scenariuszy, ponieważ już z wyprzedzeniem wyeliminujesz potencjalne problemy.

Niewykluczone, że podczas ćwiczenia zdarza Ci się pomyśleć, iż utwór w Twoim wykonaniu brzmi naprawdę świetnie. Pogódź się z myślą, że po koncercie możesz wcale nie czuć się tak wspaniale. Przygotuj się na realistyczny scenariusz, żebyś po zakończeniu występu mógł być dumny z siebie i spokojnie wrócić do doskonalenia swoich umiejętności pianistycznych.

Uśmiech i ukłon

Gratulacje! Udało Ci się coś, o czym większość ludzi może tylko pomarzyć. Podarowałeś swoim słuchaczom dar w postaci muzyki. Uśmiechnij się sam do siebie i do swojej publiczności. Ukłoń się, a następnie energicznie się wyprostuj i triumfalnie unieś rękę w górę. Przedstaw resztę zespołu, rzuć publiczności szalik lub zniknij ze sceny w kłębach dymu, zjeżdżając na ruchomej platformie. Jesteś przecież wielką gwiazdą fortepianu!

Spis treści

O autorze

Podziękowania od autora

Wprowadzenie

O książce

Konwencje zastosowane w książce

Naiwne założenia

Czego nie czytać

Jak podzielona jest książka

Część I: Rozgrzewka

Część II: Utrwalić dźwięk na papierze

Część III: Najpierw jedna ręka, potem druga

Część IV: Życie w pełnej harmonii

Część V: Bez techniki się nie da

Część VI: Dekalogi

Ikony wykorzystane w książce

Co dalej

Część I. Rozgrzewka

Rozdział 1. Kocham fortepian

Co takiego szczególnego ma w sobie fortepian?

Zalety gry na fortepianie

Zalety nauki muzyki na fortepianie

Technika a sztuka

Dlaczego ludzie uczą się grać na fortepianie (i dlaczego często rezygnują)?

Poznaj swój instrument

Zrozumieć język muzyki

Słuchanie muzyki w ujęciu poziomym i pionowym

Style i formy muzyczne

Jak najlepiej grać?

Co już wiesz na temat gry na fortepianie?

Rozdział 2. Spotkanie z rodziną instrumentów klawiszowych

Instrumenty akustyczne

Fortepian i pianino

Ścieżka 1

Nakrywa

Układ strun

Klawisze, młoteczki i struny

Klawesyn

Ścieżka 2

Organy

Ścieżka 3

Instrumenty elektryczne

Szczegóły brzmienia elektrycznego

Syntezatory

Ścieżka 4

Cyfrowe instrumenty klawiszowe

Rozdział 3. Poszukiwanie odpowiedniego instrumentu

Buczeć czy nie buczeć: instrument elektryczny czy akustyczny (a może oba?)

Zakup instrumentu akustycznego

Zalety

Wady

Zakup instrumentu cyfrowego

Zalety

Wady

Zakup instrumentu hybrydowego

Wybór optymalnego instrumentu akustycznego

Lokalizacja ma znaczenie

Nie daj się pozbawić pedałów

Poszukiwanie dobrej oferty (i unikanie naciągaczy)

Jeden egzemplarz nie jest miarodajny

Poszukiwanie fortepianu konkretnej marki

Wybór cyfrowego instrumentu, który będzie pełnił swoją funkcję przez dłuższy czas

Cyfrowe pianina, fortepiany i organy

Aranżery

Instrumenty typu stage piano

Stacje robocze

Syntezatory

Żeby instrument zbyt szybko się nie starzał…

Na jakich cechach instrumentu cyfrowego najbardziej Ci zależy?

Poszukiwanie instrumentu cyfrowego konkretnej marki

Rekomendacje dotyczące cyfrowych pianin, fortepianów i organów

Rekomendacje dotyczące aranżerów, stacji roboczych i syntezatorów

Inne elektryczne instrumenty klawiszowe

Zanim wyjedziesz z salonu, czyli jak dokonać zakupu

Jazda próbna

Pokochaj go i porzuć

Nigdy nie płać tyle, ile widzisz na metce

Zakupy w internecie

Szerokie możliwości MIDI

Minielementarz MIDI

Połączenie instrument – komputer

Połączenie instrument – instrument

MIDI a zapis nutowy

Rozdział 4. Jak dbać o instrument?

Odpowiednie miejsce do życia

Na wysoki połysk

Kiedy wezwać specjalistę w celu dokonania przeglądu lub poważnej naprawy instrumentu?

Strojenie fortepianu czy pianina akustycznego

Szczęśliwy instrument cyfrowy

Poważne problemy z instrumentem

Jak transportować akustyczny fortepian bez obaw?

Rozdział 5. Osiemdziesiąt osiem klawiszy, trzy pedały, dziesięć palców i dwie stopy

Wyszukiwanie klawiszy metodą Blake’a

Białe klawisze

Czarne klawisze

Czego rodzice nigdy nie nauczyli Cię na temat pozycji ciała

Siedzieć czy nie siedzieć

Krzesło czy ławka

Krzesło

Ławka

Statywy i skrzynki na efekty

Dłonie to podstawa

Dłonie i palce w łuku

Palcowanie

Kiedy dać dłoniom i palcom odpocząć?

Skurcze

Jak zapobiegać zespołowi cieśni nadgarstka?

Moc pedałów — stopy w akcji

Pedały fortepianowe

Pedały instrumentów cyfrowych

Część II. Utrwalić dźwięk na papierze

Rozdział 6. Linie i pola

Twój przewodnik po nutach fortepianowych

Korzystanie z pięciolinii

O kluczach słów kilka

Klucz wiolinowy

Klucz basowy

Znaki chromatyczne

Podwójna pięciolinia, podwójna rozrywka

Podwójna pięciolinia i linie dodane

Daleko, daleko poza pięciolinią

Oktawę wyżej, oktawę niżej

Muzyczne znaki przestankowe — kreski taktowe

Nigdy nie przestawaj czytać!

Rozdział 7. Trzymaj rytm

Nieśmiertelny rytm

Tempo miarą rytmu

Odliczanie taktów

Podstawowe wartości rytmiczne nut, czyli muzyczne ciasto podano!

Ćwierćnuta, czyli jeden kawałek ciasta

Półnuty, czyli pół ciasta

Całe nuty, czyli całe ciasto

Zliczanie wszystkich kawałków

Szybszy rytm w tym samym tempie

Ósemki

Szesnastki i reszta

Pauzy, czyli cichosza

Pauza całonutowa i półnutowa

Pauzy ćwierćnutowe i krótsze

Jak wyliczać metrum — typowe przypadki

Typowe metrum: 4/4

Metrum walca: 3/4

Metrum marszowe: 2/4

Metrum 6/8

Gramy utwory o typowym metrum

Rozdział 8. Poza rytmicznym szlakiem

Małe odstępstwo od reguły na samym początku, czyli przedtakty

Wydłużanie wartości rytmicznej nut za pomocą łuków i kropek

Łączenie nut za pomocą łuków

Wydłużanie dźwięków za pomocą kropek

Półnuta z kropką

Ćwierćnuta z kropką

Ósemka z kropką

Modyfikacje rytmu

Triole

Rytm swingowy

Rytm synkopowy

Gramy utwory o nietypowym rytmie

Część III. Najpierw jedna ręka, potem druga

Rozdział 9. Gramy melodię

Palce chodzą po klawiaturze

Zajmujemy pozycje

Pozycja C

Wyprawa kciukiem do h

Wypad małego palca

Maksymalne granice pozycji C

Pozycja G

Zmiana pozycji w trakcie grania

Sztuczki z palcami

Przekładanie palców nad kciukiem

Podkładanie kciuka

Gramy melodie prawą ręką

Rozdział 10. Przez gamy na nowe terytoria

Budowa gamy krok po kroku

Królestwo gam durowych

Zrozumieć gamy durowe

Ćwiczenie na gamy durowe

Świat gam molowych

Gama molowa naturalna

Gama molowa harmoniczna

Gamy molowe melodyczne

Ćwiczenie na gamy molowe

Skala bluesowa

Gramy melodie zbudowane z gam

Rozdział 11. Nie zapomnij o lewej ręce!

Dziki Zachód klawiatury

Czas zająć pozycję

Czas poznać nowych sąsiadów

Melodie na lewą rękę

Gamy na lewą rękę

Gamy C-dur, G-dur i F-dur

Naturalne gamy a-moll, e-moll, d-moll

Gamy molowe harmoniczne i melodyczne

Schematy akompaniamentu

Schemat z użyciem trzech dźwięków

Akompaniament z wykorzystaniem ćwierćnut

Akompaniament z wykorzystaniem ósemek

Akompaniament z użyciem czterech dźwięków

Akompaniament z wykorzystaniem ćwierćnut

Akompaniament z wykorzystaniem ósemek

Połączenie prawej i lewej ręki

Wspólna melodia wygrywana przez dwie ręce

Melodia plus jeden dźwięk

Melodia z akompaniamentem opartym na trzech dźwiękach

Oktawowe unisono

Gramy utwory na dwie ręce

Część IV. Życie w pełnej harmonii

Rozdział 12. Fundamenty harmonii

Pomiary interwałów

Interwały w skrócie

Sekundy

Tercje

Kwarta i kwinta

Seksta i septyma

Oktawa

Łączenie dźwięków w interwałach harmonicznych

Gramy dwa dźwięki jednocześnie

Wzbogacanie melodii za pomocą interwałów

Harmonijna praca lewej ręki

Gramy bardziej harmonicznie

Rozdział 13. Tonacje bez tajemnic

Tonacja jako klucz do utworu

Cały wachlarz tonacji

Zastosowanie tonacji w muzyce

Interpretacja oznaczenia tonacji

Koło kwintowe

Oznaczenia tonacji krzyżykowych

Oznaczenia tonacji bemolowych

Mały skok w bok i powrót do „domowej” tonacji

Gramy utwory w innej tonacji

Rozdział 14. Akordy jako dopełnienie brzmienia

Potęga akordów

Anatomia trójdźwięku

Na pierwszy ogień — akordy durowe

Na dokładkę — akordy molowe

Inne rodzaje akordów

Podrasowana kwinta — akordy zwiększone i zmniejszone

W oczekiwaniu na rozwiązanie — akordy zawieszone

Dodatkowa septyma w akordach czterodźwiękowych

Odczytywanie symboli akordów

Stosowanie przewrotów

Przewroty w praktyce

Odwracamy dźwięki

Gramy utwory z akordami

Część V. Bez techniki się nie da

Rozdział 15. Jak nadać muzyce piękno?

Dynamicznie rzecz ujmując…

Zacznijmy od oznaczeń podstawowych…

…i poszerzmy nieco wachlarz możliwości

Stopniowe zmiany natężenia dźwięku

Należy akcentować to, co dobre

Interpretacja oznaczeń artykulacji

Artykulacja na potęgę

Kontrola tempa

Korzystanie z pedałów

Do czego służy prawy pedał?

Jakie możliwości daje lewy pedał?

Pedał środkowy

Kilka słów o przednutkach

Urok tryli

Nie ma jak ślizganie się

Drżenie tremolando

Ozdabiamy muzykę

Rozdział 16. Świetne brzmienia

Świetne schematy akompaniamentu na lewą rękę

Akordy w całości i w kawałkach

Dobieranie dźwięków

Uderzenia oktawowe

Sprężysty schemat rockandrollowy

Melodyczna linia basowa

Świetne wstępy i finały

Wejście w wielkim stylu

Wstęp typu: „Wszyscy gotowi, to zaczynamy”

Wstęp rockandrollowy

Wstęp „słodko-balladowy”

Wstęp typu: „Mamy trochę czasu do zabicia”

Wstęp typu: „Saloon zaprasza”

Udane zakończenie

Finał typu: „Ja cię kochałem, a ty mnie porzuciłaś”

Finał typu: „Pakujemy się do autobusu”

Finał typu: „Ostatni dzwonek”

Finał typu „Shave and a Haircut”

Gramy utwory z klimatyczną lewą ręką

Rozdział 17. Bogaty wachlarz stylów

Wykształcenie klasyczne

Gramy bluesa

Przepis na bluesa

W 12 taktach

Modyfikacje

Rock na klawiszach

Przepis na rocka

Waląc w klawisze

Odrobina country

Gotowanie w stylu country

Warto trochę podrobić

Fortepian popularny

Charakterystyka muzyki pop

Jak trafić na szczyt listy przebojów?

W poszukiwaniu duszy

Ocalić duszę

Brzmienie Motown

Brzmienie funkowe

Cały ten jazz…

Szczypta jazzowości

Wszystko w Twoich rękach

Zamiana akordów

Gramy utwory w ulubionym stylu

Część VI. Dekalogi

Rozdział 18. Dziesięć sposobów na udoskonalenie własnej gry i występów

Przede wszystkim wygoda

Eliminacja zbędnych bodźców

Harmonogram i lista

Dekonstrukcja

Korzystanie z metronomu

Próba generalna

Występ na cudzym instrumencie

Wystarczy zapamiętać…

Jak uniknąć rozczarowania po występie?

Uśmiech i ukłon

Rozdział 19. Dziesięć sposobów na poszerzanie wiedzy zdobytej dzięki tej książce

Korzystanie ze szkół gry

Korzystanie z opracowań

Gdzie kupić nuty?

Rodzaje wydawnictw nutowych

Aranżacje i transkrypcje

Fakebooki

Gdzie kupować nuty?

Wspólne występy z innymi

Duety fortepianowe

Grupy kameralne

Większe zespoły

Śladami mistrzów

Jan Sebastian Bach

Ludwig van Beethoven

Jan Brahms

Fryderyk Chopin

Franciszek Liszt

Wolfgang Amadeusz Mozart

Sergiusz Rachmaninow

Udział w koncertach na żywo

Słuchanie nagrań

Buszowanie wśród płyt

Zakupy w sieci

Wizyta w bibliotece

Wymiana ze znajomymi

Fortepianowe strony w internecie

Muzyka fortepianowa na srebrnym ekranie

Pamiętaj, że nie jesteś sam

Rozdział 20. Dziesięć pytań, które zdaniem Blake’a należy zadać potencjalnemu nauczycielowi

Kogo pan wcześniej uczył?

Od jak dawna pan uczy i gra?

Jak dużo powinienem ćwiczyć?

Czy mógłby pan coś dla mnie zagrać?

Jakiego rodzaju utworów pan uczy?

Jaki ma pan stosunek do fałszowania, błędów i ludzi, którzy uczą się powoli?

Jakimi metodami uczy pan gry?

Gdzie będą się odbywać lekcje?

Ile kosztuje lekcja?

Czy organizuje pan recitale dla swoich uczniów?

Dodatek A. O nagraniach

Lista ścieżek

Na serwerze FTP znajdziesz:

Dodatkowe materiały