DTP: Marcin Labus

Korekta: Anna Brzezińska

Projekt okładki: Jerzy Konofał

© Kamil Jankowski, 2020.
WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-957278-1-8

Konwersja
eLitera s.c.

Od Autora

Książka ta powstała z powodu chęci ugaszenia mojej wewnętrznej, palącej potrzeby uporządkowania chaosu, do którego powstania przyczyniły się ogólnoświatowe media, plotki przenoszone pocztą pantoflową oraz występy w szeroko rozumianych mediach społecznościowych dotyczące pandemii koronawirusa SARS CoV-2, w wykonaniu wszelkiej maści szarlatanów.

Za szarlatanów uważam w szczególności, bez podziału na płeć, rasę, wyznanie czy status społeczny:

− jasnowidzów

− znajomych sąsiadki

− homeopatów

− loże masońskie

− innych temu podobnych poszukiwaczy rozgłosu

Celem niniejszej publikacji jest przekazanie w sposób zorganizowany, zrozumiały i nieco humorystyczny (śmiech to zdrowie) najważniejszych informacji dotyczących zarówno źródła powstania wymienionego wyżej dziadostwa, sposobów przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się wspomnianego zła, jak i porad dotyczących przetrwania wszechogarniającego szaleństwa, bez użycia wyspecjalizowanego sprzętu wojskowego, w postaci masek przeciwgazowych, kombinezonów antywirusowych czy miotaczy ognia.

Informacje i porady, jakie znalazły się na kartkach niniejszej publikacji, są wynikiem konsultacji z przedstawicielami personelu medycznego z różnych zakątków świata, wielogodzinnych rozmów z obywatelami obcych państw oraz analizy związków przyczynowo-skutkowych, zwanych potocznie logiką.

Liczę na to, drogi Czytelniku, że w trakcie lektury, którą trzymasz w rękach, będziesz w stanie oczyścić swój umysł z informacyjnej brei, jaką Cię do tej pory karmiono, a serce Twe opuści strach, który jest pożywką dla pismaków.

I

Czym jest SARS-CoV-2?

To proste:

SARS-CoV-2 to wirus RNA, należący do rodziny koronawirusów, z pojedynczą nicią o dodatniej polaryzacji ssRNA(+), powodujący chorobę COVID-19. Aha.

Ale może być jeszcze prostsze:

SARS-CoV-2 to wirus, który może powodować chorobę zwaną COVID-19. Lepszej nazwy na razie nie wymyślono − być może zamiast tegorocznej Eurowizji otworzą plebiscyt na najbardziej melodyjną nazwę dla COVID-19. Choroba ta co do zasady nie jest śmiertelna, lecz jak większość chorób może być, jeżeli dotknie osoby starsze, przewlekle chore lub o osłabionej odporności.

Co mi zrobisz, SARS-CoV-2?

Jeżeli jesteś dzieckiem do 9. roku życia, najpewniej nic. Mało tego – prawdopodobnie nawet się nie zorientujesz, że próbował Ci się dobrać do tyłka. To samo tyczy się osób przed czterdziestką. Statystyki mówią, że w tej grupie wiekowej na COVID-19 umiera 1 na 500 chorych. Między czterdziestym a sześćdziesiątym rokiem życia Hades ugości jednego na stu chorych. Największe żniwa śmierć zbiera wśród seniorów powyżej 80. roku życia – co szósty chory przegrywa tę walkę. Komu może zależeć na śmierci emerytów? Nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne: ZUS ma potężnego sprzymierzeńca.

Powyższe statystyki są według mnie mocno przeszacowane. Dlaczego? Bo dotyczą wyłącznie osób, u których zdiagnozowano chorobę. Jeżeli więc spora grupa osób przechodzi ją bezobjawowo, to nawet nie wiedzą, że byli chorzy. Lekarze też nie, gdyż osoby, które nie mają objawów choroby, nie chodzą do lekarza. Hipochondrycy statystyki nie podkręcą, przykro mi.

Wróćmy jednak do skutków zarażenia się niesławnym wirusem. Jeżeli mieliśmy pecha lub kichaliśmy na higienę osobistą w obliczu panującej pandemii i doszło do zarażenia, to możemy mieć problem. Mniejszy, jeżeli skończy się na kilkutygodniowym L4, większy, jeżeli wskutek choroby dojdzie do zapalenia płuc. Tu zaczynają się schody. W wielkim uproszczeniu: wirus atakuje nasze pęcherzyki płucne, co prowadzi do ich obumierania. Nie ma pęcherzyków – nie ma oddychania. A Ty ile wytrzymasz bez powietrza? Tak myślałem. Oczywiście stan zapalny może prowadzić do wielu tragicznych w skutki zmian w naszym organizmie, a zapalenie płuc jest złego początkiem. Jeżeli tych negatywnych zmian będzie zbyt wiele, umieramy. Ale bez obaw – większe szanse masz na śmierć w wyniku zawału serca aniżeli w przypadku zarażenia się koronawirusem. A pizza była. Fajeczki też. Za kołnierz się nie wylewało, co? To cóż tak wszyscy się boją tego koronawirusa?

SARS-CoV-2, objaw się!

Organizm człowieka będzie za wszelką cenę starał się pozbyć wirusa, aby nie dopuścić do naszej choroby lub śmierci − tak już zostaliśmy skonstruowani. Jednym ze sposobów na zlikwidowanie naszego wroga – wirusa – jest podniesienie temperatury ciała, czyli gorączka. To stary ewolucyjnie mechanizm, który nie jest aktywny na co dzień. Jeżeli zatem mamy gorączkę, oznacza to, że jesteśmy chorzy. Niekoniecznie na COVID-19, lecz książkę tę jej poświęcam, a skoro wywołuje gorączkę, to wypada o tym fakcie wspomnieć. Dodatkowym objawem choroby są najczęściej duszności i kaszel, co jest logiczne, biorąc pod uwagę fakt, iż wirus ten atakuje drogi oddechowe. Mogą też się pojawić bóle mięśni (jak przy grypie), bóle gardła (angina), bóle głowy (cokolwiek) czy uczucie „rozbicia” (jak to w chorobie). Lekarze odkryli, iż u połowy chorych dodatkowymi symptomami choroby były wymioty i biegunka. Wygląda całkiem jak milion rzeczy, na które możemy zachorować.

No objaw się, no!

Istnieje jednak sposób, aby dowiedzieć się, czy to aby nie SARS-CoV-2 próbuje przejąć nad nami kontrolę: test na koronawirusa! Tylko tyle i aż tyle. Na chwilę obecną niewiele placówek medycznych dysponuje odpowiednimi akcesoriami. Wpierw od pacjenta pobierane są próbki (wymaz z jamy nosowo-gardłowej), a dopiero później przewozi się je do laboratoriów, gdzie są badane. Kosztowne, nieporęczne, czasochłonne, niewygodne. W związku z powyższym niewielki odsetek osób jest obecnie badanych pod kątem obecności koronawirusa SARS-CoV-2 (ledwo 400 na każdy milion Polaków!), co przekłada się na przekłamania w statystykach, opisywanych parę akapitów wcześniej. W rozmowie z lekarzami mającymi na co dzień styczność z chorymi można usłyszeć opinie, że zarażonych może być nawet 10-krotnie więcej, aniżeli wynika to z oficjalnych raportów. Przeciętny czas oczekiwania na wynik testu jest uzależniony od kilku czynników, między innymi odległości od miejsca poboru naszych próbek do laboratorium, jego obłożenia czy kwalifikacji personelu medycznego, mającego za zadanie wydanie werdyktu w sprawie naszego stanu zdrowia. Na chwilę obecną nie istnieją szybsze i prostsze metody na wykrycie obecności SARS-CoV-2, a na temat wróżbitów i kaznodziei mam wyrobione zdanie. Jesteśmy zatem Nosicielami Schrödingera[1]!

Przypisy

[1] Nawiązanie do eksperymentu myślowego, zwanego „Kotem Schrödingera”.